Toch in een jurk ??

Degene die mijn blog regelmatig lezen weten wel dat ik eigenlijk altijd een lange broek draag. Hooguit als het heel warm weer is draag ik in de zomer thuis wel eens een jurkje, dit jaar heb ik dat genoegen niet mogen smaken. Waarmee ik wil zeggen dat ik niet kan herinneren dat het deze zomer zo warm was dat het ‘nodig’ was.
Maar ALS ik eens een jurk aantrek dan pak ik ook meteen groot uit letterlijk en figuurlijk ook.
Gisteren opeens heel ander weer, de herfst is echt ingetreden en dat is niet zo gek toch eind september al ben ik het na twee dagen al weer zat maar dat is meer persoonlijk.
Ben begonnen met weer wat foto’s te scannen, een van mijn herfst/winter klusjes en ik had er ook echt lol in. Foto’s van zo’n 25 jaar geleden en dat brengt altijd weer een hoop herinneringen boven.
Zoals aan 1997 toen mijn broer en schoonzus 25 jaar getrouwd waren (mijn ex en ik trouwens ook, we zijn in hetzelfde jaar getrouwd).

Ze hebben tot hun grote spijt en verdriet nooit kinderen gekregen en hun eerste idee was om een keer naar Amerika te gaan om het te vieren samen.
Maar ze besloten toch om een groot feest te geven voor familie, buren en vrienden en een groot feest werd het. Het was echt een mooie dag.
Met de familie eerst eten en daarna kwamen de andere gasten.
Mijn zussen, mijn nichtje en ik hadden met zijn drieën iets geregeld met elkaar. Wij konden via iemand in de jachthaven een jurk lenen, een heel grote jurk met onderin een aantal gaten gemaakt. Daarin gingen we optreden. Ik had een lied gemaakt op de maat van Mooi Man en trok de jurk aan.
Ik ging op een stoel op een tafel zitten (toen was ik nog leniger dan nu haha) en mijn zussen en nichtje gingen onder de tafel zitten. Om de beurten zouden we een couplet zingen en het refrein hadden we uitgedeeld voor de aanwezigen om mee te zingen.

Vooraf hadden we geoefend en al zo gelachen en ook met het opstellen van het geheel op het toneel was het weer gieren en brullen voordat we goed zaten en op gingen treden.
Voor de andere natuurlijk even kijken waar het gat zat waar ze hun hoofd door moesten steken en welk couplet ze moesten zingen. Hilariteit volop maar mijn broer en schoonzusje en de rest van de aanwezigen vonden het echt heel leuk. Ach ja zo zie je maar als ik een jurk aantrek dan wil ik ook niet over het hoofd gezien worden en dat lukte wel met dit gewaad.

Mag ik even trots zijn ??

Had er al eerder over geschreven dat ik gevraagd was om mee te werken aan een tijdschrift voor onze Krimpenerwaard voor mantelzorgers en alle informatie daarover.|
Ik deed daar voor een indrukwekkend interview met een mooi gezin met een gehandicapte dochter met een spierziekte.
Verder werd ik gevraagd om foto’s aan te leveren voor de voorpagina en daar ben is destijds een middag voor op pad gegaan. Opdracht was om een foto te maken die overal in de Krimpenerwaard gemaakt kon zijn.
Zelf vond ik het wel jammer dat er niet zoveel kleur was in die tijd, veel groen en weinig afwisseling.
Maar ze waren er juist bij mee met de foto’s die ik gemaakt had. Er kwam namelijk nog een tekst overheen en zou het een drukke kleurige foto zijn zou dit het niet makkelijk maken. We kozen dus gezamenlijk voor de voorpaginafoto en het oogde toch wel goed, al vond ik het niet mijn beste foto die ik ooit gemaakt had.
Gisteren kreeg ik een proef van het blad dat nu klaar is. Het is erg mooi geworden en ben er best trots op dat mijn foto de voorpagina siert met mijn naam er bij in de colofon.

