The talk of the town…….

Hij was 13 jaar, een flink joch Leon, met rood haar en hij mocht niet meer meedoen met het Huttendorp maar op vrijdagmiddag toen er opgeruimd ging worden kwam hij langs. Met zijn fiets met karretje er achter vroeg hij of hij wat hout mee mocht nemen. Natuurlijk mocht dat opgeruimd stond netjes.
Maar niet alleen dat, hij hielp ook heel de middag met het opruimen van het Huttendorp.
En dat ging zo door, jaar achter jaar kwam hij helpen tot hij de leeftijd had bereikt dat hij vrijwilliger kon worden bij het Huttendorp. Inmiddels een beul van een vent die al verschillende keren gekozen was tot de sterkste man van de Krimpenerwaard.
Zijn hobby, het ophalen van afval e.d. zijn werk geworden, hij startte een eigen bedrijf in het verwerken van afval. Het verhuren van containers e.d.
Het ging niet allemaal makkelijk en hij had best veel dingen te overwinnen maar sinds kort was hij toch wel zover dat zijn bedrijf goed draaide en hij een ruimte had op ons industrieterrein waar zijn bedrijf gevestigd is.
Ook in het Huttendorp bleef hij een belangrijke vrijwilliger. Stelde een container beschikbaar om als verkooppunt te gebruiken. Een container om alle materialen op te slaan. Je moest hem wel een beetje kennen want zijn uitspraken waren niet altijd even genuanceerd en dat is een understatement.
Het ophalen van pallets, hout en andere materialen kon je hem toevertrouwen. Met inzet en gebruik makend van zijn materialen een onmisbare factor geworden.

Tot vandaag. Vanmorgen al heel vroeg, zo rond half 6, werd ik opgeschrikt door een kakofonie van geluiden. Heel veel sirenes waren er te horen. Ik zei tegen Wim ik denk dat er of ergens een groot ongeluk gebeurd is of er is ergens een flinke brand. Ik keek op FB en zag dat iemand verderop in de straat een berichtje had geplaatst dat er een flinke brand gaande was op het industrieterrein waar onze straat aan grenst. We hoorden ook met regelmaat flinke knallen. En toen ik de badkamer in kwam stonk het flink naar de rook. We kregen een nl alert om ramen en deuren te sluiten en afzuigers af te zetten.
Eenmaal opgekomen zagen we dat de lucht er grijs/bruin uitzag alsof er een flinke bui op komst was.
Ik denk dat het van de brand komt, zei ik tegen Wim, maar hij was niet overtuigd en ging buiten kijken en inderdaad het kwam van de brand. Een grote zwarte wolk van de brand kwam over mijn huis. En ik voelde dat het “regende” van het water dat gebruikt werd om de brand te blussen.
Al snel wist ik welk pand “de klos” was, een aannemersbedrijf maar ook de belende percelen gingen er aan waaronder het bedrijf van Leon. En ik was er best door aangeslagen. Natuurlijk gun je het de andere 6 bedrijven die aan de brand ten prooi vielen ook niet maar Leon kende ik zo goed. Hij had ook samen met Peter mijn dak op de schuur gemaakt, mijn kasje en matras ooit opgehaald bij mijn moeder en was nooit te beroerd om iemand te helpen.
Peter heeft er ook nog een tijdje gewerkt om zijn website en administratie te moderniseren.
Hij woonde ook boven het bedrijf en opeens is hij alles kwijt. Deze enorme brand heeft veel impact op het hele dorp en er wordt over niets anders gepraat. Vanmiddag ging ik nog even naar een terras van mijn café waar Leon ook een bekende en vriend was. Ook daar verzorgde hij materialen en afvalverwerking bij feesten en partijen.

SONY DSC

De dochter gaat morgen met hem ondergoed en kleding kopen want hij heeft helemaal niets meer en hij heeft inmiddels al tijdelijk onderdak gekregen. We hebben met elkaar nog zitten kijken was we kunnen doen misschien een crowdfunding actie opzetten voor hem. We gaan nog kijken wat we voor hem kunnen doen. De brand is inmiddels wel onder controle al wordt er nog steeds geblust. Het stinkt nog steeds in heel mijn huis ruik ik de brandlucht en komt er nog rook over. Dat zal nog wel even duren voordat het over is.
Het was ook wel een spectakel, zelfs een brandweerauto van vliegveld Zestienhoven, dat leek wel een tank, kwam om ingezet te worden met veel korpsen uit de omgeving. Het water om te blussen werd gehaald uit een plas maar die ging zo snel minder worden dat besloten werd via grote slangen en pompen het water uit de Lek in deze plas te pompen waardoor ook alles afgezet werd voor het verkeer.
Dat leverde weer soms komische taferelen op want natuurlijk mooi weer, veel fietsers en veel motoren en wielrijders die opeens niet verder konden. Ik stond nog even bij een verkeersregelaar te praten maar de meeste mensen hadden wel begrip. Ze had van de brandweer een half flesje water gehad en verder had ze niets bij zich. Ben thuis even een fles bitter lemon voor haar gaan halen en daar was ze heel blij mee.
Heel de dag zag je mensen langslopen, kijken, ben nog wel lekker een poosje weggegaan om ff wat frisse lucht te krijgen maar overal waar ik kwam was het “the talk of te town” en dat is ook logisch met zo’n grote brand die zoveel impact heeft voor de getroffenen, familie en vrienden.