Hersenkrakers……

Eergisteren kreeg ik mijn nieuwe laptop, echt een prachtig ding en regenachtig, harde wind kortom slecht weer maar mooi weer om dingen er op te installeren en alles even bekijken.
Nu heb ik drie emailadressen, niet altijd handig maar een voor FB, een voor mijn blog en mijn hoofdemailadres was waar ik mijn post voor de krant altijd binnen kreeg. Een KPN mail.
De twee hotmails had ik zo toegevoegd maar die KPN-er wilde niet. En dat kwam me heel bekend voor want op mijn desktop kon ik ook nog steeds alleen via webmail deze post binnen halen.
Destijds KPN gebeld en die mevrouw zei dat het in Windows 10 zat en dat ik daarom microsoft moest bellen of mailen om het op te lossen. Vond het destijds een vaag verhaal maar goed ik kreeg alle post gewoon binnen via webmail daarom liet ik het maar zo.
Maar nu wilde ik het wel in orde hebben en belde weer KPN. En ik trof een gouden vent hoor, echt we zijn wel 3/4 uur bezig geweest om het goed te krijgen en dat lukte dus. Hij nam mijn computer even over van me. Alles voor me opgelost heeft hij. Heb hem zeer hartelijk bedankt. Had meteen aantekeningen gemaakt van wat hij deed en hoe hij het deed. Later op mijn desktop opnieuw geprobeerd zoals hij het gedaan had om het in orde te krijgen en ik had goed gekeken, het lukte en eindelijk kan ik gewoon in Outlook al mijn post lezen, opslaan en bijhouden. Goed geregeld dus.
Inmiddels waren er heel wat uurtjes in gaan zitten en gisteren kreeg ik ook nog een nieuwe telefoon.
Had hem eerst nog gewoon een poosje laten liggen maar mijn zoon appte al, heb je hem al geactiveerd, die snapte niet dat ik het niet meteen gedaan had. Maar had die dag al zo lang met KPN aan de telefoon gezeten en achter die laptop dat ik eerst toe was aan een eind fietsen en buiten zijn om mijn hoofd leeg te maken.
Maar gisterenavond ging het toch kriebelen en begon ik er aan. Ging eigenlijk heel simpel, twee telefoons op elkaar leggen en zo werden de gegevens van de oude telefoon overgebracht. Ik ging appen met Peter en allerlei dingen uitproberen en kijken. Hartstikke leuk, wat foto’s maken er zit echt een heel goed camera in. Helemaal tevreden dus.
Vanmorgen wilde ik mijn vriendin bellen maar kreeg ik een schermpje, telefoon niet geactiveerd.
Je koopt dus een telefoon die alles doet behalve bellen, vond het ook wel humor maar toch maar even mijn vrienden bij KPN weer gebeld. Hij had het snel opgelost. Ik moest de oude simkaart overplaatsen naar de nieuwe telefoon. Logisch hoor ik je denken maar ik had aangegeven een E simkaart te willen, dus geen fysieke kaart en dacht daarom dat die niet er in hoefde.
Nou ja simkaart er uit gehaald maar hij was een stukje groter (dacht ik) en ik durfde hem er niet in te stoppen omdat ik bang was de telefoon te beschadigen.
Peter wist wel de oplossing, zij hadden op kantoor een apparaat waarmee je simkaarten kleiner kan maken. Hij had zelf een aantal dagen vrij dus was er niet maar zijn werkgever wilde het wel voor me doen. Ik daar naar toe gefietst, hij werkt nog geen km bij mij vandaan, dus dat is makkelijk. Joost wist het wel hoor, hij past gewoon hoor Anneke, kom maar ik doe hem er wel even voor je in. Toevallig had hij precies dezelfde telefoon zelfs dezelfde kleur. Ook weer oplost, bellen kon ik.
Het lukte met via dezelfde truc ook mijn KPN mail op de nieuwe telefoon te krijgen en zo was bij beide apparaten alles opgelost en doet het. Ik blij mee en ook wel trots dat ik toch wel zo’n 95 % alles zelf gedaan heb. Vanmiddag mijn camera uit gaan proberen door wat bloemetjes te fotogaferen onderweg en hij doet het hartstikke goed vind ik. Een paar foto’s verder weg halen het echt niet bij mijn camera met telelens en dat is logische natuurlijk. Blij met mijn twee nieuwe “speeltjes” hoop er nog lang plezier van te hebben.

Een man met een verhaal…..

