The circle of life…..

Vandaag moest ik hard werken, de frituren schoonmaken in het café waar ik werk, dat is altijd een heel klusje om te doen. Maar als afwisseling van de normale schoonmaakroute ook wel eens leuk. De tijd gaat op een of andere manier dan ook veel sneller.
Gevoelsmatig zat ik dus al snel weer op de fiets om een rondje te gaan doen. Het was best lekker weer vandaag, het gaat de goede kant op.
Heerlijk een rondje gefietst, nog even bij de meesjes wezen kijken die nog steeds af en aan vlogen met volle snavels. En dan zo toch nog weer een paar foto’s makend zie ik opeens zo’n apart beestje, ik ken het echt niet en heb het ook nog niet kunnen ontdekken wat het was. Een soort vlieg/libelle/langpoot. Geen idee eigenlijk, dat zijn de grappige dingen van het fotograferen. Je probeert het een op de foto te zetten en ontdekt het andere. Vlieg raar 2Maar om even op mijn titel van vandaag terug te komen, gisteren zag ik in het water een dode zwaan liggen. En dat is dan wel apart dat zo’n foto die ik er van maakte bij veel mensen reacties opriep, van zielig en triest. En natuurlijk is dat ook zo, zo’n toch majestueus beest. Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk ook wel een heel mooie foto vind geworden.

Zwaan dood (Middel)

De manier waarop die zwaan daar lag in het water. Alsof ie zomaar uit de lucht was gevallen en nooit meer overeind kon komen. Kan het ook niet helemaal goed verklaren maar vond het gewoon een prachtige foto. En het grappige is ook als ik een foto van een fuut met een vis in zijn bek die ook een gewisse dood tegemoet gaat helemaal geen reacties oplevert. Even verderop zie ik jonge meerkoeten op het nest onder en naast de vleugels van de moeder net uit het ei. The circle of life……
Vanavond ben ik voor het eerst naar een vergadering van de Huurderbelangenvereniging geweest. Leerzaam het ging over buurtprojecten. Ze vroegen vrijwilligers en ik heb me aangemeld. Meerkoet 4 (Middel)Volgende week ga ik al naar een bestuursvergadering. Ze waren heel blij dat ik me had aangemeld, even kijken wat het inhoudt en wat het is maar het lijkt me wel interessant en leuk om te doen in ons eigen dorp.
Mocht iemand weten wat voor vliegend beest het is, ik hou me aanbevolen, ga zeker nog wel verder zoeken maar tot nu toe kon ik het niet vinden.

Te mooi voor woorden…..

Gisteren had ik niet heel veel zin meer om iets te doen, normaliter doe ik op zondag altijd nog de was maar had even geen zin. Merk toch wel dat zeker nu we weer zo’n fantastisch weekend samen hadden dat wanneer Wim vertrokken is het opeens wel weer heel stil is en ik hem best mis. (En nee ik wil echt niet met hem samenwonen altijd 😉 ) .
Vanmorgen daarom meteen aan de bak, was één in de machine, wat afwassen en opruimen, was ophangen tweede er in en weer ophangen. Nog wat zaken regelen die nog geregeld moesten worden.
Fiets verzekeren, gedaan. Weekje vakantie Rockanje regelen (pas in september gaan we), fietstassen bestellen…… allemaal van die dingen die eerst gedaan moesten worden en daarna mocht ik lekker gaan fietsen.

