Naar zwemles…….

Ik heb nooit een zwemdiploma gehaald. Ben altijd best bang voor het diepe geweest en in de tijd dat ik schoolzwemmen op de middelbare school kreeg waren ze nog niet zo “soft” en werd er niet gedacht aan de tere kinderzieltjes.
Ik kon wel zwemmen, geleerd in de IJssel, waar alle kinderen elkaar zwemmen leerden maar ik had altijd wel graag een band er bij en een stukje zonder grond onder mijn voeten was niet mijn ding. Laat staan de IJssel overzwemmen zoals mijn zus wel deed.
Zou nu ook niet meer kunnen omdat er veel meer beroepsvaart en pleziervaart is dan toen.
Maar goed tijdens de zwemles zei de badmeester dat ik in het diepe in het water moest springen en ik zei dat ik dat niet durfde. Daar werd geen rekening mee gehouden hoor, omdat ik volhield dat ik niet durfde werd ik terug gestuurd naar school en hoefde voortaan niet meer te komen tijdens de zwemlessen. Misschien als die badmeester destijds wat meelevender was geweest dat ik het wel beter geleerd had en misschien ook wel gedurfd .
Met zoonlief ging ik iedere week zwemmen vanaf baby al en zodra het kon ging hij op zwemles. Ik had mezelf gedwongen met mijn hoofd onder water te gaan, geoefend om mijn angst niet op hem over te brengen.
Nou hij was echt net als zijn vader een waterrot en hij had al snel een paar diploma’s. Na zijn derde met lessen gestopt en destijds was er nog schoolzwemmen waar hij er nog twee haalde.
Nu gaat mijn kleindochter ook naar zwemles en door omstandigheden moest kleindochter twee ook mee vandaag en dat is best lastig natuurlijk.

Vandaar dat mijn zoon gevraagd had of ik kon komen zodat ik als hij meeging met naar het zwembad brengen en later weer verkleden op de kleine kon passen. En natuurlijk zei ik meteen ja. Leuk om KD1 te zien zwemmen, de (groot) ouders kunnen meekijken op een scherm en KD2 een tijdje helemaal voor mij alleen te hebben. Zo genieten zeg, als ik tegen haar begin te kletsen wat oma’s doen natuurlijk begint ze met haar mondje ook allemaal bewegingen te maken en ja kinderen leren natuurlijk door na te doen. Ze is lekker wakker, zo leuk. Weer een dag die heel anders liep dan ik vermoed had maar wat maakt het uit, wat dat betreft kan ik gelukkig goed switchen en hoe leuk was dit niet voor de eerste keer oppassen.

En opeens stond ie er……

Vanmorgen was ik bezig om mijn huishoudelijke taken te vervullen, bezig het laatste laken te strijken toen er aangebeld werd.
De buurvrouw stond voor de deur en zei dat haar vader en vriend wilden beginnen met het plaatsen van de schutting en of ik de haken nog had.
Ik kom wel naar buiten zei ik stopte met strijken, alle stekkers er uit en naar buiten met de haken om de schuttingen te bevestigen. De buurman met zijn schoonvader waren in de tuin en hadden al een schuttingdeel naar achteren verplaatst.

Ik ken de schoonvader van de buurman heel goed van de voetbal, hij was ook de trainer van mijn zoon en een heleboel andere elftallen, 40 jaar trainer geweest en pas gestopt er mee. Hij had nog vakantie en ze wilde beginnen. Hij had zijn accu tol meegenomen en verder dus niets. Geen stukje gereedschap en bij de buren gaat het gereedschap ook niet veel verder dan een schroevendraaier. Hoe wilde je het dan gaan doen vroeg ik ze, nou ja hij had al bij mijn blokhut gezien dat er een spa hing, daarmee wilden ze de gaten maken. Nou ja afijn om een heel lang verhaal wat korter te maken. Dat werkte natuurlijk niet. Nu had ik nog wel een grondboor, een vrij simpele maar het werkte wel. En er kwam nog meer gereedschap uit mijn kast te voorschijn om te gebruiken zoals een lange waterpas.

