365 – 04 – 12

Vroeger moesten we altijd bidden voordat we naar bed gingen. Op ons knietjes voor het bed.
Eigenlijk vond ik ze wel mooi en ze konden ook gezongen worden en dat deed ik het liefst.

Sluit mijn oogjes
Vouw mijn handjes
Buig mijn knietjes voor u neer
Trouwe vader in de hemel
Zie op mij in liefde neer
Laat mij vroeg u kindje worden
Neem mij aan schoon jong en klein 
Laat mij van uw grote kudde
Ook een heel klein schaapje zijn. 

En soms wens ik nog wel eens dat intens rustige gevoel terug waarmee ik toen in slaap viel.

bidden voor slapen

Plaatje internet

 

Advertenties

4 reacties op 365 – 04 – 12

  1. rietepietz zegt:

    Mijn ervaring met gebeden was toch meer dat het gewoon het afraffelen van steeds hetzelfde dreuntje was waardoor de tekst nauwelijks tot je doordrong.

  2. beaunino zegt:

    Haha, Riet, zo deden wij het thuis ook.
    Later werd het zelf een soort van vage zwaai met onze recherhand waarbij we iets mompelden van ‘vader, zoon, h-ligeest-men’.
    Ik bid nu nooit meer voor het eten.
    Mijn moeder ook niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s