Boeren anno toen…….

In Nieuwpoort zijn we ook in een stadsboerderij geweest, daarvan is er nog maar een midden in het stadje.
Toen Nieuwpoort bij de Hollandse Waterlinie kwam werd het stadje helemaal omwald waardoor de weilanden niet meer aan de boerderijen grensden.
Dit schrijft Wiki er over: De oorlog tegen Lodewijk XIV, in de jaren zeventig van de 17e eeuw, was de reden om de stad op te nemen in de Oude Hollandse Waterlinie en voor de aanleg van vestingwerken volgens het verbeterde oud-Nederlands vestingstelsel. Tientallen panden werden hiervoor gesloopt. In 1697 werd het stadhuis gebouwd, over de inundatiesluis heen, die daarmee was beschermd tegen mogelijk verzet van ontevreden boeren als hun land onder water zou worden gezet. In 1795 veroverden de Franse troepen, onder leiding van Daendels en Pichegru Nederland, en verloor de vesting zijn functie. Tijdens de watersnood van 1809 en de stormvloed van 1820 boden de vestingwallen bescherming tegen het hoge water. Tijdens de jaren vijftig en zestig van de 20e eeuw raakten diverse gebouwen in verval. In 1973 werd gestart met restauraties die in 1998 waren voltooid.
Destijds waren er nog meerdere boerderijen maar die verhuisden allemaal alleen de boerderij van Willem en Rozien Rozendaal, broer en zus bleef gehandhaafd.
De stallen waren nog wel bij de boerderij zodat regelmatig de koeien door het stadje naar de weilanden gebracht moesten worden.
De historische vereniging mocht een zolder gaan gebruiken om hun materialen op te slaan, zo kwam het contact tussen broer en zus en de vereniging tot stand.
De samenwerking verliep in de jaren erna naar volle tevredenheid. Het schenken van de stadsboerderij aan de Historische Kring kwam in de loop van de tijd ook al af en toe ter sprake. Na het overlijden van Rozien in 2018 – Willem was in 2009 al overleden – bleek uit de erfenis dat broer en zus hun hofstee inderdaad aan de vereniging hadden nagelaten.
Wij hadden een gesprek met een van de leden van de vereniging die ons het een en ander vertelde.
We mochten er ook rondkijken en heel veel was nog in oude staat.
Een mooi cadeau maar ook een waar iets gedaan moest worden. Het pand verkeerde wel in goede staat maar ja je zal er wel iets mee moeten doen om de kosten dekkend te maken.
Plannen en ideeën zijn er al genoeg. Een theetuin er bij maken of in de stallen vergaderruimte creeëren. Ze zullen daar de komende jaren nog veel werk aan hebben.
Maar het was gewoon zo leuk om daar even rond te mogen neuzen, best veel gebouwen, nog een oud gemak zelfs. Even terug in de tijd van boeren anno toen.

De zwarte schuur op de foto linksonder was een z.g. waterschuur. Rijke boeren die uit de stad vertrokken waren hadden daar nog een schuur waar bij tijden van hoog water het vee en de familie tijdelijk ondergebracht kon worden.