Goed versierd is niet lelijk…..

Vandaag bij Yenthe haar adventshuisje gaan brengen want het begon op 1 december.
Haar ouders waren niet thuis, maar wel de oppas oma. Ik zei dan zet ik het wel stiekem in de kast en mogen ze het zelf geven vanavond maar zij zei, niet doen joh geef het zelf dat is veel leuker en dat was het ook.
Ze vond het zo leuk maar wilde wel meteen alle laatjes open doen haha. Zo grappig. In het eerste laatje had ik een stempeltje gedaan, hartjes. Hij paste er maar net in maar ze vond het prachtig, wilde meteen overal gaan stempelen. Maar even gezegd dat het wel de bedoeling is op papier dat te doen. Was nog best lastig om het vol te krijgen want het waren echt wel piepkleine laatjes. Maar wel leuke dingen gevonden, wat haarbandjes, speldjes, stickertjes, tattoos, kleine gummetjes en nog een paar doosjes met rozijntjes en nog wat dingetjes. We hebben hem maar bovenop de kast gezet anders was ie denk ik wel vanavond al leeg geweest.
Nou ja lekker rondje gefietst vandaag, het was prachtig weer, wel een stevige wind. Kwam nog een oud collega van mij tegen die aan het wandelen was. Nog een poosje staan praten, wij werkten heel lang geleden samen op het gemeentehuis. Zo leuk om hem weer eens tegen te komen.
Thuis kreeg ik opeens zin om te gaan versieren voor de kerstmis. Een aantal dozen naar beneden gehaald en begonnen met de huisjes neer te zetten en de verlichting buiten gemaakt, ook wel weer gezellig gezicht.


Ben nog niet klaar, morgen een boompje halen. Ach ja mensen versieren van alles. Een tijdje geleden al weer zag ik een fiets die wel heel bijzonder versierd was met ik heb ze niet geteld maar wel een flink aantal knuffels. Wel een grappig gezicht. Ach ja goed versierd is niet lelijk toch……..

Ff fietsenmaker dan maar…..

De nieuwe binnenband lag al een paar dagen in huis, Peter had wel gezegd te willen helpen maar is altijd druk druk vandaar dat ik vandaag dacht, mooie dag er voor, toch geen weer om te gaan fietsen dan maar even die fiets beetpakken. Heerlijk zo’n bijkeuken, heb er eigenlijk nooit de verwarming aan maar toch beter dan buiten of in de schuur werken en heb daar al mijn gereedschap bij de hand. (nou ja bij de hand, trapje of trapje af om alles te pakken, zit ik net op de grond, weer even wat vergeten, net heel Holland in beweging).
Had nog een klusje want de snelbinders waren helemaal slap geworden en afgelopen week sprong er ook een kapot. Zag het gelukkig op tijd voordat ie tussen mijn wiel kon draaien want dan kan je een rare smak maken. Heb dat ooit een keer met een losse veter gehad. Voel het nog als ik er aan denk. Sinds die tijd let ik ook altijd op of ik geen losse veter heb.
De snelbinders had ik ook gekocht en daar wilde ik dan maar mee beginnen.
Even de fietsen gewisseld, fiets 2 de schuur weer een poosje in, had hem eerst wel even schoongemaakt dat was ook hard nodig en fiets 1 de bijkeuken in.
Zag al snel dat de snelbinders die ik gekocht hadden niet pasten op die er op zaten. Maar ik zag ook dat ze allebei uit elkaar te halen waren. Dacht voordat ik toch maar naar de fietsenmaker ga kijken hoe dat in elkaar zit.
Het was niet zo moeilijk. Alle elastieken van de snelbinders zaten dus met een schroefje vast en in een klemmetje. Een kwestie van beide losmaken en de elastieken overzetten.
Best nog een gefrummel maar het lukt me wel. Weer op de fiets gemonteerd.
Daarna was het de beurt aan de band, was benieuwd of ie wel zou passen. Op de fiets stond 28x 1 3/8 1 5/8. En op de band die ik kocht stond 28 x 1 1/2. Nu vond en vind ik rekenen altijd wel leuk en ik redeneerde zo het gemiddelde van 3/8 en 5/8 is 4/8, vereenvoudigd is dat 1/2 dus dat moet passen. En mijn berekening klopte.
Het was de voorband, fiets op mijn kop, even de spiegel en het bedieningspaneel er af gehaald en omkeren maar. Nergens iets te zien van elektronica of andere lastige dingen daarom was het wiel er zo uit gehaald. De band verwisseld en weer terug geplaatst.

