Zo’n vrijdag

Deze week lig ik een beetje in de clinch met de dagen. Een feestje midden in de week gebeurt niet zo vaak, meestal organiseren mensen wel eens zoiets op vrijdag of in het weekend.
Hoewel ik meestal nog wel een soort ritme in de week heb, naar vriendin, met zus iets doen, deze week was alles anders wat dat betreft. Ook niet erg.
Alleen vanmorgen dacht ik wel dat het zaterdag was. En op een of andere manier zijn mijn weekend dagen toch anders dan de doordeweekse dagen. Wat eigenlijk onzin is want ik hoef helemaal niets als ik niet wil. Geen wekker gezet dus en rustig aan gedaan vandaag, ach dacht ik, ik maak het weekend gewoon een dagje langer.

Weer lekker zonnig en gaan fietsen. Wilde nog een aardigheidje kopen voor zoon en schoondochter die 2 jaar getrouwd waren. Zelf heb ik er nooit veel aandacht aan besteed om dat te vieren maar ik weet dat zij dat wel leuk vinden.
Had bij Appie iets heel leuks gezien maar nog niet gekocht. Gisteren gaan kijken, uitverkocht, nog een tweede Appie bezorgd ook uitverkocht en je moet maar een beetje gek zijn vandaag naar de derde Appie in de omgeving gegaan ook uitverkocht. Bij een bloemenwinkel nog even gekeken en zag een prachtige bos bloemen maar 26,50 pff never nooit natuurlijk. Heb al niks met bossen bloemen en dan zoveel geld, dat ga ik niet doen. Morgen ga ik wel iets anders iets lekkers voor ze kopen. Nu ik toch in dat dorp ben ga ik even langs het kerkhof daar, niet dat ik daar iemand wil bezoeken maar bij de ingang daarvan staat een heel grote kastanjeboom waar ieder jaar veel kastanjes te vinden zijn en die vind ik zo ontzettend leuk en ieder jaar ga ik er nog een aantal opzoeken. Heb een herfststukje daar mogen ze nog op, had al hop geplukt in het natuurgebied, een overvloedig aanbod van hop dit jaar.

Zo leuk die hopbellen, eikeltjes, kastanjes met waxinelichtjes erbij. Ben niet zo van het kopen van pompoenen en kalebassen. Zoek liever dingen op die gratis te vinden zijn in de natuur.
Als ik weer naar huis fiets kom ik een vrouw tegen die ik ken van mijn schrijftijd, zij post ook altijd foto’s op dezelfde natuursite waar ik ze ook post. We hebben zo een praatje over paddenstoelen waar zij ook naar op zoek was en ze had de eerste vliegenzwam gevonden. Ze zijn laat dit jaar.
Ik ga weer verder en kan het toch niet laten om even nog af te stappen bij een ander natuurgebied waar ik weet dat ook altijd wel vliegenzwammen te vinden zijn maar vind er nog geen een. Ach zo erg is het niet. Het is al heerlijk om nog een stukje even buiten te lopen.
Zo een afwisselend dagje deze laatste dag van september. Ik heb het bijna volgehouden zonder de verwarming aan te zetten. Bijna dus een paar dagen geleden met die regen kwam ik wat natgeregend thuis en vond ik het koud. Heb toen 1 uurtje de verwarming aangezet zodat even de kilte uit het huis was.

Ben onderhand wel nieuwsgierig geworden wat de maatregelen voor mij gaan betekenen. Kreeg vandaag weer de nieuwe verhoogde tarieven per 31 oktober en dan schrik ik toch wel hoor.
Merk nu ook wel nu de zon schijnt dat het zomaar ’s morgens zo’n 1 tot 2 graden scheelt, ’s morgens in mijn kamer en ’s middags in de keuken. Dat scheelt wel weer voor het verbruik maar eigenlijk vind ik het niet leuk dat ik me er zo op focus en er best veel mee bezig ben. Onzekerheid is altijd lastig, ik weet maar liever waar ik aan toe ben en ik denk dat dit voor veel mensen geldt. Ondanks alles een heerlijk relaxte herfstdag zo. En naast paddenstoelen zijn er nog meer leuke herfstelementen te vinden.

