Had ik niet …………

Nog een extra rondje gefietst, hier en daar afgestapt om een paar foto┬┤s te maken was ik droog thuis gekomen eind van de middag.
Maar zoals mijn moeder altijd zei “als haddeke geweest is komt hebbeke te laat” waarmee ze bedoelde je schiet er niets mee op om dat te denken.
Het leek vandaag een bijzonder saaie dag te worden. Weer regen en grijs en ik dacht, ik ga maar vast wat winterklusjes doen. Dat zijn klusjes die ik meestal voor de winter bewaar als ik meer binnen zit.
Er lag nog een grote envelop met papieren en foto’s die ik nog uit wilde zoeken en in mijn oude dagboeken invoegen. Van een aantal foto’s moest ik nog de jaartallen uitzoeken en dat doe ik via mijn dagboeken, beetje nadenken en dan kom ik er meestal wel uit.
Eigenlijk was het ook wel leuk om te doen alleen van een foto kon ik de datum niet vinden, nu hoeft het niet precies de datum te zijn als het jaar maar klopt anders wordt het helemaal een puzzel natuurlijk.
Maar ik kwam nog een foto tegen van mijn ex en mijzelf terwijl we bij vrienden op de viering van hun trouwdag geweest waren. Ik dacht 25 jaar maar en had aan de hand van de kinderen een beetje zitten rekenen welk jaar dat dan zou zijn. Maar ik kon het niet terug vinden en ik dacht, ik bel haar gewoon op en ze vond het nog leuk ook, het was inderdaad toen ze 25 jaar getrouwd waren.
Een uur of 3 werd het eindelijk droog en ik wilde nog even naar Karwei. Ik heb nog een aardig klusje in huis te doen namelijk alle kozijnen verven. Normaliter moet je het binnenwerk zelf verven maar na de renovatie kon ik het laten doen door de schilders van de WBV maar toen ik vroeg of ze het deden met mijn eigen kleur was dat niet het geval. Het is toch wit zeiden ze, wij schilderen alles wit bij iedereen. Dat snap ik best wel maar tussen wit en wit zit ook nog wel een groot verschil en ik besloot het dan maar zelf te gaan doen en dat moet nog steeds gebeuren. Niet de volledige kozijnen, alleen de delen waar nieuwe ramen zijn gekomen maar toch nog wel aardig wat. Met de pinksterdagen hadden ze op alle mengverven 30 % korting en ik vond het wel de moeite waard om er even naar toe te fietsen voor die korting. Meteen een blik van 2 1/2 liter genomen en had toch 16 euro korting, niet verkeerd en daarmee ga ik het wel redden denk ik.


Nu woont Peter denk zo’n 200 meter bij de Karwei vandaan en dacht even een bakje, even bellen of ze thuis zijn en dat waren ze. Ze zaten net een spelletje te doen zo’n leuk spelletje, ook een soort memorie. Allemaal kleurtjes die je om moet keren en dan plaatjes van dieren en dingen en dan moet je zelf bedenken wel plaatje je wilt pakken bijvoorbeeld van groen zijn er dan een kikker, een plantje en nog wat. Als jij dan zeg wat je wilt pakken mogen de andere spelers proberen je voor te zijn. Zo grappig en Yenthe ook zo fanatiek haha. Ik moest ook meteen meedoen. Zij weten natuurlijk allemaal inmiddels welke plaatjes bij welke kleuren horen maar ik moest nog wel eens kijken en verloor dik. Het was best lekker geworden met het zonnetje en we zijn in de tuin gaan zitten nog een tijdje. Yenthe plukt nog madeliefjes voor me, heel kort onder het bloemetje, voor jou oma. Ik doe ze in een zakje en neem ze mee. Een mooier boeket kan je toch niet krijgen. Wat een raar weer is het toch. Naar huis gaan fietsen en het was zo lekker dat ik dacht, ik fiets nog een stukje door, zag wel een donkere lucht aankomen weer. Ga toch nog wat foto’s onderweg staan maken. De mooie luchten, de prachtige kleurige velden en bermen met fluitekruid, zuring, koolzaad, boterbloemen en nog veel meer. Het is echt een prachtig gezicht. Steeds meer weilanden die niet glad en groen zijn.
En ondanks het feit dat ik de bui steeds dichter bij zie komen ga ik toch nog wat foto’s maken want juist die donkere luchten er bij maken ze in mijn ogen zo mooi.
Opeens begint het hard te waaien en ik moet nog een km of 4 naar huis, de bui barst los en kom toch nog aardig nat thuis. Ik vind het helemaal niet erg en had het niet willen missen. Zo werd de aanvankelijk zo saaie dag toch nog mooi.