Alleen op de plaatsen waar de palen moesten komen zaten nog oude stukken palen in de grond die er met geen mogelijkheid uit te krijgen waren. Goede raad was duur. Ik weet dat zoonlief goed gereedschap heeft om een schutting neer te zetten en appte hem even. Toevallig was hij thuis aan het werk maar geen tijd om het te brengen maar we konden het wel op komen halen. De buurman en ik even naar hem toe gereden en de auto vol geladen met een grotere en sterkere grondboor, een handhei ook wel een hoerenjong genoemd (waarom weet ik niet), een stootijzer, een breekijzer en ook wel handig schroeven om de haken te bevestigen.
Net op een tijdstip dat zowel KD 1 als KD 2 thuis en op waren en mijn schoondochter wenkte kom naar binnen. Terwijl de mannen alles gingen inladen kon ik even een paar knuffels halen. KD1 kwam meteen naar me toe rennen en sprong in mijn armen en ik kreeg een dikke knuffel zo leuk toch, zo’n onverwacht extraatje vandaag.
Afijn wij weer naar huis en het ging wat beter al was het nog steeds een flinke klus om de palen een mooi eind in de grond te krijgen. Zelf kon ik weinig anders doen dan aanwijzingen geven. Voorstellen wat tosti’s te maken en wat kletsen met de mannen. Het was nog gezellig ook. Best zwaar werken voor die twee hoor die beide geen fysiek werk doen.
Maar het kwam voor elkaar en om een uur of 4 waren de drie delen geplaatst. Er mist nog een klein stukje omdat deze delen iets korter waren maar zoonlief heeft nog wat planken van een andere klus over en zal daarvan een pasdeel maken en het dan afmaken.

Het is best een gek gezicht weer zo’n schutting. Ben er blij mee hoor maar het was ook wel gezellig, we hadden best vaak gezellig een praatje zo en ik heb in deze tijd de buren toch wat beter leren kennen. Ook vandaag zo in de auto met de buurman zat ie van alles te vertellen over zijn werk, vakantie en dingen.
Zo had ik opeens en heel onverwacht toch weer een schutting in de tuin, met hun mankracht en mijn gereedschap was het een mooi en gezellig gezamenlijk project geworden. In verband met de privacy even wat zonnebloemen over de hoofden geplaatst.

Een propje en een praatje…..

Soms gebeurt het dat je opeens een heel gesprek met iemand heb. Dat overkwam me een aantal weken geleden. Ik zat op de bus te wachten om naar Apeldoorn te gaan en zat een boterham te eten bij het busstation.
Ik maakte van het aluminiumfolie een propje en probeerde het in de prullenbak te mikken.
Had eigenlijk helemaal niet gezien dat daarachter een mevrouw stond te kijken van ik schat een stukje in de 80. Ik gooide mis en ze schoot in de lach. Ik stond op om hem op te rapen en zei, het kan niet altijd raak zijn. En daarna begon een gesprek, over het weer, daar beginnen gesprekken vaak mee, daarna kwam het op vakantie en zei ik onder andere in Friesland geweest te zijn.
Zij vertelde dat ze daar gewoond had en het daar zo naar haar zin had gehad. Een fijne baan had gehad en het jammer vond dat ze voor het werk van haar man weer deze richting op verhuisd was en nu in Schoonhoven woonde. Een heel verhaal kwam er uit bij de dame. Ach het was een leuk tijdverdrijf en ik hou er eigenlijk wel van.
Waar een propje gooien al niet toe kan leiden.

Vanmorgen begonnen met de voortuin wat onkruid vrij te maken en meteen alle ramen eens te zemen. Alleen als ik voor het huis werk schiet het vaak niet zo op door de mensen die een praatje komen maken. Eerst de overbuurvrouw die gedag kwam zeggen, officieel gaat de 14e het huis over maar afgelopen weekend is ze verhuisd naar haar appartement. De laatste dingen ging ze nog doen en mij en de andere buurvrouw even gedag zeggen. Als ze weer weg is sta ik nog een heel tijd met de andere buurvrouw te praten. Ja zo komt het werk nooit af natuurlijk. Eerst maar eten en daarna weer verder gegaan, eerst komt zoonlief langs die meteen even het laatste kleine stukje dat nog gedaan moest worden van het kasje, het dakvenster in korten, voor zijn rekening neemt. Nou ja de ramen zijn allemaal netjes gezeemd, de voortuin in weer netjes. Had meer in gedachte maar dat komt dan wel weer. Tenslotte is er ook niets leukers dan even bijkletsen met de buren, dat is meer waard dan die paar onkruidjes die er nog staan.

