einde zomertijd

Vannacht een uurtje extra gekregen om te slapen, vind altijd van de zomer naar wintertijd het minst vervelende andersom heb ik altijd wel een paar dagen nodig om weer mijn bioritme te herstellen zal ik maar zeggen.
Klokken zet ik altijd ’s avonds al terug dan is het maar gebeurd En twee keer per jaar moet ik het boekje van mijn fiets weer opzoeken om te kijken hoe ik ook al weer die tijd op mijn schermpje kan veranderen. Het is wel eens gebeurd dat ik er geen zin in had en bij de volgende wisseling van de seizoenen weer goed stond. Alleen dan kan je wel eens voor verrassingen te staan als je er even een keer geen erg in hebt.
Gisterenmiddag vierde mijn zoon zijn verjaardag, hij was net voordat ze op vakantie gingen jarig maar om dan te vieren is lastig. Meestal blijf je wel met eten over zitten en als je dan meteen vertrekt is dat gewoon lastig.
Het was weer eens heel gezellig dat het kan. Het regende gisteren hier in ieder geval wel zo ongeveer de hele dag maar zo in de middag had ik toch een half uurtje droog gezien en ik dacht, ga toch fietsen maar vind dat wel lekker om iedere dag even wat in beweging te zijn. Het leek te kloppen maar zo halverwege begon het toch wel aardig te regenen dus kwam ik nog vrij verregend aan. Had wel een droge broek meegenomen en kon me meteen verkleden. Ook geen probleem. Terug was het van hetzelfde laken een pak. Ik ging droog weg en kwam doornat geregend weer thuis aan. Het is niet anders en heel eerlijk vond ik het helemaal niet erg in de regen te fietsen, er was weinig wind en het was gewoon wel lekker om even buiten te zijn.
Zowel de vriendin van mijn exgenoot als mijn zus en ik zijn alle drie bezig met haken en van die figuurtjes haken.
Tineke (mijn zus) en ik gaan heel vaak naar kringloopwinkels om leuke kleurtjes katoen te vinden en dat lukt regelmatig wel dat we voor een paar euro een zak met katoenen bolletjes hebben die we dan delen samen.


Afijn zij haakt nog veel meer dan ik, ik heb nog wel zoveel andere dingen die ik leuk vind, fotograferen en schrijven maar zij zit echt altijd te fröbelen en zij had een heel leuk rendier gevonden om te maken en die wilde ik ook wel een keer uit gaan proberen.
Gisterenavond kwam Ilse onverwacht, zij zat helemaal in een dip, had haar gebeld en ik had gezegd kom even langs joh dan ben je er even uit. En dat deed ze dan wel. We zouden spelletjes gaan doen maar daar kwamen we helemaal niet aan toe. Ze wilde echt even haar hart luchten en dat is ook prima..Ze moet weer door een lastige periode met haar ex waarmee ze nu echt alle banden doorgesneden heeft. Inmiddels is ze al weer bijna 2 jaar geleden gescheiden maar ze hielden ook vanwege het bedrijf nog steeds contact houden en ergens had ze nog steeds de hoop dat het weer goed zou komen. En afgelopen week heeft ze de knoop doorgehakt en ik ben er blij mee ook voor haar. Je kan niet blijven hangen daarin en ze zal ook hoe lastig het ook is verder moeten met haar leven.
Een positief punt is, dat vindt zij zelf ook gelukkig, dat ze vorige week oma is geworden van een prachtige kleinzoon en daar gaat ze vanaf volgend jaar ook een dag oppassen. Vol trots en enthousiasme zit ze er over te vertellen en ze zegt, je had gelijk hoor, het is zo ontzettend leuk. Haar dochter woont ook dichtbij en ze is daar altijd welkom dat is gewoon zo fijn. Ze geniet er heel erg van.en dat zal haar helpen om weer op de rails te komen.
Toen ze weg was nog even begonnen aan mijn rendier, het gewei en het minisneeuwpopje heb ik al klaar. Zo leuk om te doen. Nog even op zoek naar rode katoen of een ander kleurtje kiezen want ik zag op de site waarvan zij dit patroon gehaald heeft heel veel kleurencombinaties die er ook leuk uit zagen. Keus genoeg dus al hou ik zelf wel een beetje van de traditionele kerstkleuren groen en rood.

