Niet gehinderd door kennis…….

Wim heeft voor zijn werk ook veel te maken met het kweken van groentes, zijn specialiteit is oude en vaak vergeten gewassen.
Bij opgravingen kwamen ze ook vaak zaden tegen en hij krijgt ook van de universiteit van Wageningen zaden toegestuurd om uit te proberen en daarna te beschrijven wat het deed e.d.
Nou ja kortom hij is altijd bezig met het uitvinden en uitzoeken van gegevens over alle groentes en fruitsoorten. Hoe het groeit en bloeit en wanneer je het moet zaaien, poten, leggen kortom hij heeft heel veel kennis in huis.
En daar maak ik best wel eens gebruik van als ik iets wil weten.
Dit jaar is zijn “akkertje” zoals hij zijn tuin altijd noemt hem slecht gezint, niet veel doet het goed.
Dat heeft ook te maken met het koude voorjaar, in het oosten was het nog langer en ook kouder dan bij mij.
De grondsoort natuurlijk bij hem meer zandachtig en bij mij kleigrond.
Kortom best veel verschillen.
Afgelopen weekend toen hij kwam was hij helemaal verbaasd en best een beetje jaloers dat mijn tuin het zo goed doet.
En al plagend zei ik tegen hem, ik word niet gehinderd door kennis, ik doe maar wat.
Natuurlijk is dat niet helemaal waar maar er zit wel iets van in, ik kijk echt wel op de zakjes zaad, wanneer ik het moet zaaien. Bovendien ben ik opgegroeid met een groentetuin vroeger thuis dus ook daar zit nog wel wat kennis vanuit het verleden en wat recentelijker bij mijn broer die ook een grote moestuin heeft.

Maar ik hou me niet altijd aan alle regeltjes en soms doe ik zomaar eens wat. Soms pakt dat goed uit en soms helemaal niet. Zo heb ik in de kas twee bloemkolen gezet en twee in de tuin. Die in de tuin deden het veel beter waren vaster en groter dan is de kas. Weer wat geleerd dus. Ik heb betrekkelijk weinig last van slakken en mogen ze gewoon blijven van mij.
Zelfs mijn hosta’s langs de vijver, toch planten die slakken graag lusten zijn niet aangetast, er zal misschien wel eens een blaadje verdwijnen maar zie niet dat ze helemaal opgevreten worden.
Ik denk dat er wat dat betreft een soort natuurlijk evenwicht is ontstaan en daar profiteer ik dan maar van. Want eigenlijk vind ik die huisjesslakken gewoon zo mooi. Niet die naaktslakken, dat vind ik ook smerige beesten die glibberige dieren. Daarvan mag er zo nu en dan ook wel als er teveel komen in de groene container (denkend dan ze daar wat te eten nog hebben, onzin natuurlijk daar worden ze ook vermalen maar dan doe ik het zelf niet, beetje hypocriet, ik weet het).
Momenteel komen alle kleine kikkertjes de vijver uit en zeker na een buitje regen is het hink stap sprong door de tuin om ze allemaal te ontwijken maar het blijft een leuk gezicht.
Ja ik weet het al weer een blogje tuin maar ik vind het gewoon zo leuk nog steeds.

In goed gezelschap…….