Ben net bezig als Peter toevallig langs komt om die plintjes te brengen die ik vorige week gekocht had. Ik zeg, net klaar met de band, hij voelt nog even of het wiel er goed in zit en het kan zijn goedkeuring wegdragen. Je kon het niet laten hè, zegt hij en ik zie dat hij het stiekem best leuk vindt. Was niet zo heel moeilijk zei ik, zit verder weinig waar ik rekening mee hoef te houden.
Ik zie dat deze fiets nog veel viezer is dan die andere zodat ook deze even een poetsbeurt kreeg. Twee blinkende fietsen weer klaar voor gebruik.
Wilde even uitproberen of hij het goed deed en reed hem naar buiten toen het begon te regenen. Dan maar niet morgen weer een dag.
En mijn nieuwe klusje kan ik ook aan gaan beginnen, de plintjes in de bijkeuken aanbrengen.
Een mens moet bezig blijven toch……..

Scherven brengen geluk…

Zo luidt het spreekwoord in ieder geval wel maar toen gisterenavond een van mijn bloempotten op de grond viel en uit elkaar spatte vond ik dat niet echt hoor. Voor ik naar bed ga zet ik alle roostertjes open en dat stokje is eigenlijk net te kort, moet dan op mijn tenen staan en in dit geval bleef mijn vest achter de cactus hangen.
Het was al een uur of 1 en had ook geen zin meer om het nog op te ruimen.
Niet dat het iets hielp want vanmorgen bij het opkomen lag het er nog steeds, geen kaboutertjes langs geweest die het even opgeruimd hadden voor me.
Mijn eerste klusje dus vandaag na mijn ontbijtje. Heel veel splinters en natte aarde, te veel water gegeven zag ik meteen dus deze cactussen. Doe handschoenen aan en probeer echt te voorkomen om ergens een splinter in te krijgen maar helaas het lukt niet helemaal. Bij het uitspoelen van de doek zit er toch nog een splinter in die diep in mijn huid komt, precies ergens bij mijn scharnietjes zeg maar. Het bloed haast niet maar doet onwijs zeer, lijkt wel of er een spier of pees geraakt is. Nou ja ff knijpen om er toch nog een druppel bloed uit te krijgen, denk altijd dat het beter is als het bloed.
Hoezo scherven brengen geluk???
Op zoek naar twee nieuwe bloempotten dan maar want ja ik had ze als stel in de vensterbank staan.
Toch bezig maar verder de hele vloer meteen even goed schoongemaakt, was toch bezig.
Zondag is toch meestal wel een werkdag momenteel bij me. De was doen vandaag ook, heb nog lekker stamppotjes gemaakt en gegeten.
Vanmiddag gaan fietsen. De zon begon te schijnen, het was onwijs druk met wandelaars en fietsers waar ik kwam. Het leek wel of iedereen even naar buiten was gegaan.
Ik wilde nog even een paar boodschappen doen, moet nog de laatste laatjes van mijn kastje voor mijn kleindochter vol maken. En ik denk, het lijkt wel of iedereen buiten loopt dan zal het in de supermarkt wel rustig zijn en dat klopte, er waren bijna geen mensen helemaal goed.
Terug een lange route genomen, vind het altijd heerlijk om het laatste stukje voor de wind te hebben en daar moest ik dan wel 10 km voor om fietsen haha. Maar zo enorm genoten.
Eigenlijk is het niet met woorden te beschrijven. Ik begon met volop zon en een blauwe lucht en al fietsend betrok de lucht, ging de zon onder en kwam de mist het land op. Dan ben je ook praktisch alleen en ik vind dat moment van de dag zo magisch, die rust die stilte de mooie natuur, de zon die de lucht prachtig kleurt……. zoals ik zei dat gevoel is niet te beschrijven zo heerlijk……….. Scherven brachten dus wel geluk…….

Toen was geluk……..