Bij onze huurdersbelangenvereniging is een van de bestuursleden, de penningmeester, een rustige kan wel zeggen heel stille man. Hij doet zijn werk als penningmeester prima en is een zuinige penningmeester en dat doet ie dus goed.
Maar op de vergaderingen mengt hij zich zelden in de discussies over dingen die zich voordoen en overleggen. Alleen als het om de financiën gaat geeft hij toelichting. En zulke mensen heb je ook nodig die gewoon hun ding doen.
Nu kreeg ik een nieuwe laptop van de HBV en gisteren belde de man of hij hem kon komen brengen.
Nou ja het weer nodigde gisteren ook niet echt uit om op de fiets te stappen daarom kwam het eigenlijk wel goed uit.
Begin van de middag kwam hij. We gingen even aan de keukentafel zitten en ik vroeg op hij wat wilde drinken.
Hij wilde wel een kopje koffie. We raakten zo in gesprek en opeens zag ik een heel andere man als ik ooit op de vergadering had gezien.
Hij vertelde over zijn werk voor een bedrijf hier in de buurt dat allerlei metalen voorwerpen maken. Soms heel bijzondere projecten die de hele wereld over gaan. Ben daar voor de krant ook een paar keer geweest om over te schrijven.
Hij was als werkvoorbereider in Australië, Amerika en nog veel meer landen geweest en hij kon daar prachtig over vertellen.
Ook over zijn privé leven vertelde hij het een en ander. Zijn vrouw was overleden en als amateur radiomaker was er een vrouw die vaak reageerde op zijn programma door een plaatje aan te vragen.
Zij was een weduwvrouw en op een gegeven moment spraken ze een keer af en het klikte goed met die twee, zo goed dat ze anderhalf jaar later getrouwd waren.
Zijn jongste dochter had er wel wat moeite mee en ook de jongste dochter van zijn nieuwe vrouw maar het kwam allemaal goed.

Hij had zelf geen kleinkinderen maar zijn bonuskleinkinderen waren helemaal enthousiast met hun nieuwe opa. En heel eerlijk vertelde hij dat hij eigenlijk meer “krijgt” van zijn bonuskinderen en kleinkinderen dan zijn eigen kinderen.
Opeens kreeg ik een kijkje op een heel andere man dan de stille man die altijd op de vergaderingen zat en ja dat vind ik gewoon zo mooi om te horen.
Dat vind ik ook het leuke van het vrijwilligerswerk. Je komt weer met andere mensen in contact en hoor weer eens andere dingen en verhalen, ik kan daar wel van genieten.
En mijn nieuwe laptop, zo ben er echt wel blij mee. Eerst moest ik hem nog 3 uur opladen maar hij is supersnel, heb al wat dingen geïnstalleerd en wat dat betreft is het prima weer om alles op mijn gemakkie even uit te vogelen zo.

De merel zong niet………

Vanavond was het weer dodenherdenking en zoals met alles vanwege corona dit jaar ook weer geen publiekelijke gebeurtenis. Vanmorgen was er bij ons een sobere plechtigheid op de begraafplaats.
Voor corona ging ik altijd naar de herdenking in het centrum van het dorp bij het monument van een burgemeester die omgekomen is in de oorlog.
Cornelis Gerardus Roos (Ouderkerk aan den IJssel, 5 maart 1886 – Bergen-Belsen, 31 mei 1945) was de burgemeester van Lekkerkerk van 1928 tot 1938. Zijn ambtsperiode werd gekenmerkt door levendigheid en veel activiteiten. Na zijn burgemeesterschap werd hij lid van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland.
Op 23 april 1944 werd hij tijdens een razzia door de Sicherheitspolizei gevangengenomen omdat hij niet voldoende Duitsgezind zou zijn. Dit oordeel zou voornamelijk het gevolg zijn van zijn optreden als secretaris-generaal van de Algemene Nederlandse Vereniging Het Groene Kruis.[2] Hoewel de bewijzen flinterdun waren, werd hij vanwege zijn organisatietalent en overredingskracht alsmede overwicht op de bevolking, toch niet vrijgelaten. Na een verblijf in concentratiekamp Kamp Vught werd hij in augustus 1944 naar Sachsenhausen verplaatst. Van hieruit is hij nog verplaatst naar Bergen-Belsen. Waarschijnlijk is hij daar ook overleden. Op verzoek van burgemeester Van der Willigen is zijn overlijdensdatum in 1950 vastgesteld op 31 mei 1945, zodat zijn echtgenote een pensioen toegekend kon worden. Een deel van de provinciale weg N210 is naar hem vernoemd. Dit vanwege zijn inspanningen bij de totstandkoming van deze weg in de Commissie van de Weg en Brug te Krimpen aan den IJssel.