Ach ja we zijn wat het voetballen betreft in goed gezelschap, de Fransen er uit, de Portugezen en nu ook de Duitsers naar huis gestuurd door Engeland….. Hoe mooi kan je het hebben toch. Alle gedoodverfde kampioenen zijn er al uit. Ook wel weer eens leuk.
Vandaag poetsdag, goed gekozen om te ruilen met gisteren. Boven alles eens goed aangepakt, was wel een keer nodig en mijn vriendin kan in een schoon en frisse kamer verblijven.
Vanmiddag had ik zin om een eind te gaan fietsen en het begon wel lekker maar halverwege tegen wind kreeg het gewoon koud (nou ja koud is overdreven maar wel heel fris). Had wel een jasje bij me en die maar aangetrokken.
Even een half uurtje bij de zwarte sterns (mijn rustpuntje) zitten kijken, de jongen groeien hard.
Een prachtig gezicht heerlijk om even in het gras te zitten daar. Er kwam nog iemand een praatje maken.
De korstjes op mijn aangetipte plekjes op mijn gezicht zijn er allemaal vanaf gevallen. Een nieuw velletje er weer onder. Vind het best snel gegaan. Ik had ook onder mijn haar op mijn voorhoofd een ophoping van pigment. Zelf vond ik dat echt een rot gezicht hoewel niemand het daar zag behalve ik zelf. Dat is iets wat geen kwaad kan zei de dokter, maar zei ze, ik zal het ook aantippen al denk ik niet dat het gaat verdwijnen.
Maar ja ook dat is verdwenen en weer een roze huidje komt er onder uit. Ik moet over een paar weken toch nog terug komen voor mijn bloeddruk en dan vraag ik de dokter te kijken of alles ook echt weg is gegaan. Voorlopig voelt het voor mij wel prettig aan.
Vast wat boodschappen ingeslagen voor als mijn vriendin komt. Zij is vegetarisch en daar moet ik altijd wel rekening mee houden en iets verzinnen om te koken morgen. Denk dat we donderdag wel uit eten zullen gaan, dat doen we meestal wel. Ik zie het wel.
Het was de eerste keer dat ik zonder mondkapje in een winkel kwam, echt wel een beetje vreemd maar ik zag ook echt niemand meer die er een op had. Denk dat iedereen ze meteen opgeruimd heeft. In het OV moeten we nog wel, ik bewaar ze daarom nog maar een tijdje. Dat vind ik ook helemaal niet erg hoor. Weet al niet beter en het is best druk in de trein vaak.
Ook de winkelwagentjes zijn weer bemund of bemunt vast geen bestaand woord. Maar je moet weer een muntje er in doen. Weer even wennen. Heb in mijn fietstassen wat van die muntjes zitten, altijd handig.
Zo gaan we weer een beetje naar het oude normaal. Ik heb de coronatijd niet louter negatief gevonden vaak ook heel relaxed en minder moeten. Maar nu het weer mag ben ik best weer blij daarmee want vrijheid is toch voor iedereen heel belangrijk.

Handhaven……

Ik maak voor mezelf regelmatig een planning en zoals zo vaak hou ik me er dan niet aan zoals vandaag.
De planning was vanmorgen de slaapkamer waar mijn vriendin komt te slapen schoon te gaan maken. Peter had in deze kamer een aantal spullen tijdelijk gestald omdat ze een dakkapel kregen vandaar dat ik daar al een aantal maanden niet veel ik kan wel zeggen niks gedaan heb.
Maar toen hoorde ik in het journaal dat ze voor vanmiddag code geel opgaven, omweer, windstoten, kans op hagel en veel regen.
Ik wilde zo graag nog wat dingen in de tuin doen dat ik besloot daar vanmorgen maar meteen mee te beginnen. Had nog wat plantjes gekocht, moest nog een aantal dingen over poten en achter in de tuin moest er nodig gehandhaafd worden.
Daar groeien frambozen en er staan een aantal varens, beide van die woekeraars en als je die even de kans geeft onstaat er een oerwoud aan planten en dat was nu ook het geval.
Veel andere planten waren er door in de verdrukking gekomen, ben daar dan ook flink te keer gegaan, de groene afvalcontainer die vanmorgen geleegd was is al weer bijna helemaal vol.
Planten opbinden, hier en daar een steuntje geven en het ruimte zo lekker op, weer wat lucht in min tuin zeg maar. De plantjes gepoot. Wat een enorm aantal frambozen zitten er aan. Vandaag weer een bakje vol en ik zag er al genoeg onder de planten liggen die er al afgevallen waren, die zijn dan maar voor de vogeltjes.


Ik moest ook hardnodig de doperwten oogsten, dat heb ik ook gedaan, had er al van gegeten een keer en nu nog 600 gram schoongemaakte doperwten. Het valt me altijd op als ik die dingen schoon zit te maken dat ik automatisch dit weer zo doe zoals ik het vroeger geleerd heb. Hoef er totaal niet bij na te denken.
Ook de tuinbonen waren aan plukken toe. Had ook daarvan al twee keer gegeten, nu twee porties geoogst en er komen er nog veel meer. Een vanavond opgegeten en een voor de vriezer.
Het blijft nog steeds droog en best broeierig weer maar ik heb het zo naar mijn zin. Bakje thee tussendoor, hapje eten tot een uur of half 4 bezig geweest, muziekje aan er bij. Mijn ding hoor, ben helemaal in mijn element.
Na het eten nog even de fiets weer opgehaald in Bergambacht, heb hem maar graag snel weer in de stal zeg maar. De lucht werkt aardig maar bij ons is er wel wat regen gevallen maar niet echt de moeite. Als ik in Bergambacht kom zie ik dat daar grote plassen op de weg liggen. Blijkbaar is de bui daar wel gepasseerd. Had wel een jasje meegenomen maar hoef het niet aan te trekken.
Onderweg naar huis nog wat fotograferen en thuis de foto´s bewerken. Van alles wat, niks spectaculairs maar voor mij wel mooi genoeg. Morgen dan maar die kamer even beetpakken en deze mooie dag pakken ze mij niet meer af. Lieve medebloggers, heb een heel drukke week voor de boeg, vergaderen, voorbereiden, visite, zal wel lezen hier en daar maar veel reageren komt er even niet van…….