Tot mijn verrassing hebben ze ook nog de foto die ik nog het meest geslaagd vond gedeeltelijk gebruikt voor op de achterpagina niet paginagroot maar voor 1/3 zo ongeveer.
En heel eerlijk was ik er best een beetje trots op het resultaat, een mooi interview met twee foto’s geplaatst er in en natuurlijk de foto van het gezin.
Het was een ontzettend leuk project om aan mee te werken. Er komt nog wel een soort vervolg in de vorm van een aantal interviews meer bestemd voor nieuwsbrieven of iets dergelijks. Dit soort kort lopende vrijwilligerswerk projecten mogen ze mij nog wel meer voor vragen. P.s. Heb op de foto’s alle teksten weggehaald dus ziet het er een beetje “vreemd” uit.

In de trein

Ik hou van treinen al vanaf dat ik als kind door mijn moeder op de trein gezet werd in Gouda om in Voorburg bij een tante te gaan logeren. Zij haalde me daar dan weer van de trein af. Best spannend als je zo’n jaar of 8, 9 bent maar ik vond het ook wel een avontuur. Kan me nu niet voorstellen dat mensen dat nog doen maar de tijden waren toen heel anders. Mijn moeder nog een perronkaartje kopen ik een kaartje dat echt geknipt werd door een conducteur.
Treinen vind ik nog steeds zo ontzettend leuk, ja hoor ik mopper ook wel eens als er weer eens onderhoud is, een trein uitvalt, er weer een wisselstoring is, heb het inmiddels al vaak genoeg meegemaakt. Maar ondanks dat en natuurlijk ook omdat wanneer ik reis er voor mij geen tijdsdruk is, dan kom ik ergens een half uur later, dat maakt allemaal niet uit, blijf ik het leuk vinden.
Kijken naar mensen te kijken, soms ongewenst luisteren naar mensen die hardop telefoongesprekken aan het voeren zijn en ook al een aantal keren leuke gesprekken gevoerd met medereizigers

Afgelopen zondag kwam ik weer naar huis, de trein uit Apeldoorn naar Gouda is op zondag altijd een drukke trein. Ik vond een zitplaats tegenover een wat oudere dame, schatte haar zo van Rietepietz haar leeftijd haha en ze deed me ook aan haar denken meteen. Niet qua uiterlijk maar qua uitstraling,
Wim blijft altijd wachten tot de trein weggaat en zwaait dan nog een keer naar me, ik zat nu aan de andere kant van de trein en ging even staan om te laten zien waar ik zat. En toen de trein vertrok zwaaiden we nog even naar elkaar Ik zag de mevrouw het glimlachend aanzien maar ze zei niets.
Amersfoort is daarna de eerste stop, het zonnetje scheen en de mevrouw zei, wat een lekker weer he. Ze had haar krant waar ze in had zitten lezen opgeborgen. Het weer is altijd een opening voor een gesprek want dat kwam er ook. Zij vertelde naar Katwijk te gaan voor een familiereünie, ze bleef dan een nachtje slapen daar. Ze deden dat altijd op de verjaardag van haar moeder. In een strandtent zou het plaatsvinden. Zo ging het gesprek over en weer, over vriendschap, zij had ook een vriend maar wilde ook geen vaste relatie meer en nog veel meer. Het was echt een leuk gesprek. In Utrecht zag ik haar een briefje pakken waar opstond welke trein en op welk perron ze moest zijn. Toen ze uitstapte wenste ik haar een leuke reünie toe en zij mij een goede reis verder.

Schuin tegenover mij in de trein zaten een vader en een zoon, een jongetje van ik schat een jaar of 7 en blijkbaar voor de eerste keer met de trein. Hij zat het allemaal met grote ogen te bekijken. Kijk pap, hier is nog een spoor, kijk daar komt nog een trein aan, kijk eens pap, daar staan allemaal lege treinen en zo ging het door. Pa miste in mijn ogen het leukste de verwondering en de belevenis van zijn kind want hij had het druk met zijn telefoon en mompelde zo nu en dan ja en nee en keek amper op of om. Zo zonde toch een gemiste kans vond ik.
Dat maakt voor mij het treinen zo leuk, heb zo zitten genieten van dat joch, hoop dat hij het magische zoals ik de trein ook ongeveer op die leeftijd, misschien iets ouder, ervaarde mag blijven houden.