De kinderen van de scholen kregen er altijd een grote rol in. Ze maakten gedichten die tijdens de herdenkingsdienst werden voorgedragen. Ook legden zij de kransen bij het monument. Ik vond het altijd indrukwekkend.
Ben er 20 jaar geweest voor de krant om er verslag van te doen en toen ik dat niet meer hoefde ging ik toch. Ieder jaar werd er ook iemand uitgenodigd die zijn of haar verhaal vertelde, indrukwekkende verhalen en na afloop was er gelegenheid om in het gemeentehuis na te praten met die mensen.
In al die jaren was het ook regelmatig wel koud en heb er nog wel eens flink staan bibberen waarbij ik dacht, wat is dat in vergelijking met wat de mensen voor ons doorstaan hebben allemaal.
Tijdens de twee minuten stilte hoorde ik heel veel jaren altijd de merels zingen, ik vond dat altijd zo´n ontroerend mooi gehoor.
Precies om 8 uur hoorde ik de regen hard tegen de ramen slaan, de merels zongen niet en ik miste het.

Het derde boompje……

Vandaag tijd om wat op te gaan ruimen na het weekend, morgen worden de oude kranten opgehaald en had nog wat grote dozen die ik kwijt wilde, klein maken dus en buiten zetten. Al weer geven ze deze nacht regen op niet goed voor kranten maar ze komen altijd zo vroeg dat ik het wel ’s avonds buiten moet zetten. Heb dik karton van mijn tuinset dat leg ik er maar bovenop dan, het is niet anders.
Vanmorgen weer mijn fiets op gaan halen, was binnen een uur terug inclusief het doen van boodschappen, kleine moeite om het zo te doen.
Het was nog niet warm maar moest nodig wat plantjes uitpoten, tomaten die ik gezaaid had moesten echt verpot worden. En nog wat moestuintjes uitplanten. Een dikke trui aan en gaan zitten verpotten in de tuin. Toch weer leuk werk om te doen en koud had ik het niet.
Had ook al weken nog een laptop in de kamer staan die ik van mijn zus had gekregen, maar eigenlijk gebruikte ik hem toch nooit. Hij is ook ontzettend traag. Ik wilde hem leegmaken maar had hem echt zo lang onder stroom gezet maar kreeg hem niet opgestart.
Even op de fiets gestapt en hem bij mijn zus terug gaan brengen (ze wilden hem toch nog terug hebben) en ik zei als je hem aan de praat krijgt laat me het even weten dan kan ik alles weghalen wat ik er op gezet heb.


Doet ie het helemaal niet vroeg mijn zwager en ik zei, nee helemaal niet kijk maar. Ik stop de stekker in het stopcontact en ik snap er meteen geen moer meer van maar hij doet het gewoon en begint op te starten. Thuis had ik het al ik weet niet hoe veel keren geprobeerd. Zal ik het er dan maar meteen even afhalen zei ik en dat vonden ze prima. Ik ging aan de slag maar wist natuurlijk mijn wachtwoord niet meer. Kon een nieuw aanvragen en had een emailaccount gebruikt, een van de drie die precies niet op mijn telefoon stond daar wordt dan een code naar toe gestuurd. Eerst op mijn telefoon mijn 3e email geïnstalleerd en eindelijk ja hoor kreeg ik een code en kon in inloggen. Het ging me het meeste eigenlijk om mijn blog want mijn familie weet die naam niet en ik wilde dat maar zo houden. Alles verwijderd, emailsaccounts en nog wat foto’s verder had ik er niet veel opgezet. Maar alles ging zo ontzettend traag zeg heb er echt een paar uur gezeten voordat ik alles voor elkaar had. Wat een ellende, heb wat dat betreft weinig geduld hoor, wat een gedoe blij dat ik van dat ding af ben zeg. Wat een ergernis. Nou ja nog even wat leuks gedaan op de terugweg bij het tuincentrum gaan kijken of ze mijn derde boompje al hadden een vijg en ja hoor, ze hadden ze binnen gekregen. Weer een klusje om te gaan doen de komende dagen dus als het weer tenminste meewerkt.

Laat het mooiere weer maar komen zodat alle planten en gezaaide dingen een groeispurt zullen krijgen, dat hebben ze net als wij hard nodig. ( ik geen groeispurt hoor maar wel warmte )
Zag wel iets leuks bij mijn komkommerplant in de kas, er zaten al twee mini komkommertjes in….. zo leuk om dat weer te zien. Morgen een bijzondere dag dan is het namelijk de dag van het naakt tuinieren (wie dat nou verzonnen heeft ???), denk niet dat er veel aan gehoor zullen geven met windkracht 8 en 10 graden maar je weet het nooit……… ik pas.

Count my blessings…….