Op de FB pagina van mijn geboortedorp komen steeds meer leuke berichten te staan. Veel mensen genieten er van en er komen ook mooie verhalen onder de foto’s te staan.
Heb ook regelmatig dat ik denk, o ja, dat is waar, dat was zus of zo. Of de namen van mensen die toch ver weg in mijn geheugen zijn gaan zitten.
Ik ben ook op mijn 23e van mijn geboortedorp weggegaan. Zit wel eens met mijn broer te praten die er altijd is blijven wonen en die verwacht dan ook soms dat ik dingen nog weet maar dat verwatert natuurlijk. Tenslotte woon ik al weer zo’n 65 jaar ergens anders.
Maar toch lijkt het wel of de schoolperiodes langer in mijn herinnering blijven en dat hoor ik wel van meer mensen.
Nu ben ik ook zelf weer begonnen met het scannen van oude foto’s van mijn ouders en voor deze pagina had ik een aantal foto’s gescand uit de periode dat mijn vader bij een boer werkte. En ik krijg zulke leuke herinneringen van mensen die mijn ouders gekend hebben.
De foto’s geven duidelijk een tijdsbeeld van hoe het in die tijd ging. Melken met de hand, met een schouw met melkbussen naar de koeien varen, hooibouwen, werken met paarden, maaien met een zeis. Mijn vader ging in die tijd al had ie heel de dag gehooibouwd bij de boer ook nog ’s avonds kanten maaien om wat extra’s bij te verdienen. Op de fiets met zijn melkkannetje aan het stoel, klompen aan naar zijn werk.


Dat konden ze goed gebruiken want dit werk werd echt niet goed betaald en met 5 kinderen is dan iedere cent welkom. Met terugwerkende kracht heb ik daar nog respect voor.
Volgens mijn belevenis had mijn vader het ook goed naar zijn zin met dit werk, altijd buiten bezig zijn, heb hem eigenlijk nooit chagrijnig meegemaakt. Denk dat de overstap die hij maakte later naar een meelmaalderij altijd binnen werken, hem best in het begin zwaar gevallen is. Al kreeg hij toen wel meer geld en daarvoor hoefde hij ook veel korter te werken en het weekend vrij.
Wij hadden niet veel geld thuis, het was altijd puzzelen voor mijn moeder om rond te komen, dat weet ik nog wel. Op zaterdag at mijn vader graag een visje. Dan gingen we voor 1 gulden vis kopen bij de visboer. En herinner me wel dat soms het geld echt uit laatjes of waar dan ook bijna letterlijk bij elkaar geschraapt moest worden om aan die ene gulden te komen. Zaterdagavond kreeg hij dan weer zijn nieuwe loonzakje.
Maar ondanks dat had ik echt een fantastische jeugd. Hoe mijn moeder het deed kan ik ook met respect aan terugdenken (heb het haar ook gelukkig regelmatig gezegd). We konden altijd overal aan deelnemen zoals kinderfeestjes houden maar ook er naar toe gaan kwam er toch altijd weer een cadeautje. Weet wel dat de toffees om te trakteren uitgeteld werden bij de snoepwinkel om niet te veel te hoeven kopen.
En mijn ouders waren enorm gastvrij, ons huis was altijd een zoete inval van vrienden en vriendinnen. Spelletjes doen met elkaar op vrijdagavond dan zat de hele kamer vol en verhuisden mijn ouders naar de “voorkamer” die we nog hadden. We hadden ook een grote werf om ons huis waar we konden spelen. Tenten bouwen, buiten picknicken, proef nog de boterhammen met pindakaas die we dan meekregen. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ben er van overtuigd dat een goede jeugd ook belangrijk is voor je verdere leven hoe je daar instaat.
Bij deze dus een kijkje in hoe het er aan toe ging bij de boeren in de 50er en 60er jaren….