Heerlijk zonnetje en ik wilde gaan kijken of de moerasorchis al bloeide in de Loet. Al lopende daar naar toe kwam ik zoveel vlinders tegen, zo prachtig om te zien en best veel verschillende soorten. De moerasorchis bloeide ook, schitterend gezicht altijd.
Evenals de distels die nu volop gaan bloeien, een van mijn favoriete planten gewoon door de kleur en zeker als er dan vlinders of hommels op zitten.
Soms heb je van die dagen dat het wel lijkt of je zoveel mooie dingen tegen komt, nou ja het lijkt niet alleen zo, het was ook zo. Misschien had ik er ook meer oog voor, nam ik er meer tijd voor een combinatie van beide denk ik.
Het meest opmerkelijke was wel dat ik op de terugweg twee vogels zag lopen in het weiland. Ik dacht in eerste instanties ooievaars maar daar waren ze te wit voor en opeens zag ik het gewoon twee lepelaars die in het pas gemaaide gras aan het fourageren waren. Wat een mooi gezicht….. Nog meer bijzondere dingen maar dat komt wel later…..
Ben zo’n 3 1/2 uur onderweg geweest en het voelde fantastisch aan.

Opstartproblemen……

25597ebf8d3157f32661442474a04605Vrijdag kwam mijn nieuwe fiets binnen. De aanduiding van hoe laat trick en trace werkte nou niet echt maar ik was thuis toen ze kwamen en Wim was er ook al. De bezorger bracht hem netjes achter in mijn tuin met zijn steekwagentje.
Wij samen de fiets uitgepakt en in de bijkeuken gezet. Mijn andere fiets tijdelijk even in de blokhut geparkeerd, tenslotte is die wel verzekerd en de nieuwe nog niet. Heb haar beloofd dat het maar voor een paar dagen was en ze gezellig met Wim zijn fiets samen daar kon staan en daar had ze dan wel vrede mee. 🙂 .
Het enige wat we hoefden te doen was het stuur vastzetten, de trappers er aan doen en dat was het eigenlijk wel.
Eerst had ik het hele boekje doorgespit om te kijken wat en hoe ik dingen moest doen en de fiets was ook nog rijkelijk voorzien van stickers met goede raad. Gereedschap was er bijgeleverd.
Voor alle zekerheid deed ik hem toch ook nog op slot hoewel hij wel binnen stond, het is nu eenmaal een (goede) gewoonte van me.
Zaterdagochtend wilde ik hem wel uit gaan proberen, we zouden een eindje gaan fietsen en de wandeling “Paddenpad” gaan maken. Ik pakte de fietssleutels maar kreeg hem met geen mogelijkheid meer van slot af. Zo raar, Wim het ook eens proberen maar hem lukte het ook niet. Van alles nog bedacht, misschien moest ie ingeschakeld zijn maar gekeken en het was echt gewoon een mechanisch slot. Nou ja dan maar niet en op mijn andere fiets gegaan.


Het was best onverwacht mooi weer, de wind was nog wel wat koud maar om te fietsen en wandelen was het heerlijk. Een leuke route, zo’n 6 km totaal, niet echt heel bijzonder maar we zagen onderweg toch nog wel van alles. Grutto’s, kieviten, bergeenden en ik spotte mijn eerste vuurvlinder. Dat is toch wel mijn favoriet onder de vlinders nog steeds. Best vroeg in het jaar vond ik.
Bij een restaurant in de buurt even een broodje gaan eten, we konden gewoon lekker buiten zitten in het zonnetje uit de wind, het was heerlijk.
Op de terugweg zag ik nog een stel meesjes die druk bezig waren hun jongen te voeren in een spleet van een knotwilg. Zo prachtig om te zien zeg.
Vanmorgen kwamen Peter, Chantal en Yenthe en ook Peter ging even kijken naar het mysterie slot maar kwam er ook niet uit. Dan maar bellen morgen met de leverancier zei ik, het komt wel goed.
Wim ging weer naar huis en een tijdje later de kids en kleinkind ook. Ik ging even alles op lopen ruimen en wat zag ik daar in de keuken liggen??? Nog een setje sleutels…
O dacht ik stom, dom, blond wat ben ik toch een sukkel zeg, ik had gewoon de verkeerde sleutels gepakt. Ik had namelijk eergisteren een nieuw extra slot al gekocht voor die fiets en de sleutels daarvan ook bij de nieuwe fiets in de buurt gelegd. Dat slot lag uit zicht dus die link had ik even niet gemaakt. Ik stak de gevonden sleutel in de fiets en natuurlijk ging ie gewoon gemakkelijk van ’t slot af.  Weer een probleem opgelost.
Eind van de middag een rondje gaan fietsen, eerst ging ik bijna meteen al onderuit, mijn stuur had ik niet vast genoeg gedraaid dus ik stapte op en mijn stuur draaide meteen dwars. Kon nog zonder vallen weer afstappen al zat de schrik wel in mijn lijf.
Beter vastgedraaid en toen maar voorzichtig aan een rondje gaan fietsen. Hij doet het prima, zie best het verschil wel met mijn fiets die 3x zo duur is maar voor mijn weekenden in Apeldoorn lijkt het me een prima oplossing. Morgen verzekeren en een plaatsje in de stalling regelen en nog fietstassen vinden ergens en dan kan ik hem meenemen naar Apeldoorn. En nu maar hopen dat het bij deze opstartproblemen blijft.

