Nieuwe buurtjes….

Afgelopen donderdag hadden mijn nieuwe overburen de sleutel van hun huis gekregen en ze kwamen meteen ’s avonds er naar toe om hun woning voor het eerst als nieuwe eigenaar naar binnen te gaan.

Best een gebeurtenis natuurlijk voor deze twee jonge mensen. De ouders en andere familieleden kwamen ook kijken en er was opeens veel reuring aan de overkant. Ook weer leuk toch.

Ik weet uit welk nest de man/jongen komt. Zijn opa en oma hadden in dezelfde straat als wij een winkel. Zij hadden een bloemenzaak en wij de dierenwinkel. Als straat hadden we ook een buurtvereniging en een keer per jaar werd de bloemenzaak “ontruimd” en hadden we daar een leuke avond voor de hele buurtverenigingen. De vader van mijn nieuwe overbuurman was toen nog een jochie van een jaar of 8 schat ik en hij had nog een oudere broer. Beide gingen ook in de bloemen en kregen beide een bloemenzaak in twee verschillende dorpen. Dus zijn vader ken ik al lang en redelijk goed. Hijzelf zit niet in de bloemen maar in de auto’s heel iets anders dus.

Vrijdagavond zaten we laat te eten toen er gebeld werd. We eten meestal vrij laat zo zeven uur of half 8 pas. Het jonge stel stond voor de deur en kwamen zich voorstellen en kennismaken. Wat leuk toch dat ze dat doen. We stonden zo even te praten, had er eigenlijk helemaal geen erg in om ze binnen te vragen. Nou ja een leuk gesprek. Ze gaan in hun vrije uren het huis naar hun zin maken en er dan wonen. Het wordt hun eerste stek samen.
Ik vertelde dat ik geprobeerd had de vissen uit de vijver bij de vroegere bewoners te vangen omdat die vijver lek is maar dat het niet gelukt is. Ik zei, als je hem er soms uit haalt en niet weet wat je moet met de vissen mogen ze altijd in mijn vijver, die is groot genoeg.
Nou ja ze gingen weer verder naar andere buren en ik ging verder met eten. Wim zei ook waarom vroeg je ze niet even binnen. Ja het overviel me eigenlijk maar goed dat zeg ik ze nog wel een keer dat ik er niet aan gedacht had.

Zaterdag na onze fietstocht raapt Wim de post op uit de gang, je hebt aardig wat post zegt hij. Een paar brieven van de gemeente die niet voor mij bestemd zijn maar nog steeds krijg ik post voor het Kinderwerk. Dat is blijkbaar lastig om dat te veranderen bij de gemeente. Er ligt ook een briefje.
Hoi overbuurvrouw, ik heb vanmiddag de vijver leeggemaakt want hij begon te stinken en heb de vissen in twee emmers voor de deur gezet want u was niet thuis en had gezegd ze wel te willen hebben. Zou je de emmers weer bij ons in de tuin terug willen zetten. Groetjes Vera. Grappig de eerste keer nog u en daarna je. Nou dat laatste mag van mij hoor.
Wat leuk haha ik had het helemaal niet gezien dat er wat voor de deur stond. Wij gaan nooit door de voordeur, had er ook niet op gelet verder.
Wim en ik dragen allebei een emmer naar de vijver, er zitten een stuk of 10,12 schat ik best kleine goudvisjes in. Wat leuk zeg. In vergelijking met die andere vissen die er al in zitten zijn het wel dwergjes hoor. Maar in een grote vijver kunnen ze ook groter worden.
Ik breng de emmers terug en ze zijn in de tuin bezig, bedank ze voor de visjes. De eerste kennismaking is heel gezellig en spontaan verlopen. En dat is wel prettig om mee te maken.
De visjes doken meteen ergens onder, dat deden de andere vissen ook toen ze er net in zaten maar vanavond zag ik er al een aantal tevoorschijn komen en mee eten met de andere grotere exemplaren. Ik verdeel het voer in twee plaatsen zodat ze allemaal de kans krijgen om wat te eten. Meestal voer ik ze na het eten of tijdens het eten als ik buiten zit. Het is een gezellig gehoor en gezicht, zo nu en dan flinke klappen maken die grote vissen, was het weer helemaal ontwend. Zoveel jaren alleen stekelbaarsjes en maar een goudvis er in gehad. Maar ik vind het toch wel heel erg leuk weer en nu maar hopen dat de reigers er ook niet zo over denken.