Zo tot de Kerst?

Zo heerlijk als ik mijn ogen open doe en de zon schijnt al in mijn slaapkamer, wel beetje laat op omdat ik gisterenavond nog even de foto’s van het feestje had zitten bewerken en bekijken en dat nachtwerk werd.
Vanmiddag zou ik naar mijn vriendin in het ziekenhuis gaan, dat is zo’n km of 15 fietsen bij mij vandaan en met dit weer een mooi ritje.
Als ik naar buiten ga voelt het zo lekker aan in de tuin dat ik eerst nog een tijdje aan de slag gaat. De bonenstaken er uit, de laatste bonen geoogst en vanavond heerlijk opgesmikkeld, precies nog een maaltje. De zonnebloemen er uit gehaald en nog wat onkruid hier en daar verwijderd. De tomaten die nog dagelijks genoeg vruchten geven verder gesnoeid. Heerlijk zo bezig te zijn. Dan belt de schoonzus van mijn vriendin dat ze vanmiddag familieoverleg hebben en het niet uitkomt dat ik dan op bezoek ga. Geen probleem zei ik, dan ga ik morgen wel. Zo kon ik nog langer doorwerken in mijn tuin.
Ik word nog gebeld door iemand van de toto. Als ik zeg geen belangstelling te hebben (rot beroep hebben die mensen toch zeg) zegt ze “U mist wel het mooie dat ik u aan mag bieden” Ik antwoord: De zon schijnt, ik ben aan het werken aan mijn tuin, iets mooiers kan ik niet krijgen. Goede morgen en hang op. Zelfs lekker buiten eten weer eens een keer, het was gewoon warm in het zonnetje uit de wind. Vanmiddag nog een eind gaan fietsen, even de container bij zoonlief buiten gezet, die komen morgen weer thuis. En nog even wat gaan struinen op zoek naar paddenstoelen. Wel veel gezien maar degene die ik eigenlijk hoop te vinden zie ik nog niet de vliegenzwammen. Ze zijn laat dit jaar. Maar ach ze komen vanzelf een keer.


Weinig wind en ik pik er nog een extra rondje bij, zie een reiger met zijn vleugels uitgespreid in het zonnetje staan te drogen. Als ik een paar foto’s gemaakt heb vind ik het jammer dat ik er zo dicht bij langs moet fietsen. Maar voor de reiger geen probleem hoor hij blijft lekker staan soezen, lijkt me zelfs iets toe te roepen in het zonnetje en trekt zich van mij helemaal niets aan. Gelukkig maar.
Oké dit weer mag van mij blijven tot de kerst hoor, dan wat sneeuw, beetje vriezen mag ook en dan weer de eerste sneeuwklokjes……. Ik teken er voor.

Feestje….

Vanavond had ik dus een etentje voor het 50 jarig huwelijksfeest van mijn broer en schoonzusje.
Heel de dag zonnig weer en zo halverwege de middag begint het dan toch te onweren.
Had afgesproken met mijn zus, die ook zou gaan fietsen, dat ik terug met hen zou fietsen en dan hoefde ik nog maar een klein stukje alleen verder te gaan. Dat gaf me wel een prettig gevoel.

Alleen mijn zus belde dat ze toch maar met de auto gingen, het regende daar wel aardig hard en ze had geen zin om daar nat aan te komen. In eerste instantie zei ik, ik ga toch wel fietsen maar mijn zus zei al, als je je bedenkt bel dan even. En dat heb ik toch maar gedaan. Zag er toch wel een beetje tegenop om in het donker best een eind alleen te fietsen. Voelde wel een beetje als een “nederlaag” haha maar wel een verstandige keuze natuurlijk en ook wel lekker om er een keer makkelijk te komen.