Een top weekend……

Eigenlijk hebben we altijd fijne weekenden samen of we nu hier zijn of in Apeldoorn, we proberen er altijd wel iets leuks van te maken. En we hebben ook wel klusweekenden gehad, zo heb ik bij Wim een aantal dingen opgehangen in zijn huis en hij mij geholpen met mijn kasje twee weken geleden. En in de donkere maanden eindeloos spellen spelen, we houden er allebei van.
Afgelopen vrijdag begon al mooi, even een terrasje onderweg naar zijn huis en Wim vertelde dat hij me die avond ging tracteren op een etentje. Wat een verrassing en wat leuk voor een keer toch.
Tussendoor mijn nieuwe fiets even fietsklaar gemaakt. Zij (ik vind het een haar šŸ˜‚šŸ˜‚) heeft een laag frame en ik had in eerste instantie ook alles op de laagste stand gezet maar dat werkte niet, het leek wel of ik met mijn knieĆ«n tegen mijn kin aan kwam. Eerst mijn zadel wat hoger en later ook het stuur nog. Nu kan ik toch nog bij een stoplicht net met mijn voeten bij de grond. Even wennen dat doe ik nooit met mijn andere fietsen. Maar na een paar keer was het toch wel makkelijk. Veel handiger om weer op te stappen.
Heerlijk gegeten en we konden nog buiten zitten in Het nieuws van Apeldoorn. Het was heel druk en waar we wilden eten was er helemaal geen plaats meer. Maar hier was het ook prima, heel attent personeel en het eten smaakte ook lekker.

Gisteren natuurlijk gaan fietsen om de nieuwe fiets echt uit te proberen en ik ben er heel blij mee, het is echt een fijne fiets. Had alleen niet gezien dat er geen slot op zat, nu had ik al wel een tweede slot gekocht en dat kon ik wel gebruiken. Ja een bonusprijs voor een fiets betalen dan komen er nog kosten bij.
Een mooie route was het richting Bussloo daar waren we nog nooit geweest, Wim ook niet. Een mooi natuurgebied met veel water en het was heerlijk weer om te fietsen en een tijdje in het zonnetje zitten langs het water.
Zo’n 45 km gefietst was ook wel genoeg voor een eerste kennismaking met mijn fiets.
Een paar jaar geleden had ik Wim voor zijn verjaardag een rookoventje gegeven en deze avond hebben we kip gerookt, het was nog lekker ook. Buiten in het zonnetje eten, niks mis mee.

Altijd wel weer even wennen de overgang om weer alleen thuis te zijn. Altijd blij weer thuis te zijn en een beetje dubbel dus maar het is die eerste avond altijd wel stil vind ik.
Maar dit weekend komt wel in mijn top 10 van weekenden van ons samen. En de volgende keer als ik kom staat mijn fiets al te wachten in de fietsenstalling bij het station. En ik hoop er nog heel veel plezier van te kunnen hebben.

Op naar Balk…..

Onze volgende etappe was richting Balk. Rijdend door de polder langs de kust, een prachtige route om te fietsen en heerlijk zonnig weer. Onderweg lekker in het gras gaan zitten om wat te eten en te drinken. We kwamen langs Urk en besloten daar even een terrasje op te zoeken. Het was natuurlijk zaterdag en heel erg druk daar zeker door het mooie weer. Maar na wat zoeken wisten we in de haven toch nog een terrasje te vinden waar nog twee plaatsen vrij waren. We besloten daar meteen maar wat te eten zodat we vanavond een broodje kunnen eten. We zaten er heerlijk met uitzicht op de haven. Eten en mensen kijken in het zonnetje. Leuk stadje ook wel Urk. Echt zo’n vissersstad met oude huisjes en gebouwen. Weer op de pedalen gegaan nu richting Balk, we moesten nog een stuk omrijden omdat ze bezig waren met werkzaamheden op de dijk. Een stukje extra door de polder. Best saai al die eindeloze landerijen. Aan de andere kant ook wel mooi, beetje dubbel. We kwamen aan in Lemmer. Aan Lemmer bewaar ik goede herinneringen omdat ik daar een keer met de boot op vakantie ben geweest met Ex, een stel vrienden en kinderen natuurlijk. Een mooie haven daar waar we lagen en ’s morgens kwamen ze een ontbijtje voor destijds 10 gulden p.p. aan boord van je boot brengen. En bij het bekende Wouda gemaal gingen de mannen nog vissen ’s avonds.


