Yonas uit Eritrea

Ik weet niet of hij zo heette, het jochie dat ik vorige week vrijdag trof bij de bushalte. Ik heb zijn naam niet gevraagd maar gekeken op google wat de populairste naam voor jongens in Eritrea is.
Mijn fiets wegbrengen bij het busstation in een naburig dorp doe ik altijd als Wim komt zodat hij naar mij kan fietsen het laatste stuk.
Dan neem ik zelf de bus terug. Waarom hij niet denken jullie misschien maar dat heeft te maken met het overstappen op een andere bus dat ik niet hoef te doen en het is ook nog eens een kleine moeite.
Afijn ik was ruim op tijd en ging op een van de bankjes zitten. Naast mij zit een donker jongetje van een jaar of 8 schatte ik in en ik zeg hem gedag. Hij zegt ook gedag. Als ik mijn telefoon even pak vraagt ie aan me hoe laat het is en hoe lang ie nog moet wachten tot de bus komt. Ik zeg nog bijna 20 minuten moeten we wachten. Hij zucht. Ik vraag of hij hier op school zit en dat was het geval. Ik vroeg in welke groep hij zat en hij zei, groep 2. Ik begreep dat hij op een aparte school zat en vroeg hoe lang ie al in Nederland was.
Twee jaar zei hij, ik zei dat hij al heel goed Nederlands sprak (dat was ook zeker het geval, echt knap hoor) en hij antwoordde dat hij het heel goed wilde leren. Dat gaat je vast wel lukken, zei ik. Ga je nooit op de fiets vroeg ik? Hij vertelde het wel een paar keer gedaan te hebben maar het toch wel ver vond. (km of 15 en dan 2x) Ja dat is ook wel een beetje een grens zeker als je in je eentje moet fietsen. Met een groep kinderen lijken afstanden altijd kleiner.
Heb je al vriendjes ook hier, vroeg ik hem. Ja hoor vertelde hij en even later fietst er een jochie langs en zegt hij, dat is ook een vriendje van me. Ik zit ook op de voetbal en ga zwemmen vertelde hij.
Ik vraag hem wat hij later wil worden en zijn antwoord is “profvoetballer” . Kan je goed voetballen vroeg ik hem. Zijn antwoord kwam wat aarzelend waaruit ik opmaakte dat hij nog niet gescout was door een grote club 😂😂 Ik zei dat als hij zijn best deed op school en op de voetbal hij altijd kon bereiken wat hij wilde. Dan moet je wel veel oefenen zei ik, gewoon als je klaar bent met je huiswerk lekker gaan voetballen met je vriendjes op straat of op een veldje zo leer je het goed.

Zo hadden we best een leuk gesprek, hij kwam uit Eritrea en was nu 2 jaar in Nederland, was 9 jaar oud. En op mijn vraag of hij later als ie volwassen was nog wel eens terug zou willen om zijn geboorteland te zien aarzelde hij, dat wist ie nog niet. Daar kon ik me ook wel iets bij voorstellen.
Als ik in de bus stap gaat ie aan de andere kant van het pad naast me zitten. Even later zie ik hem in slaap vallen. Yonas uit Eritrea, onthoud die naam, wie weet wordt het echt een beroemde voetballer, of een dokter, professor, fietsenmaker, buschauffeur, timmmerman of putjeschepper. Het maakt ook niet uit, ik hoop dat hij hier een gelukkig mens mag worden.