Blij als ik rij……

Ik hou niet van dit weer, dat weten veel mensen wel. Saai, grijs, getver. Gisteren kon ik mezelf er ook niet toe aanzetten om even naar buiten te gaan. Ook al sprak ik me toch toe van je weet als je even op de fiets stapt je jezelf weer beter voelt maar gisteren lukte het echt niet.
Ben wel binnen nuttig bezig geweest met wat verfklusjes, een rail die verzakt was voorzien van een nieuwe plug en schroef. Een paar stukjes behang waarvan een hoekje los was gaan laten opnieuw geplakt, ramen zemen, stofzuigen en opruimen en zo eigenlijk wel heel de dag bezig geweest.
Vanmorgen weer die grijze lucht en met een groot portie tegenzin toch op mijn fiets gestapt om mijn oude kranten weg te brengen. Vroeger kwamen ze deze iedere week ophalen maar sinds de eerste coronagolf doen ze dat niet meer. Het is niet zo ver bij mij vandaan. Heb ook nog een stapel boeken opgeruimd, de kringlopen zijn overvol met boeken en accepteren ze ook vaak niet meer en heb geen zin om langs een aantal winkels te gaan dus recyclen maar via de papierverwerking.
De eerste doos die ik weg wil brengen is lang, te lang voor mijn bagagedrager en mijn snelbinders zijn helemaal slap geworden door het vele gebruik. Ik denk, voorzichtig rijden maar. Maar ja je raadt het misschien al na zo´n 100 meter valt ie er af midden op de weg.

Geen drukke straat dat scheelt en ik ga ze allemaal op lopen ruimen. Ben heel precies in bewaren van papier dus het ligt bezaaid met theezakjes. Een mevrouw die er woont komt me helpen met opruimen, zo lief toch. Ze dacht dat ik zelf ook gevallen was en we staan zo even te praten.  Als ik klaar ben met opruimen en de doos weer op mijn fiets heb en denk dan ga ik maar lopen stopt er een auto naast me. Een mijnheer zit in de auto en zegt `Volgens mij bent u ook een klant voor het papier inleveren, daar ga ik ook naar toe, zal ik hem meteen meenemen. Nou hoe super leuk is dat toch en ik zei geen nee. Thuis nog twee doosjes die kleiner waren en in mijn fietstas pasten weggebracht.
Vandaag black Friday, ik had bij mijn zus gezien van die mooie afwerkrandjes voor bij het plafond en in mijn bijkeuken moeten die ook nog steeds komen. Vandaag alles met 20 % korting bij Karwei en ik denk, ga even kijken hoe druk het is, het scheelt allicht. Het is er helemaal niet druk, ze hebben een beperkt aantal winkelwagentjes en er staat nog een hele rij. Ben dan ook zo weer klaar met 3 pakketjes en toch 2,70 korting. Dacht dat ik ze wel op de fiets mee kon nemen maar dat ging niet lukken. Te onhandig, niet zwaar, het is een soort tempex maar wel 2 meter lang en breekbaar en had geen zin om te gaan vallen. Nu woont Peter een paar honderd meter bij de Karwei vandaan en ik ga daar even die latjes brengen, hij werkt dicht bij mijn huis dan kan ie ze even afgooien volgende week als ie naar zijn werk gaat.

Natuurlijk moet ik even bij de kerstboom kijken van Yenthe haha, daar is ie oma, zei ze heel trots. Heerlijk oma momentje.
Nog een paar boodschappen gedaan en als ik over een fietspad langs een school rij zijn er twee jochies een soort zwaardgevecht aan het houden. Ik minder vaart en een ander jochie roept een fietser. De twee mannetjes stoppen met vechten, een kijkt me aan en ik denk wat gaat ie zeggen. Maar ik ben totaal verrast als hij zegt. Mevrouw ik vind u een hele lieve oma. En ik antwoord dat ik hem ook leuk vind.
Haha, zat verderop nog te lachen en eenmaal op mijn dorp had ik nog zoiets. Er komen een groepje meisjes aanrijden, pubers, denk 13, 14 jaar. Ze rijden al kletsend door elkaar geven geen richting aan (ach ben ook jong geweest toch) en ik moet even manoeuvreren om er voorbij te komen. Een van die meiden roept naar me `dag mevrouw gaat het goed met u` . Ik zeg ja hoor gelukkig wel en met jullie ook ? In koor roepen ze ‘Ja hoor, dank u wel’ En ik hoor ze lachen.

Als ik thuiskom en met mijn warme chocolademelk op de bank zit naar de zoveelste kerstfilm te kijken (er zijn er nog zoveel haha, helemaal verslaafd, zijn net bouquetreeks boekjes) denk ik. Zie je wel, gewoon op de fiets stappen dan kom je altijd wel leuke dingen tegen. Blij dat ik rij.

Op de kiek…..