Memory kastje 8

Zondag is het weer moederdag. Voor mij echt geen verplicht nummer hoor. Natuurlijk vind ik het leuk als Peter met gezin langskomt, heel leuk zelfs maar of dat nou precies op moederdag is of een andere dag maakt mij echt niet uit hoor. Flesje Peter gemaakt in groep 1 of 2 cadeautje moederdag
Het leukste van moederdag vond ik toch altijd die tijd dat ze met een pakje uit school kwamen dat dan ergens verstopt moest worden want ik mocht dat niet zien natuurlijk.
Volgens mij vond Peter het soms nog spannender en moeilijker vol te houden om niet uit te pakken dan ikzelf.
Maar toch hoe leuk was dat altijd zo’n presentje, iets zelf gemaakt. Heb ze niet allemaal bewaard maar deze staat wel in mijn memory kastje. Ik denk dat hij het maakte in groep 1 of 2. Een beschilderd flesje waar destijds bloemetjes in stonden.
Dat bekkie als je zo’n cadeautje dan uitpakte, in bed natuurlijk met een ontbijtje er bij.
Nu was mijn ex niet zo creatief en ook niet iemand die graag ’s morgens vroeg opkwam dus gebeurde het ook wel eens dat hij zelf in bed bleef liggen en de avond er voor al een eitje had gekookt en thee in een thermosfles klaar zette. Peter naar beneden stuurde die dan zelf de rest mocht doen.
Tja wat dat betreft… Maar goed de keer dat Peter het voor het eerste helemaal zelf ging doen, dat zachtgekookte nog helemaal glibberige ei dat ik manmoedig opat en zei er zo blij mee te zijn. Waar blijft de tijd.
De mooiste herinnering aan moederdag toen Peter al volwassen was is van de keer dat hij dus niet thuis was met moederdag.  Ik was toen al gescheiden maar hij had nog wel zijn eigen kamer bij mij.
Hij was op vakantie en ik dacht daar heeft ie dit jaar echt geen erg in hoor, ook niet erg natuurlijk.
’s Middags werd er gebeld, het was prachtig weer en ik zat in de tuin. Mam, zei Peter, wil je even voor me kijken boven op mijn kamer in mijn papieren. Ik moet even iets weten.
Ik liep met de telefoon in mijn handen naar boven en zei, waar liggen die papieren dan.
Ik denk dat ik ze op mijn bed heb laten liggen, zei hij. Ik keek maar zag niets liggen.
Niet onder het dekbed misschien?  Ik sloeg het dekbed op en daar lag een vaas die ik toen we een keer aan het winkelen waren had aangewezen dat ik die zo mooi vond.
Fijne moederdag mam, zei hij. Ik had echt de tranen in mijn ogen, zo leuk was dat, dat vergeet ik nooit.