Van baggerbeugel tot baggermachine

Vanmorgen fietste ik even door de polder om nog een paar boodschappen te doen maar het was ook nog lekker om een stukje te fietsen, had het goed gepland was precies voor de regen weer thuis. Wel een welkome regen trouwens hoor want alles is echt kurkdroog.
Raapte onderweg de eerste kastanjes op, altijd zo´n herfstmoment voor me, ik hou van kastanjes en neem ze morgen mee naar Yenthe er zat ook een tweeling bij zo leuk. Nog gekeken of ik al paddenstoelen zag maar die hebben nog wel een druppie water nodig voordat ze besluiten boven de grond te komen.
Onderweg zag ik in een van de weilanden dat de boer bezig was met het uitbaggeren van de sloten, echt zo´n herfstwerk.
Mijn gedachten gingen terug naar mijn vader die vroeger bij een boer werkte toen ik klein was.
Na de drukte van de hooibouw was het dan een wat rustigere periode en dan werd er gebaggerd met een beugel nog in die tijd. Best een heel werk om te doen. Heb geen foto van mijn vader uit die tijd maar in gedachte zie ik hem nog zo voor me.
Mijn vader die ook zo echt een buitenmens was en als hij in de buurt was gingen we wel eens koffie bij hem brengen.

Papa op weg naar de boer om te werken Winter 1963


Dan ging hij zitten aan de rand van de sloot, altijd zijn alpinopet op, de lange stok van de baggerbeugel op zijn schouder, een sigaretje opstekend en genietend van zijn bakje koffie.
Ik heb geen foto nodig om dat beeld in mijn gedachten terug te zien. Ondanks dat het niet goed betaalde weet ik dat mijn vader het bij de boer goed naar zijn zin had. Heb hem er nooit over horen klagen en hij was graag buiten. En denk toen hij later in een meelfabriek ging werken omdat zijn werk overbodig was geworden door de mechanisatie en de zoon van de boer die het over nam hij het nog wel gemist zal hebben. Hoewel hij het ook daar goed naar zijn zin had en altijd fluitend naar zijn werk ging. Eigenlijk was ie gewoon een positief mooi mens die er het beste van maakte.
Zwaar werk was het best wel dat baggeren. Ook thuis werd het gedaan. Er werden dan z.g. stalen van gemaakt die opdroogden en gebruikt werden op de tuin want het was prima tuingrond geworden dan. Iets dat ik zelf trouwens met mijn vijver ook nog doe, vandaar dat ik weet dat het best zwaar werk is om de bagger er uit te halen. Dit jaar juist weer een keer gedaan

. Momenteel wordt het werk allemaal verricht door machines en het was een prachtig gezicht vanmorgen toen ik al die vogels zag die zaten te wachten op wat er uit die sloten tevoorschijn kwam. Reigers, ooievaars, veel meeuwen, kraaien. Allemaal er op uit om de lekkere hapjes op te eten. En als ik dat zie denk ik ook, ben al op zoveel mooie plaatsen in Nederland geweest maar als ik dit dan zo zie zo´n echt polderplaatje voel ik me een gezegend mens dat ik hier woon.

Park Sonsbeek

Weer een mooi WWeekend achter de rug in Apeldoorn, het leek of we weer even vakantie hadden. Mooi weer, weinig zon dat wel maar geen regen, droog en goede temperatuur dan mag je niet klagen eind september toch…..
We gingen zaterdag naar Park Sonsbeek in Arnhem, met de bus er naar toe. Daarom geen fietsen dit weekend en dat betekende wel alles lopen.
Van het station naar Wim zijn huis is al ruim een half uur lopen en na een dagje wandelen moeten we dat ook weer terug natuurlijk wandelen.
Maar goed we gingen op weg en de bus stopte voor het park waar we meteen al begroet werden door een aantal damherten die daar in een deel van het park liepen (wel achter hekken) niet echt wild gespot maar wel mooi om te zien.
Een prachtig park ik het, we vonden het verrassend mooi, Wim was er ook nog nooit geweest, wel een aantal keren met de bus langsgereden vandaar dat hij er wel eens wilde kijken.