Sinterklaas is nog niet achter de rug maar toch zie en hoor ik al veel mensen die de kerstboom al opgezet hebben.
Denk dat de mensen ook gewoon behoefte hebben om het thuis wat gezellig te maken met veel lichtjes en daar lang van te genieten dit jaar.
Voor mij geen optie, als ik nu al een echte kerstboom neerzet ben ik bang dat is met de Kerstmis geen naald meer heeft. Maar volgende week wel hoor, dan ga ik er een halen en ook neerzetten. Steek nu ook iedere avond wel mijn open haard aan en veel waxinelichtjes branden er overal. Beetje licht in de duisternis..
Afgelopen weekend in het winkelcentrum waar we waren zag ik ook al overal kerstbomen en kerstversieringen.
Ook plaatsen waar je er op de foto kon gaan en ja natuurlijk liet ik dat niet aan me voorbij gaan. Een grote kerstbal vond ik heel mooi maar ook door de knieën een beetje om precies onder de versiering te staan van het rendier.
De meeste die daar foto’s maakten waren kinderen maar mijn zus wilde mij ook wel op de foto zetten.
“Geen kinderen wegsturen hé zei ze nog voor de grap”. Maar natuurlijk dat doe ik (nog net) niet.
Foto’s gemaakt met mijn telefoon en niet zo scherp dus maar wel mooi geworden vond ik.
De éne waarbij in met mijn armen 1.50 afstand maak een mondkapje op heb, vind ik wel tekenend voor dit jaar…… dat zou zomaar mijn 2020 kerstkaart kunnen worden……

Ups en downs van het leven…..

Goh wat een serieuze titel van dit blogje dat uit mijn vingers kwam zetten. Maar er zit wel een kern van waarheid in, het leven bestaat nou eenmaal uit ups en downs daar zal iedereen wel mee te dealen hebben.
Gisteren had ik niet mijn dag en vandaag was het weer een super dag. Zo gaat het nu eenmaal. Het kwam ook wel dat ik maandag de film van de bruiloft van Peter zag, nou werd ik daar niet verdrietig van hij was hartstikke leuk maar wel toen ik iedere keer Wim zag en daar werd ik best verdrietig van. Gisterenmiddag toch wel een flinke ronde gaan fietsen en daarna op de bank gaan liggen een kerstfilm kijken. Volgens mij hebben ze iedere dag wel een kerstfilm op Netflix en ik zwijmel er heerlijk op mee tot aan tranen toe. ’s Avonds belde Wim nog alsof ie het aanvoelde en hebben we nog een hele tijd zitten praten.
Vandaag was het weer een super mooie dag. Vanmorgen op pad gegaan met mijn vriendin. Die is al maanden in de lappenmand maar het gaat gelukkig nu wat beter met haar en ze wilde wel graag wat nieuwe kleding. Nu wil ze niet naar drukke zaken en vorig jaar vonden we een leuke rustige zaak met ruime kleedkamers waar ze op haar gemakje om kan kleden en dat heeft ze gewoon nodig.
Vandaag daar naar toe gegaan en ze slaagde helemaal, twee broeken en vier shirtjes/truien erbij, ze was er ook zo blij mee.
Op een bankje tegenover de Hema nog een bakje koffie zitten drinken, ze vertelde dat ook wel te missen hoor zo samen even een bakje doen op ons gemak en een broodje eten, dat zit er even niet in. Maar vooruit we deden het er maar even mee. Nog een paar leuke sjaaltjes voor haar gescoord en weer naar huis, zij helemaal blij met haar nieuwe aankopen.
Het is prachtig weer en als ik gegeten heb ga ik nog even een rondje fietsen, stukje Lekdijk, door de polder naar het Loetbos.

Het is inmiddels al weer half 4 en ik ga daar nog een eindje wandelen. Beetje spelen met de camera met de bomen die nu al aardig kaal zijn geworden. Het licht is zo mooi dan.
Als ik weer richting mijn fiets ga lopen begint de zon al weer aan het verdwijnen, ik vind het op die momenten zo heerlijk aanvoelen en maak nog een paar mooie foto’s van de luchten.
Thuis een warme chocolademelk, open haardje, kaarsjes aan, mijn foto’s gaan zitten bewerken en bekijken met een lekker muziekje er bij.
Kortom een superfijne dag, zo blijft de zaak mooi in evenwicht toch…….. roeien met de riemen die we hebben maar en genieten van de mooie momenten.