Afijn wij in Lemmer ook weer een terrasje opgezocht, ja natuurlijk “moeten” we dat zo nu en dan alleen al voor een sanitaire stop en met dit weer geen straf.
We hadden de route aan de hand van knooppunten uitgezet maar verder gaande zagen we ze niet meer. We gingen toch verder en even later zagen we toch op de borden Balk staan en vonden we de nummers weer terug. Waarschijnlijk ergens een nummer over het hoofd gezien. In Balk hadden we snel het adres gevonden. Een heel aardige mevrouw die ons de kamer wees maar ons niet vroeg om wat bij hen te drinken. En heel eerlijk vonden we dat ook wel een keer fijn hoor. We hadden een prachtige grote kamer met een stoel waar ik nooit meer uit wilde, meteen wilde inpakken en mee naar huis nemen. Een beetje versleten blauwe leren makkelijke stoel. Ik ging er in zitten en zei tegen Wim, ik kom er echt niet meer uit. We hadden broodjes onderweg gekocht met salade. We konden op onze kamer koffie of thee zetten. Toilet op de gang en douche in de kamer. Prima geregeld. Er lagen ook veel leuke tijdschriften om te lezen. Dat heb ik ook gedaan en mijn verslag geschreven en Wim ging op de tablet zijn mail zitten bekijken. We hadden het prima. De volgende morgen bij het ontbijt was de mevrouw heel spraakzaam en hadden we een gezellig gesprek. Zij was geen Friezin (dat had ik al gehoord) maar kwam uit de buurt waar ik woon. Ze kende mijn dorp en omgeving dus goed. Haar man was wel een Fries. Zij was net als ik een haakster en had de mooiste dingen gehaakt. Afijn het was heel gezellig om daar zo even te ontbijten. In Balk zelf waren we niet geweest maar toen we weer op pad gingen zijn we er toch nog gaan kijken op aanraden van die mevrouw. En we werden aangenaam verrast wat een leuk dorp/stadje is dat zeg. Prachtige panden en grachten. Balk was dus voor ons een mooie en fijne overnachtingsplaats. Alleen die stoel die mis ik nog steeds ;)…….

Jagers en verzamelaars……

Omdat onze trip naar de Markerwadden niet door kon gaan en we wel twee nachten geboekt hadden in Lelystad moesten we daar op zoek naar wat leuke dingen om te zien.
We hadden wat tips gekregen en hoe we moesten rijden (die we buiten al weer kwijt waren) en we gingen op pad. Eerst bij Tom’s Creek geweest een visvijver die mensen kunnen boeken. Niet heel lang geweest, verder op pad en na wat vragen kwamen we op de dijk die ons bracht naar de Oostvaarderplassen. We gingen naar het bezoekerscentrum en besloten om een wandeling van 3,5 km te gaan doen. Dat wordt toch altijd wel een km of 5 en dat is momenteel met mijn knie wel het max. (Best jammer want het was daar zo mooi had er wel veel verder nog willen wandelen en kijken). Een mooie wandeling in een mooi gebied.
Zelfs een heel vlinder pad waar inderdaad heel veel (ook wel dezelfde) vlinders vlogen en waren. Een prachtig gezicht in hou van vlinders.