Nou ja het was heel gezellig. Mijn broer en schoonzusje wonen in ons ouderlijk huis en van de kinderen waar wij vroeger mee speelden zijn er ook een aantal die daar een huis gekocht hebben of zoals mijn broer het huis de ouders. Het was dus ook een stukje herinneringen ophalen. Een van die jongens van destijds vertelde ook nog dat hij altijd bij ons thuis zat en dat klopte ook wel. Zijn ouders waren zwaar van de kerk, hij de jongste van de kinderen, een nakomertje en bij ons was het altijd de zoete inval. Mijn broer had gevraagd of ik foto’s wilde maken en dat gaf mijn mooi de gelegenheid om bij de verschillende tafels en mensen even aan te schuiven en een praatje te maken. Er was ook nog een buurmeisje van vroeger waarbij wij altijd televisie mochten komen kijken met zijn allen op woensdagmiddag en zaterdagmiddag naar toe gingen. Haar zoon woont in dat huis waar zij vroeger woonde.
Al met elkaar een leuk etentje en ja hoor het eten smaakte ook heerlijk. De foto’s waren goed geslaagd en ik kwam makkelijk weer thuis.

Verdrietig bericht

Mijn vriendin zit al maanden in de lappenmand, zo vaak al bij de huisarts geweest die het op een gegeven moment ook niet meer wist en haar door stuurde naar een internist.
Ze was gewoon steeds doodmoe, kon weinig of niks meer, hield enorm veel vocht vast en had pijn op verschillende plaatsen.
Vorige week had ze daar een afspraak en moest meteen blijven in het ziekenhuis. Precies op een moment dat ik zelf naar de orthopeed ging en daarna het weekend naar Wim. Zij had ook haar telefoon niet bij zich, ze wilde even helemaal rust hebben zodat ik haar alleen nog maar een kaart kon schrijven en dat had ik dus gedaan. Via haar schoonzusje had ik nog wel contact hoe het ging. Ze was ook blij dat het nu wel goed onderzocht ging worden dat gaf haar wel rust ook. Thuis zat ze ook zichzelf in de weg.
Vandaag hoorde ik van haar schoonzusje dat het vocht dat ze via een drain weggehaald hadden kwaadaardige cellen gevonden hadden.
Ik was er best door aangeslagen, we zijn al zo lang bevriend met elkaar. Vanavond de tijd dat we naast elkaar kwamen wonen en het meteen klikte tot nu aan toe, zo’n 35 jaar lief en leed gedeeld. Donderdag kan ik pas naar haar toe, morgen geeft mijn broer een feestje dan gaat het ook al niet. Vandaag zou ze onderzoeken krijgen kon het ook niet. Nou ja dat is allemaal het minst erge al wil ik wel heel graag naar haar toe. Morgenochtend ga ik maar even naar haar man kijken of ik nog wat kan doen voor hem. Afwachten maar wat ze vinden en wat de vooruitzichten zijn. Heel de dag zit het nog in mijn hoofd. Toen het zonnetje weer opkwam toch maar even wat afleiding gezocht en gaan fietsen en wat paddo’s fotograferen dat zette mijn focus even op wat anders en dat kon ik wel gebruiken.

Ik ruik muisjes……..

Weer een regendag vandaag. Ik hoorde vanmorgen al weer de regen op het badkamerraam tikken. Hoorde buiten ook nog een hoop herrie die ik niet helemaal thuis kon brengen. Als ik op ben zie ik wat die herrie veroorzaakte, we hebben eindelijk de containers gekregen om het papier in te doen die we al een half jaar geleden zouden krijgen.

Nu werd het papier nog opgehaald door de gemeente en had vaak te doen met die gasten hoor zoals de laatste keer dat het flink geregend had al die natte papieren dozen inladen die vaak half uit elkaar vielen.
Niet dat ik nu zo zit te wachten op nog zo’n bak er bij en ook nog wel een grote bak maar handig is het wel natuurlijk en ik zet hem in de blokhut, daar heb ik gelukkig ruimte zat er voor.
Als ik de schuur in kom ruik ik dat er muisjes inzitten. Misschien komt de vraag op hoe kan je muisjes ruiken maar geloof me als je zoals ik 13 jaar een dierenwinkel heb gehad met daarin ook witte muizen die we verkochten en die ik schoonmaakte dan weet je hoe die beesten ruiken. Die wat aparte zoetige geur vergeet ik gewoon nooit. Een paar maanden geleden toen ik zoveel visjes er bij kreeg kocht ik een grote zak visvoer. Vulde een bak er mee en de rest bleef in de zak staan.