Uitgeschakeld……..

Vandaag de vierde wedstrijd van het Nederlands elftal en nou ja ik vertel niks nieuws natuurlijk dat ze er uit liggen. Helaas pindakaas en op een of andere manier leek het wel of ik het van te voren al verwachtte dat het zou gebeuren.
Ben nog wel in het café gaan kijken maar ja na de rode kaart en het doelpunt tegen was de sfeer gauw weg en ben na afloop ook maar meteen naar huis gegaan.
Ik vond het trouwens om 6 uur spelen ook wel een vervelende tijd, ik ben iemand die laat eet en nu toch uiterlijk half 6 moeten eten.
Nou ja dat hebben we ook weer gehad, eigenlijk vind ik het niet zo heel erg, merk dat ik vroeger veel fanatieker en teleurgestelder was als het mis ging.
Zal de leeftijd en de interesse wel zijn.
Vandaag een rustig dagje gehad, Wim weer naar de bus gebracht en meteen doorgegaan naar Peter.
Had nog wat plantjes voor de tuin gekocht die het bij mij thuis zo heel goed doen, had ze een paar weken geleden in een van mijn mini tuintjes gepoot en ze groeien echt al uit tot mooie pollen.
Chantal en Peter hebben niet zoveel geluk met hun plantjes, heel eerlijk gezegd ook niet zoveel verstand er van 😉 dat zeg ik maar niet.
Het was warm en Peter ging ze meteen poten, Yenthe mocht helpen me de slang water geven en ja mooi weer, geef een kind een slang in haar handen en ze spoot per ongeluk-express op haar vader die toen ik stond te lachen op zijn beurt mij weer terug pakte. Yenthe liep op blote voeten en ik was eigenlijk begonnen met haar voeten nat te spuiten. Ze vond het prachtig. Ach met zulk mooi weer gewoon genieten toch.

En nu maar hopen dat ze het goed gaan doen. Bij het tuintje liet Yenthe haar groentes zien, de doperwten doen het leuk en ach dat ze die snijbonen noemt is niet erg toch. De eerste aardbeien zijn ook al opgegeten en de boontjes doen het ook heel goed. Ze heeft er zo´n lol in en ik zeg, ze heeft toch nog wat genen van haar oma meegekregen. Het is net Freek Vonk, zegt Peter altijd, dan ziet ze een vogeltje in de tuin gaat ze naar binnen het vogelboek van de postcodeloterij halen en wil ze weten welk vogeltje het is. Ik vind dat leuk ook om zo met haar bezig te zijn in de tuin. Had ze al een paar weken niet gezien omdat ze ook met vakantie waren geweest dus was er wel weer aan toe.
Ondanks de verloren wedstrijd toch een leuke dag en ach ja dat voetbal op maar naar de volgende keer dan maar.

Mooi stadje……

Een heel klein stadje maar wel veel historie is het verstingstadje Nieuwpoort, gelegen aan de Lek.
Vandaag ben ik daar met Wim naar toe gaan fietsen en hebben het hele stadje rondgelopen met een standswandeling, want zo groot is het niet. Er wonen zo’n 1400 mensen.
Veel oude gebouwen, een vestingswal, ooit deel van de Hollandse waterlinie, een stadsboerderij en natuurlijk gelegen aan de Lek.