Ik ben altijd blij als Wim komt of ik naar Wim ga de weekenden maar dit weekend was ik eigenlijk wel dubbel blij dat hij kwam omdat ik vrijdag gevaccineerd zou gaan worden.
Had nog wel tegen Wim gezegd, misschien krijg ik er wel last van en kunnen we niet veel doen maar dat vond hij helemaal geen punt. Toen ik ziek was kwam jij toch ook, zei hij.
En heel stiekem of niet stiekem heb het hem ook gezegd was ik wel blij dat hij er was en zelfs meeging naar het vaccineren.
Hij moet altijd overstappen in de plaats waar ook een sporthal ingericht is als vaccinatiecentrum, dat kwam daarom mooi uit en ik had de dag er voor mijn reservefiets daar al neergezet.
We waren nog best veel te vroeg en gingen nog ergens op een terras een bakje zitten doen. Daarna maar gaan kijken of we daar misschien nog even konden wachten maar dat was niet nodig want te vroeg komen was niet erg zei de jongeman die ons ontving.
Het ging goed georganiseerd, papieren controleren, even een paar minuten wachten en daarna vaccineren. Ik wilde het dolgraag maar was ook stikzenuwachtig en omdat Wim erbij was voelde ik me wel een stuk beter, hij is de rust zelf ook en dat had ik echt wel nodig. Heb best hypochondrische trekjes en bedenk van te voren ook alles wat er mis kan gaan. In de wachtkamer nog een kwartier zitten, we kregen koffie en thee en pas op dat moment voelde ik mezelf wat ontspannen.
We zijn nog even bij de mengelmoestuin geweest, had nog een zalfje nodig en het is gewoon leuk om daar even rond te lopen. Was weer gezellig om er een keer te zijn, ga er zeker nog wel eens rondneuzen of een bakje doen.
Afijn, ik voelde wel mijn arm maar voor de rest geen klachten of zo.
Zaterdag zijn we gaan fietsen, het is nog steeds best koud en we kregen zelfs nog wat regen onderweg maar goed thuis blijven hadden we ook geen zin in. Naar de Vlist gaan fietsen, een mooie omgeving en Wim wilde graag kijken bij de Koeneschans.
De Koeneschans is een voormalig schanseiland in het veenriviertje de Vlist, dat loopt van Schoonhoven naar Haastrecht op de grens van Krimpenerwaard en Lopikerwaard. De Koeneschans ligt als verdedigingswerk in de erfgoedlijn Oude Hollandse Waterlinie (OHW).
Het stelde niet heel veel voor maar wel leuk om het stukje geschiedenis er over te lezen en daar tegenover zit een mooi restaurant met een groot terras waar we weer eens lekker wat hebben zitten eten. Dat was een tijd geleden, we zaten achter een scherm redelijk uit de wind in het zonnetje, goed te doen en het smaakte dubbel lekker leek het wel.
Verder gefietst naar Haastrecht waar we langs de IJssel nog een keer neerstreken op een terras, alsof we wat in te halen hadden, zo leuk toch.

Via Gouderak, Berkenwoude zo weer richting huis gaan fietsen. Onderweg nog een aantal lepelaars gezien die daar stonden te eten. Wim trakteerde nog op een ijsje bij het kanoverhuurbedrijf.
Ondanks het feit dat het best nog koud was hadden we een geweldig leuke dag. ´s Avonds nog naar de mooie film “The Dig” gekeken. Had hem al een keer gezien maar zag hem graag nog een keer en zeker voor Wim als archeoloog een heel herkenbaar gegeven.
Netflix besloot een groot evenement uit 1939 te verfilmen. Hierbij werden namelijk grote opgravingen gedaan in Sutton Hoo. Dit was een groot stuk land in Suffolk, Engeland, waar een wel heel fascinerende en grote ontdekking werd gedaan. Twee begraafplaatsen uit de 6e en 7e eeuw werden daar namelijk gevonden. Nou ja al met al een geweldig weekend en wat was ik blij dat Wim er was. Heb wel wat last van spierpijn maar of het nou komt van zo’n eind fietsen of ook van het vaccineren of een combinatie, ik weet het niet maar het is mij in ieder geval tot nu toe alleen maar meegevallen. I count my blessings en Wim is er daar zeker een van voor mij.

