Over dodemansvingers en goed gezelschap……

Gisterenochtend even alle ramen bij een vriendin wezen zemen, op een smal balkonnetje, vond je het niet eng vroeg haar man en ik zei heb de andere kant opgekeken maar helemaal mijn ding is het niet daar op een trapje op te staan. Het begint een beetje mantelzorgwerk te worden maar ook wel prima hoor, zij kunnen het niet meer en dan hoop ik altijd maar als ik zover ben dat ik ook hulp krijg.
Heerlijk tuinweer vandaag en tijd om mijn tuintafel op te ruimen en in ze schuur te zetten, meteen de schuur opgeruimd en zo van die klusjes.
Daarna behoefte om een eindje te gaan fietsen, even een rondje gedaan en het is zo heerlijk dat ik als ik terug fiets denk, zal ik nog een extra rondje doen via het tunneltje en dan zo terug.
Net als ik dat gedacht heb hoor ik een bekende stem achter me, een achter achter nichtje van me, haar moeder en mijn moeder waren nichten, zij fotografeert ook net als ik graag in de natuur en is ook dagelijks haar rondje aan het maken.
Nu had ik een aantal weken geleden een grote boomstam met houtknotszwammen ook wel dodemansvingers genoemd gevonden in een natuurgebied.
Zij vertelde dat ze daar ook was wezen kijken maar ze niet had weten te vinden, waar was het dan precies.
Ik probeerde het uit te leggen maar dat is best lastig natuurlijk. Dus ik zei wilde je er nu naar toe dan fiets ik wel mee, zat toch te bedenken om nog een rondje extra te fietsen en dat vond ze leuk.
Dus gingen we samen op weg richting dat natuurgebied. En het gekke is dat ik heel slecht ben in de weg vinden maar precies weet waar ik welke paddenstoelen gefotografeerd heb. Zo apart eigenlijk.
Wij er naar toe gegaan en even wat bramenuitlopers overwonnen en over takken geklommen pff de jaren gaan tellen, voor haar ook hoor, zij is een jaar jonger dan ik. Maar we vonden de stronk en er stonden nog steeds veel dodemansvingers op. Het lijken ook net vingers die uit de stam komen, zwarte vingers. Sommige mensen vinden ze zelfs sinister of eng, maar wij vonden ze wel mooi. En zij was zeker zo enthousiast, ze had ze nog nooit gezien, ze bleef foto’s maken.
In de buurt vonden we nog veel meer paddenstoelen en zo hebben we heerlijk lopen struinen samen en kletsen natuurlijk ondertussen. Stiekem had ze nog een paar foto┬┤s van mij genomen terwijl ik bezig was met fotograferen haha zo grappig. (niet geschikt voor publicatie).
Samen ook weer daarna naar huis gaan fietsen, zij woont in mijn geboortedorp dus moest nog een stukje verder toen ik al weer thuis was.
Ik kom haar regelmatig tegen en we maken dan altijd een praatje en dat is best gezellig. Vroeger als kinderen woonden we ook maar een paar honderd meter uit elkaar, zaten op dezelfde school en met Kerstmis mochten we altijd bij hen hulst komen plukken, zij hadden een grote boom staan. Ook in de tijd dat ik nog bij mijn moeder de tuin altijd deed kwam ze vaak langs fietsen en een praatje maken, het is een leuke meid en zo onverwachts iets samen doen alleen maar leuk toch………… en paddo’s ik kan er momenteel niet genoeg van krijgen, het blijft zo mooi en een heerlijk stukje ontspanning voor me.