Een appeltje voor de dorst…….

In mijn tuin staat ook een klein appelboompje. Hij stond jarenlang bij mijn moeder/broer in de tuin in een pot. Hij ging niet dood en zo nu en dan zat er wel een klein appeltje aan maar echt veel was het niet.
Ik nam hem mee en pootte hem in de tuin in de volle grond. Dat had ie blijkbaar nodig want hij deed het meteen al een stuk beter en het eerste jaar had ik al 5 appels er van.
Het zijn lekkere appels om zo op te eten.
Twee jaar geleden had ik wel 20 appels, heerlijk waren ze, een appeltje voor de dorst. Nam er vaak een mee als ik ging fietsen of wandelen. Bij dat laatste noemde in het altijd mijn stapappeltje.
Vorig jaar moest ik met minder genoegen nemen en dit jaar zaten er echt zo veel appels aan, telde er zo’n 50 wel.
Alleen het boompje is niet zo groot en de appeltjes zaten dicht op elkaar. Te dicht eigenlijk. Wim had al een keer gezegd je moet ze uitdunnen maar ja welk kleine appeltje moest ik dan weg doen, ik had ze allemaal even lief. Wat dat betreft ben ik wel een softie.
Het was wel een goede raad geweest. Een paar weken geleden vielen er al een paar appels af die al te eten waren en ik dacht, het lost zo vanzelf ook wel weer op.
Alleen vanavond was ik water aan het geven in de tuin en dacht ik, wat beginnen de appels al weer mooi te kleuren ze zijn een beetje geel roodachtig maar deze leken wel veel donkerder. Ik keek nog eens goed en zag dat doordat ze zo dicht tegen elkaar aan hingen ze niet verder konden groeien blijkbaar en elkaar ook gingen smetten en daardoor rotten.
Zo leg ik het maar uit hoor, of het echt zo is dat weet ik ook niet.
Goede raad was duur, laten hangen of plukken en dan maar appelmoes er van maken.
Ik besloot het laatste te doen. Zoals mijn moeder vroeger met haar schort deed, geplukt fruit daar in meenemen deed ik het met mijn shirtje. Ik plukte de appels en nam ze in twee sessies in mijn shirtje mee naar binnen.

Het waren er wel 40 en ik ben ze allemaal gaan schillen want ook hier en daar zaten er al plekjes aan en bewaren om ze zo op te eten leek me geen goed idee. En ze verspillen vind ik ook zonde. (vast vooruitlopend op volgende week, de week tegen verspilling).
Zelfgemaakt appelmoes vind ik ook heerlijk, het is zo klaar ook. Schillen is het meeste werk. Daarna klein laagje water er bij en koken maar, ze zijn zo zoet dat er verder geen suiker bij hoeft. Zo klaar. Tien porties in de vriezer weer er bij.
Was aardig bezig om die leeg te krijgen maar op deze manier gaat dat niet zo heel snel natuurlijk.
Vandaag een flinke ronde gefietst met Elke, twee keer een terras aangedaan, een maal langs de Lek en een maal langs de IJssel. Een mooie route en halverwege moesten we afstappen want Elke wilde een foto maken omdat ze haar eerste 1000 km gefietst had. Met gevaar voor eigen leven deden we dat op die weg waar best veel auto’s al reden maar gelachen hebben we wel en vandaag ruim 50 km op de teller. Onderweg kwamen we ook nog een orgininele schommelstoel tegen en dan ik maar denken dat ik soms goede ideeën heb. 😂😂😂