Aardig wat horeca gelegenheden maar ook mooie wandelpaden, onderwachte waterpartijen zoals de waterval die we tegen kwamen. Zo leuk om te zien, omringd door grote zwerfkeien, mooi gemaakt en alles op loopafstand van de drukke stad.
We hebben daar lekker rondgestruind, best veel gewandeld natuurlijk maar ook een keer even bij de horeca neergestreken.
Denk dat we ongeveer de helft van het park gezien hebben. Er was een grote vlindertuin, wat een bloemenzee nog en veel vlinders (momenteel veel atalanta’s en dagpauwogen op doortocht die nog even wat eten op komen slaan). Wel grappig die atalanta die op het informatiebord ging zitten. Er waren nog moestuinen al was er weinig “moes” te vinden maar had zo’n 70 % een bloementuin. Duidelijk zitten we tussen twee seizoenen oftwel tussen vlinders en paddenstoelen haha. De paddenstoelen blijven nog even wat achter bij andere jaren te droog, verwacht als het gaat regenen ze als paddenstoelen uit de grond gaan schieten.
Na zo’n 4 uur rondwandelen had ik het echt wel gehad en zijn we naar de stad gaan lopen en op een terras neergestreken. Het was gewoon nog heerlijk en we besloten nu het nog kon om daar maar te eten ook. Ik had inmiddels mijn QR code op mijn app maar Wim nog niet, toen hij naar het toilet ging stonden ze het nog toe zijn inentings papieren te tonen maar hij moet voor het gemak het ook maar op papier aanvragen, hij heeft geen smartphone.


Op het terras was het vrij en werd er verder niet naar gevraagd. Heerlijk gegeten maar toen ik thuis was weer had ik het wel even gehad ,mijn stappenteller gaf 10,5 km loopafstand aan, steken in mijn knie en zal best nog wel een paar dagen voelen maar het was het waard. We gaan vast nog een keer voor de andere helft en dan echt in vlindertijd, dat lijkt me prachtig om daar te zien dan.

Railroad Annie en Loko Jack

Ons reisje naar Keulen dat mijn zus en ik geboekt hebben bracht wel herinneringen bij met terug aan de keer dat ik met Hans naar Keulen ging naar de Spoga een grote hengelsportbeurs.
En al blijven er best veel vervelende herinneringen aan mijn huwelijk hangen hebben we natuurlijk ook samen goede tijden gehad en leuke dingen meegemaakt.
Zoals deze dag dat we in 1983 (toch handig zo’n dagboek) naar Keulen gingen met de trein gingen we.
Vroeg met de trein van half 8 en om een uur of 11 waren we daar.
We zaten echt samen in een coupe, geen mens in die trein te bekennen en dat inspireerde ons om als duo te gaan zingen.

We noemden ons zelf Loko Jack en Railroad Annie en we gingen op allerlei bestaande liedjes onze eigen teksten maken allemaal gebaseerd op de trein en spoorwegen.
We hebben zo’n ontzettende lol gehad en de tijd ging zo ook wel lekker snel.
De beurs viel wat tegen maar Hans kreeg wel de vraag of ie bij het Europese Kampioenschap Vissen dat het jaar daarna in Nederland gehouden werd verslag er van te komen doen voor een Duitse krant. Dat was wel een leuke uitdaging en hij is daar toen een aantal dagen geweest. En samen hebben we er een mooi Duits verhaal van gemaakt met wat foto’s erbij.

Veel kreeg ie er niet voor maar hij vond het al heel leuk om daarbij een keer aanwezig te zijn als enthousiast sportvisser.
We waren in Keulen heen en terug met een taxi gegaan, de taxichauffeur die ons bracht maakte er een mooie route van en we betaalden 2x zoveel als toen we terug gingen. Die heeft vast gedacht die domme Hollanders weten toch niet beter.
Op het station hebben we nog gegeten voordat we weer terug naar huis gingen. Dat was mijn dagje Keulen destijds.
Met de trein gaan we niet maar hoop dat zusje en ik ook een leuke trip naar Keulen zullen hebben.

