Natuurgebied ’t Leesden

Dit weekend weer bij Wim geweest. Vrijdagmiddag was het nog heerlijk en we hebben zitten genieten op het terras waar Wim en ik altijd vanaf het station een bakje gaan doen.
Het was weer de eerste keer dat het kon en we kwamen weer oude bekenden tegen daar.
Het weer was dit weekend heel wisselend zoals overal denk ik maar zaterdagochtend waren we redelijk op tijd gaan fietsen naar natuurgebied ’t Leesden op de grens van Apeldoorn en Hoenderloo bij Ugchelen. Veel klimwerk maar eigenlijk ben ik best snel weer gewend om daar zonder ondersteuning te fietsen. Ik mis alleen mijn achteruitkijkspiegel, daar wen je zo snel aan en het is heel handig om te zien wat er achter je rug aankomt. Die komt er nog wel ook.
Het was een plek waar Wim ook nog nooit geweest was, een prachtige omgeving. Wat wij niet wisten dat in dit gebied bij uitstek er is om met honden naar toe te gaan. Er is een groot vrijloop gedeelte gemaakt in het bos, wat de mensen er niet van weerhoudt om ook daar buiten hun honden los te laten lopen. Wil niet overdrijven maar denk dat wij bijna de enige waren die geen hond(en) bij ons hadden. En dat snap ik dan niet helemaal hoor, hou je dan toch ook buiten dat gebied aan de regels.
Ook daar zijn honden welkom maar wel aangelijnd.
Nou ja dat was het enige minpuntje want het was een schitterend gebied met hei, bossen, water, veel hoogteverschillen.


Wij hadden een wandeling genomen van zo’n 6 km en mijn knie hield zich redelijk, het wordt altijd weer meer omdat je tussendoor ook nog wel eens even ergens gaat kijken. Maar het was ook wel genoeg zo want het was veel klimmen en dalen en ik voel nog steeds mijn kuiten. Een begraafplaats kwamen we nog tegen, midden in het bos. Een grote grafheuvel en veel sprengen, ik vind ze zo prachtig die sprengen die eigenlijk zo helemaal bij Apeldoorn horen en ook alleen daar in de omgeving voorkomen. Een aantal plaatsen waar grind gewonnen is en ook klapperstenen waaruit ijzer gewonnen werd. In de middeleeuwen werd er vaak ijzer gewonnen uit zogenaamde ‘klapperstenen’. Klapperstenen bestaan ook uit ijzeroer; maar hier is het ijzerhydroxide afgezet rondom kleibolletjes die zich her en der in het zand bevinden. Het ijzeroer is hier de omhulling van de klei. De klei verschrompelt door uitdroging, het ijzeroer wordt dan een ‘klappersteen’. Bij het schudden hoort men het kleibolletje in de klont ijzeroer rammelen, vandaar de naam. Voor de winning werden sleuven gegraven door delvers, vaak families (de zogenoemde ‘gelukzoekers’) op zoek naar ‘klappersteen-aders’. Dergelijke sleuven zijn nog steeds zichtbaar op de Veluwe in Hoenderloo (Park Berg en Bos), bij Paleis Het Loo en bij Hoog Soeren op de Asselsche Heide. Er zijn in totaal 82 kilometer van deze handgegraven sleuven bekend. Tussen 700 en 1100 moeten hier tonnen ijzer zijn geproduceerd, waarvan het grootste deel voor de export bedoeld was.
Inmiddels was ook het grote terras bij het informatiecentrum open en hebben we wat zitten drinken.
We zagen inmiddels wel wat donkere luchten aankomen en besloten naar huis te gaan.
Bij de fietsen gekomen was Wim zijn fiets op de grond gegooid en zijn band hadden ze leeg laten lopen. Snap er niks van waarom iemand daar nou lol in heeft. Gelukkig was er in het restaurant een fietspomp zodat we weer verder konden. Anders had ik de wegenwacht nog moeten bellen.
Nog even een paar boodschappen gedaan en toen ging het toch nog al weer flink regenen zodat we behoorlijk nat weer thuis kwamen. Maar ach vooruit droge kleding aan en een kopje warme thee dan ben je zo ook weer opgewarmd. Vandaag trof ik het ook met naar huis fietsen uit Gouda. Ik zag daar op de weg zulke grote plassen liggen, daar had het net flink geplensd. Ben snel naar huis gaan fietsen, kreeg wel een paar druppels maar dat was de moeite niet. Een mooi weekend hadden we weer samen zo. Gelukkig gaat het een stuk beter met Wim. De druk van alles regelen voor zijn AOW en pensioen is weg nu hij officieel met pensioen is en hij kon stoppen met zijn medicijnen. Ik vond hem dit weekend weer “de oude” . Weer rust in zijn lijf en weer kunnen genieten van meer vrijheid en daar zijn we allebei best blij mee.