Via een omweg, een heel eind op een onverharde weg gereden die niet verder ging dus we ook weer terug moesten kwamen we nog bij een prachtig natuurgebied daar.
Daar was een onderdeel dat echt in Wim zijn straatje paste namelijk een nabootsing van de Swifterbantcultuur. Helaas was niet alles geopend maar er stonden wel een aantal huisjes daar waar we konden kijken, Kreeg meteen een college van Wim. Dit lees ik er over op Wiki:
Levenswijze
De cultuur wordt aangetroffen in waterrijke gebieden. Op hoger gelegen gedeelten zijn nog geen nederzettingen aangetroffen. De gemeenschappen van zo’n 40 tot 80 personen leefden grotendeels van visvangst (zoals snoek, steur, zalm, paling en meerval) en jacht (edelhert, otter, eland, bruine beer en watervogels). Ook werden wilde planten verzameld als hazelnoot, wilde appel, braam en speenkruid. Vanaf ca. 4500 v.Chr. speelde veeteelt (varkens en rundvee) geleidelijk een belangrijker rol. Men kende ook emmertarwe en gerst. Er zijn bij recente opgravingen sporen van akkerbouw gevonden, maar een belangrijke rol speelde die waarschijnlijk nog niet. Het complex wordt gekenmerkt door aardewerk met een typisch spitse puntbodem en S-vormig profiel, vergelijkbaar met het mesolithische aardewerk van Noord-EuraziĆ« zoals dat van de ErtebĆøllecultuur. De aanwezigheid van paalgaten wijst erop dat de cultuur in ieder geval semi-sedentair was en dat de streek continu bewoond was vanaf het midden van het mesolithicum tot in het neolithicum als de Swifterbantcultuur opgaat in de trechterbekercultuur.
In de loop der jaren heb ik al zoveel gehoord en geleerd over de oudheid waar ik totaal of weinig weet van had. Best leuk hoor.
We gingen ook nog kijken bij de Przewalskipaarden en we zagen nog een Wisent. Jammer dat we niet wat meer tijd hadden om daar te zijn want het was er echt prachtig en er was nog veel meer te zien maar we moesten ook nog terug fietsen, ergens eten zien te scoren.
Een flink eind fietsen was het nog de terugweg, we kwamen nog net op tijd langs een Appie waar we wat eten konden kopen. Maaltijdsalades zijn makkelijk en best lekker.
Ons logeeradres was dichtbij en we hadden daar zelfs een aparte ruimte waar we konden eten, wat een luxe. Er werd ons nog wat te drinken aangeboden en we hadden nog mooie gesprekken met het stel. Ze hadden het traject voor hun woning samen met een aantal andere zelf allemaal gerealiseerd. Bovendien bleek de man dezelfde interesse te hebben als Wim namelijk roeien en hij had zelf een boot gebouwd,

Het werd nog een genoeglijke avond en ondanks dat we Lelystad nou niet echt zouden willen aanraden was het hartelijke welkom bij deze mensen heel hartverwarmend en genoeg mooie dingen om naar toe te gaan als je van de natuur houdt tenminste. Het centrum hebben we nooit kunnen ontdekken maar er schijnt ook een heel mooi stadhuis te zijn. Afijn onze derde dag was ook weer meer dan geslaagd. Ondanks dat we in de omgeving van een stad gebleven waren hadden we toch met al ons rondfietsen en zoeken wel 83 km gefietst deze dag en dan waren we om 10 uur of half 11 uiterlijkhard toe aan onze nachtrust

Wie het kleine niet eert……

Is het grote niet weerd luidt het spreekwoord en daar moest ik wel aan denken toen ik een blogje las over het feit dat de pensioenen voor het eerst sinds jaren verhoogd worden.
Natuurlijk is het een minimaal bedrag zeker voor mij die maar een klein pensioentje heb maar toch.
Ik reken eigenlijk altijd dat soort dingen op jaarbasis, dan zijn het opeens andere bedragen en dat doe ik eigenlijk met alle dingen waar ik op kan besparen. Dus opeens heb ik niet 1,54 x 12 is opeens 18,48. En daar kan ik wel wat mee.
Het is ook iets dat ik wel eens tegen zoonlief zeg als hij het heeft over dure dingen en aankopen. Reken het eens op jaarbasis uit als je een goedkoper artikel koopt. Of zoals ik alle verpakkingen open knip als ze z.g. leeg zijn maar ik er soms nog een week mee kan doen.

Hetzelfde geldt voor sparen eigenlijk. Ook al kan je maar 25 euro per maand sparen x 12 het toch 300,00 en doe je dat een aantal jaren telt het toch lekker op.
Niet dat je er erg rijk van wordt maar goed, alle kleine beetjes helpen zeg ik altijd maar.
En een stukje reserve is altijd toch wel handig voor als er iets opdoet.

Ik merk het nu al de afgelopen twee jaren. Daarvoor ging ik best heel vaak even een bakje doen bij de Hema en soms nam ik er dan een broodje bij. Vond dat gewoon lekker en makkelijk. Sinds corona is de loop er uit zeg maar en eigenlijk kom ik er zelden of hooguit een keer per week nog een keer. Dat soort besparingen telt toch wel lekker op.
Veel kleintjes bij elkaar maken dan toch een leuk bedrag waar je weer andere dingen mee kan doen of tegenvallers op kan vangen. Het loont best.

Zo dom als een koe…..

Ja dat wordt wel eens beweerd maar koeien zijn helemaal niet zo dom. Zeker niet de koeien die ik vanmiddag tegen kwam.
Zij waren lekker aan het pootje baden in de sloot met het warme weer. Geef ze eens ongelijk.