Het zaterdagavond gevoel

Soms heb ik dat, het gevoel dat het een andere dag is dan het werkelijk is zoals vandaag, ik heb echt een zaterdagavond gevoel.
Niet dat mijn “vrije” zaterdagavond nou zo bijzonder is, integendeel meestal is dat een avond dat ik weinig om handen heb en zo maar wat zit te rommelen, vaak ook al wat huishoudelijke klussen doe of zo.

Ik begrijp ook wel waarom ik vandaag dat zaterdagavond gevoel heb. Ben vandaag met mijn zusje op stap geweest, wat gewinkeld en gaan lunchen. En dat doen we eigenlijk nooit op vrijdag, meestal op woensdag en soms ook nog op zaterdag.
De dochter van mijn voormalige werkgeefster heeft afgelopen week een zoon gekregen Sam, kort maar krachtige leuke naam. Met haar moeder ga ik tegenwoordig fietsen of we hebben een spelletjesavond sinds ik daar niet meer werk
Ik kwam bij haar ouders werken toen zij 3 maanden was de fles nog gegeven en toen ze kon lopen liep ze achter me aan als ik aan het werk was en deed me na. Heb er wel vaker over geschreven, zij groeide met mijn zoon op als een soort broer en zus, kwam ook regelmatig bij ons logeren als haar ouders het te druk hadden in het café. En later werkte ze daar ook tijdens haar studie weer samen met mijn zoon die daar ook werkte destijds in het café..
Afijn ze heeft toch nog steeds een speciaal plekkie in mijn hart en nu is ze dan zelf mama en dat deed me best wat toen ik het hoorde. Ze is inmiddels 30 jaar dus een mooie leeftijd er voor en ze heeft een leuke man.. Heb een mooi pakje voor Sam gekocht vandaag zo schattig weer die kleine prulletjes uitzoeken. En de komende week wil ik op kraamvisite gaan.

Dit verklaart dus mijn zaterdag gevoel en ik heb er maar aan toegegeven en de klusjes gedaan die ik ook op zaterdag wel doe. Mijn bed verschoond, de was klaar gezet om aan te zetten vannacht als de nachtstroom begint. De slaapkamer en badkamer schoongemaakt. Kortom weer lekker bezig geweest zo en het is pas vrijdag.
Mijn hemel wat moet ik morgen nu gaan doen haha. Grapje hoor, verveel me geen minuut, sterker nog heb de laatste weken het gevoel dat ik iedere week wel een dag tekort kom of zo. De weken vliegen momenteel voorbij maar ik vind het wel prima.

Terwijl ik dit zit te tikken denk ik vannacht wel even de klok terug zetten maar het is gewoon geen zaterdag nog natuurlijk. Morgennacht dus een uurtje langer slapen en de wintertijd is daar weer. Het zaterdaggevoel is nog niet verdwenen dan lijkt het misschien morgen wel of ik een extra dag heb. 😂😁😁


Opgeruimd staat netjes…

Het afgelopen jaar heb hebben veel elektrische apparaten van mij het begeven, senseo, decoupeerzaag, computerscherm, hoge drukreiniger, vijverpomp, tlbuisje, waterkoker en misschien nog wel meer dat ik niet meer weet. Het leek wel of alles opeens het begaf. Bovendien had ik nog van iemand een tas met oude fototoestellen gekregen.
Maar goed dan zit je nog met de oude apparaten en die had ik allemaal in de schuur gezet zo van dat moet ik nog eens wegbrengen.
Vorige week heb ik weer eens de schuur opgeruimd. In de winter zet ik altijd mijn glazen tafel en stoelen binnen en ik zette al die elektrische apparaten buiten op mijn bankje. Zo van nu komen ze echt niet meer de schuur in.
De kleine apparaten bracht ik deze week naar zo´n bak in een winkel. Vandaag een vrije dag en ze gaven mooi weer op en ik dacht even naar het afvalstation gaan fietsen en wegbrengen die dingen. Een afspraak gemaakt, mijn pasje opgezocht en gekeken waar het zich bevond, zo’n 9 km fietsen bij mij vandaan.
De hogedruk en scherm pastte in een fietstas en in de andere de vijverpomp. De camera’s kon ik niet meer meenemen.
Ik vroeg me af of het afvalstation wel per fiets bereikbaar was want ik wist dat langs die weg dat het gesitueerd was geen fietspad was. Maar het was prima voor elkaar het eerste stuk van de weg tot aan het afvalstation was een fietspad.
Was er een kwartier te vroeg maar dat was geen probleem, hoefde zelfs mijn pasje niet te laten zien en binnen 5 minuten was ik klaar. Even die apparaten in de container daar zetten. Blij er van af te zijn.

