Toch nog….

Zo weer een druk dagje achter de rug. Vanmorgen moest ik al op tijd (voor mijn doen) bij mijn kapster zijn en zij woont zo’n 10 km fietsen bij me vandaan. Ik kwam er en zij was nog bezig haar dochtertje van een maand of 8 een fruithapje te geven.
“Zij gaat weleens huilen hoor als ze en vreemde ziet” zei haar moeder. Maar niets was minder waar hoor, ze vond me blijkbaar wel leuk om naar te kijken (of zoals mijn zoon ’s avonds zei toen ik het vertelde je bent om te lachen waarop ik zei, ja van je familie moet je het maar hebben, maar zei hij meteen niet belachelijk hoor maar gewoon om tegen te lachen jaja.) en ik ging er zo een beetje bij zitten en ze zat me maar aan te kijken en op een gegeven moment begon ze echt voluit te lachen tegen me zo grappig. Echt een lief kind hoor dat zoet op haar speelkleed ging zitten toen haar moeder mijn haar ging knippen, je hoorde ze echt niet (nou ja wat van die babygeluidjes maar niet jengelen of zo). Ben een geoefend oma zeg ik tegen mijn kapster, dat voelen ze aan haha. En dan te bedenken dat ik haar vroeger ook als baby vaak in mijn handen heb gehad, zij is de dochter van vrienden van ons.
Als ik klaar ben ga ik nog even bij haar op het speelkleed zetten, ze blijft me maar aankijken en lachen en haar moeder zegt, ze vindt je echt leuk hoor, je mag ze gerust even oppakken en knuffelen hoor maar dat was een brug te ver. Ik zag dat ze meteen een sip gezichtje trok en naar haar moeder bleef kijken. Ze ging niet huilen maar het lachen was ook over, nou ja dat mag toch, heb haar 2 of 3 keer gezien dus daar zal ze nog zeker geen herinnering aan hebben. Maar leuk was het wel zo’n pukkie.

Naar mijn zus gaan fietsen en die had plannen om wat verder te gaan vandaag omdat ze en vloerkleed wilde uit gaan zoeken dus wij op pad. Een soort voorkijken want als ze met haar man gaat dan is het kijken, ja die wordt het en kopen en zij wilde wel bij verschillende zaken eens goed kijken.
Wat me opviel dat er steeds minder soorten vloerbedekking zijn in die meubelzaken, je kan zien dat er best een trend is om gladde vloeren te nemen. Maar ze vindt wel een die ze mooi vindt en maakt er een foto van om thuis te laten zien.
Gezellig even een broodje gaan eten bij de Hema en toen ik weer thuis was had ik toch weer bijna zo’n 50 km gefietst en ik was het gewoon een beetje zat.
Bij een winkeltje waar ze van alles verkopen had ik nog een serie boeken gekocht met van ieder boek erbij ook nog een DVD met de verfilming van die boeken. Zes boeken en zes DVD’s voor 3,99 daar kon ik ze niet voor laten liggen. Een boek wist ik zeker dat ik nog graag wilde lezen over een vrouw die bij de nonnen opgroeide toch zwanger werd en na drie jaar werd haar dochtertje afgenomen en ter adoptie afgestaan. Later gaat ze op zoek naar haar kind. Ga eerst de boeken lezen en daarna pas de films kijken. Gisteren kreeg ik via FB nog een berichtje. Ik had op de weggeefhoek 2 matrassen en de kleinste was al opgehaald door een mevrouw. Nu had deze zelfde mevrouw een berichtje gestuurd of ik die andere matras ook nog had en of ze die mocht hebben. Nou ja graag natuurlijk want Peter zou hem bij de stort brengen maar die holt niet zo snel en denkt het ligt daar best bij mijn moeder.

En nu achteraf maar goed want het was echt een zo goed als nieuw matras, heel even gebruikt als logeerbedmatras en maar een paar keer iemand op geslapen. Toch eigenlijk zonde als het dan naar de stort moet. En deze vrouw was er heel blij mee voor voor logees wilde ze hem hebben, Peter blij dat hij hem niet naar de stort hoefde te brengen en ik blij dat ik hem weer kwijt was.
Samen dat ding in de auto gesjouwd, hij ging er net in, het was wel een vrouw die van aanpakken wist en niet piepte, ze hielp hem mee de trap af dragen. Helemaal goed toch, mooi terecht gekomen en ik ben er weer van af. Lang leve de weggeefhoek.