Jagers en verzamelaars……

Omdat onze trip naar de Markerwadden niet door kon gaan en we wel twee nachten geboekt hadden in Lelystad moesten we daar op zoek naar wat leuke dingen om te zien.
We hadden wat tips gekregen en hoe we moesten rijden (die we buiten al weer kwijt waren) en we gingen op pad. Eerst bij Tom’s Creek geweest een visvijver die mensen kunnen boeken. Niet heel lang geweest, verder op pad en na wat vragen kwamen we op de dijk die ons bracht naar de Oostvaarderplassen. We gingen naar het bezoekerscentrum en besloten om een wandeling van 3,5 km te gaan doen. Dat wordt toch altijd wel een km of 5 en dat is momenteel met mijn knie wel het max. (Best jammer want het was daar zo mooi had er wel veel verder nog willen wandelen en kijken). Een mooie wandeling in een mooi gebied.
Zelfs een heel vlinder pad waar inderdaad heel veel (ook wel dezelfde) vlinders vlogen en waren. Een prachtig gezicht in hou van vlinders.


Via een omweg, een heel eind op een onverharde weg gereden die niet verder ging dus we ook weer terug moesten kwamen we nog bij een prachtig natuurgebied daar.
Daar was een onderdeel dat echt in Wim zijn straatje paste namelijk een nabootsing van de Swifterbantcultuur. Helaas was niet alles geopend maar er stonden wel een aantal huisjes daar waar we konden kijken, Kreeg meteen een college van Wim. Dit lees ik er over op Wiki:
Levenswijze
De cultuur wordt aangetroffen in waterrijke gebieden. Op hoger gelegen gedeelten zijn nog geen nederzettingen aangetroffen. De gemeenschappen van zo’n 40 tot 80 personen leefden grotendeels van visvangst (zoals snoek, steur, zalm, paling en meerval) en jacht (edelhert, otter, eland, bruine beer en watervogels). Ook werden wilde planten verzameld als hazelnoot, wilde appel, braam en speenkruid. Vanaf ca. 4500 v.Chr. speelde veeteelt (varkens en rundvee) geleidelijk een belangrijker rol. Men kende ook emmertarwe en gerst. Er zijn bij recente opgravingen sporen van akkerbouw gevonden, maar een belangrijke rol speelde die waarschijnlijk nog niet. Het complex wordt gekenmerkt door aardewerk met een typisch spitse puntbodem en S-vormig profiel, vergelijkbaar met het mesolithische aardewerk van Noord-Eurazië zoals dat van de Ertebøllecultuur. De aanwezigheid van paalgaten wijst erop dat de cultuur in ieder geval semi-sedentair was en dat de streek continu bewoond was vanaf het midden van het mesolithicum tot in het neolithicum als de Swifterbantcultuur opgaat in de trechterbekercultuur.
In de loop der jaren heb ik al zoveel gehoord en geleerd over de oudheid waar ik totaal of weinig weet van had. Best leuk hoor.
We gingen ook nog kijken bij de Przewalskipaarden en we zagen nog een Wisent. Jammer dat we niet wat meer tijd hadden om daar te zijn want het was er echt prachtig en er was nog veel meer te zien maar we moesten ook nog terug fietsen, ergens eten zien te scoren.
Een flink eind fietsen was het nog de terugweg, we kwamen nog net op tijd langs een Appie waar we wat eten konden kopen. Maaltijdsalades zijn makkelijk en best lekker.
Ons logeeradres was dichtbij en we hadden daar zelfs een aparte ruimte waar we konden eten, wat een luxe. Er werd ons nog wat te drinken aangeboden en we hadden nog mooie gesprekken met het stel. Ze hadden het traject voor hun woning samen met een aantal andere zelf allemaal gerealiseerd. Bovendien bleek de man dezelfde interesse te hebben als Wim namelijk roeien en hij had zelf een boot gebouwd,

Het werd nog een genoeglijke avond en ondanks dat we Lelystad nou niet echt zouden willen aanraden was het hartelijke welkom bij deze mensen heel hartverwarmend en genoeg mooie dingen om naar toe te gaan als je van de natuur houdt tenminste. Het centrum hebben we nooit kunnen ontdekken maar er schijnt ook een heel mooi stadhuis te zijn. Afijn onze derde dag was ook weer meer dan geslaagd. Ondanks dat we in de omgeving van een stad gebleven waren hadden we toch met al ons rondfietsen en zoeken wel 83 km gefietst deze dag en dan waren we om 10 uur of half 11 uiteindelijk hard toe aan onze nachtrust