Burgh-Haamstede

Als alles goed gegaan is dan is vanaf vandaag Burgh-Haamstede de plaats waar Wim en ik een weekje op vakantie zijn en is dit ons onderkomen.
Het is niet de eerste keer dat ik daar op vakantie ben. Al weer een flink aantal jaren geleden namelijk in 2010 ging ik met mijn zus en nog een vriendin daar op vakantie.
Een vakantie waar ik heel goede herinneringen aan heb. Vooral omdat we zo ontzettend veel gelachen hebben met elkaar en we blij waren voldoende verschoninkjes bij ons hadden. 😉 😉
Mijn zus en die vriendin hadden beide hun man pas verloren en ik was net gescheiden. Niet dat dit nou zoveel gaf om te lachen zou je misschien denken maar toch het was zo leuk.
We hadden een huisje gehuurd, ik ben de oudste van de drie en kreeg bij Center park een soort 55 plus korting zodat we daar voor een koopje zaten met zijn drieën.
Fietsen gehuurd daar, mijn zus haar bonuszoon had ons weggebracht en Peter haalde ons weer op.

Veel gefietst daar en ’s morgens gingen we altijd in hetzelfde restaurant een bakje koffie en thee drinken voordat we op pad gingen.
En daar kregen we altijd 2 van die kleine bitterkoekjes bij de koffie. Heel toevallig kreeg ik deze een paar weken geleden in Ridderkerk ook toen in daar met Wim was.
De obers kenden ons op een gegeven moment wel en ook ’s avonds schoven we nog wel eens een keer aan voor een drankje.
Toen we de laatste dag daar waren en dat zeiden tegen die ober, iets in de trend van we zullen die lekkere koekjes wel gaan missen, kwam ie met onze koffie en thee en een schoteltje vol van die koekjes.
Een keer zaten we op een terras en naast ons streek een groepje wielrenners uit België neer, mannen een beetje van onze leeftijd die met elkaar een weekje op stap waren. En dat werd heel gezellig daar op het terras, die mannen konden er ook wel wat van hoor, de mooiste verhalen vertelden ze.

Zo kan ik eigenlijk nog veel meer dingen vertellen maar zal jullie niet al te lang daarmee vermoeien.
Nou ja op een gegeven moment werden alle opmerkingen enigszins dubbelzinnig. Zoals de keer dat die vriendin gestoken werd door een wesp en mijn zus dat uit ging zuigen.
Of de keer dat die vriendin ergens naar binnen wilde waar ze tegen aan stond te duwen terwijl er duidelijk trekken op stond… we lagen helemaal in een deuk.
Ach voor de meeste verhalen moet je er bij zijn geweest want het terug vertellen zien jullie natuurlijk de situaties er niet bij. Voor mij kwamen alle mooie herinneringen terug. En nu maar hopen dat deze week met Wim net zulke mooie herinneringen zal brengen.