De “domme” koeien stonden in het andere weiland achter het hek jaloers te kijken.
Blijkbaar geldt hier niet “als er een koe over de dam is volgen er meer” . Of de sloot was daar te diep, ik weet het niet. Koeien kunnen soms ook echte knuffeldieren zijn.
Vandaag zelf ook maar een rustige dag genomen, in plaats van werken in de tuin lekker zitten lezen en genieten van alles om me heen. Nog wel even een rondje wezen fietsen en een wasje gedraaid dat in een zucht en een scheet om nog maar een spreekwoord te gebruiken droog was. Gelukkig rook het wasgoed niet naar het laatste deel van het spreekwoord maar meer naar het zuchtje wind dat er nog wel was.

Zelfs al een half boek uitgelezen en zo duik ik weer lekker de tuin in. Het ziet er naar uit dat het vandaag weer een warme avond wordt. Dan zie ik bij mij de vleermuizen langs scheren. Hoor ik de geluiden uit andere tuinen. Ik vind het altijd een gezellig gehoor. Kinderen in een badje spetteren, mensen die zitten te BBQ en of wat zitten te kletsen.

Vanmiddag belde Wim dat mijn nieuwe fiets binnen gekomen was. Hij had gelukkig er niet lang voor thuis hoeven te blijven met dit mooie weer, de bezorgers waren goed op tijd. Het weekend naar hem en dan ga ik de fiets uitproberen, ze geven voor het weekend mooi weer op. Hij had hem al uitgepakt en ik denk zo als ik kom dat hij hem ook wel verder in elkaar zal hebben gezet. Heb en nu al helemaal zin in maar nu weer gauw de tuin in………

Ze komen dichterbij……..

Ruim een jaar geleden toen mijn straat net klaar was kreeg ik bericht dat ze onze straat gingen ophogen en helemaal renoveren. Nieuwe riolering er in.
Ik zou afgelopen januari aan de beurt zijn ongeveer was de planning.
Bij het lokale overleg met de Woningbouwvereniging waar ik vroeg wat zij gingen doen als tegemoetkoming voor de bewoners zeiden ze destijds al “O een planning, daar komt nooit wat van terecht”.
En ze hebben gelijk.
Het eerste stuk zijn ze begin dit jaar mee begonnen of misschien zelfs al eind vorig jaar, zo precies weet ik dat niet meer en dat werd voor de Hemelvaartsdag afgerond. Nu is het gedeelte aan de beurt waar ik woon. Ik weet niet of ze dit laatste stuk in een keer gaan doen of ook in twee gedeeltes. Er is namelijk nog een zijstraat daar tussen en ik neem niet aan dat ze de hele straat verder af kunnen sluiten zo.

Maar momenteel rijden de vrachtwagens de hele dag af en aan langs mijn huis. Al het asfalt wordt verwijderd en daarna wordt er een soort grof zand of fijn grind op gestort. Daarna gaan ze de rioleringen naar de huizen doen en als laatste de straat opnieuw bestraten.

Gaan ze alles in een keer doen dan zal ik schat ik zo in hoe hard ze gaan over een maandje of zo de klos zijn. Doen ze het in twee keer dan wordt het pas eind van het jaar dat ze bij ons beginnen. Ik wacht het maar af.
Ik woon gelukkig aan het einde en zal niet ver hoeven te lopen met mijn fiets om weer op de normale weg te komen. Ik hoorde van een mevrouw die in een scootmobiel rijdt die kan er helemaal niet meer mee uit en zit als het ware opgesloten in haar huis de eerstkomende maanden.

Dat is ook niet echt goed geregeld. Heb al aan haar voorgesteld of ze niet elders haar scootmobiel kon parkeren want ze kan met een rollator nog wel een eindje lopen. Ze zou het gaan bekijken.
Ik zit er niet echt op te wachten om weer in de rotzooi te komen zitten maar kom er ook niet onderuit natuurlijk. Gelukkig heeft zoonlief alles ruim een jaar geleden flink opgehoogd al zodat ik hoop dat er niet al te veel hoef te gebeuren. Van de woningbouw krijgen we wel een vergoeding om het te laten doen maar dat mag je alleen doen via de aannemer van het project. Je mag niet zelf iemand zoeken om het te laten doen. Nou dan weet ik het al die rekent natuurlijk de hoofdprijs en zal echt niet alles op kunnen hogen. Ook dit heb ik aangekaart bij de WBV.

