Ik kan rijmen en dichten……

Zonder mijn hemd op te lichten. Zo luidt in ieder geval het spreekwoord. Ik heb me wel eens gewaagd aan wat gedichten en sommige zijn best mooi vind ik. In die tijd viel het me wel op dat ik mooiere (in mijn ogen dan) gedichten maakte als ik me verdrietig voelde of intense tijd beleefde. Alsof ze dan rechtstreeks uit mijn hart kwamen en dat zal ook wel zo. Zoals deze uit 2006. Het jaar van mijn scheiding.

Verlangen


Alle lichtjes maken me niet vrolijk

Voel van binnen toch zo’n pijn

Weet echt niet wat ik verder moet doen of laten

Bellen, sms-en, schrijven of praten

Mijn kop zit vol, mijn hoofd doet pijn

Zou zo graag even bij je willen zijn

Nx zeggen nx doen, gewoon twee armen om me heen

Dan voel ik me niet meer zo alleen

Helaas, helaas dat kan nu niet

Daarom heb ik vandaag verdriet

De regen valt, mijn tranen doen mee

En al dat water loopt naar de zee

Waar ik zo graag met jou langs wil gaan lopen

Ik blijf er stilletjes op hopen

Als vrienden wandelen op het strand

Praten, lachen, hand in hand

Stilstaan even bij de zee

Die geef ik dan mijn tranen mee

Wil weer lachen blij en vrolijk zijn

En niet meer denken aan die pijn


In blijde tijden dicht ik eigenlijk nooit, nou ja of er zoveel aan verloren is gegaan dat weet ik dus niet hoor….. hou het momenteel maar bij de Sinterklaasgedichten.
Voor het boekje van de HBV zetten we op de achterkant altijd een gedicht en daarvoor ging ik een tijdje zitten googelen om een wat winters gedicht te vinden. En zo lezende kwam ik best grappige dingen tegen die niet geschikt zijn voor op de achterkant van het krantje maar toch wel leuk zijn om te delen.
Vandaag hier een paar die ik gevonden heb en oftewel mooi oftewel grappig vond…..