Die Kees toch

Ik ken hem al heel lang, echt een dorpsfiguur, Kees. Iemand uit een groot gezin en een gezin met weinig aandacht oftewel zoals het vroeger wel gezegd werd een a sociaal gezin. Maar daar heeft Kees helemaal niets van hij is integendeel heel sociaal. Zijn IQ is niet het hoogste van het hele dorp maar zijn bereidheid om mensen te helpen grenzeloos. Mijn eerste kennismaking met dit gezin was toen ik net in dit dorp woonde en nog op een brommer reed in een straat en opeens een kind tussen de auto’s over rende en ik raakte hem net. Gelukkig niet gewond maar wel geschrokken (ik ook ) en ik bracht hem bij zijn moeder die me vertelde dat ze nooit zonder toezicht buiten waren maar er was er een stiekem het huis uit gegaan. Later hoorde ik van andere mensen in het dorp dat de kinderen allemaal daar altijd op straat liepen te spelen tot laat in de avond toe.
Zo is ie altijd te vinden op feestdagen in het café waar ik ook werkte om vroeger toen er nog met glas gewerkt werd deze op te halen en te spoelen en nu met plastic op te ruimen en materialen aan te slepen.
Hij heeft altijd gewerkt en nooit op kosten van de maatschappij geleefd. Jarenlang werkte hij als heftruckchauffeur bij hetzelfde bedrijf waar mijn exgenoot ook werkte.
Maar ja hij lust ook wel een graag een pintje en soms wel meer pintjes of teveel pintjes en dan gebeurde het wel regelmatig dat hij niet geheel en al rij vast was op zijn werk en met de heftruck regelmatig schade veroorzaakte. Na een aantal waarschuwingen werd hij toch ontslagen tot zijn grote teleurstelling want het was zijn lust en zijn leven.
Toch vond hij wel weer ander werk om te doen. Inmiddels zal hij ook wel ongeveer gepensioneerd zijn maar overal klusjes doen blijft hij nog steeds.
Als Wim hier is gaan we meestal even een bakje doen of een drankje drinken in het café voor het eten en ook dan is Kees daar vaak te vinden. Altijd even een praatje en lachen met hem. Hij weet altijd veel dingen die gebeuren in het dorp.
Een paar weken geleden zat hij aan de bar en hij had bij een of andere loterij een boek gewonnen. Nou is boeken niet Kees zijn ding dus hij zei, wie wil er nog een boek uitzoeken.

Niet veel animo daarvoor aan de bar en ik zei, nou ik wil wel een boek uitzoeken hoor als je het toch gewonnen heb.
Ja hoor zei hij, zoek er maar een uit en ik koos voor een titel die me wel aansprak Duurzaam handboek voor de luie tuinier. Dat leek me wel wat. Ik kom het wel brengen bij je hoor zei Kees en dat deed hij. Gisteren stond hij met zijn fietsje voor de deur in de regen en ik zei kom binnen joh. Hij had het boek voor me en het is echt gewoon een heel leuk boek. Ben er best blij mee. Staan ook nog recepten in en allerlei tips voor de tuin, toch wel in mijn straatje om een wat natuurlijke tuin te hebben en ook op kleine schaal zoals ik wat te verbouwen voor mezelf.
Moet je er echt niks voor hebben vroeg ik, maar nee hoor, dat wilde hij echt niet. Hij ging weer en ik zei, de volgende keer hou je wel een biertje te goed van me hoor. Hij lachte en zei, dat is goed.
Zo’n dorpsfiguur die hoort er wat mij betreft ook echt wel bij en gelukkig denken met mij heel veel mensen zo over hem.

6 gedachten over “Die Kees toch

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s