Op de terugweg even bij wat andere opruimers gaan kijken, kwam langs een natuurgebied waarvan ik wist dat er veel paddenstoelen zijn en het was zulk prachtig weer dus even een uurtje lekker gaan struinen. Het was echt zo heerlijk om te doen op mijn gemakkie. En er zijn er nog zoveel te vinden momenteel. De mooiste vond ik nu zelf de paarse amathistzwammen. Maar eigenlijk vind ik ze allemaal wel mooi.
Doorgefietst naar de Hema en daar gaan lunchen, op de terugweg nog bij een andere locatie gaan kijken en wandelen naar paddenstoelen. Viel een beetje tegen daar maar goed het was gewoon zo heerlijk buiten.
Echt uren buiten geweest en net thuis kwam mijn broer langs even een bakje doen. Ik vertelde dat ik die apparaten weggebracht had en hij zei, die had ik wel willen hebben. Samen met een vriend “sloopt” hij die en ze verkopen de materialen die nog waardevol zijn en de rest voeren ze netjes af. Ze kregen ooit zelfs een klus van de gemeente om oude computers te demonteren. Het zijn beide mannen die graag wat knutselen en uitvinden hoe dingen in elkaar zitten. Brengt niet heel veel op en de opbrengsten gaan naar de kleinkinderen van die vriend maar ze hebben er lol in samen. Hij nam de tas met oude fototoestellen mee, daar ging hij wel naar kijken en anders zou hij ze ook afvoeren voor me.
Al met al een heerlijk fijne dag zo met van dat prachtige weer, geen afspraken en gewoon heerlijk buiten rondscharrelen.

Restjes en overschotjes…

Doen jullie dat ook, als een verpakking leeg is hem door de midden knippen en kijken wat er nog achtergebleven is. Ik wel dus en ik ben regelmatig verbaasd hoeveel er nog achter gebleven is in een fles of tube die leeg lijkt te zijn.
Vorige week knipte ik mijn best wel dure zonnebeschermingsdagcrème open en ik heb er gewoon nog 1 1/2 week mee kunnen doen. Toch zonde om dat zomaar weg te gooien.
Zo doe ik het eigenlijk met alle verpakkingen, pakken melk bijvoorbeeld, even door de midden en je giet er zo weer wat extra’s uit.
Ik heb ook een hekel aan verspillen van eten en gebruiksdingen zeg maar. Natuurlijk overkomt het mij ook wel eens dat er een appel opeens begint te rotten maar die mag dan weer de tuin in voor de vogels. Merels vinden dat best lekker.
Maar soms heb ik ook wel eens iets dat toch in de afvalbak belandt ben ook net een mens toch….. maar liefst zo weinig mogelijk.
Brood haal ik per boterham uit de vriezer, hoef dan ook nooit wat weg te gooien. En mijn maaltijden kook ik graag “in het groot” en dan heb ik een aantal porties in de vriezer. Heb ooit van mijn broer een aantal mooie diepvriesdozen gekregen en daar gaat precies een eenpersoonsmaaltijd in. Van sommige gerechten doe ik er zelfs iets minder in maar bijvoorbeeld bij soepen mag ie wel vol zitten.
Kortom zo ben ik altijd wel bezig met dat soort dingen, zonde van de verspilling maar ook beter voor mijn portemonnee.
Momenteel laat ik in de tuin ook van alles gewoon liggen en groeien in de winter, alleen de perkjes met geoogste groentes en tomaten bijvoorbeeld maak ik wel leeg.
Maar links en rechts van mijn vijver mag alles tot het voorjaar blijven liggen en hangen. Goed voor allerlei diertjes en piertjes (ik heb echt zoveel piertjes in mijn tuin) in de wintermaanden. Om zich te verschuilen maar ook als voedsel.