Ik snap wel dat ze niet het bedrag zo geven aan de mensen want veel mensen doen dan niets en steken het geld in hun zak en dat willen ze daar mee voorkomen natuurlijk. Maar via een andere hovenier laten doen zou eigenlijk toch wel moeten kunnen. Heb daar nog geen antwoord op gekregen maar het komende overleg ga ik het zeker weer aankaarten. Nee heb je, ja kan je krijgen toch.
Voorlopig geniet ik nog maar even van mijn drie kleine minituintjes die ik voor het huis gecreĆ«erd heb. Er komen zoveel verschillende bloemen op, druk bezocht door zweefvliegen, vlinders en bijen, een prachtig gezicht is het geworden. Er zullen er ook wel bijzitten die gewoon “onkruid” zijn maar zo mooi dat ze van mij mogen blijven. En mijn boompjes doen het ook nog alle drie goed. Een winwin situatie dus.

Even iets anders, hoewel…….

Ja ik weet het ik schrijf veel over mijn tuin en dingen maar zeker dit jaar is er gewoon veel te doen daar. Onverwachte klussen, die kas. Nou ja kortom dat heb ik jullie al genoeg door je strot geduwd.
Zondag, gisteren dus ben ik gaan doen in de tuin wat ik gewoon het allerliefste van al doe namelijk tuttelen zonder haast, zonder dat iets moet maar buiten van alles toch wel doen.
Eerst al drie keer verkleed voordat ik mijn perfecte tuintenue aanhad. Pff beetje raar weer was het maar toen was ik er helemaal klaar voor.
Begonnen met een deel van mijn moestuin onkruid vrij te maken want met alle klussen was dat er wel een beetje bij ingeschoten. Zo nu en dan wel de ergste onkruidjes er uit getrokken dat wel. Nu moest er wel rigoureus gehandeld worden.
De doperwten en peulen moesten er uit om plaats te maken voor de tomaten en de onverwacht groot geworden komkommers in de broeibak die ook ruimte nodig hebben.
Toch nog een maaltje doperwten en peulen kunnen plukken er van af, dat had ik niet meer verwacht. Lekker in het zonnetje ze zitten doppen en haren. Genoeg over gehouden die al geschikt zijn voor een volgend jaar om weer als zaad te dienen.
Nog wat dingen gezaaid waarvan Wim altijd zegt dat kan nu helemaal niet meer, daar ben je te laat voor maar op mijn zakjes zaad staat dat ik ze in juni nog kan zaaien, waarom niet, had weer wat ruimte en ik zie het wel of het nog opkomt en wat oogst geeft.
Kortom zo ben ik van half 11 tot een uur of 5 aan het tuttelen. Heerlijk weer was het om in de tuin te werken. De was opgehangen, weer afgehaald en opgevouwen. En ik “mag” op zo’n dag ook gewoon als ik een kikker hoor kwaken stoppen in de tuin, mijn camera pakken en kijken of ik deze blaaskaak op de foto kan krijgen. Een kussen op de vlonder en op mijn buik maar niet tevreden want ik zie hem aan de zijkant en natuurlijk wil ik twee van die opgeblazen wangen van hem zien.


Even wat organiseren en aan de kant zetten om aan de andere kant van de vijver te komen, daar kan ik niet liggen. En als ik het uiteindelijk voor elkaar heb houdt ie natuurlijk zijn bek (ja kikkers hebben een bek hoor). Goede raad is duur heb ik daar al die moeite voor gedaan en ik denk aan de visdiefjes die ik ooit op de foto zette en futloos op een paar paaltjes zaten. Toen zocht ik in mijn telefoon het geluid van visdiefjes op en alsof ze een stoot adrenaline kregen begonnen ze te reageren en roepen en kon ik een mooie foto maken.
Zou dat met deze kikker ook lukken. Ik zoek het geluid op van kwakende kikkers en ja hoor hij reageerde meteen en blies zijn wangen volgens mij nog voller om indruk te maken en ik kon een paar plaatjes schieten.
Een heerlijke salade met de helft aan ingrediĆ«nten uit mijn eigen tuin als maaltijd en lekker lang bellen met Wim sloot deze lekkere tutteldag voor mij af……. wat kan ik hier van genieten zeg.