Maar ik had al gedacht dat is deze van de winter wel weg zou moeten halen. Muisjes lusten dat namelijk ook wel en als ik de zak optil zie ik inderdaad dat ze er al een gaatje in gegeten hebben. Daar moet ik gauw wat aan doen. Heb nog een paar afsluitbare bakken staan waar ik de zak in leeggooi.
Ik weet dat er altijd muisjes in de tuin zitten, zeker onder het vlonder ook, heb er zelfs wel eens een in de vijver zien zwemmen. Zolang ze buiten zijn heb ik er geen moeite mee hoor, ze zullen ook wel ergens nuttig voor zijn denk ik altijd.
Ooit heb ik in de wintermaanden wel eens eerder feest vierende muisjes in de schuur gehad. Toen had ik het vogelvoer met de zonnepitten niet goed afgesloten en dat was duidelijk te zien. De hele schuur lag vol met de schilletjes van de zonnepitten.
Van de nood (regen/slecht weer) maar een deugd gemaakt en mijn kelder helemaal op gaan ruimen en schoonmaken. Meteen alle etenswaren bekijken of er nog bij zijn die lang over de datum zijn. Probeer er altijd wel heel goed aan te denken en dat werkt want ik had maar een blikje tomatenpuree dat blijkbaar in een hoekje had gestaan want hij was al twee jaar over de datum. Nou daar kan ik wel mee leven.
Heb ook weer een doos met dingen staan die naar de kringloop kunnen en weer ruimte gecreëerd in de kelder en kasten. Als zo’n uur of 6 het zonnetje opeens toch nog schijnt ga ik even de lege flessen wegbrengen en een rondje fietsen toch nog even lekker buiten zijn. Nog even wat paddenstoelen spotten. Niet goed naar de lucht gekeken want als ik terug naar huis ga krijg ik toch weer een bui op mijn dak. Nou ja zucht het is herfst he……….

Regens…….

Ja regens die heb je in soorten en maten. Soms van die felle hevige buien met harde wind en daartussendoor de zon die weer schijnt. Dat zijn de buien waar je wel voor kan schuilen die meestal maar even duren. Die heb ik het liefst.
Miezerregen… dat druilerige regentje, goed voor de tuinen zeg maar goed te doen om in te fietsen. Je wordt wel een beetje nat maar dat is niet zo erg.
Er soms het je van die zoals ik het altijd noem zeikregen het is dan gewoon heel de dag grijs en het regent niet keihard maar het gaat maar door en je wordt er binnen de kortste keren vies nat van.
Zo’n regen hadden we gisteren in Apeldoorn, pas tegen de avond begon het wat droog te worden.
Gaan fietsen zat er dit keer niet in en ach ja we hebben het bijna het hele jaar al goed getroffen met onze weekenden dan is het ook niet erg zo’n dag een keer. We hebben altijd nog wel wat te doen. Zijn wat boodschappen gaan doen, bakje bij de Hema gedaan, nog een rondje op de markt. En veel zitten kletsen het lijkt wel of we nooit uitgepraat raken, spelletjes doen, radio luisteren. Samen koken en eten klaar maken.
Ach zo hadden we toch nog wel weer een mooi weekend samen. En heen en terug naar Gouda fietsen had ik het droog. Vandaag was het wel een mooie zonnige dag. Toch nog een keer mijn was opgehangen buiten, ben benieuwd, zou wel eens de laatste keer kunnen zijn want met zoveel vocht buiten droogt het niet zo goed.


Nu zit ik te dubben, even de verwarming aan, echt lekker vind ik het niet meer maar eigenlijk had ik me voorgenomen voor 1 oktober de verwarming niet aan te doen.
Echt heel koud is het nog niet en heb voor het eerst al mijn gordijnen weer dicht gedaan, warm vest en pantoffels aan. Dus toch nog maar even niet. Maar weet nu al dat als het morgen ook zo is of nog frisser hij wel al is het zomaar even een uurtje in de kamer aangaat om even de warmte weer in huis te halen. Heb wel bericht gehad dat over de zonnepanelen binnen 10 weken een afspraak wordt gemaakt voor het bevestigen. Ik wacht het maar allemaal af verder. Het is herfst en daar moeten we naar mee dealen….