Bezoek aan Neeltje Jans

Voor Wim was het heel lang geleden dat hij op Neeltje Jans geweest was, een keer dat hij met zijn nog jonge kinderen van 7 en 9 ging fietsen naar Zeeland. En dan heb ik het over zo’n 25 jaar of langer geleden.
Het is best een indrukwekkend gebeuren, was er zelf al een paar keer geweest en ook een keer een excursie gehad met uitleg over dit project als onderdeel van het deltaplan.
Destijds toen daar gewerkt werd aan het begin zijn we er ook een paar keer geweest met een vriend van ons die daar toen werkzaam was.
Nu is er een groot park bij met allerlei activiteiten. Wij zijn daar niet daar toe gegaan, kostte toch best veel 25 euro entree en ik weet nog van de vorige keer dat ik er met mijn zus was, we het wel gedaan hebben maar heel lang hadden zitten wachten op die boot die bij de prijs inbegrepen was.
Wij vonden het toen wel mooi om te zien allemaal.
Nu hebben we Neeltje Jans op een andere manier ontdekt. Er was een wandeltocht uitgezet van zo’n 8 km en ik dacht als we dat op ons gemakkie doen en er heel de dag voor hebben moet het kunnen met mijn knie.

En dat ging al was het wel hier en daar flink klimmen en dalen door de duinen. Maar het was er zo prachtig daar echt de moeite waard. En lopen in zand of in het bos gaat me beter af dan op een harde ondergrond. En dit was echt grotendeels zanderige grond, nog een mooi stuk over het strand gewandeld. Hier en daar waren ook poelen die volstroomden waar we kleine visjes in ontdekten, zo mooi om te zien.
Heel veel vlinders gezien en gefotografeerd, ja ik vond het echt genieten. En Wim vond het ook prachtig dat natuurgebied dat ze daar gemaakt hebben nadat het werk gedaan was en dit werkeiland waar het in eerste instantie voor gemaakt was niet meer nodig.
En de 8 km heb ik gehaald lekker op ons gemakkie lopen struinen daar, onderweg konden we volop bramen eten en vuurdoornbessen, heel lekker zijn die daar te vinden.
Onderweg ergens in een duinpannetje in het zonnetje zitten eten. Een mooie dag, we hebben er echt van genoten. Ze hadden voor deze dag minder weer opgegeven maar het was zelfs warm, zeker als je uit de wind liep gewoon heet. Overals staan er ook windmolens en ik weet dat veel mensen dat niet mooi vinden maar waarom zouden we dan die “gratis” wind geen gebruik maken.

Mijn all time favorite vlinder is echt de kleine vuurvlinder. Dit jaar nog niet gespot en tot mijn verrassing kwamen er in het tuintje bij ons huisje iedere dag een paar vuurvlinders wat eten halen bij de bloemen die daar stonden. Zo ontzettend leuk.

Een dagje relaxed

Geen afspraken vandaag, heerlijk hoor, geen wekker gezet maar ik word toch altijd zo rond dezelfde tijd wakker, nu ook.
Op mijn gemakkie ontbeten en nog even wat zitten lummelen en daarna aan de slag gegaan. Eerst in huis en dat was ook wel met een paar uurtjes gedaan, heb niet zo’n groot huis.
Weer eens ouderwets bij de Hema gaan zitten eten, was een tijd geleden. Een mooie bos bloemen en kaart gekocht voor Peter en Chantal want die vieren a.s. zaterdag hun katoenen bruiloft en deze even gaan brengen want zaterdag als het zover is ben ik in Apeldoorn. Als ik opzoek hoe het heet zie ik voor ieder jaar een nieuwe naam, hoe verzinnen ze het zeg. Vanaf 15 jaar dan krijg je pas weer een nieuwe naam na 5 jaren. Heb dus heel wat namen gepasseerd in mijn huwelijk en Koraal was de laatste al was dat al geen feestje meer (daarvoor deden we ook eigenlijk ook zelden iets mee) omdat we toen alleen op papier nog getrouwd waren. Had het wel ‘leuk’ gevonden precies op die datum te scheiden na 35 jaar maar net als met trouwen op bepaalde dagen betaal je de hoofdprijs, dat gold voor ons ook met de scheiding omdat we een flitsscheiding hadden werd het ontbonden op het gemeentehuis. Het werd een maandje later toen het gratis kon. Was ongeveer ook het laatste jaar dat het nog kon zo’n flitsscheiding.

