Ik kon het nog……

Als je geen auto hebt zoals ik rij je ook nooit meer natuurlijk. Voor mij betekende het dat ik zo’n 2 jaar schat ik in ongeveer meer gereden heb. En gisteren werd ik gebeld door de schoonzus van mijn vriendin. Zij en haar man rijden mijn vriendin altijd naar het ziekenhuis en ze moet nogal wat keren zeg. Afijn vandaag konden ze allebei dus niet rijden, zij gaf nog les en haar man was ziek. Vandaar dat ze mij gisteren belde of ik kon rijden.
Moest wel even denken en zei ook, zo lang geleden dat ik gereden heb maar ik doe het wel, natuurlijk heb nog steeds mijn rijbewijs.
Was eigenlijk bang dat ik er vannacht niet van zou kunnen slapen maar niets is minder waar, ik sliep heerlijk en dacht en helemaal niet verder over na.
Gisterenavond hadden ze al de auto gebracht en vanmorgen moest ik al vroeg half 9 (voor mij dan 7 uur op) bij haar aanwezig zijn. Alsof ik gisteren uitgestapt was voor het laatst zo makkelijk ging het me eigenlijk wel af.
Met vriendin naar het ziekenhuis gegaan. Pff was een gedoe is dat toch hoor. Ze heeft weer zoveel vocht momenteel dat ze overal bij geholpen moet worden. Maar niet erg natuurlijk. Rolstoel gepakt, auto daarna weggezet op parkeerplaats en eerst bloed gaan prikken. Dat ging wel snel. Daarna een uur wachten zodat de dokter de bloeduitslag binnen had. Even een bakje gaan doen samen, helemaal door het ziekenhuis achter die rolstoel naar de dokter. Loopt trouwens wel makkelijk hoor in de gladde gangen. Aanstaande vrijdag zou mijn vriendin haar 3e chemo krijgen maar dat kon niet doorgaan. Haar bloedplaatjes waren te laag. En dat vocht was ook niet goed. Dus i.p.v. chemo gaan ze vrijdag weer dat vocht weghalen. Nog langs de apotheek, zeker weer een half uur wachten voordat we aan de beurt waren. Kortom al met al waren we wel heel de ochtend zoet zo en om 1 uur pas weer thuis. Zij was bekaf maar heel eerlijk ik ook hoor. Ben dat ook niet gewend natuurlijk.
Mijn vriendin heeft inmiddels ook een pruik, dat had wel wat traantjes gekost hoor toen haar haar er af moest en dat snap ik best hoor. Maar het is een heel mooie pruik en als je het niet weet valt het helemaal niet erg op.

Er komt nogal wat voor kijken hoor met zo’n ziekte zoveel ziekenhuisbezoeken, het aanschaffen van een aantal dingen zoals een rollator, andere schoenen omdat ze geen schoen meer aankon, die pruik en zo komen er nog weer zoveel dingen bij. Haar broer en schoonzus hebben het er heel druk mee. Respect voor wat zij allemaal doen hoor. Heb ook gezegd als het eens een keer niet uitkomt voor jullie wil ik best wel eens rijden met haar.
Vond het ook wel weer leuk om een keer te rijden, hoewel autorijden nooit zo mijn hobby is geweest. Maar eigenlijk zijn de dingen die je in het verkeer moet doen net als wanneer ik fiets, opletten, kijken. Wat dat betreft zit ik natuurlijk nog wel dagelijks in het verkeer. En ook wel op drukke plaatsen zoals Gouda of Apeldoorn.
Nou ja blij dat ik toch ja gezegd heb want je weet maar nooit wanneer je het weer eens nodig hebt om te rijden.