Een huisdier….

Ik zit er best regelmatig aan te denken om een huisdier te nemen. Ik heb wel een huisdier, een goudvis in de vijver (en nog een heleboel andere kleine visjes, kikkers en padden en wat er nog meer rondstruint in mijn tuin) maar die is voor de winter onder gedoken in de vijver.
In de winter verdwijnt ie altijd om als het goed is in het voorjaar weer tevoorschijn te komen.
Zag vorige week wel een reiger in mijn tuin staan dus het kan ook zomaar zo zijn dat hij niet ondergedoken is maar gewoon schandalig opgegeten is.
Afijn heb gedacht aan een konijn of zo maar ja buiten vind ik geen optie en in huis stinken ze mij te hard.
Een kat, nee die heb ik al zoveel in mijn tuin die alles onder sch……..ten, mijn perkjes omploegen, janken en mijn vijver begluren.
Bovendien ben ik er ook nog eens allergisch voor en heel eerlijk, ik ben ook geen kattenmens.

Een hondje heb ik ook gedacht…..het lijkt me gewoon onwijs leuk weer wat gezelligheid in huis. Niet zo’n grote maar wel een pittig hondje dus iets van een dwergschnauzer.
We hebben altijd Schnauzers gehad, eerst Riesenschnauzers, later een middenslag dus zo’n kleine zou daar naadloos bij aan kunnen sluiten.
Maar ja nu lijkt me dat wel leuk maar een hondje koop je niet voor een winter veel alleen in huis zitten en wat gezelschap willen en met blijdschap begroet worden als je thuis komt. Daar zit je toch zo’n jaar of 12 gemiddeld zal ik maar zeggen aan vast.
En ik ken mezelf, ga graag fietsen, onderweg ergens blijven hangen en voor zo’n hond moet je toch weer op tijd thuis zien te komen.
Bovendien kost een hondje ook nog wel wat aan eten, mandjes, speeltjes, dierenartskosten, inentingen, noem maar op.

Ben een tijdje oppas geweest voor de teckel van mijn vriendin, echt zo’n grappig beest ook en heb dat met veel plezier altijd gedaan. Maar die heeft niet heel lang geleefd.
Een vogeltje, we hadden ooit zo’n grappige valkparkiet, hartstikke mak, vloog altijd los in de kamer maar ja vogeltjes in een kooi dat wil ik eigenlijk ook niet meer.
Ik wil een huisdier dat frank en vrij zijn gang kan gaan en sinds eergisteren werd er mij een gratis in de schoot geworpen.
En wel “een vlieg”.. Een vlieg, nu nog vliegen? Ja dat dacht ik ook maar bij mij in huis zit er een. Als ik aan het einde van de middag het licht in de keuken aandoe komt ie te voorschijn en vliegt een beetje in de buurt als ik eten kook of de afwas doe. Best gezellig toch.
Vanmiddag werd ie al wat vrijer en kwam de kamer al in toen ik thuiskwam en ging zitten eten. Hij bleef netjes uit de buurt van mijn eten maar op afstand zat ie wel op tafel te kijken.
Ach zolang hij zich zo gedraagt mag ie van mij blijven hoor. Zo’n gratis huisdier dat ook nog eens zijn eigen eten opscharrelt waar vind je dat?????


Na-apen

Zo grappig soms, ja hoor daar komt er weer een over mijn kleindochter.
Mijn zoon kwam vanmiddag bij me lunchen zo gezellig is dat toch om zo samen te doen, hij werkt dicht bij mij in de buurt en zo nu en dan een appje ben je thuis mam dan kom ik even wat eten.
Nou ja wij samen gegeten, hij had ook de film die van de bruiloft gemaakt was, zo leuk om te zien en het nog eens mee te maken.
Hij liet ook allemaal filmpjes en foto’s zien die ik nog niet had gekregen of gezien van Yenthe.
Zondag was hij met haar gaan wandelen, zij op haar loopfietsje en ze had een keer gezien dat je met een fietsenlift de trap op kan om de Algerabrug over te gaan. Dus dat wilde ze ook wel eens doen. Peter met haar en haar fietsje dus de brug op gegaan en ook helemaal over gelopen. Stukje nog aan de andere kant en zei hij, nu zijn we helemaal in Capelle hoor.
Toen ze weer thuis kwam vertelde ze tegen haar moeder “we zijn helemaal in Pacelle geweest” echt zo leuk haha. Ze is ook helemaal gek op trampolines, ik vond dat vroeger ook altijd zo leuk om te doen, niet dat wij er zelf een hadden maar in sommige speeltuinen waren ze wel en dan ging ik altijd springen er op.

