partir c’est mourir un peu

Opeens in het Frans, ja dit zinnetje heeft me altijd heel erg geboeid en ik “hoor” hem vaak in mijn hoofd rondzingen. Gewoon al als ik de weekenden weg ga, natuurlijk weet ik (hoop ik) dat ik dan gewoon 3 dagen later weer thuis ben. Met de vakantie had ik het ook weer, dat zit gewoon in mijn aard. Afgelopen dinsdagavond had ik het ook weer toen ik ’s avonds in huis zat en dacht, getver ik mis het gewoon dat Wim er niet meer is na zo’n heerlijke week samen.
Partir c est mourir un peu.
Ging eens zoeken waar het vandaan kwam en vond het volgende in Wiki.
Letterlijk: weggaan dat is een beetje sterven, het is héél moeilijk om afscheid te nemen
Een citaat van de Franse dichter Edmont Haraucourt (1857-1941), de eerste regel van het gedicht Rondel de l’Adieu (1891). Voluit luidt de eerste strofe: “Partir c’est mourir un peu, / C’est mourir à ce que l’on aime: / On laisse un peu de soi-même / En toute heure et dans tout lieu. (letterlijk ‘Weggaan is een beetje sterven, / Dat is sterven aan wat men liefheeft / Men verliest een beetje van zichzelf / in ieder uur en op elke plek’)
Het was vandaag weer prachtig weer, vanmorgen werd de uitzending van Matthijs van Nieuwkerk, samen met zanger Rob Kemps herhaald en die heb ik bekeken over de Franse Chansons en wat heb ik daar van genoten zeg.

Heel vaak zit ik tijdens tv uitzendingen ook nog wel van alles anders te doen maar dit keer niet, heb hem helemaal uit zitten kijken. Ik weet nog toen ik pas gescheiden was had ik een bestand met allemaal Franse chansons die ik opzette als ik gespannen of moe was en dat gaf me zo’n enorme rust dan. Zal nog eens kijken of ik hem nog ergens heb.
Rob Kemps vond ik een openbaring in het programma De Slimste Mens, daar won hij destijds. Hij vertelde daar in die uitzendingen ook iets over zijn liefde voor Parijs en de Franse Chansons. Dat hij een kamer huurde in Parijs en ging werken als gids op het bekende kerkhof van Parijs Cimetière du Père-Lachaise en daar namen opschreef en ’s avonds op zijn kamertje op ging zoeken wie het waren en welke muziek ze gemaakt hadden.
Een schril contrast met waar ik hem van kende als zanger van feesttentstampers zoals Naar links, naar rechts.

Samen met Matthijs van Nieuwkerk gaat hij vier programma’s maken. Ben heel benieuwd naar de volgende uitzendingen.
Eind van de ochtend en begin middag in de tuin gaan werken en ook hier kreeg ik dat melancholische gevoel en dacht partir c est mourir een peu. Afscheid nemen van de zomer, de tuin hier en daar al winterklaar maken. Mesten van de fruitboompjes en nog meer van dat soort dingen.
Nog zo genieten van deze prachtige dag maar toch dat gevoel op de achtergrond dat het bijna weer over is deze zomer. Ik ga het missen, het werken in de tuin op z’n mooie dag.
Om nog maar even in de Franse sferen te blijven C est la vie…..ik weet het maar ik heb er ieder jaar toch weer moeite mee, de dagen die korter worden, sokken aan, hemdjes aan, ’s avonds weer een vest, verwarming weer aan (nu gelukkig nog niet) ……. maar ach het zal ook wel weer wennen.