Maar ik dwaal af. Gelukkig was Chantal net even thuis en kon ze de bloemen in ontvangst nemen anders had ik ze ook wel binnen kunnen zetten, heb wel een sleutel maar ik ga daar nooit naar binnen zonder dat ze het weten. Dan had ik wel even gebeld eerst of geappt. Maar dit was leuker. Ze was er blij mee en de kaart ging ze pas zaterdag openen zei ze.
Wat zijn bloemen trouwens verschrikkelijk duur, hou zelfs sowieso helemaal al niet van snijbloemen en weet dat zij het wel mooi vinden maar eigenlijk best veel geld voor iets dat misschien nog geen twee weken staat. Heb ook nog heel lang lopen dubben om wat anders te geven iets om te eten zo mooi verpakt. Maar goed ach ze zijn maar een keer 1 jaar getrouwd toch en dan mag het wel een keer.
Vanmiddag de tuin nog even opgeruimd wat er nog lag omdat de groene bak vol was de vorige keer. Mijn plantjes nog even water gegeven, mijn komkommers blijven groeien nog steeds en had weer een groot bord vol met tomaatjes.

Ze zijn zo heerlijk dus vanavond maar weer een verse salade gegeten. Was er wel even aan toe zo een dagje rustig aan en niets moeten. Vanavond nog even mijn tas pakken en morgen weer een weekendje Wim ik heb er zo’n zin in. Fijn weekend allemaal.

Een verloren of gewonnen dag ??

Pfff wat een dag weer vandaag zeg weer zo een die heel anders liep dan ik gepland had.
Vanmorgen kwam mijn zus om te kijken of ik haar email op haar laptop kon krijgen en daar kwam weer een mapje vol briefjes, Daar gaan we weer dacht ik, maar ze wist bijna zeker dat het ww dat ze gaf het goede was, Bijna zeker.... Nou ja ik ging er mee aan de slag maar kwam er echt aan geen kanten doorheen. Zij bemoeide zich er niet meer hoor dat was wel fijn maar op een gegeven moment na een tijdje prutsen zei ik dat ik haar ww op haar mail op haar telefoon wilde wijzingen en dat vond ze prima. Een nieuw ww gemaakt en dit op haar laptop ingevoerd en het wonder geschiedde, ik zag meteen al de eerste mailtjes binnen komen, Weer gelukt pff blij toe zeg, niet zo lang geduurd als bij haar vriendin.

We wilden eigenlijk samen nog een paar dagen er op uit en hebben meteen omdat we toch bezig waren maar een korte trip geboekt naar Keulen voor eind november, dan is het het al helemaal in kerstsferen en daar schijnt de grootste Kerstmarkt van Europa te zijn en anders vermaken wij ons ook wel zei mijn zus. Goed geregeld.
Het was prachtig weer vandaag en ik wilde vanmiddag nog wat in mijn tuin werken tot ik opeens bedacht dat die meeting van vorige week doorgeschoven was. Sjips dus vanmiddag zat ik weer binnen. Op de website van de Huurderbelangenvereniging wat gegevens aanpassen die niet meer klopten. We waren met zijn 3en om hier naar te kijken.
Ze werken ook onder wordpress en ik zag hetzelfde menu toen ik ingelogd was als bij mijn blog dus het bleek wel appeltje eitje te zijn. En daar waren ze ook wel weer blij mee en ik ook dat het niet weer iets heel nieuws was, al vind ik dat ook altijd wel leuk om te ontdekken, Afijn zo al met al was de middag bijna wel weer om voordat ik thuis was en bleek de vergadering waarvan ik de stukken deze week binnen kreeg vanavond te zijn dus. Op de mail stond 22 oktober vandaar dat ik ze nog niet gelezen had. Thuisgekomen meteen maar even gaan doen en net mijn stamppotje andijvie uit de vriezer naar binnen gewerkt. Over een uurtje weer vergaderen, niet zo’n heel drukke agenda gelukkig zag ik wel en hoop weer een beetje op tijd thuis te zijn. :Best zonde van die mooie dag dat ik dan heel de dag praktisch binnen heb gezeten. En zo lang intensief aan de computer werken ben ik ook niet meer gewend eigenlijk.