Een lullig verhaal……..

LET OP BLOGJE ALLEEN VOOR 16 + hoewel……..tegenwoordig misschien zelfs jonger nog wel. vooruit dan maar met voorlichting kan je niet vroeg genoeg beginnen toch.

Afgelopen week stond ik bij de kassa van een supermarkt te wachten, voor mij stond een mevrouw met twee kinderen, een dochter in de leeftijd van ik schat zo’n jaar of 16 en een wat jongere jongen.
Het duurt allemaal nog al even en wat doet een mens dan, even wat rondkijken, zo ook deze mevrouw en haar oog valt op een pakje condooms. Nou is dat natuurlijk niet zo bijzonder maar dit doosje condooms had een Delfstblauwe verpakking. Voor toeristen of zo?? Geen idee.
De mevrouw stoot haar dochter aan en wijst er op en samen staan ze echt zo grappig te giebelen er over.

En mijn gedachten gingen meteen wel verder, niets menselijks is mij vreemd, en ik dacht zouden die condooms zelf ook in die stijl zijn.
Nu ben ik al heel heel heel veel jaren niet meer bezig met condooms maar ik werd toch nieuwsgierig en ging even zitten zoeken op internet. Er ging een wereld voor me open zeg….. maar nee hoor het is alleen de verpakking. Al zie ik wel condooms met verschillende kleurtjes en maten maar verder niet echt bedrukt met delfsblauwe tegeltjes.
Geloof dat ik ook spontaan een een ongelooflijke lachbui uit zou barsten als een man dat zou presenteren……. dan sta je toch echt letterlijk en figuurlijk voor Jan met de korte achternaam.
Zie ook dat je zelfs verpakkingen kan bestellen met je eigen foto er op. Of cadeau sturen met een selfie er op. Waarvan dan ?? Daarvoor was Overmars toch ontslagen met zijn dickpic foto.


Smilies op de kop van de condoom en condooms met smaakjes en allerlei uitsteekseltjes. Zag zelfs condooms verpakt als een doos bonbons. Ik zou dat persoonlijk wel een afknapper vinden want als ik toch mag kiezen dan maar liever bonbons.
Goh dat ik dat op mijn oude dag allemaal naar aanleiding van dat giebelen van de dames nog ontdek toch.

Zomaar onderweg….

De afgelopen week veel gefietst en dan kom je nog wel eens grappig, opmerkelijke dingen tegen.
Zoals deze brug, een van de bekendste bruggen in de polder, gelegen in een mooie fietsroute en op een zonnige dag goed de weerspiegeling er van te zien…

Ik probeer ook wel eens nieuwe paden te nemen, pakt niet altijd goed uit maar met mooi weer maakt het me niet uit als ik misschien een stuk om moet rijden en op dat pad dwars door de polder waar praktisch niemand fietst kwam ik dit bord tegen.

Mij valt ook wel op dat als er koeien in het land lopen dit er echt heel veel zijn wat dat betreft mag het wel wat minder massaal hoor. Maar gelukkig zie ik ook veel boeren die op een andere manier met hun bedrijf bezig zijn, kleinschaliger en gemengder zoals ik zag bij dit bedrijf met dit beeld aan de weg. Hier waren verse eieren, groentes en fruit te koop. En hun vrije uitloop eieren zijn ook overal bij andere landwinkels te koop. Vers zonder tussenhandel en ze zijn echt heerlijk.

Zo blijft er altijd wel wat te zien en te lezen onderweg…….

Half werk ??

