Musiceren

Bij gebrek aan inspiratie en tijd even een oude en mooie herinnering, die mag nog wel een keer.

IMG_0765

Een waargebeurd verhaal. 
Honderd keer vertelde zij het verhaal aan haar kleinzoon over haar man (zijn opa) die altijd speelde op zijn mondharmonica. Ook voor de kinderen speelde hij altijd en toen zijn gezondheid achteruit ging, zijn geest hem in de steek ging laten speelde hij nog steeds op zijn mondharmonica.
En toen jij klein was, gaat ze verder, kreeg jij ook een mondharmonica en zat je op zijn schoot samen met hem te spelen.
De kleinzoon luistert met zijn vriendin voor de zoveelste keer naar haar verhaal, stiekem neemt hij het verhaal een keer op met zijn telefoon en dat wordt een dierbare herinnering.
Hij was nog klein toen zijn opa overleed maar dit is ergens nog in zijn hoofd blijven zitten maar het kan ook natuurlijk doordat hij het verhaal zo vaak heeft horen vertellen.
Samen spelen op de mondharmonica.
Het huis van oma wordt leeggehaald. Mijn zoon komt naar me toe om een aantal spullen op te halen en we laden het in de auto.
Mijn broer is ook aanwezig en is bezig met de foto’s en fotolijsten die nog in laden liggen.
Foto’s die ooit ergens stonden maar weer vervangen zijn door nieuwere foto’s.
Hier zegt hij tegen mijn zoon, een foto van jou met je opa dat jullie aan het spelen zijn op de mondharmonica’s.
En terwijl ik eigenlijk denk daar zal ie wel niets mee hoeven pakt ie het op alsof het een kostbaar iets is en neemt het mee naar zijn huis.
De foto die past bij het verhaal dat zijn oma hem zo vaak verteld heeft.
Als ik de volgende dag iets wil appen zie ik dat hij deze foto op zijn profiel gezet heeft en heel eerlijk moet ik zeggen dat ik even moest slikken toen ik het zag. Zo mooi.

11 gedachten over “Musiceren

      1. Mooi is dat hé. klot natuurlijk wel, opa’s en oma’s betekenen vaak veel voor hun kleinkinderen. Ik was ontroerd toen de kleinkinderen tijden de crematiedienst alle drie een toespraakje hielden met herinneren aan hun opa.

        1. Denk niet dat Peter veel herinneringen had aan mijn vader zijn opa dus want hij was 3 toen hij overleed. Maar mijn moeder vertelde hem dat verhaal zo veel keren en hij was dol op mijn moeder.

        2. Mooi is dat he, dat ze dat ze dat alle drie gedaan hebben bij het afscheid van Henk. Zelf had ik nooit veel aan mijn opa’s en oma’s (Friesland en verder weg wonend) maar jullie hebben ook een goede band met elkaar.

          1. Ja we hadden ze heel vaak thuis en zijn ook heel vaak met ze mee geweest als ze naar een vakantie bungalow gingen. Inge kwakkelde in die tijd een beetje en kon wel een extra hulpje gebruiken in dat soort vakantie paradijzen. Ze reageerden ook altijd fijn op hem toen hij steeds meer de weg kwijt was.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s