Mijn fietsenmaker

Ik heb het er al vaker over gehad over mijn fietsenmaker die echt zo’n ontzettend aardige man is, ook een goede vakman en altijd klaar staan voor zijn klanten.
Ik maakte kennis met hem toen hij in een klein pandje in ons dorp begon met een paar fietsen en reparatie van fietsen. Voor de krant ging ik hem interviewen en in die hoedanigheid kwam ik regelmatig bij hem want hij had altijd wel acties en dingen om hem bekend te maken in ons dorp. En het was altijd gezellig wat praten, een bakje doen. In ons dorp was nog een grote fietsenwinkel waar hij tegenop moest boksen maar daar was de service niet bepaald om over naar huis te schrijven, heb dat ook een paar keer ondervonden. Lang wachten als je iets besteld had, reparaties die lang duurden. Een rommelige zaak, kortom die man had de zaak van zijn vader geërfd maar toen zijn vader overleed ging het van kwaad naar erger.
De zaak van mijn fietsenmaker groeide gestaag en op een gegeven moment maakte hij de stap om naar een veel groter pand te gaan. In die tijd had ik mijn eerste elektrische fiets gekocht bij een andere winkel waar mijn zoon destijds stage liep. Ik kreeg hem daar met korting. Ben toen naar mijn fietsenmaker gegaan en gewoon eerlijk gezegd, nee is ook een antwoord maar wil jij de service overnemen het was een Gazelle fiets een merk dat hij ook voerde. Had verteld hoe ik er aan gekomen was en hij vond het geen probleem.
Niet wetende dat ik zo’n ellende met die fiets zou krijgen maar heb er nooit wat van gemerkt hoor, heb er echt wel eens jankend in de winkel gestaan als ie weer kapot was gegaan. Maar hij loste het altijd voor me op, had praktisch een vaste leenfiets, een gouden vent dus.
Mijn volgende fiets kocht ik wel bij hem natuurlijk, zo iemand moet blijven. De andere fietsenmaker in ons dorp was inmiddels gestopt en hij kreeg het wel heel druk doordoor.
Net voor de kerstmis kreeg ik een lekke band die hij maakte en toen vertelde hij dat hij lekker met zijn gezin toestemming had gekregen om op wintersport te gaan in Oostenrijk. Ik gunde het hem van harte en wenste hem een prettige vakantie toe.
Vorige week zag ik opeens een bericht dat hij zijn been gebroken had en in Oostenrijk in het ziekenhuis lag. Wat een pech zeg en waardeloos als je een eigen bedrijf hebt natuurlijk.
Gisteren een berichtje dat hij weer thuis bij zijn vrouw was, met een ambulance thuis gebracht. Er stond bij dat hij van zoveel mensen mailtjes, appjes, kaarten e.d. had gekregen. Maar ook reacties van mensen die hem wilden helpen, zelfs van collega’s uit de regio die hun hulp aanboden. Wat super mooi is dat toch om te lezen.
En ik dacht zo zie je maar wat je zaait dat oogst je ook. Hoop dan dat hij ook snel weer hersteld zal zijn en in zijn winkel, altijd zwaaiend als ik voorbij fiets want zo’n fietsenmaker moet je zuinig op zijn.