Spel op tafel

Wim heeft geen tv of hij heeft er wel een ergens op de zolder staan die niet aangesloten is. Als hij wat wil zien kijkt ie het op zijn computer waardoor hij heel gericht tv kijkt eigenlijk best relaxed als ik daar ben een weekend.
Dit weekend ook weer gewoon weer twee tijdschriften gelezen waar ik me thuis op een of andere manier geen tijd voor gun. Ook onderweg in de trein neem ik dan vaak een van die bladen mee. Hoewel ik deze keer ook onderweg wat foto’s heb zitten maken met mijn telefoon in de bus. Gewoon eens uitproberen. Heb wel gemerkt dat je echt de telefoon tegen het raam aan moet houden omdat je anders de weerspiegeling van de bus ziet er in. Weer wat geleerd. Toen ik net onderweg was schreef ik al eerder kreeg ik een flinke hagelbui op mijn dak. Bij het busstation aangekomen ging het nog harder te keer. Het grappige is dan weer dat kinderen daar heel anders over denken, die gingen meteen uit het bushokje om een soort sneeuwballen, ijsballen zeg maar te maken en naar elkaar toe te gooien. Ze hadden pret voor 10.


Wim en ik vinden het ook leuk om een spel te doen en iedere keer tovert Wim weer een ander spel uit zijn hoge hoed oftewel zijn zolder. We hebben al heel wat verschillende spelen gespeeld. Meestal verlies ik. Alleen bij het vliegtuigspel een soort monopoly maar dan met luchthavens over de hele wereld, op stap en domino sta ik voor. (niet dat we precies de standen bijhouden hoor zo erg is het ook weer niet) Maar de rest moet ik het meestal afleggen. Dit spel dat we nu speelden was Wildlife. Je moest proberen onderweg dieren te kopen als je er op kwam en zo een dierentuin te vullen. Maar natuurlijk kon je ook van andere zijn dieren kopen en die dan weer verkopen. Er was verschil tussen de vangprijs en de handelsprijs. Zo kon je soms goede zaken doen. Verder nog wat kaarten met opdrachten. Kortom ook een beetje vergelijkbaar met monopoly maar wel leuk om te doen. We speelden allebei voor 2 dierentuinen en dat was nog wel eens opletten dat je niet het geld per ongeluk uit de verkeerde kas pakte.

Tot mijn verwondering lukte mij het mijn eerste dierentuin vol te krijgen waardoor ik won. We zijn allebei nogal redelijk fanatiek en dat is eigenlijk zachtjes uitgedrukt haha…. Ooit vertelde Wim mij eens dat zijn moeder altijd zei, je moet een man laten winnen bij spelletjes. Toen Wim een beetje zat na te sputteren nog dat ik dingen niet goed had gedaan omdat ik de spelregels anders interpreteerde zei ik dat tegen hem, En daar moest ie ook wel weer om lachen. Ach het is gewoon leuk die spelletjes, ik hou er wel van…….. Ben er natuurlijk ook mee opgegroeid in een tv loos tijdperk, wij deden thuis altijd spelletjes. En zijn jullie mensen die graag gezelschapsspelletjes doen?? En voor de liefhebbers……….. hoeveel eendjes staan er op de foto?

Dat kamertje…..

Vandaag mezelf toch maar weer een schop onder mijn achterste gegeven om wat te gaan doen, zo’n grijze mist geeft mij meestal weinig inspiratie.
Met een bak thee, radio aan begonnen aan het leegruimen van mijn boekenkast in het kleine slaapkamertje dat ik aan het opknappen ben. Vorig jaar mee begonnen en besloten dat het echt een winterklusje is. Twee wanden heb ik het behang al afgehaald nu nog twee waar twee wandkasten of wandrekken tegen aan staan. En die staan helemaal vol boeken en mijn dagboeken.
Vandaag dus begonnen met mijn boekenkast leeg te halen. Ga ze maar achter de zonnebank in mijn logeerkamer neerleggen zolang. En viel me mee hoeveel ik daar nog kwijt kon eigenlijk hoog opgestapeld.
Wilde ook weer een kritisch kijken wat ik nou nog wel weg kon doen aan boeken want echt veel lezen in deze boeken doe ik niet maar toch…….

Ik maakte dus twee stapeltjes, nog even bekijken en dit kan weg, het werden heel lage stapeltjes want bij zoveel boeken heb ik een goed gevoel. Of de kinderboeken van mezelf, helemaal kapot gelezen. Wij kregen nooit boeken thuis zomaar maar op de zondagsschool met de Kerstmis kregen we er een en soms op mijn verjaardag. Voor de rest ging ik wel iedere week naar de bieb om ze op te halen. De weinige boeken die ik dus van mezelf had heb ik letterlijk stuk gelezen en zijn me nog steeds zo dierbaar. De eerste kreeg ik toen ik 6 jaar net was met Kerstmis. Tippeltje van W.G. van der Hulst. Altijd overgoten met een christelijk sausje of tenminste een opvoedend thema. Het boekje het meisje uit de gele auto over een gehandicapt meisje in een rolstoel heb ik zoveel keren gelezen ook nog als volwassene. Dat maakte zo’n indruk op me. Die mogen dus echt niet weg.
Het stapeltje dat mag weg is bijzonder klein en bij het wegbrengen naar de andere kamer gaan er ook nog weer van mee zodat er 5 overblijven die weg mogen. Niet echt een grote opruiming toch maar goed, heb er nog de ruimte voor en boeken geven me een goed gevoel.
Ook nu neem ik me voor er weer zo nu en dan eens een beet te pakken maar of het er ook echt van komt….. misschien in de trein onderweg dan lees ik nog wel.
Alle boeken er uit gehaald, de boeken die ik niet meer hoef op de weggeefhoek gezet en kreeg al meteen reacties dat is leuk om er dan weer een ander plezier mee te doen.

Heb in de 20 jaar werken voor de krant ook een groot aantal boeken gekregen over ons dorp. Verenigingen die bijvoorbeeld een aantal jaren bestonden, mensen die fotoboeken gemaakt hadden en wilde dat ik er iets over schreef en zo in de loop der jaren heb ik denk ik toch wel zo’n kleine 40 boeken gekregen over van alles en nog wat. Dat vind ik ook wel heel leuk om te bewaren.
Nou ja nu de kast nog slopen en het behang er van af halen. Dan kan ik beginnen met het verven van plinten en als de winkels weer open zijn behang gaan kopen en een stuk vast gaan doen. Dan de dagboeken even naar deze boekenkast verplaatsen en die wand doen. Het moet in gedeeltes en dat is niet erg. Ook wel leuk om te doen en het zo op te knappen……. het begin is er weer dus.
Ook met de nodige tegenzin toch nog een rondje gaan fietsen, het is koud, klam en grijs maar ga toch nog even een kijkje nemen in de eendenkooi, het lijken wel zwart wit foto’s van de vele smienten die er zitten. Je hoort ze al van verre een soort piepgeluid maken. Ook dit kleine rondje van zo’n 10 km doet met toch weer goed. Even toch weer bewegen en buiten zijn, je bent verslaafd of niet.