Aan de andere kant wel mijn zus geholpen die ook altijd voor mij klaarstaat en een leuk uitje geboekt, weer iets om naar uit te kijken, Ze was er zo blij mee. En de website vast gedeeltelijk aangepast. Het voelde vanmorgen in eerste instantie als een verloren dag maar eigenlijk heb ik ook weer veel gewonnen al blijft het jammer van het mooie weer en mijn fietsafspraak voor morgen heb ik maar afgezegd, drie dagen achter elkaar weg en bezig zijn zal ik morgen wel even aan de slag moeten gaan in huis en tuin want vrijdag vertrek ik weer naar Apeldoorn.

Zeg je nu mama ??

Momenteel is Yenthe helemaal bezig met familie en hoe het allemaal zit met papa, mama, oma, opa, kind, nichtje en al dat soort termen. En dat is zo leuk als je dan die uitspraken hoort.
Na een weekend met de familie van Chantal begon ze er over tegen me, dat de zus van haar moeder haar tante was en hun dochtertje haar nichtje is.
Ze heeft het nog niet helemaal door natuurlijk hoe het allemaal in elkaar zit want als ik vraag ben ik ook familie zegt ze “nee” u niet oma. Zo grappig toch.
Vandaag ben ik weer op wezen passen en ook gisteren was ik gevraagd omdat de andere oma die op maandag oppast nog op vakantie was.
Anderhalve dag achter elkaar zo ontzettend leuk maar ook best vermoeiend en zij moet ook even wennen aan een andere oppasoma. Maar het gaat prima. Al is de rol die je hebt dan wel even iets anders als wanneer ik anders op bezoek kwam. Nu komt er ook nog een rol van “opvoeder” er bij. Ach eigenlijk is er niet zoveel verschil hoewel er soms best een koppie op zit hoor. Ik herken het wel van Peter die ook wel van die buien kon hebben en ik denk alle kinderen wel dat ze het even anders willen of hun zin door willen drukken. Tenslotte moet alle geleerd worden. Mijn ervaring is hoe duidelijker je bent over wat wel en niet mag dit het beste werkt.


Gisteren kwam Peter ook thuis nog even eten tussen de middag. En als we zo zitten te eten en wat te praten zegt Peter een keer mama tegen me. En meteen begint Yenthe weer en ze zegt tegen haar vader “noem je oma nu mama”? Ja zegt Peter want oma is mijn mama. We zien haar kijken naar ons en er is duidelijk te zien dat de radertjes draaien en ze daar wel eens goed over na moet denken. Ach ja al die termen ook van tantes, ooms, nichten en neven zo makkelijk is het ook niet allemaal als je 3 1/2 jaar oud bent.
Als we ’s middags samen bezig zijn met strijkkralen slaat ze opeens twee armpjes om me heen en zegt “je bent lief oma”, nou dan smelt je toch.
Gisteren had ik haar mee genomen naar een winkelcentrum om een paar boodschappen te doen, het is op loop afstand. Ze huppelt vrolijk naast me en bij de winkels ziet ze allemaal leuke dingen die we niet nodig hebben. En heel eerlijk als ik zeg dat hebben we niet nodig ze gaat echt niet zeuren of vervelend doen. Ze huppelt vrolijk verder alles bekijkend en er over vertellend wat ze allemaal gebruikt bij het Kruidvat zoals tandenborstel, badschuim en dat soort dingen en zo lopen we heerlijk te tuttelen.
Zo’n hele middag en zoals gisteren een hele dag samen hoor en zie ik ook weer andere dingen en praten we ook over van alles want het is echt een kletskous en soms kan ze zo mooi uit de hoek komen met haar opmerkingen. Ik 😍 van mijn kleindochter.