Ieder jaar komen er bij mij spontaan een aantal zonnebloemen op, ik verpoot ze wel altijd als ze een beetje beginnen te groeien richting schutting of andere plekken waar ze wat steun krijgen.
Vooral de hommels en andere gevleugelde vrienden zijn er gek op maar eenmaal uitgebloeid zijn ze weer een snoeptrommel voor de meesjes. Eigenlijk vind ik ze het hele jaar door mooi om te zien.
Vanmiddag een paar uurtjes in de tuin aan het werk geweest en steeds kwamen ze kijken of de kust veilig was zodat ze konden snoepen er van.
Ik ging zo nu en dan even met mijn camera in de kas staan zodat ik niet hinderlijk voor ze in de weg stond, echt een prachtig gezicht hoor en ook deze zonnepitten worden dus niet verspild. Heerlijk weer eens tijd te hebben om een poosje in de tuin te werken, ik was er helemaal aan toe.

Apentoren……

Pretty vindt het toch nog wel ingewikkeld allemaal die familiedingen, wie is wat en wat is wie en vanmiddag vraagt ze weer “hoe heet jouw vader nou ook al weer” en ik zeg Wim maar hij woont in Apeldoorn.
Ze hoort blijkbaar niet precies hoe de naam is en ze zegt “Woont ie in Apentoren” ze ligt helemaal in een deuk van het lachen. Ik zeg nog een keer Apeldoorn maar het blijft Apentoren en ze vindt het zo grappig. Ik ook trouwens hoor. En een beetje klopt het ook wel want tenslotte is de Apenheul daar ook.

Daarna is het de beurt aan meisjes en jongens, ze begint alle namen op te noemen en eigenlijk weet ze het allemaal wel de opa’s en papa’s zijn allemaal jongens en haar enige oom ook en bij de oma’s tante, mama en nichtje vergeet ze er maar één en dat is omaoma oftewel de overgrootoma van haar.
Het blijft gewoon zo grappig om met haar te praten.

Ik had ’s morgens nog een vergadering gehad en daarvan nog een map bij me waar 5x Happy op stond.
Ze vond dat wel interessant en ik zei kijk de H is van Opa en de A van Oma en dan de P P van Papa en de Y van jouw naam.
Natuurlijk heel toevallig dat alle letters in de namen van “mijn” kant van de familie. Ze gaat het zitten oefenen en ik zeg als je het dan leest dan staat er Happy en weet je wat dat betekent?
Ze weet het niet, ik zeg dan ben je blij of vrolijk of gelukkig zoals in Happy Birthday dat kan ze dan wel zingen, dat leren ze al vlot tegenwoordig.
Als haar moeder thuis komt gaat ze het precies tegen haar vertellen wat de letters zijn, en haar moeder zegt ook, zo je leert zo al lezen van oma.

Kortom het was weer een leuke dag vandaag, vanmorgen een gezellige vergadering met een huurdersvereniging waar we een keer per jaar mee samen vergaderen om dingen door te nemen. Ze beheren de verhuur van 3 appartementen gebouwen voor senioren. Ik ken al alle mensen van die club en alles is er goed geregeld dus zijn we zo door de agenda heen en blijft er nog tijd over om gezellig even na te babbelen.
Vanmiddag ook nog gaan wandelen en naar de speeltuin gegaan door de bladeren lopen rennen (zij dan ik niet) en bij de Halloween tuin gaan kijken die ze toch wel spannend vindt. Op de heenweg wil ze er niet voor op het randje gaan zitten zodat ik een foto kan maken maar terug doet ze het toch wel uit zichzelf. Ja en ik voelde me net als de tekst op die map toen ik weer naar huis fietste “Happy”.