Ze hebben een mooi grote tuin dus zo’n trampoline zal er ook wel komen denk ik zomaar.
Peter laat een filmpje zien waarbij ze op een grote betonnen plaat een voorstelling geeft, dat is haar podium, zo grappig om haar te zien zingen en dansen en alles nadoen wat ze ergens gezien heeft. Kinderen zijn wat dat betreft echte na-apers en logisch daar moeten ze het van leren.
Een tuin vol met vogels hebben ze met veel bomen en struiken.. Winterkoninkje, roodborstjes, Vlaamse Gaaien, meesjes en natuurlijk ook kauwen.. Moet hem nog even wat beter leren fotograferen hoewel de Vlaamse gaai wel mooi is. De andere zijn meer zoekplaatjes. Die winterkoninkjes ook zo schattig.
Peter ging een boom snoeien en zij helpen met de takken wegslepen en vetbolletjes en pindanetjes opgehangen samen in de gesnoeide bomen. Ja daar kan ik wel van genieten als hij dat zo vertelt.

Dan slaapt ze ’s avonds wel hoor mam zei hij, ik zei ja dat is logisch, niets beters voor een kind dan zo lekker buiten spelen. Meteen afgesproken wanneer hij even zou helpen mijn band er om te leggen, kan er gewoon nog wel op fietsen hoor, het is niet zo dat die band meteen weer stuk is. Maar ik wil toch graag weer een gewone band er in hebben.
Fiets nu dus maar even op mijn andere fiets. Vandaag was het echt heerlijk vanmiddag ook weer een grote ronde gefietst. Druk met fietsers en wandelaars overal. Geef ze eens ongelijk met dit prachtige herfstweer.


Ingepakt……

.De afgelopen week zat ik met Wim te praten en zei hij, heb je vandaag een pakketje gehad en ik zei, nee ik heb niets ontvangen.
Heb jij dan wat gestuurd? Ja zei hij al vast voor je verjaardag, ik wil de kerstdrukte voor zijn.
Oeps werd er helemaal warm van.
Jeetje wat leuk. Moet ik het ingepakt laten tot de Kerstmis vroeg ik nog? Natuurlijk pas als je jarig ben mag je het uitpakken.
Nou ja natuurlijk onwijs nieuwsgierig en de volgende dag ging ik fietsen met mijn fiets 2 zeg maar die in de blokhut staat en daar zag ik toch een pakketje staan onder de luifel.
Blijkbaar had de bezorger het daar gisteren wel neergezet.
Even naar Wim een berichtje gestuurd heb gejokt gisteren hoor, er is toch een pakketje gekomen maar had het niet gezien. Ze hadden ook geen briefje in de bus gegooid.
Heb het wel eerder gehad dat ze daar iets neergezet hadden maar dan deden ze meestal een briefje in de bus waar het stond.
Nou ja ook niet erg. Beetje rammelen en kijken, ja ik weet nog niks.
Iedere dag staat het me aan te kijken.
Eigenlijk heb ik een doosje nodig voor de oude kranten zei ik tegen Wim, zal ik het maar uitpakken maar nee hoor hij is onverbiddelijk de sadist.
Haha nou ja inmiddels went het dat het er staat en natuurlijk is het veel leuker om het op mijn verjaardag uit te pakken.

Een paar maanden geleden toen we eens liepen te winkelen had ik al iets gezien wat ik hem wilde geven maar ja met alle ontwikkelingen had ik wel zoiets ja ga ik dat nog wel doen.
Inmiddels heb ik al een ander idee gekregen om hem te sturen en daar ga ik deze week aan werken zeg maar. Inderdaad beter wat op tijd doen omdat het rond de kerstdagen wel hartstikke druk zal zijn. Hij is namelijk de dag voor mij jarig op 24 december.
Zo’n onverwachte verrassing als moet ik er nog even op wachten, hoe leuk is dat toch……..