Afijn……… 1200 foto’s later……..

Meteen het zonnetje al in de slaapkamer dan sta ik al met een goed humeur op. Op zondag ontbijt ik altijd uitgebreid. Deed dat altijd met Wim en dacht heel lang geleden al waarom doe ik het eigenlijk niet als ik alleen ben. Dus nu iedere zondag als ik alleen thuis ben een eitje, een sjuutje, beschuitje en warm broodje met jam… heerlijk hoor. De rest van de week ontbijt ik makkelijk met mu√ęsli.
Snel het zonnetje in en wat in de tuin gaan rommelen. Er lag nog een stuk oude schutting dat ik weggehaald had en morgen komt de grijze container met restafval dus die helemaal volgepropt er mee. Normaliter doe ik daar maanden mee maar nu ging het snel. Wat onkruid wieden, hier en daar wat opbinden.
Bij de bieslook die in bloei staat zie ik heel veel hommels bezig een mooi gezicht en ik wil proberen om ze vliegend op de foto te krijgen…. Ga gewoon heeeeeeeeeeeeeeeeel veel foto’s maken met een snelle sluitertijd kijken en hopen dat er een paar mooie uitkomen. Ach eigenlijk heb ik er gewoon lol in hoe die beesten bezig zijn. En net als ik denk die gaat vliegen stapt ie gewoon naar een andere bloem over zonder te vliegen, de luilak. Ach wat maakt het uit, het zijn geen rolletjes meer alleen moet ik ze dan wel allemaal weer gaan zitten bekijken natuurlijk haha. Wat een straf, ik vind niets leukers dan dat.
Maar niet als het mooi weer is, ga lekker een flinke ronde fietsen, het is prachtig, even een ijsje halen onderweg bij het Schapenschuurtje en neem nog een omweg om weer naar huis te gaan.
En dan kom ik langs de gruttoweilanden, zo noem ik ze maar, ik vind het daar zo prachtig, het zit er vol met grutto’s, tureluurs en andere weidevogels.
Maar mijn oog valt opeens op iets anders, ik zie een eendenstel met jongen. Maar aan de kleurige man en de langes snavel te zien zijn het geen gewone wilde eenden. Ik stap af, zet mijn fiets weg en loop een stukje terug.


En dan zie ik dat het slobeenden zijn, echt nog nooit gezien met jongen. Ook niet op foto’s van mensen die posten op de natuursite van de Krimpenerwaard waar ik ook lid van ben. Ik vind het heel bijzonder en maak snel een paar foto’s. De vader gaat er vandoor een paar sloten verderop en de moeder gaat met haar jongen het weiland en het hoge gras in. Die zijn amper meer te zien. Ik maak nog een paar foto’s van de man verderop in de sloot. Op een gegeven moment hoor ik hem roepen en vrouwlief antwoorden. Ik zie hem weer wegvliegen en kijk waar ie landt. Ik loop er voorzichtig heen en zie dat daar wel een eind weg verderop in de sloot het gezin weer verenigd is. Mooi zo.
Ik ga weer naar huis. Muziekje aan, foto’s bekijken en bewerken. Natuurlijk kan ik er heel veel zo wegklikken en er blijven er zo’n 15 over die ik de moeite waard vind. Ben nog niet helemaal tevreden maar er moet wat te wensen blijven toch. Als ik bezig ben merk ik dat ik weer aan het zingen ben, mijn map met favoriete muziek had ik aangezet. Dat is een tijd geleden besef ik maar het voelt weer heerlijk aan. En ook nu tijdens dit schrijven zit ik nog steeds te zingen. Of mocht dat niet want ik hoorde er mocht weer gezongen worden maar zachtjes en niet te veel…….. of geldt dat niet als je alleen bent?
Zachtjes wel natuurlijk wil geen ruzie met de buren krijgen………….