Een onmogelijke keuze

Vanmorgen moest ik al weer vroeg op pad naar mijn kapster, hard nodig weer om het weer in een model te laten knippen. Zij woont een km of 10 bij me vandaan en het miezerde flink maar goed, geen andere optie en voor het eerst heb ik een regenbroek aangetrokken. Als ik ergens een hekel aan heb is het dat wel maar ik wilde ook niet helemaal doorweekt daar aankomen.
Het viel me ook eigenlijk allemaal nog wel mee, was zelfs wel lekker warm en bij mijn kapster kon ik hem op het bankje voor haar huis uittrekken.
Vorig jaar kregen ze een dochtertje, die is nu bijna al weer een jaar, een tijdje daarvoor had ik een hele leuke dikke buiken sessie met hen gedaan in het Loetbos bij ons in de buurt.
Ik ken haar al vanaf haar geboorte omdat haar ouders en mijn ex en ik bevriend waren en haar broer is vanaf die tijd bevriend met mijn zoon.
Had inmiddels wel gehoord van mijn zoon dat ze weer zwanger was en dat het een “moeilijke” zwangerschap is, ze is zwanger van een tweeling. Maar het is een mono mono tweeling dat betekent dat ze één placenta hebben en een vruchtzak zonder tussenschot. Daardoor kunnen de navelstrengen verstrengeld raken en dat kan complicaties geven. Een aantal van deze zwangerschappen eindigt met het overlijden van de kinderen of een van de kinderen.
Ze zijn meteen doorverwezen naar een academisch ziekenhuis en staan onder strenge controle. Maar het is al met al wel een heel spannende tijd voor dit jonge stel.
Er gaat ook nog een screening plaatsvinden over handicaps, er was een lichte verhoging van de nekplooi zichtbaar maar de eerste test daarna waren wel goed uitgevallen gelukkig en wezen niet op een chromosomen afwijking op dit moment.
Ze vertelde ook heel open dat ze het best moeilijk vond, stel dat ze wel een handicap hebben, wat zouden ze dan moeten doen, dat hebben ze dan ook allebei.
Ik vertelde haar dat Angela ook het syndroom van down had, dat wist ze niet. En zo hadden we een heel open gesprek over van alles. Wat zijn de vooruitzichten, hoe ontwikkelen ze zich.
Ik zei ook dat er zo weinig over te zeggen is, net als bij “gewone” kinderen heb je gradaties daar in. Kan haar daar ook niet in raden natuurlijk. Ik zal ook hun keuze hoe die uit zal vallen altijd volledige respecteren.
Weet zelf nog goed dat ik bij mijn zoon een vruchtwaterpunctie kreeg en God op mijn blote knieën heb bedankt dat ik geen keuze hoefde te maken en hij gezond bleek te zijn. Ik had het echt niet geweten. Met de zwangerschap te beëindigen zou ik voor mijn gevoel mijn liefde voor Angela verloochenen alsof zij voor ons niet 100% was.

Het is gewoon een onmogelijke keuze die je dan gaat/moet maken en in beide gevallen heel verdrietige keuzes.
Ik hoop voor dit jonge stel dat alles ten goede uitpakt want dat kan ook nog steeds. Maar een fijne en ontspannen zwangerschap zal het niet worden. Vanaf 6 maanden dagelijks screenen meestal opgenomen worden in het ziekenhuis zodat ze het twee keer per dag kunnen doen en op 32 weken een keizersnede. Ze liet me ook nog en aantal echo’s zien die gemaakt waren.
Spannende tijden dus voor die twee. Het bleef me echt heel de middag wel bij, vanavond na het eten nog even op de fiets gestapt en een rondje gaan fietsen, even de wind door mijn haren, mijn hoofd wat legen want ook bij mij kwamen alle herinneringen natuurlijk weer terug. En dat hielp….