Memory kastje 11………

Goh eigenlijk best veel dates gehad in een paar jaar tijd. En daarbij nog heel vaak met andere mannen zitten chatten.
Een man waar ik regelmatig zat te chatten had het steeds over zijn ex vrouw. En op een gegeven moment voelde ik me een soort therapeut en zei, misschien moet je nog eens met je vrouw gaan praten. En dat heeft hij toen ook gedaan en ze kwamen weer samen. Mooi toch.
Ga nog even verder met Date 6.
Hij was of is misschien nog wel hovenier op landgoed Clingendael in den Haag. Hij vertelde er veel over, vooral de Japanse tuin die tijdelijk ieder jaar open is had zijn voorkeur.
Ik werd meteen overstelpt met gedichten, kaarten en hij ging heel voortvarend van start. Was er van overtuigd dat hij heel veel van me hield terwijl we elkaar nog nooit gezien hadden. Wel gebeld en gechat veel. Hij had zelfs al zonder dat ik het wist geboekt voor een fietsvakantie voor een fietsvierdaagse ergens in Friesland of zo. Ik als nuchter mens vond het aan de ene kant wel leuk al die aandacht en aardige berichtjes dat klinkt toch ook wel leuk. Aan de andere kant vond ik het ook wel een beetje TE. Kon me niet voorstellen dat iemand echt zo lief is en dan nog vrijgezel is.

Afijn al vrij snel spraken we af om elkaar te ontmoeten in Rotterdam bij het centraal station. We zouden bij La Place wat gaan drinken. Nou ja hij kwam en we gingen naar La Place. Onderweg hadden we nog ergens even staan zoenen. ( zou je nu toch niet meer aan denken in deze coronatijd 😉 ) Ach ja was ook maar een mens met behoeftes toch. Maar bij La Place ging hij koffie halen. Hij stond en bleef staan en stond en bleef staan en als ik er niet naar toe gegaan was en even mijn ellenbogen (bij wijze van spreken natuurlijk) en mond had geroerd dan denk ik dat we er nu nog hadden gestaan.

Tja echt hij was het ook niet voor mij hoor. Hij was lief en aardig en verder niks. Ik vond het een beetje zielig ook wel om het meteen te zeggen maar de volgende dag heb ik hem toch maar opgebeld en gezegd dat er geen vervolg wat mij betreft in zat. Jan kwam, zag en overwon niet. Heb nog de verpakking in mijn memory kastje van een geurtje dat ik van hem kreeg.

Ik had het helemaal gehad met dat daten. Stopte er helemaal mee. Had het alleen ook wel goed en dat gaf me een rustig gevoel.
Dacht dat ik me ook helemaal uitgeschreven had op die datingsite maar blijkbaar blijf je toch nog ergens in een bestand zitten en ik kreeg een mailtje van Wim. Een mailtje dat me zo aansprak dat ik er op reageerde. Hij is cultuurhistoricus en heeft gewerkt in de archeologie. Jaren in Zwitserland en Frankrijk gewoond.
We hebben echt maandenlang zitten mailen, chatten en bellen voordat we een keer afspraken. Weer in Amersfoort en vanaf de eerste minuut was het oké. Kon zo totaal mezelf zijn, hoefde mezelf niet te “verkopen”, was wie ik was en dat was goed en hij ook. We hadden een mooie dag. Wilde weer naar huis gaan eind van de middag maar hij vroeg of ik zin had om nog samen ook te gaan eten en dat deden we. Grappig detail in precies hetzelfde restaurant waar ik met een eerdere date gegeten had. En dat vertelde ik Wim ook, hij vond het wel grappig. De rest is historie, we zijn nog steeds maatjes. Gaat gelukkig weer wat beter met hem en we zien elkaar nu weer regelmatig en dat is goed zo. Hij in de bossen, ik in de polder….. en dat zal wel zo blijven.

Memory kastje 10……..

Goh best leuk eigenlijk om de herinnering op te halen aan al die dates. In het begin van mijn blog heb ik er ook wel uitgebreider over gehad. Dus ben je heen nieuwsgierig een kwestie van snuffelen in de beginperiode van mijn blog. 😂😂😂