Geschiedenis
De stad kreeg al in 1283 stadsrechten. Vanwege de positie op de grens van Holland en Sticht Utrecht kreeg het veel strijd te verduren. Al in 1402 belegerden de troepen van Jan van Arkel de stad. De oorlog tegen Lodewijk XIV, in de jaren zeventig van de 17e eeuw, was de reden om de stad op te nemen in de Oude Hollandse Waterlinie en voor de aanleg van vestingwerken volgens het verbeterde oud-Nederlands vestingstelsel. Tientallen panden werden hiervoor gesloopt. In 1697 werd het stadhuis gebouwd, over de inundatiesluis heen, die daarmee was beschermd tegen mogelijk verzet van ontevreden boeren als hun land onder water zou worden gezet. In 1795 veroverden de Franse troepen, onder leiding van Daendels en Pichegru Nederland, en verloor de vesting zijn functie. Tijdens de watersnood van 1809 en de stormvloed van 1820 boden de vestingwallen bescherming tegen het hoge water. Tijdens de jaren vijftig en zestig van de 20e eeuw raakten diverse gebouwen in verval. In 1973 werd gestart met restauraties die in 1998 waren voltooid. Nieuwpoort was een zelfstandige gemeente tot de gemeentelijke herindeling van 1986, toen de gemeente samen met Groot-Ammers, Langerak en Streefkerk opging in de fusiegemeente Liesveld. Deze gemeente is op 1 januari 2013 opgegaan in een nieuwe gemeente met de naam Molenwaard, die op haar beurt op 1 januari 2019 in de fusiegemeente Molenlanden is opgegaan.


Midden in het centrum een mooi groot terras waar het heerlijk zitten was, het was prachtig weer, zelfs een beetje klammig zo nu en dan en op de terugweg nog een druppie regen.
We hebben er van genoten en zijn er best wel lang geweest om alles te bekijken of ons gemakje…..
Een mooie dag…..

Mooie lens……

Vandaag mijn nieuwe lens wezen halen. Had op internet zitten kijken wat ik wilde hebben en vond een lens die zowel dichtbij als wat verderaf gebruikt kan worden zodat ik niet altijd lenzen hoef te wisselen.
Zag een site waar die lens aanzienlijk goedkoper was en op een of andere manier vertrouw ik het dan niet en dan laat ik meestal mijn zoon even kijken of het wel klopt.
En het bleek dus inderdaad een site te zijn met veel slechte reviews, mensen die hun spullen niet gekregen hadden. Zonder garantie of dingen.
Waarmee weer bewezen is als iets te mooi lijkt om waar te zijn dan klopt er meestal iets niet.
En bij de zaak waar ik nu de lens gekocht heb heb ik al eerder wat gekocht en nooit problemen gehad.
Wilde hem eerst via internet bestellen maar zag ook dat ze hem op voorraad hadden bij een winkel van hun in Capelle aan den IJssel, dat was voor mij zo´n 16 km fietsen, goed te doen dus.
Wel even zoeken daar, ben niet zo´n postduif, had het wel opgezocht, wist in welke hoek ik het moest zoeken maar toch, ging precies de verkeerde kant uit. Dat loste google maps dus even voor me op die me netjes er naar toe bracht.
Zelf ophalen heeft ook het voordeel dat je kan vragen of die lens geschikt is voor mijn camera en wat dingen er over vragen. Ik trof een heel aardige verkoper die er veel over wist te vertellen en alle tijd er voor nam ook.
Onderweg nog wel een paar foto´s gemaakt maar moet hem gewoon een keer op mijn gemakkie helemaal uit gaan proberen. De scholeksters die ik zag leken wel een onderonsje samen te hebben. Ik heb er wel zin in de komende week om wat te gaan fotograferen, hoewel ik een druk weekje heb omdat mijn vriendin komt maar ik vind vast nog wel wat tijd er voor.


Morgen komt Wim weer dus vanmiddag al de fiets voor hem klaar gaan zetten, genoeg gefietst voor vandaag ruim 55 km dan kan het wel weer ff.
Ze geven voor het weekend weer aardig weer op, vanavond nog even kijken of er in de buurt nog iets leuks is om naar toe te gaan en anders maar gewoon lekker een eind gaan fietsen, terrasje pikken, helemaal wel weer zin in.
Zo nog even een aantal planten een droppie water geven die ik bakken en het kastje staan.
Voor iedereen al vast een fijn weekend gewenst…….

Over de zon en zo…….