Fietsen op het baronnenlijntje

Weer een mooie weekend bij Wim gehad, getroffen op vrijdag met het fietsen naar Gouda, een klein buitje onderweg maar het viel allemaal wel mee.
Zaterdag was het beter weer althans het was droog en weinig wind maar de zon liet het wel afweten, het was aardig grijs.
Toch zijn we wel gaan fietsen, hadden een route uitgezocht rondom Apeldoorn, zo´n 40 km fietsen leek om een leuke ronde.
Afwisselend maar het eerste deel van de route vonden we niet echt heel boeiend, ging richting IJsselvallei, weinig bossen te vinden daar. Op een gegeven moment kwamen we op een fietspad dat was gemaakt op een oude spoorlijn het z.g. baronnenlijntje. Ontstaan op voorspraak van een aantal burgemeesters uit omliggende plaatsen (dat waren allemaal baronnen). Een mooi stuk om te fietsen was het daar wel.
Onderweg kwamen we eigenlijk nergens iets van horeca tegen om een bakje te doen tot we per ongeluk (doordat we het verkeerde nummer gekozen hadden) in een piepklein dorpje terrecht dat De Vecht heet en verdraaid daar was ook een terras en een mooie zaak binnen ook. Op Wiki las ik het volgende over dit dorpje:
De Vecht is een klein dorp in de gemeente Voorst, in de Nederlandse provincie Gelderland. De Vecht heeft circa 180 inwoners en ligt aan de Grote Wetering, halverwege Apeldoorn en Terwolde, in een agrarische omgeving. Het dorp heeft onder meer twee kerken (de voormalig rooms-katholieke Antoniuskerk en een gereformeerde gemeente), een café, een manege en een monumentale hoeve genaamd Avervoorde. Nabij deze hoeve, die een restant is van een 17e-eeuwse havezate, in noordelijke richting, staat een hagelkruis uit 1570.
En dan denk je ook twee kerken op 180 inwoners dat is toch wel apart. Maar goed de momumentale hoeve hebben we niet gezien, wisten we ook niet natuurlijk.
Doorgefietst langs vliegveld Teuge waar we ook nog wat parachutisten gelost zagen worden. Brr moet er niet aan denken. Wim heeft in zijn diensttijd 15 sprongen moeten maken maar hij vond het echt niet leuk om te doen. De route vervolgd en nog een stukje in de wat meer bosrijke omgeving gaan wandelen. De Veluwe begint al een beetje te kleuren nog niet volop maar het begint te komen. Denk over 4 weken dat we volop kunnen genieten van de kleurenpracht daar in de bossen. Onderweg kwamen we nog velden vol “kerstbomen” tegen, heb er vast eentje gereserveerd.
Al met al toch best een mooie afwisselende route hadden we zo, werd wel iets meer dan 40 km. En ’s avonds hebben we ons weer helemaal uitgeleefd met Triviant
We zijn aardig aan elkaar gewaagd alleen Wim weet echt alles van topografie, dat is echt bizar hoor. Dat is juist mijn zwakke punt. Ik weet daarentegen vaak weer meer over amusement. Het zijn oude Triviant kaarten dus de vragen zijn ook zo uit de 2e helft van de vorige eeuw (wat klinkt dat lang geleden) en in die tijd is er toch wel meer blijven hangen blijkbaar bij me. Beide dus een potje gewonnen.


Een hobby een passie 2

Ja en dan heb je de foto’s en dan moet je daar ook weer wat mee doen en eigenlijk vind ik dat ook een van de leukste dingen van het fotograferen. Het bewerken en nog mooier maken van het “plaatje”

Er zijn veel fotoprogramma’s in de omloop maar ik kreeg zelf al heel snel een illegale kopie van Adobe Photoshop voor f. 25,00 . Het programma kostte destijds legaal zo rond de f. 1000,00. Het boek dat ik er bij kocht kostte destijds al f. 100,00 .