Om te janken…….

data44509880-29c8c4Een huilebalk kan ik mezelf echt niet noemen, daar heb ik momenteel ook eigenlijk helemaal geen reden voor gelukkig.
Tot gisteren dus. Vanmiddag was ik bij Peter, Chantal en Yenthe op visite. Chantal ging naar een verjaardag dus we bleven met zijn drietjes over. Zo leuk om wat voor te lezen, te spelen en het kind te voeden. Gewoon lekker oma zijn. Wat geniet ik daar toch altijd van. Ze had een kruiwagentje en grasmaaier gekregen om er lekker mee buiten te spelen. Zo’n grappig gezicht die hummel die daar dan achter loopt.
Geef oma maar een knuffel zei Peter op een gegeven moment lachend tegen Yenthe (rasFeyenoorder) want die heeft het moeilijk vandaag.
Heb echt een potje zitten janken zei ik tegen Peter. Echt waar mam, zei hij ben je gek, je zegt altijd dat je nooit meer voetbal kijkt en dan gaan zitten janken.
bsweiDzIk zei dat ik het zo ontzettend jammer vond, dat ze zover gekomen zijn en dan een minuutje te lang spelen en het gaat nog mis. Echt zo zonde vond ik het. Kon er ook niet meer naar kijken. Had het begin ook niet gekeken omdat ik bezig was met de overdracht van het Kinderwerk. Pas in de pauze keek ik even op mijn app en zag ik 2-0 staan. Het leek een gelopen race…… en ik zette de tv even aan. Bij de 2-1 zette ik de televisie uit en ging naar buiten, een eind lopen, kon het niet meer bekijken zo spannend vond ik het. Ging nog in het donker in mijn kasje de plantjes water staan geven met het lampje van mijn telefoon want ik zag natuurlijk niks. Gewoon een beetje maf. Zoals ik vroeger als we televisie keken en het werd spannend ook altijd wegliep. Thuis gekeken en zag ik dat ze verloren hadden, begon spontaan te janken.
Heb ook de televisie niet meer aangehad, wilde er niks van zien en ook vandaag nog niet, geen journaal of nieuws…… wilde er gewoon niets meer over horen van niemand.
Mijn FB lekker opgeschoond van al die ratten die opeens uit de riolen kwamen en berichtjes plaatsten zoals hartjes bij Tottenham. Zo ontzettend kinderachtig terwijl hun kluppie gewoon niets presteert. Dat ruimde lekker op en gaf me een goed gevoel.
Hoe redelijk fanatiek (vroeger nog erger dan nu) ik altijd al ben voor Ajax, als er een andere Nederlandse ploeg tegen een buitenlandse ploeg speelde was ik daar ook gewoon voor en zat ik te juichen als ze wonnen. download (3)Maar blijkbaar zijn er veel “voetbalfans” die dat niet in zich hebben. En daar wil ik me graag van distantiëren.
Ik vind dat Ajax het hartstikke goed gedaan heeft, zover gekomen, de beker gewonnen en nog in de race voor het landskampioenschap. Ik hoop niet dat dit resultaat daar invloed op zal hebben.
Ik realiseer me ook wel hoor dat er heel veel andere dingen op de wereld zijn die veel belangrijker zijn dan een potje voetbal.
Helemaal gelijk maar voor mij en alle fans en echte voetballiefhebbers was het toch wel een deceptie en een traantje waard.
Morgen is het weer Willem weekend, helemaal zin in. Het weer begint ook weer een beetje lekkerder te worden gelukkig. Iedereen een fijn weekend en tot laters…….

