De Crezée polder

Door alle hectiek van de brand zou ik bijna vergeten dat Wim en ik op zaterdag naar een prachtig natuurgebied zijn geweest in Ridderkerk.
Het stond al lang op mijn wensenlijstje en met het mooie weer in het vooruitzicht had ik de wandelroute al aangevraagd bij het Zuid-Hollands landschap. Ik ben beschermer (zo heet het als je donateur bent) van het ZH Landschap.

De Crezéepolder is het nieuwste natuurgebied van Stichting Het Zuid-Hollands Landschap, aangekocht in 2018 dankzij de onmisbare financiële steun van onze Beschermers, donateurs & fondsen. De Crezéepolder (50 hectare) is een bijzonder stuk getijdennatuur midden in de drukke Randstad. Zoet water stroomt op het ritme van eb en vloed het gebied in en uit. Dit is zeldzaam in zowel Nederland als in Europa. Het Zuid-Hollands Landschap beheert meer zoetwatergetijdengebieden, zoals het Eiland van Brienenoord, Klein Profijt, Sophiapolder en de Zaag en het Stormpoldervloedbos.

We gingen er met het Driehoeksveer naar toe dat vaart van Krimpen aan de Lek/ Ridderkerk/ Kinderdijk zo een rondje. Er werd druk gebruik van gemaakt ook natuurlijk door mensen die naar de molens van Kinderdijk wilden.
Meteen aan de overkant waar de pont aanmeert is een prachtig en heel groot terras waar we begonnen met een bakje thee en koffie drinken.
We hadden het snel gevonden en gingen wandelen. De wandeling was 7 km lang, dat moest net te doen zijn voor mijn gammele knie.
Die knie kreeg het meteen zwaar te verduren want dit natuurgebied is gemaakt op een bult van een oude vuilstortplaats. Het werd meteen flink klimmen voor mijn arme knietje en boven aangekomen was er ook nog een uitkijktoren, ja als je dan zover ben wil je ook daar nog even op kijken. Een prachtig uitzicht over de Noord en de uiterwaarden die met vloed volstromen. We troffen het, de tijd dat wij er waren was het eb. En wat wij ook wel prettig vonden, het was door de vele broedende watervogels verboden voor honden en heel erg rustig om er te wandelen.


Het was er echt prachtig een groot meer, vennen en het aller allermooiste kwam toen we bij de drooggevallen slibplaten kwamen waar echt zoveel vogels aan het foerageren waren. Heel veel lepelaars, kluten, tureluurs, zwanen, ganzen, eenden, noem maar op er was echt van alles te zien. Ik vond het meer dan geweldig. We hadden brood meegenomen en hebben dit halverwege op een bankje op zitten eten. Zag ook nog jonge kluten, bijzonder hoor nog nooit gezien. We waren nog wel een paar keer verkeerd gelopen en toen Wim dacht dat we er bijna weer waren bleek dat we nog zo’n 3,5 km dijk moesten lopen. En mijn stappenteller gaf aan dat ik 11,5 km gelopen had. Hij gaf zelfs aan hoeveel traptreden ik had genomen, had ik nog nooit gezien, zo grappig. Maar het ging al was het op het einde niet zo snel en fris em fruitig meer. Ben zelfs nog extra naar een vogelkijkscherm gegaan waar achteraf niet heel veel te zien was.
Het was het meer dan waard en eenmaal op de fiets was ik het gauw weer vergeten. Lekker op het terras in ons dorp wat zitten drinken voordat we thuis gingen eten. Het was inmiddels half 8 en de uitgebreide maaltijd die ik gepland had werd het niet meer maar twee potjes met bonen, frietjes en kipfilet smaakten er niet minder om. Een super mooie dag en trouwens heel weekend hadden we samen met eindelijk heerlijk weer.