Vandaag had ik mijn afspraak met de orthopeed. Wederom prachtig weer dus geen probleem om er op de fiets naar toe te gaan, een km of 15 fietsen, goed te doen.
Ga natuurlijk goed op tijd weg, het is in Schoonhoven en in die stad weet ik niet zo goed de weg hoewel ik daar al een keer eerder voor iets anders geweest was.
Ze hebben namelijk een prachtig zorgplein daar waar ook de welzijnsstichting zit waar ik wel eens wat interviews voor doe.
Natuurlijk vind ik het wel weer na een keer vragen en ben nog een half uur te vroeg, ga nog even lekker in het zonnetje een sinaasappeltje zitten eten.
Wordt heel snel geholpen, een aardige arts wel een ontspannen sfeertje in zo’n deelpoli niet de hectiek van een druk ziekenhuis.
De arts heeft mijn foto’s bekeken en vraagt wat er aan de hand is en wat ik zou willen.
Weer eens wat lopen zonder pijn lijkt me wel prettig zei ik. Ik vertelde ook wat ik allemaal al had gedaan, fysio, paracetamol, zooltjes in mijn schoenen.
Er kan nog veel meer zegt hij en noemt een hele rits aan dingen die ik allemaal nog zou kunnen doen zoals vitamines, smeersels, brace, inspuitingen maar het is wat je wil. Zeg je dat je daar allemaal geen zin meer in hebt is een nieuw knie een optie wat mij betreft.
Ik vraag nog wat dingen er over waar ik allemaal een duidelijk antwoord op krijg. En als ik vraag hoe lang de wachttijd is (3 maanden) vraagt hij, heb je opeens haast en lacht er bij.
Ik zeg ik ben een beetje van de cijfertjes en weet graag waar ik aan toe ben.
Omdat het bij mij aan de rechterkant in mijn knie zit is het ook nog een mogelijkheid om een halve knie te vervangen. Ik had daar nog nooit van gehoord. Hij legt uit hoe dat werkt.
Alleen daarvoor wil ik voorstellen eerst nog een scan te maken en een nieuwe foto zodat we kunnen zien hoe de rest van de knie er aan toe is. De operatie hiervoor is korter het herstellen gaat sneller.
Afijn de afspraak van de scan en foto staat en daarna kan ik mijn beslissing laten weten.
Als ik thuis ben en mijn zoon belt zegt ie, is het dan niet zo nu een halve knie en dan later nog de andere helft? Maar daarom wordt eerst die scan gemaakt.
Ik ga wat ik eigenlijk nooit doe even googelen bij Bergman Klinieken gespecialiseerd in knieën onder andere en daar lees ik dit:

Halve (unicondylaire) knieprothese

Als slechts één zijde van het kniegewricht door artrose is aangetast, bijvoorbeeld alleen de binnenkant, dan wordt er soms een halve knieprothese geplaatst (afbeelding 2). Het bovenbeencomponent wordt op het dijbeen (femur) geplaatst en het glijvlak wordt op het beschadigde deel van het onderbeen (tibia) verankerd.

Een halve knieprothese wordt ook wel een hemi-knieprothese genoemd. De halve knieprothese vervangt niet de kruisbanden, daarom moeten de kruisbanden intact zijn bij deze ingreep.

Het voordeel van de ingreep van een halve knieprothese is dat de eigen knie grotendeels wordt behouden. Bovendien voelt de knie daardoor met een halve knieprothese, in vergelijking met een totale knieprothese, meer ‘eigen’ aan. Die knie heeft een betere functie en toont een sneller herstel na de operatie.

En als ik dat zo lees dan hoop in eigenlijk dat de rest van mijn knie inderdaad nog goed en intact is want het lijkt me wel wat zo’n knie die toch nog wat echter aanvoelt.
Ik wacht het maar af wat er uitkomt maar dat ik onder het mes zal gaan dat zit er wel in al zie ik er nu al tegenop dat ik een aantal maanden niet zal kunnen fietsen en vaak thuis zal moeten zijn. Maar zoals mijn zoon ook zei, dat is even afzien mam maar daarna heb je er als het goed gaat nog jaren plezier van en daar hoop ik dan maar op.

Respijtzorg….

