Stront aan de knikker….

Het begon vanmorgen al vroeg, ik lag wel al wakker nog even na lag te doezelen na een druk weekend toen er gebeld werd. De ex van mijn voormalige werkgeefster, hij woont tegenwoordig schuin tegenover me in de straat.
Hij vroeg of ik thuis was en ik zei ja, maar nog niet helemaal aangekleed. Ik sta met een busje tegenover je huis zei hij en ik kan er niet meer uit. Wilde wat pakken en de achterdeur schoot dicht en van binnen kan ik die niet open krijgen. Ik schoot snel in mijn kleren en ging naar beneden, op mijn blote voeten de straat overgestoken en hem bevrijd. We moesten er wel om lachen allebei.
Vanmiddag heb ik een vriendin van mijn zus geholpen, zij kreeg nog steeds haar email niet op haar telefoon. Ze wist totaal niks van wachtwoorden en ook het reserve emailadres waar je dan een code op kan krijgen wist ze amper zeker. Het werd dus wel even een paar uurtjes zoeken voordat ik het lek een beetje boven had. Morgen even verder want na een paar pogingen konden we niet verder. Kijken of het dan gaat lukken.
Even een rondje gaan fietsen, wat gaan vlinderen er komen er gelukkig weer steeds meer maar halverwege begon het te regenen en ben ik maar naar huis gegaan.


Als ik bijna thuis ben bij een kruising staat er een tractor met een kar vol stront er achter dwars op de weg. Als ik dichterbij kom zie ik dat het linker achterwiel er af is. Ik ken de man waarvan de trekker is. Het wiel ligt midden op de weg. Dat is niet te tillen natuurlijk. Hij is aan het bellen om mensen te laten komen, een shovel om het wiel weg te halen en eventueel te repareren. Dat zie je bij die boeren wel die hebben die contacten, dat is allemaal zo weer voor elkaar. De bouten waren er gewoon uit gesprongen en toen hij de bocht door reed ging het wiel er af. Gelukkig bleef het midden op de weg liggen, bleef de tractor wel staan en had niemand persoonlijk letsel.
Je moet er toch niet aan denken wat er zou kunnen gebeuren als zo’n wiel op de andere weghelft komt en een tegenliggen raakt. Het is zo rond half 5 spits, een drukke weg naar het industrieterrein en een nieuwbouwwijk. Ik ga even het verkeer staan regelen want de ene kant van de weg was helemaal versperd.

Even later komt er een jonge man met een hesje met gevarendriehoek er op en trekt het aan. Hij woont daar in de buurt en reed net lang. Ook die ken ik, hij is ooit verkeersregelaar geweest daar had hij het hesje nog van. Wij gingen dus samen het verkeer staan regelen terwijl de mannen de tractor konden herstellen. De shovel was snel ter plekke met nog een ander busje met hulp er in. Met zijn vieren werd de klus geklaard. Ging eigenlijk best nog snel. Het wiel er weer onder gezet, het spatbord weer rechtgebogen en daar ging ie weer. Maar eerst kwam hij de verkeersregelaar en mij bedanken voor onze hulp. Hij vroeg of ik foto’s had gemaakt en die had ik en of ik ze hem toe wilde sturen. Natuurlijk wil ik dat. Als ik daar zo sta belt Peter ook nog, hij zegt waar ben je mam en ik vertel zo waar ik ben. Ik zie het zegt hij, hij werkt op het industrieterrein daar, ik kom er net aanrijden maar ik rij wel door want het is druk, we zwaaien even aan elkaar. ook toevallig dat hij net langskwam zo.
Afijn drie keer stront aan de knikker en drie keer gelukkig alles goed afgelopen en de vracht stront kon weer op de bestemde plaats gebracht worden.