Ik hou erg veel van de zon al zal ik er nooit in gaan liggen “bakken” en zeker niet op het heetst van de dag dan zoek ik toch graag de schaduw op.
Maar ongemerkt als buitenmens ben ik toch wel vaak buiten en fiets, werk of wandel ik wel regelmatig in de zon. En als het echt warm is smeer ik me wel altijd in met zonnebrandcrème maar ik ben niet een van de eerste in het voorjaar die dat doet.
Nu kreeg ik al heel lang geleden aan de zijkant van mijn neus een plekje op mijn huid dat stroef was. Ik weet het in eerste instantie aan die pleister die ik op mijn neus had gehad een aantal dagen in het ziekenhuis toen die slang daar in ging.
Maar het ging niet weg, werd ook niet groter en eigenlijk vergat ik het een beetje.
Tot ik pas bij mijn zoon was en ik naast Yenthe zat en die zat me zo aan te kijken en zei “oma uw neus is kapot”. En toen dacht ik toch maar eens langs de dokter gaan om naar te laten kijken als zo’n kind dat al zegt.
Nu ren ik niet zo snel, integendeel het is dat de assistente van de dokter vandaag belde dat ik toch echt weer langs moest komen om mijn bloeddruk op te laten meten.

Ze zei nog net niet dat ik vandaag moest komen maar drong wel heel erg aan en heel eerlijk was mijn planning om morgen te gaan want vandaag had ik met mijn zus afgeproken. Dat zei ik ook maar dan hadden ze weer vaccinaties voor corona dus weinig tijd.
Ik dacht laat ik toch maar gaan meteen vandaag kon 20 minuten later al komen, appte mijn zus dat ik wat later kwam en ging.
Mijn bloeddruk was weer wat te hoog, even een ander medicijn proberen waar ik niet blij van word maar heb het al zolang uit kunnen stellen. Ik ga er nog over nadenken of ik toch door dingen anders te doen die bloeddruk zo naar beneden kan krijgen. Ik zie het nog wel.
Maar goed ik vroeg meteen over die plekjes op mijn neus want aan de andere kant voelde ik ook sinds heel kort zoiets.
Zij bekeek het goed en zei dat het beschadiging van de huid was door de zon. Ik ga het aanstippen zei ze en haalde een tank met vloeibare stikstof. Ik vroeg of het huidkanker kon worden en ze zei, als je jaren en jaren wacht en er niks aan doet dan zou het kunnen.

En dat gaf me toch wel weer opluchting want zoiets speelt dan toch wel door mijn hoofd. Drie plekjes aangetipt met stikstof dat gaf meteen rode plekken en een soort blaren er op. Als het niet weg ik stipt ze het nog een keer aan maar eerst laten genezen. En nu maar hopen dat er weer een glad huidje onder tevoorschijn vandaan komt. Voor het eerst blij dat ik toen ik met mijn zus later op stap ging nog mijn mondkapje op moest hebben.

Agenda en plannen…….

Soms (heel regelmatig trouwens) gaan dingen ook bij me mis zoals gisteren toen er opeens twee blogjes op een dag verschenen, helemaal verkeerd ingepland maar ik dacht laat maar staan, het is niet anders. Kan gebeuren toch. Was altijd gewend om ’s avonds te bloggen maar het was om ik weet niet eens meer wat voor reden opeens in de ochtend geworden. Nu zit ik weer in mijn oude ritme. Wat een gewoontedier ben ik soms toch ook.
Gisteren hebben we weer een “gewone” vergadering gehad bij de huurderbelangenvereniging, toch beter om zo te communiceren dan via de computer, dan komt er toch wel meer uit.
Wilde eigenlijk gaan fietsen maar het weer maakte toch maar dat ik meereed met een collega.
Het was een overleg dat we een keer in de drie maanden hebben met de Woningcorporatie over lopende zaken en dingen die aandacht vragen zoals energieprojecten.
Ze hebben nu ook een team samen gesteld van 3 mensen die projecten in buurten op gaan zetten om onderlinge contacten te bevorderen. Het leken me gedreven mensen en heb zelf ook aangegeven dat ik een aantal projecten die ik heb leren kennen doordat ik nu lid van de huurderbelangenvereniging ben echt zo mooi vind. Onder andere een leuke gezamenlijke tuin waar mensen met plezier wat in doen maar ook het sociale contact op deze manier goed uit de verf komt.

