Onverwachts zo leuk

Vandaag had ik een rustige dag gepland voor mezelf, wilde wel wat gaan fietsen maar verder niet heel veel doen.
Vanmorgen een appje van mijn voormalige werkgeefster die ik voortaan maar gewoon Elke ga noemen of ik nog ging fietsen vandaag.
Het was prachtig weer en ja hoor had er wel zin in om samen te gaan fietsen.
De eerste keren dat we gingen was het voor mij echt ook een beetje om haar te helpen even wat anders te doen omdat ze het nog zo moeilijk heeft met haar scheiding maar ik krijg er ook steeds meer lol in om samen te gaan fietsen.
Tot nu toe waren het leuke tochten. Ik ga met haar ook wat verder dan bijvoorbeeld met mijn zus en onderweg pikken we een terrasje om een bakje te doen.
Vandaag ging de route richting Alblasserwaard, overgevaren over de Lek en gaan fietsen naar Alblasserdam langs de Noord daarvandaan naar Oud-Alblas en via de Alblas dat is een klein riviertje gaan fietsen tot we bij een mooi terras kwamen en daar neerstreken.


Verder wist ik daar ook niet echt de weg waar we heen moesten maar we wilden terug niet dezelfde weg als heen. En heel grappig dat heeft Elke dus ook dat ze kijkt naar de richting van de wind. Wat dat betreft gingen we wel de goede kant uit maar we wisten beide dat we nog een flink stuk richting de Lek ook weer moesten fietsen.
Afijn wij gingen fietsen en kwamen op een gegeven moment in Bleskensgraaf, mooie omgeving, ook best veel molens, in de hele Alblasserwaard staan veel molens.
We fietsten weer verder en kwamen in Molenaarsgraaf, inmiddels rijdens langs de Graafstroom, ook zo’n klein riviertje. Het was best lekker rustig fietsen daar maar we wilden toch wel weer ergens een bekend naambord tegenkomen om een beetje te oriĆ«nteren waar we zaten. We kwamen in Brandwijk en daarna zagen we opeens een bord Schoonhoven en zeiden we laten we dat maar aanhouden.
Richting rivier ging het toen en ja hoor we kwamen weer op de Lekdijk, het richtingsbord gaf aan nog 3 km naar rechts maar zelf dacht ik dat we niet goed gingen. Daar wilden we namelijk overvaren.
Wij weer terug, we zijn toch echt van die postduiven maar Elke had gelijk hoor we hadden nog iets verder moeten fietsen.
Gelukkig zijn er nog meer veerponten langs de Lek vandaar dat we maar verder fietsten en in Bergambacht met de pont over gingen. Daar langs de Lek ligt ook een mooi terras en we besloten nog wat te drinken daar.
We hadden inmiddels al bijna 40 km gefietst en dorst, het was ook al 5 uur geworden. Toen we daar binnen kwam roken we ook heerlijke etensluchten en ter plekke besloten we om daar gewoon te blijven eten.

Als voorafje namen we beide een biertje, daar hebben we het verder qua alcohol maar op gehouden want we moesten nog zo’n 9 km naar huis fietsen daarna. En hoewel de dijk ook slingert willen wij dat liever niet.
Beide niemand die thuis op ons wacht, waarom zouden we het niet doen, we hebben er heerlijk zitten eten buiten op het terras met uitzicht op de Lek en de veerpont. Beetje vakantie gevoel.
Het onverwachte is vaak het leukste en dit ook, thuis hoefden we niks meer te doen aan het eten, niet af te wassen. Natuurlijk zou ik dat niet iedere week kunnen doen maar zo voor een keertje met mooi weer alleen maar leuk en we hadden zo eigenlijk een topmiddag samen.