Date 4. Een man die in de buurt van den Haag woonde. We hadden heel veel zitten chatten. Hij had echt heel veel humor. We deden vaak spelletjes via de chat. Woorden rijgen, de meeste namen van steden met een bepaalde letter. Allemaal van dat soort dingen. Hij deelde ook mijn interesse voor het tuinieren. Hij was zelfstandig wasmachine reparateur. Had 30 jaar daarvoor bij Miele gewerkt. Een creatief mens want hij beletterde ook auto’s en maakte de mooiste meubeltjes van oude dingen.
Hij zou bij mij komen, we hadden zo rond 2 uur afgesproken. Tegen 3 uur kwam ie aanzakken, nu ben ik zelf altijd best een mens van de klok. Ik zag hem staan en wist dit is geen man voor mij. Hij rookte in het kleine uurtje dat hij er was 3 sigaretten. Had altijd gezegd, ik wil geen man meer die rookt. Hij dronk een bakje koffie en ging weer naar huis. Ik ging steeds kakkeriger tegen hem praten, echt niks voor mij en ik vond het ook wel slap van mezelf. Maar goed dit werd het toch ook niet. We bleven wel met elkaar chatten want daar hadden we gewoon zoveel lol van samen. Na een jaar of zo vroeg hij of ik toch een keer naar hem wilde komen. Niet als date gewoon een keer naar zijn tuin komen kijken. We spraken af, hij zou me op komen halen op het station van Voorburg.
Ik had gezegd met welke trein ik zou komen, ik zou hem als ik in de trein zat nog even bellen. Maar heel stom, mijn telefoon was leeg. Echt eerlijk leeg, geen smoesje of zo. Ik dacht nou ja we hebben de tijd afgesproken, hij zal er wel zijn. Maar hij was er niet. Heb nog ruim een half uur zitten wachten, ben nog naar een soort snackbar gegaan en daar wat gedronken. Gevraagd of ik mocht bellen maar ik had ook zijn nummer niet omdat mijn telefoon leeg was. Nog in het telefoonboek gekeken (ja dat bestond toen nog) maar kon het niet vinden. De trein maar weer terug genomen naar Gouda en ik weet nog dat ik dacht, ga lekker winkelen in Gouda, daar had ik veel meer zin in. Het had niet zo mogen zijn denk ik dan maar. ’s Avonds belde hij me nog waarom ik hem niet gebeld had. Ik vertelde het eerlijk dat mijn telefoon leeg was. En achteraf had hij ook in diezelfde snackbar ook nog wat zitten drinken maar toen was ik al weer weg. Ooit had hij een keer een soort optocht waaraan bedrijven meededen. Hij deed ook mee met zijn bedrijf. Op zijn aanhanger een wasmachine en een waslijn en daar wilde hij damesondergoed ophangen had hij verteld. In diezelfde week liep ik met mijn zus te winkelen en zag ik bij de Zeeman een bak staan met allemaal van dat sexy rode en doorzichtig ondergoed, strings en behaatjes. Een euro per stuk en samen hebben we er een aantal uitgezocht, we hebben zo’n lol gehad. En ik heb ze naar hem toegestuurd. Hij vond het zo grappig en ik kreeg een foto waarbij ze op de waslijn hingen. Ook heb ik zijn website een keer helemaal nagekeken en de teksten aangepast en gecontroleerd op spelfouten. Een leuk werkje om te doen.
Ook met hem heb ik nog steeds contact via de app. We spelen samen wordfeut en zo nu en dan een paar keer per jaar bellen we elkaar. We kunnen nog steeds heel goed met elkaar opschieten al weet ik dat er verder niks is. Hij heeft ook een vriendin en dat is prima zo. We wisselen tuingegevens uit, geven elkaar tips en trucs en we hebben nog steeds lol via de app. Hij is een goed mens. Van hem kreeg ik een setje wasknijpers als reclame voor zijn bedrijf.


Date 5. Een man waar ik mee had zitten chatten en bellen. Hij woonde niet heel ver bij me vandaan. Achteraf denk ik wel dat hij me heel erg deed denken aan mijn tweede date waar ik nog best heel lang een goed gevoel over heb gehad en ik daarom met hem afsprak.
Ik haalde hem op bij de metro in Capelle aan den IJssel. Bij mij thuis gingen we lunchen en daarna had hij het idee dat ik meteen met hem het bed in zou duiken. Dat was nou niet echt mijn intentie.
Hij vroeg of hij een foto van me mocht maken en ik vroeg of hij dit wilde hebben voor zijn “verzameling”. Ik vond het wel humor. Hij echt niet en hij pakte zijn tas en jas en ik lullo heb hem ook nog naar de Capelse brug gebracht. Mijn zus zei achteraf, ik had die vent naar buiten gewerkt en gezegd zoekt maar een bus op om naar huis te gaan. We hebben elkaar niet meer gesproken> Hij was de enige man waarvan ik achteraf een vervelend gevoel aan over gehouden heb. Hij bracht wel een doosje met verschillende soorten thee voor me mee. Van de theezakjes heb ik een bootje gevouwen voor mijn memoriekastje. Twee gelukspoppetjes die ik nog had liggen er in. Al was het geluk voor ons gelukkig niet weggelegd. Het was voor mij meteen wel de laatste keer dat ik iemand voor de eerste keer in mijn huis uitnodigde.

(wordt vervolg)

Het leek even normaal……..