Er woont daar een mevrouw van 97 die vertelde dat als dit niet bestond zij daar naar alle waarschijnlijkheid niet meer had kunnen wonen in haar eentje. En dat zijn mooie dingen.
Heb voorgesteld om het drietal voor onze volgende uitgave (we geven twee maal per jaar een boekje uit) te interviewen en dat vonden ze een goed idee. Zo kunnen al onze leden ook kennis maken met dit drietal en komen er misschien ook nog ideeën los bij mensen.
Een leuke vergadering.
Momenteel toch wel mijn agenda meer in de gaten gaan houden. Heb inmiddels al wat blaadjes liggen overal met afspraken. Dat is een tijd geleden. Mijn agenda is heel lang gewoon leeg geweest omdat al het vrijwilligerswerk zo’n beetje stil lag.
Ben er ook wel weer blij mee hoor, de afwisseling weer, gesprekken met andere mensen, ja ik mag dat wel.
Ondanks mijn losbladige systeem 😉 nog geen afspraak gemist maar moet toch weer wennen om mijn agenda in te kijken.


Gisterenavond nog in mijn favo kroeg naar het voetbal gaan kijken, het café was nu gewoon open en het was weer wat drukker dan de vorige keren maar wel gezellig ook. Zondag gaan we weer en hopen dat ze nog verder komen.
Ik vind het zo wel weer ouderwets gezellig worden en na zo’n 1 ½   jaar is dat toch ook wel weer fijn.
En nu maar hopen dat ik dit blogje wel goed ingepland heb……….. 😉

Zo’n dag…..

Soms opeens heb ik zo’n dag dat ik het niet naar mijn zin heb zonder bijzondere reden zoals gisteren toen ik opkwam.
Best een beetje gek want het zonnetje scheen, het was prachtig weer, dat zijn wel mijn dagen.
Maar gevoel laat je soms niet dwingen.
Misschien omdat het vaderdag was, al is mijn vader al 30 jaar geleden overleden, hij overleed precies op vaderdag, was destijds zo bizar eigenlijk. En iedere vaderdag moet ik daar wel even aan denken.
Of omdat ik eigenlijk vandaag even weer mijn kleinkind had willen zien maar ja vaderdag dus “moeten” ze bij de vaders op bezoek en Peter natuurlijk zelf verwend worden, het is allemaal zo logisch.
Dat is wel een van de dingen die ik mis al zou ik mijn ex echt nooit meer terug willen. Maar had wel graag samen opa en oma geworden om er als setje samen van te kunnen genieten en herinneringen aan onze eigen kinderen ophalen. Dat is niet anders.
Maar goed dat verklaart misschien waarom ik me opeens wat triestig voelde en wat werkt dan het beste voor mij ? Op pad gaan met de fiets.
Echt zulk heerlijk fietsweer vandaag en ik had me voorgenomen een flink eind te gaan fietsen. Eerst even langs de zwarte sterns die momenteel jongen hebben. Ga lekker in het gras zitten kijken naar het voederen de vele libelles worden aangesleept om de hongerige keeltjes te vullen.
Het is echt zo’n mooi gezicht, zo’n jong dat echt alleen maar reageert als zijn eigen pa of ma aan komt vliegen. Bij andere sterns die overvliegen reageren ze niet eens. Terwijl het voor mij dezelfde geluiden zijn die ze voortbrengen.


Ik merk dat ik helemaal weer begin te ontspannen en me relaxer voelen. Er komt nog een fotograaf naast me zitten en we komen in gesprek over de zwarte sterns en wisselen wat ervaringen uit.
Nog een eindje verder fietsen en even een ijsje gaan eten in het Schapenschuurtje. Weer naar huis gauw de foto’s gaan zitten bekijken. Ik verwacht er niet veel van mijn lens wordt slecht, er moet echt een nieuwe komen en ter plekke besluit ik dat ie er ook gaat komen. Heb al weken een mooie gezien maar ja een lens is niet goedkoop en ben voor mezelf altijd zuinig. Maar fotograferen is zo mijn hobby geworden en hobbys kosten nou eenmaal geld toch. Daar heb ik ook het plezier weer van.
Er zijn wel een aantal redelijk geslaagde foto’s bij, het valt me niet tegen. Lekker muziekje aan. Even eten maken, verse tuinbonen plukken, voel me net de heks van Hans en Grietjes, aan de bonen voelen of ze dik genoeg zijn om te eten. Ze hoeven van mij ook niet te dik en groot te worden. Ze zijn perfect en smaken heerlijk. Takje vers bonenkruid, mintthee uit de tuin en aardbeien met kwark toe. Een aardige maaltijd uit de tuin zo.
Mijn ik-voel-me-niet-zo-lekker gevoel is helemaal verdwenen, voor mij is de natuur echt helend.
Afgelopen week las ik ook een spreuk van de Buddha die ik zo mooi vond en zo op mijn lijf geschreven: Dit geldt natuurlijk niet voor de boeketjes madeliefjes die Yenthe voor me plukt. 😉 dat is pure liefde.

