365 – 29

Uitjes bestonden vroeger uit logeren gaan bij familie en die had ik genoeg en ook wel een beetje verspreid door het hele land. Ik weet niet of dat nu nog kan met een kind maar toen wel. Mijn moeder zette mij in Gouda op de trein om naar mijn tante te gaan in Voorburg, zij haalde me dan op bij het station daar. Spannend vond ik het wel,  ook heel leuk om te doen, of er een hele wereld voor je open ging buiten je eigen dorp om. Treinen was bijzonder misschien dat ik het daarom nog steeds leuk vind.

treinen 1960

6 reacties op 365 – 29

  1. Pingback: 365 – 29 | gewoonanneke

  2. Marja zegt:

    Zo deden wij dat ook. Nu zou ik een jong kind niet zomaar meer op een trein durven zetten.

  3. Trees zegt:

    Ik kan helemaal met je meevoelen, maar ik kan me niet herinneren voor mijn 14e alleen op stap te zijn geweest… Ik logeerde ook wel bij familie maar werd wel gebracht of gehaald, hetzij met openbaar vervoer, hetzij met de auto. Later, toen ik dus wel alleen op stap ging had ik ook zo’n gevoel van vrijheid. Heb ik eigenlijk nog steeds wel als ik alleen op stap ben ;-).
    Maar een kind alleen op de trein zetten is tegenwoordig ondenkbaar! Onze kleindochter Maria vliegt af en toe (alleen) naar Holland. Voor haar gevoel gaat ze dan echt alleen en ze voelt zich dan heel groot hebben wij het idee. De eerste keer was ze 7 jaar. Maar natuurlijk is er begeleiding anders mag ze niet eens alleen reizen…

  4. minoesjka2 zegt:

    Ja, de trein stond bij ons ook voor iets bijzonders. Ten eerste al dat kartonnen treinkaartje ….. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s