Klusweer…

Vandaag was het echt zo’n dag om te klussen en ik had nog wel een paar dingen die gedaan moesten en moeten worden in huis.
Toen wij zo’n 26 jaar geleden, sterker overmorgen is het precies 26 jaar geleden dat we de sleutel kregen van dit huis was het echt een klushuis. Het oudere echtpaar dat er woonde had er jaren niets aan gedaan, er zat nog een kachel in zelfs. Ze hadden ook geen schuur of zo dus de bijkeuken was hun schuur waar de fietsen en dergelijke in gezet werden.
Het was een enorm warme zomer, we waren ook nog bezig met onze boot verven en opknappen toen we ook de sleutel van dit huis kregen. Drie dagen er voor een bon ingeleverd en al heel snel moesten we beslissen of we dit huis wilden hebben. We hadden altijd als we door deze straat liepen gezegd dat we hier zo graag zouden wonen.
Toen ik bij het huis kwam, doorzag wat er allemaal gedaan moest worden, voelde ik aan, dit is mijn huis, ik vond het meteen leuk en het voelde zo goed aan. Niet zo groot maar wel met 3 slaapkamers, kleine kamer maar grote leefkeuken. Afijn we besloten het huis te nemen. Eerst ging de woningbouwvereniging er nog in om centrale verwarming aan te leggen, een trap naar de zolder en nog meer aanpassingen zoals een wasbak in de douche ruimte die was er nog niet eens en ik zei dat dit anno 1995 niet meer kon en dat vonden ze ook wel.
En daarna was het onze beurt om te beginnen. Hans werkte destijds bij een groothandel in Doe-het-zelf produkten en in die tijd hadden ze best veel afval soms pakken vol die afgekeurd werden. Personeel mocht het toen nog meenemen wat ze konden gebruiken en ook kregen we korting op wat we nodig hadden. (Later mocht dat niet meer omdat er personeelsleden waren die wel heel makkelijk hele pakken afkeurden als ze iets nodig hadden)
In de keuken werd door Hans een lambrisering gemaakt van kunststof schroten met spiegelveren er tussen, die we met korting kochten. Die zijn er nog steeds en nog steeds mooi.
Voor in de bijkeuken werd er gescoord in de afvalbak.

Ook daar werd een lambrisering gemaakt maar hier en daar moest er wel wat geïmproviseerd worden maar goed, het was maar een bijkeuken en het zag er netjes uit. Alleen onder de verwarming was er net een klein stukje tekort. Eigenlijk niemand die dat zag alleen op een of andere manier ik wel. Ik ging alles behangen en verven en we gingen daar wonen. Het kostte heel wat zweetdruppeltjes voordat het klaar was.
Een jaar later kochten we een mooie blokhut als schuur en kregen we extra ruimte. De koelkast, vriezer, wasmachine en wasdroger kregen er een plaatsje en er was nog ruimte over voor een paar kasten waar Hans zijn vele hengelsportspullen in stonden. Zo kregen we nog meer ruimte in de keuken en tussen de kamer en keuken maakten we een grote toog zodat alles wat minder hokkerig werd. De schoorsteen er grotendeels uit en nieuwe vensterbanken. Mijn neefje was een paar weken ingekwartierd bij ons en hij vond het prachtig dat hij de schoorsteen mocht slopen. Een hele verbouwing was dat maar wat was dat mooi geworden. (wordt vervolg)