Oeps ff schrikken…..

Vandaag was ik wachtend tot mijn was klaar was nog even wat foto’s gaan zitten bewerken en ik had de moeilijkste maar ook de mooiste mappen gedaan. En goh wat kan ik daar van genieten. Bij heel veel foto’s weet ik nog precies waar ik ze nam en hoe het aanvoelde. De ontroerend mooie foto’s van de baby zwanen, de zwarte sterns. Ik kijk ze ook regelmatig nog wel even terug.


Mijn nadeel dat ik dan soms niet kan stoppen en dat is niet altijd handig want ik had alles bestanden op een stick staan die ik had zitten bewerken.
Nu wilde ik de originele bestanden op de computer verwijderen en dan die bijgewerkte van de stick kopiĂ«ren. Maar blijkbaar is de aandacht verslapt en opeens zie ik dat ik de verkeerde bestanden aan het verwijderen ben namelijk de bijgewerkte op de stick…. Ik baal met grote balen want heb er heel wat uren ingestoken om het bij te werken. Helaas het was niet anders. Durf niet eens mee te kijken of ik ook mappen kwijt ben en boos op mezelf sluit ik mijn computer af en ga een rondje fietsen.
Een flinke wind tegen op de Lekdijk waait alle gedachtes uit mijn hoofd weg en ik denk, dan is het maar zo. Een reden om weer de natuur in te gaan om nieuwe foto’s te maken.
Na zo’n 1 1/2 uur fietsen ga ik nog even naar mijn vriendin om nieuwjaar te wensen, ze zijn blij verrast dat is toch wel leuk en we kletsen weer even gezellig bij. Helaas konden ze met de Kerst niet komen maar we houden het maar te goed.
Thuis doe ik toch maar gauw de computer weer aan om de schade op te nemen. Ja de bijgewerkte mappen krijg ik niet meer terug natuurlijk. Als je iets van een stick verwijderd komt het niet in de prullenbak terecht. Maar ik heb alle mappen nog alleen zijn alle mijn uren werk voor niks geweest. Toch ga ik het niet opnieuw doen, dan bewaar ik alle foto’s maar en doe ik zoals Wim zei, neem je toch een tweede stick er bij om op te slaan.
Ach misschien volgend jaar in de wintermaanden pak ik het weer een keer op, nu ff niet.
Gisteren bij het nieuwjaarswensen van kind, schoonkind en kleinkind zaten we zo te praten ook over het kleine kamertje dat ze in gaan richten voor de baby, ze hebben op de 3e verdieping wel grotere kamers maar het is toch wel handig de eerste jaren om op dezelfde verdieping te slapen met zijn allen. En voor een ledikantje, kast en commode is er ruimte genoeg. Het kantoortje dat in het kleine kamertje is ingericht voor het thuiswerken verhuist dan naar boven.
Afijn mijn zoon vraagt, en mam heb je ook nog plannen voor het nieuwe jaar. Ik zeg, ik ga verder met mijn kleine kamertje opknappen. Ben daar vorig jaar mee begonnen en het moet geverfd en behangen worden. Het kleine potje met de grote oren vangt die zin op en zegt: oma, krijg jij ook een baby dan. We schieten alle drie in de lach, nee hoor lieverd zeg ik, dat wordt de logeerkamer.
Morgen nog even naar mijn zus langs, die wordt dinsdag geopereerd aan staar en ziet er heel erg tegenop. En dan is het jaar weer goed begonnen en heb ik weer aan al mijn “verplichtingen” (zo zie ik het niet hoor) voldaan en zit ik weer een beetje in het ritme en dat is ook prima.