Het eerste jaar…….. Dorp van de Toekomst

Ja in mijn Wim Weekenden maak ik meestal blogjes vooruit, heb er al een aantal gemaakt over mijn herinneringskastjes en mijn mini boekjes maar na een paar reacties van Rob dacht ik, blogjes maken over mijn huttendorpen dat lijkt me ook wel leuk om te doen. En dit is dus mijn eerste het eerste jaar.

Ik heb het over 1982 een jaar nadat mijn dochtertje overleden was, ik lees in de krant een klein berichtje, een oproep voor vrijwilligers bij het organiseren van een Huttendorp in 1983. Ik vond/vind vooral kinderen altijd boeiend. Natuurlijk miste ik ook mijn kind en wilde naast alleen de winkel die we destijds hadden ook wel wat anders doen. Ik meldde me aan en kwam terecht in een leuke groep mensen die ook allemaal voor het eerst er mee begonnen. We werden begeleidt door de Stichting Jeugd en Jongerenwerk Midden Holland en de Sportraad Zuid- Holland. We kregen ook alle medewerking van de gemeente.
We gingen er mee aan de slag, gingen al vast hout verzamelen dat we op mochten slaan bij een boer, de gemeente had als voorwaarde gesteld dat het spijkervrij hout moest zijn. Vandaar dat wij iedere vrijdagmiddag met een groep gingen spijkertrekken bij die boer, beregezellig en daarna gingen we nog in het café dat op onze route lag wat drinken,
Wel heel grappig was natuurlijk dat de spijkervrije planken toen de kinderen begonnen met bouwen binnen een kwartier vol spijker weer zaten. 😂😂😂
Afijn de voorbereidingen begonnen, ik werd meteen gebombardeerd tot secretaris, we kregen statuten en werden een Stichting Kinderwerk. De voorbereidingen verliepen goed, omdat wij een winkel hadden die altijd open was konden de kinderen zich daar in laten schrijven.
De eerste editie konden we er voordat we begonnen al zo’n 100 inschrijven. Veel meer dan we gehoopt/verwacht hadden. We kozen als eerste thema Het dorp van de Toekomst. Een thema waar we leuke dingen mee konden doen. En voor het openingsfeest waarbij de burgemeester kwam hadden alle kinderen zich verkleed met plastic vuilniszakken en aluminiumfolie als ruimtekinderen. Het dorp kreeg de naam Galektika. Er kwam een mooi decor. Ik schreef mijn eerste Huttendorp lied dat we vooraf geoefend hadden en zongen voor de burgemeester.
Ouders waren op de eerste bouwdag niet welkom de kinderen moesten/mochten zelf bouwen aan hun droomhut, we bouwden twee dagen lang en sommige kinderen bleven heel de week timmeren,
Verder hadden we een spellen dag, een knutseldag, barbecueën, zelf broodjes bakken, een artiest, playbacken en natuurlijk slapen in eigen hut of in de grote tent. De school in de buurt mochten we gebruiken voor toiletten en bewaren van materialen en voorraad. We hadden dan ook plasrondes, riepen om als er iemand naar de toiletten gingen en opeens moesten dan heel veel kinderen ook plassen. Dat was altijd wel grappig.
De mooiste bouwwerken werden gebouwd, de kinderen hadden het naar hun zin en wij ook, het was een leuke grote groep met mensen van heel verschillende pluimages en leeftijden. Bijgestaan door twee vertegenwoordigers van bovengenoemde instellingen die ook met alle activiteiten mee deden.
Gemeentewerken kwam nog om alles weer af te voeren, we kregen containers voor het hout af te voeren. Er was een oude legertent waar we ook activiteiten konden doen als het regende. Maar we troffen het dit eerste jaar het was prachtig weer. Na afloop mocht al het hout onder toezicht van de brandweer ’s avonds verbrand worden op een nabijgelegen grasveld. Een brandweerman gaf niet echt het goede voorbeeld door spiritus op eht vuur te gooien om het beter te laten branden. Hij moest zelf met brandwonden afgevoerd worden maar gelukkig viel het allemaal wel mee met hem. De ouders en kinderen waren heel enthousiast na afloop en voor ons een opsteker natuurlijk om er mee door te gaan. Een nieuwe traditie in ons dorp was geboren en achteraf gezien bleek het eerste thema wel een vooruitziende blik want het had toekomst.