Vanmorgen regen, gewoon vreemd maar de natuur en mijn tuin juicht, die konden best wat water gebruiken en het lijkt wel of alles opeens meteen na zo’n paar buitjes groener is (ook het onkruid trouwens zag ik wel). Ook mijn vijver vult lekker bij en mijn waterton was ook weer tot de nok vol.
Maar heerlijk hoor, niet om te fietsen er in maar goed dat hebben we gewoon toch gedaan zussie en ik want we zijn gewoon lekker stoer en zo hard ging het nou ook weer niet.
Even bij een kringloop wezen snuffelen, nog een paar leuke dingen gescoord ook van die tekenvormpjes waar je allerlei dieren en figuurtjes van kan maken. Ik denk dat er zo’n 20 verschillende inzitten en dat voor 50 cent. Daar kan ik mooi met Yenthe mee gaan spelen als het een keer minder mooi weer is.
Voor mijn kruidentuintje dat allemaal in zinken emmers staat vond ik nog een leuke ovale zinken bak. Nog een bol katoen, fotobladen en plastic bladen om allemaal foto’s of kaarten in te bewaren voor in mijn dagboek. Allemaal nog nieuw in de verpakking. Bij elkaar toch het enorme bedrag van 3,50 afrekenen. Hoe leuk is dat toch.
Naar het winkelcentrum gegaan, geen weer om een lange fietstocht te maken, het is helemaal niet druk en er mochten maar een maximaal mensen binnen. Mandjes of hangers op dan moest je wachten. Maar waar wij geweest zijn een paar winkels waren de helft of meer van de mandjes/hangers niet weg. In de grote schoenenzaak waren we maar met 4 mensen.
En natuurlijk zijn we om 12.00 toen de terrassen open gingen een bakje gaan doen bij de Hema. Echt zo leuk weer om te doen. Even je mondkapje af mogen. Gewoon op het terras wat drinken en een broodje eten. Zo lang geleden en we genoten er echt dubbel van. Alles stond op goede afstand van elkaar.
Alle mensen in de winkels waren ook zo blij, maakten een praatje en waren vrolijk dat ze de deuren weer open mochten doen. En het was vrolijk versierd met ballonnen overal.

Het voelde weer even aan als “normaal”. Bij de Lidl verkochten ze coronatesten voor 2,85. Ik heb er twee gekocht. Al was het gewoon alleen maar voor de lol, hoop ze niet echt nodig te hebben. Mijn zus zei, ik vertrouw het niet als ze zo goedkoop zijn. Maar ik weet het niet. Er zal best een groot aanbod zijn en hopelijk steeds minder nodig. En de Lidl koopt dat natuurlijk in het groot in. Als ik ze niet nodig heb bewaar ik ze gewoon als aandenken hopelijk als er weer betere tijden komen en we kunnen zeggen, weet je nog in die coronatijd. Maar morgen eerst een prik halen. Wim komt ook morgen, hij moet zelf maandag gevaccineerd worden ook voor de eerste keer. Ik ben vanmiddag al een fiets voor hem naar het naburige dorp wezen brengen waar ik ook gevaccineerd moet worden, daar moet hij altijd overstappen en dat sluit soms niet lekker aan. Ik ging met de bus terug, zo gebeurd en ik reis ook nog eens gratis, een kleine moeite. Dan kunnen we morgen samen naar huis terug fietsen en gaan genieten van ons weekend. Ik heb er zin in. En voor iedereen een fijn weekend gewenst.

Codes zucht…….

En dan opeens is er weer een update waarschijnlijk geweest van de browser en opeens kan ik nergens meer inkomen. Niet in mijn FB, niet in wordpress, niet in mijn post. Pfff werd er helemaal maf van. Trouw heb ik allemaal verschillende wachtwoorden ingesteld maar ja dan moet ik die allemaal weer ergens opzoeken, die mag je weer niet zo rond laten slingeren dus.
Afijn na een half uurtje prutsen is het me toch weer gelukt om overal ingelogd te komen.
Heb dat ook op mijn telefoon met die apps dan krijgen ze een update en dan moet je al je gegevens weer invullen. En dan sta je in een winkel en wil je app gebruiken kan werkt ie weer niet en loop je de kortingen weer mis.
Het is allemaal heel mooi hoor maar soms vind ik het ook allemaal weer heel ingewikkeld.
Heb besloten een nieuwe telefoon te nemen maar zie er nu al weer tegenop dat ik dan al mijn apps opnieuw zal moeten installeren of kwijt ben.
Geen zorgen voor morgen, ik weet het en misschien valt het allemaal mee en natuurlijk komt het vast allemaal wel weer goed maar waarom moet het allemaal soms zo ingewikkeld zijn.
En gisteren had ik ook zoiets waar je altijd voor gewaarschuwd wordt en natuurlijk (hoewel natuurlijk doe ook ik wel een stomme dingen) heb ik er niet op gereageerd.