En ik ging er mee aan de slag, avonden en avonden zat ik te oefenen, dingen uit te proberen, ik vond/vind het zo leuk om te doen.
De kleuren aanpassen, ongewenste elementen verwijderen, best een tijdrovend werkje maar als het resultaat goed is geeft dat ook een prima gevoel.
Er kwamen nieuwe versies van Photoshop omdat het toch wel mijn favoriete programma bleek te zijn
Zes jaar geleden kocht ik een nieuwe computer en ik kon mijn programma niet overzetten er naar toe. Inmiddels al lang een legale versie er van.
Peter zou het wel eens proberen en nog iemand die er mee aan de slag ging maar niemand kreeg het voor elkaar en ik miste het zo erg.
Had nog wel een simpel fotobewerkingsprogramma standaard op de computer maar dat was het toch niet voor me.
Zag destijds heel veel positieve berichten ook over Lightroom ook van Adobe en ik nam via internet een proefsessie er van. Mij beviel het niet zo.
Ik zag Elements 15 en ik kocht het meteen, van het gezeur om het iedereen te vragen af en er zaten weer leuke dingen in, Kon er weer mee aan de slag.
Enfin al een aantal jaren werk ik er met veel plezier in alleen ik wilde ook wel vaker op de laptop wat gaan doen maar foto’s bewerken is toch wel een groot deel van mijn “werk” op de vaste computer.
Afgelopen week zag ik reclame voor een nieuwe versie Elements 2022 met weer nieuwe mogelijkheden er in maar ik wilde wel weten of ik het op beide computers kon installeren. Ik stuurde een mailtje met die vraag en kreeg een bevestigend antwoord.
Ik ging het meteen bestellen en een paar uur later had ik het al binnen de digitale code,
Was er echt nog wel aardig lang mee bezit voordat ik ze op allebei de computer had geïnstalleerd maar het is gelukt.
Ik ga me van de winter niet vervelen, er zijn heel veel leuke dingen om uit te proberen. Zo is er ook een optie als mensen per ongeluk hun ogen dicht doen om dat te corrigeren. Dat wil ik graag eens uitproberen hoe dat werkt.
En zo zijn er nog vele nieuwe snufjes. Heb ook het boek er bij besteld, dat was nog niet voorradig maar dat komt nog wel.
Dit maakt mijn fotograferen en bewerken voor mij en ik verwacht er weer heel wat regenachtige uurtjes mee zoet te kunnen zijn…… I 🤍 fotograferen,,,,,,,,, Even een snel probeerseltje voor en na…… nog veel oefenen maar.


Een hobby een passie

Op dit moment is naast schrijven toch wel fotograferen een hobby van me geworden. Foto’s maken geeft me zo’n goed gevoel en natuurlijk is het digitale fotograferen daarbij een prachtige uitvinding, als ik nu nog rolletjes zou moeten kopen en laten ontwikkelen zou het een stuk minder zijn allemaal.
Vanaf mijn eerst cameraatje van f. 10,00 gewoon zo’n vierkant kastje met verder niks er op of er aan maar je kon er wel van die vierkante blokjes met lampjes opzetten. Ik vond meteen fotograferen leuk al hield mijn zakgeld me natuurlijk wel tegen om veel foto’s te maken. En ja als ik nu die foto’s zie had ik nog heel veel bij te leren.


In de loop der jaren heel veel fototoestellen gehad waarvan de gele minolta voor mij de mooiste foto’s maakte, je kon hem ook onder water gebruiken. Toen de drukkerij waarvoor ik werkte al heel snel na de invoering van de digitale camera vroeg of ik die ook niet wilde proberen wist ik niet hoe snel ik een afspraak moest maken om hem uit te gaan proberen en in ontvangst te nemen. Ook voor hen was het natuurlijk makkelijker en voordeliger en we konden wat recentere berichten plaatsen met foto’s omdat het afdrukken ook nog tijd in beslag nam. Een sony cybershot.


Een nieuwe wereld ging voor me open. Ook daar kreeg ik regelmatig een nieuwere versie van de drukkerij, later toen de zaken daar ook wat minder werden betaalde ik de helft zelf als ik weer een nieuwe camera wilde hebben.
Maar dat ik vaker de natuur in ging begon eigenlijk na het overlijden van mijn broer, al weer 10 jaar geleden. Hij had een mooie Canon camera met een paar lenzen er bij. Wij hebben destijds met de vier over gebleven broers en zussen eerlijk alle spullen van hem verdeeld en mijn zus had gekozen voor de camera en kreeg hem ook.
Maar achteraf zei ze dit gedaan te hebben om hem aan mij te geven want zij maakte echt nooit foto’s.
En daarmee begon mijn hobby toch wel meer te ontwikkelen. Ging dingen uitproberen, er kwamen nog wat lensjes bij, een reserve camera, een cursus fotografie. Van schermpjes kijken naar een zoeker veel fijner om mee te werken. Een blogster Angeniet, heb er al vaker over geschreven, inspireerde me om meer de natuur in de gaan en dat is zo heerlijk.
Afijn ik werd en word ook wel regelmatig gevraagd momenteel om foto’s ergens te maken. Heb 4 bruiloften gedaan maar dat doe ik echt niet meer. Het zijn vier hele mooie series geworden maar het is zo onwijs veel werk en ook verantwoording of het wel goed zal gaan. Daar heb ik geen zin meer in.

