Een doe mens……

Ik ben een doe mens en vandaag kon ik mijn hart ophalen. Had aan zoonlief gevraagd of ie even wilde helpen om de apparaten te verwijderen en het vinyl weer terugleggen in de bijkeuken.
Alleen vanmorgen bedacht ik me opeens dat ik nog steeds de kozijnen en de deurpost daar moet verven.
En nu er zo weinig staat kan ik er wel goed bij komen. Even geappt, wacht maar tot na het weekend ik ga eerst even wat verven.
Was op tijd op en ben op tijd aan de slag gegaan. Eerst alles schoonmaken want na het frezen was dat geen overbodig iets. Daarna lichtjes schuren, het stond allemaal in de grondverf al en gaan verven. Was eigenlijk zo gebeurd en ik zie dat het plafonnetje van het zoldertje dat mijn ex ooit maakte in de bijkeuken (heel handig voor het opbergen van mijn tuinkussens in de wintermaanden) ook wel aardig verkleurd in. Ik denk zal ik of zal ik niet maar dan loop ik al naar de schuur om dat daar nog een restje latex staat. Kies voor een niet al te grote kwast dat gaat beter qua morsen dan met zo’n grote kwast. Wat knapt het op zeg, blij dat ik het ook maar meteen gedaan heb.
Onder het afdakje van mijn blokhut had ik mijn gereedschapskastje neergezet. Dat wil ik ook meteen maar weer binnen neerzetten. In het volle licht buiten zie ik dat het hier en daar ook wel wat gebutst is. Ook maar verven denk ik? Ach waarom niet. Heb nog een restje zwarte lak in de schuur en ga aan de slag.
Het gereedschapskastje is gemaakt door mijn broer die overleden is, hij was timmerman en destijds wilde niemand het hebben. Bij mij past al mijn gereedschap er in. Als ik aan het verven ben zie ik dat een zaagsnede inzit en een paar gaatjes waar hij geboord heeft. Hij gebruikte het namelijk ook als zaag en werk tafeltje. Destijds vond ik het juist zo leuk om dat te laten zitten, dat maakt het voor mij toch bijzonder.
En dan als ik dat tijdens het verven zo zit te overdenken en ook aan mijn broer natuurlijk dan hoor ik op de radio het nummer Time to say Goodbye. Zo bizar vind ik dat op dat moment te horen. Het is namelijk het nummer dat ik hoorde toen ik in de auto stapte om naar hem toe te gaan toen ik had gehoord dat hij was overleden,


Zo kan je soms van die gekke of eigenlijk vind ik het wel een bijzonder iets.
Maar goed. Het kastje knapt lekker op. Blijf gewoon doorgaan met schoonmaken, als ik dan bezig ben kan ik ook moeilijk stoppen. En iedere keer zie ik weer wat, meteen maar even het gereedschap uitzoeken. De jaloezieĆ«n schoonmaken, de ramen zemen, het gordijntje voor de buitendeur wassen, nog een handig haakje maken voor een snoertje, mijn vriezer even ordenen en schoonmaken, hier en daar is het behang wat losgelaten, even vastgeplakt weer. Kortom blijf gewoon bezig tot een uur of 6. En het voelt zo heerlijk aan dat ik eindelijk wat kan doen weer daar. Dan kan in het weekend de verf nog even lekker uitharden en maandag het vinyl er in leggen en dan is in ieder geval mijn bijkeuken weer helemaal spic en span. Nu de rest nog…… šŸ˜‰