Maar ik kreeg een appje. Hallo mam met een hartje, ik heb een nieuwe telefoon en nummer, wil je dat even opslaan.
Meteen gingen mijn “dit klopt niet” antennes overeind staan. Peter heeft namelijk een bepaalde manier van appen die ik tussen andere appjes altijd meteen herken. En dit hartje gebruikt hij ook nooit.
Maar toch voor alle zekerheid belde ik hem op en hij zei, goed gedaan mam, nooit op reageren hoor.
Heb de app gerapporteerd en geblokkeerd.
De media, ben er ook wel blij mee maar soms………….

Toch nog een oranje tompouce

Vanmorgen heel vroeg hoorde ik toch de lawaaimakers iets dat ze bij ons als traditie doen op Koningsdag, met blikjes of toeterend door het dorp fietsen. Hoorde ook nog een aantal brommers die herrie maakten.
Om zeven uur werd ik wakker en dacht, heerlijk nog een uurtje of zo en dan ga ik er uit, had geen wekker gezet en werd kwart over 10 wakker, zal het wel nodig gehad hebben.
Een heel andere Koningsdag, stukje tv gekeken en daarna op jacht naar een oranje tompouce, had vanmorgen geen zin om in een rij bij de bakker te staan alleen nu kon ik gewoon nergens op ons dorp meer een oranje tompouce krijgen. Nou ja dan maar niet dacht ik.
Fietste even langs “mijn” café om te kijken of ze klaar waren voor de Kingswalk. Ze waren druk bezig want om 1 uur zouden ze open gaan. Wil je een bakje vroegen ze en ik dacht, waarom niet en een oranje tompouce erbij? Nou ja natuurlijk wilde ik die, want wat is nou een Koningsdag zonder oranje tompouce. We drinken met elkaar even een bakje en klokslag 1 uur staan de eerste klanten voor het raam. (Er mag alleen via het raam verkocht worden, de deur mag niet open). Ik ga er vandoor.
Was in de supermarkt mijn nieuwe buurvrouw tegenkomen, ik vroeg of ze nog ging feesten en ze vertelde dat er een aantal vrienden zouden komen bij hun in de tuin. Ze wist niet of ze genoeg stoelen had en ik zei, joh als je er meer nodig hebt pak je ze maar hoor uit de tuin.
Zelf een paar uurtjes in de tuin gaan werken, wat plantjes weer uitgepoot, hier en daar wat onkruid verwijderd, sommige onkruidjes die ik laat staan denken dat de hele tuin nu hun terrein is maar heb ze even laten weten dat dit niet opgaat natuurlijk.
Het is heerlijk zelfs warm in de tuin. Ga lekker een eind fietsen, wil eigenlijk wat vlinders scoren vandaag.

Ga naar een natuurgebied waarvan ik weet dat daar altijd wel vlinders te vinden zijn als het de tijd er voor is tenminste. Ik loop er heerlijk rustig en kan op mijn gemakkie wat vlinders fotograferen.
Dan kom ik langs een stuk waar ouders met twee kinderen zitten en 3 honden die kletsnat allemaal op me af komen rennen en de kleinste probeert tegen me op te springen. Pff ik baal meteen als een stekker. Honden mogen helemaal daar niet loslopen in de tijd dat de vogels zitten te broeien. En roep ze dan bij je en hou ze aan de riem even tenminste als er iemand aankomt. Maar ik moet ze zelf wegjagen bijna voordat ze er eens op reageren.
Nou de lol voor mij is er wel af en ik ga maar verkassen naar een andere plaats. Ik ga op een bankje in het zonnetje een mandarijntje zitten eten en ik voel me echt zo super heerlijk. Momenteel ziet de polder langs de fietspaden en bij de natuurgebieden geel van het koolzaad.

Ik zit er zo tegenaan te kijken als ik opeens iets roods zie. Ik pak mijn camera en zie dat het een fazant man is. Het lijkt of ie een soort kiekenboe met me aan het spelen is. Steeds duikt ie weer op en lijkt haast sluipend verder te gaan. Als ie een geluid hoort gaat ie overeind staan met zijn veren uit dat (voor mij ) zo’n bekend geluid horen. Een beetje schor gekakel vind ik het altijd. Ik maak een foto en ben er nog niet uit of het een prachtige foto is of een mislukte foto. Maar ik vind hem toch wel mooi.
Ga nog een stukje verder fietsen, het is zo heerlijk. Opeens zie ik nog een blonde buizerd op de grond zitten, hij vliegt omhoog en gaat in een boom zitten, even later vliegt ie naar een andere boom. Een prachtig gezicht. Ik tref het vandaag met wat ik tegenkom. En natuurlijk op deze Koningsdag scoor ik een paar foto’s van het oranjetipje, net als een oranje tompouce hoort dat er ook helemaal bij voor mij. Voor mij toch zo nog een leuke Koningsdag.