Maar zo nu en dan voor kleine projecten of zoals laatst voor het mantelzorgblad en het zorgcentrum dat zijn gewoon leuke dingen om te doen. Een dikke buik serie voor mijn kapster en nog specialer van mijn kleinkind op komst dat was zo ontroerend en vond dat ook zo mooi dat ze het vroegen, zo intiem om dat te doen.
Naast mijn camera maak ik momenteel ook wel foto’s met mijn Iphone, heb een nieuwe met een goede camera er in en die maakt verrassend mooie foto’s vooral van dichtbij. Voor veraf vind ik het niet zo geschikt.
Afijn fotograferen is toch wel een belangrijk deel van mijn leven geworden……

(wordt vervolg).

Hoog water……

Wat een regen kwam er vandaag weer naar beneden, alles is overvol hoor mijn vijver, mijn watertank, van mij mag het wel weer wat droger worden.
Maar ja het is herfst he….. eind van de middag begon het toch nog droog te worden, zag zelfs een stukje blauwe lucht en niets heerlijkers om dan even de benen te strekken en te gaan fietsen.
Het weer had ook gezorgd dat de rivieren hoog stonden, breed worden dan en ik las ergens dat ook een schuif van de stormvloedkering in de IJssel dicht was. En niet dat de polder nou meteen gevaar zou lopen om onder te lopen en ik natte voeten zou krijgen maar ze doen dat altijd een aantal keren per jaar bij hoog water. Denk zelf ook als ´oefening´ om te kijken of alles nog werkt. Zonet kreeg ik van mijn zoon een appje dat toen ik al weer thuis was de Algerabrug niet meer dicht wilde en dat zorgde in de spits voor ellenlange files. Dus geen autoverkeer over de brug en geen scheepsvaartverkeer onder de brug en daar lagen ook schepen te wachten.

Maar goed dit wetende besloot ik een rondje rivieren te maken, hoewel het om deze tijd dat de mensen uit hun werk komen niet het fijnste moment is om op de dijken te rijden.Toch maar gedaan, onderweg wat foto´s gemaakt van het hoge water, niet extreem hoor maar blijft een mooi gezicht. Via de Lek langs de Sliksloot fietsen, een kijkje nemen bij de Stormvloedkering en een paar foto´s maken. Doorgefietst via de IJssel naar mijn geboortedorp, daar verwachtte ik ook nog wel wat boten aan te treffen die lagen te wachten maar dat viel mee, er lagen er maar twee te wachten.
Weer richting huis gaan fietsen, toch nog een klein buitje onderweg op mijn dak gekregen maar het viel mee, mijn broek was al weer droog voordat ik thuis was. Nog een paar foto´s van het kleinste riviertje de Loet gemaakt en weer naar huis.
Toch weer 2 uur lekker buiten geweest, een rondje van 25 km fietsen en de rest wat fotograferen en wandelen.
Was er helemaal weer van opgeknapt.
Vandaag niet verveeld, wat bestanden weer uit zitten zoeken, wat dingen uitproberen op het gebied van fotografie. Nog even zitten facetimen met zoon en Pretty, die waren nog in Spanje, inmiddels onderweg naar huis weer. En dan zie je ze gewoon lekker in zwemkleding zitten en lopen,o heerlijk was helemaal jaloers haha. Maar wel leuk om het zo te zien daar, kreeg van de week ook al van die leuke foto’s en filmpjes toegestuurd. Wat leuk is dat whatsapp toch dan wat dat betreft. En weer een leuke serie op Netflix ontdekt Grace en Frankie echt zo leuk vind ik die. Morgen ga ik weer afreizen naar Apeldoorn. Dus voor iedereen een mooi weekend gewenst. P.s. En ja ons dorpje aan de Lek heeft toch de allermooiste skyline. b