Principes ?

SONY DSC

Het hebben van principes is natuurlijk goed (of niet) maar het gezegde luidt niet voor niets : principes zijn er om van afgeweken te worden.
Zoals mijn principe dat ik eigenlijk nooit bossen bloemen in huis zet, ik heb er gewoon niks mee en eigenlijk zijn de bloemen zodra je ze in een vaas zet al ten dode opgeschreven terwijl ze in tuin of op het veld nog langer kunnen bloeien en groeien.
Vorige week kreeg ik een bos tulpen en natuurlijk vond ik dat leuk dat gebaar en kregen ze een mooi plaatsje in mijn keuken maar vanmiddag heb ik ze ook met veel plezier weer weggegooid omdat ze uitgebloeid waren en de blaadjes al lieten vallen.
In mijn tuin had ik altijd een mooie seringenboom maar door ook verkeerd snoeien groeide hij zo dwars dat hij bijna lag over de tuin en dat vond ik maar niets. Ik haalde hem er uit en kocht een nieuwe sering. Ze moeten altijd donkerpaars zijn dat vind ik de mooiste.

Hij kreeg een prima plaatsje en groeide de pan uit zeg maar alleen er kwam geen bloem in en daar heb ik toch wel een sering voor. Ik vroeg advies in het tuincentrum en hij zei dat die plant het te goed had. Hij groeit zeker heel goed daar. Ja zei ik, dan moet je hem een beetje pesten zei hij. En dat heb ik gedaan wat heb ik dat boompje gepest zeg. Gesnoeid, wat van de wortels beschadigd (op advies hoor) maar hij bleef groeien zonder ooit een bloem te geven en na een paar jaar had ik genoeg geduld met hem gehad en hem ik hem er weer uitgespit en weggedaan. Toch kwam er vorig jaar weer een sering, op de plaats van mijn eerste boompje. En dit jaar zag ik een aantal bloemen er in een stuk of 6 à 7 zelfs. En vanavond heb ik er twee geplukt en in mijn keuken gezet. Ze ruiken zo heerlijk in huis en aan seringen (pas nog een keer een blogje over geschreven) heb ik gewoon zulke mooie herinneringen aan vroeger. Van mijn eerste seringenboom heb ik trouwens ook heel veel bossen vanaf gehaald en ook weggegeven, zie bovenste foto. Ach zoals ik al zei, principes zijn er om van af te wijken toch?