Straatpraat…….

Zo fietsend hoor je nog wel eens wat onderweg leuke en gezellige dingen maar soms ook wel eens minder leuk, dat ik denk, kan het wat minder.
Ben zelf meestal nogal makkelijk maar soms kunnen mensen dingen zeggen dat er opeens bij mij wat straattaal naar boven komt en ik dat ook bezig. (wat zeg ik dat netjes hé)
Zoals van de week. Ik was even iets terug wezen brengen in een winkel. Liep terug naar mijn fiets die netjes aan een nietje stond. Naast mijn fiets waren twee dames bezig hun fietsen neer te zetten, niet aan nietjes maar er naast. Nu kan mij dat weinig schelen maar die ene vrouw zette haar fiets zo dicht tegen de mijne dat ik hem echt niet meer van slot kon krijgen. Dus ik vroeg, zou u de fiets iets verder kunnen zetten dat ik mijn fiets even weg kan halen. De vrouw keek meteen chagrijnig (ik kon er ook niks aan doen dat het warm was toch) en zei je kan er toch wel bij. Nou dat lijkt me moeilijk zei ik en ze zetten de fietsen iets verder op neer. Al scheldend op mij liepen ze weg en opeens alsof er een duivel in mij ontwaakte zei ik, ik had hem ook om kunnen pleuren hoor, was je daar blijer meer geweest. Ze liepen maar verder. Ik haalde mijn fiets van het slot en bleef (echt per ongeluk) toch nog met mijn trapper achter haar standaard (zo’n dubbele waar je de fiets als het ware naar achteren optrekt) haken en die fiets begon te wankelen. In mijn hoofd was er even een gevecht tussen mijn duiveltje die dacht laat vallen en mijn engeltje dat dacht pak beet, laat hem niet vallen.
Mijn engeltje won en ik stond even te laveren met in allebei de handen een fiets, het lukte me om ze allebei staande te houden en ik ging weg.
Met mijn zus was ik aan het fietsen, we kwamen bij een brug waar een groep scholieren net van af kwamen. Ze kwamen blijkbaar net uit school en waren uitgelaten en fietsten al waaierend een eindje het fietspad op. Mijn zus was er net voor en ik dacht, ik blijf er even achter tot ze zich weer gehergroepeerd hebben en dan ga ik ze wel weer inhalen. Komt er zo’n man achter me aan fietsen, gooit zich in de groep scholieren en roept tegen mij “ja zo fietsen ze tegenwoordig”. Ik antwoord dat ik dat vroeger ook met mijn vriendinnen wel deed en denk doe niet meteen zo negatief. Even later zie ik de man naast het stoplicht dat op rood staat schuin de straat over steken en ik denk. Over goede voorbeelden gesproken. Jammer dat ie niet meer op hoorafstand was.
Bij mijn zoon achter de straat schoon te maken van onkruid. Er komt een man langs op de fiets. Hij stopt en begint een praatje. Zo zegt ie, u bent aardig bezig, hoe ver gaat u dat doen heel de straat?
Ik zeg wat denk uzelf, nee hoor, tot voorbij de garage dan is het wel weer mooi geweest.
Hij is nieuwsgierig naar mijn knielbankje dat ik altijd mijn tuinrollator noem en vraagt hoe dat werkt.
Ik laat het hem zien. Dat je zo zittend op je knieeën makkelijk kan werken, aan de zijkanten een steuntje hebt om weer overeind te komen. En als je hem omdraait kan je er op zitten. Hij vindt het een mooi ding zegt ie, er ontbreekt alleen wel iets aan. Ik vraag wat ie er aan mist en hij zegt, een houdertje voor mijn biertje. Ik schiet in de lach. Ja dat zal wel handig zijn zeg ik. De man zegt vriendelijk gedag en fietst weer verder.
Straatpraat, ik hoor het en soms onthou ik het en levert het weer een blogje op……