Zo nu en dan ga ik nog voor de welzijn stichting in onze gemeente een interview afnemen en dit keer was ik gevraagd om iemand te interviewen over respijtzorg.
Ik kende het woord wel, had er ook wel verder wat over gehoord maar ging toch even van te voren nalezen hoe en wat het eigenlijk is.
Het is om mantelzorgers te ontlasten een tijdje zodat ze even wat anders kunnen doen.
De gemeente had van het rijk geld gekregen i.v.m. de coronamaatregelen en besloten om tijdelijk deze respijtzorg aan te bieden aan mensen die dat kunnen gebruiken.

Zo kwam ik terecht bij een echtpaar waarvan de man dementerend is, nog thuiswonend en deze respijtzorg aangeboden had gekregen.
En daar hoorde ik zoveel herkenbare dingen, het leek alsof ik de blogjes van Riet ongeveer te horen kreeg.
De respijtzorg was prima geweest vertelde de mevrouw, een aardige mevrouw waarmee het klikte met haar man die met hem ging wandelen of lekker in de tuin zitten met het mooie weer afgelopen zomer, een praatje maakte nou ja vul maar in gewoon wat simpele dingen.
En ze vond het jammer dat het na 3 maanden weer afgelopen was, voor haar had het wel mogen blijven.
Deze mevrouw was zelf werkzaam in de zorg geweest en nog steeds 2 ochtenden werkte ze met hulp van vrijwilligers die dan bij haar man bleven dan. Hij kon niet meer alleen zijn. maar ze vroeg zich wel af of ze het nog wel lang vol kon houden zo.
Zij wist er dus veel van, kende goed de weg, wist van de instanties maar botste toch ook op wat ik bij Riet zo vaak gelezen had in theorie bieden ze van alles aan maar wat je echt nodig hebt is er gewoon niet. En natuurlijk is dat voor iedereen anders.
Als voorbeeld vertelde ze dat ze graag ging fietsen met haar man op een duo E-bike. Ze benaderde diverse instellingen in de omgeving maar dat was dan alleen voor de bewoners. Tot er ergens een meedenkend iemand was die zei, als je jezelf nu opgeeft als vrijwilliger om te gaan fietsen dan mag je hem wel gebruiken en ga je met je eigen man fietsen en dat deed ze nu. Maar toch eigenlijk schandalig dat het zo via een omweg geregeld moet kunnen worden.

En dan heb ik het nog niet over hoeveel telefoonnummers je mee moet nemen die je moet bellen als je pech krijgt met die fiets. Maar zeg genoten er wel van en dan onderweg nog ergens wat drinken of een hapje eten, even lekker er uit zijn samen.
Afijn mij was gevraagd om een positief interview te maken over de respijtzorg en dat wilde die mevrouw ook wel hoor. En dat kan en doe ik ook wel. Maar ga er zeker wel bijzetten dat het jammer is dat het maar tijdelijk was die zorg. Ze konden deze mevrouw wel “houden” maar dat kostte dan weer 35,00 per uur. Tel maar neer dat is niet voor iedereen te betalen natuurlijk.
Het was een fijn gesprek. Van te voren had ik gezegd een half uurtje maar we hebben langer dan een uur zitten praten. Mijnheer vond het heel jammer dat hij niet meer kon lezen. De volle boekenkasten in hun kamer waren daar getuigen van. Een belezen man.
Ze hadden wel luisterboeken gehad maar konden daar niet zo goed mee omgaan. Ik stelde voor is het niet leuk om naar podcasts te luisteren maar hoe of wat dat werkte wist de mevrouw dan ook niet.
In een paar zinnen hoor je dan echt het hele verdriet van beide eigenlijk. Mevrouw die zo fief nog is en ook op de kleinkinderen paste dat ging ook niet meer en ik zie haar slikken.
Ze kunnen niet meer naar de schouwburg of naar andere voorstellingen…….

Heb het zelf ook bij mijn moeder gezien, gehoord van andere mensen. Degene die dementeert is het erg voor maar ook voor de partner is het leven eigenlijk zo heel anders geworden. En nu het interview nog uitwerken……. pfff Maar toch wel bewondering voor deze mensen, hun gastvrijheid en openheid naar mij toch als onbekende en ik ging er met een goed gevoel weer weg.
Foto´s van onderweg prachtig weer en en prachtige omgeving……