E-bikers……

anwb_w1520Vandaag kreeg ik het ANWB blad binnen dat helemaal ging over de E-Bike. Ik heb een verzekering bij de ANWB en ben lid van de Wegenwacht voor Fietsers…… Ja heel handig hoor heb er al twee keer gebruik van gemaakt toen ik een lekke band had die ze dan gewoon thuis komen repareren. Hoe gemakkelijk kan je het hebben. In beide gevallen was ik wel onderweg maar dicht bij huis en eerst naar huis gelopen om daarna te bellen.
Beide keren kwamen ze behoorlijk snel langs (binnen een half uur) en werd de band snel en vakkundig gerepareerd.
Ze vertelden het best druk te hebben hier in de omgeving ook en ik snapte het want mijn fietsenmaker (die het best heel druk heeft) was overgestapt van verzekering van de fietsen naar de ANWB omdat het een goede en voordelige verzekering is.
In het blad waren testen gedaan en ik zag merken langskomen waarvan ik nog nooit gehoord had.
Het grappige vond ik wel dat degene die als beste uit de bus kwam zo rond de 3000,00 kostte en de tweede 1400,00.  Dat is toch wel een fors prijsverschil. Ook het eventueel vernieuwen van de accu van de een bijna 1000 euro en de tweede 275 euro.
Zelf ben ik er na al mijn ervaring van overtuigd dat je gewoon wat geluk moet hebben met je fiets. Heb ook wel van mijn eerste fiets geleerd dingen anders te doen met deze fiets. Ben wel liever voor haar geworden, een plaatsje in mijn huis, niet in een koude vochtige schuur. Niet gerust volgeladen er mee fietsen, ik bedoel dan vol met boodschappen e.d.  maar het verdelen over meerdere dagen.  En wat ik denk heel belangrijk is vaker terugschakelen bij een stoplicht bijvoorbeeld.  Tenslotte start je een auto ook niet in zijn 3e versnelling, daar vergelijk ik het altijd maar mee.
Een opmerking vond ik wel leuk, bij alle fietsen die als beste uit de bus kwamen zat een Blaupunkt motor en de fiets die ik nu besteld heb zit zo’n motor in en voor de rest moet ik het maar afwachten.
Deze fiets is aanzienlijk goedkoper dan degene waar ik nu op fiets maar hij hoeft ook minder hard te gaan werken. Mijn huidige fiets zit ik dagelijks op en die moet ook al mijn boodschappen dragen.  Heb het afgelopen jaar zo’n kleine 7000 km gefietst er op.
25597ebf8d3157f32661442474a04605Deze nieuwe fiets ga ik zo eens in de vier weken gebruiken gewoon voor de fun, leuke stukjes fietsen, niks te sjouwen of heeft zo dus ook minder te lijden. Deze week waren er toevallig twee mensen die het over E-bikers hadden en dat ze soms zo hard fietsten alsof ze de trein moeten halen, zei mijn vriendin tegen me.  Dat doe ik ook zo graag zei ik lachend, lekker hoor op de fietspaden heerlijk hard fietsen, kan daar zo van genieten. Vermoedelijke bezorgdatum is 10 mei dus dat is aanstaande vrijdag…. komt mooi uit dan kan Wim helpen hem in elkaar te zetten. Hij zegt wel twee linkerhanden te hebben maar dat valt hard mee hoor.  Kan niet wachten om hem uit te gaan proberen ………

Ook de beste breister……..

Nou een ster in breien ben ik niet maar ik vind en vond het altijd wel leuk om te doen.
Mijn eerste herinneringen aan breien waren van school, daar kregen we breiles maar ik had het al van mijn zus/moeder geleerd daarvoor.  Op de lagere school moesten we op een gegeven moment leren om een sokje te breien, een babysokje en daarvoor een bolletje wol meenemen naar school.
Met mijn moeder naar de winkel en ik zag de schattigste babywol maar dat kwam er niet hoor, ik weet nog precies waarvan ik een sokje moest gaan breien, van een afgeprijsd bolletje groene wol. Ook nog geen mooie groene kleur maar zo’n poepkleur groen, ik weet nog dat de tranen in mijn ogen sprongen. Maar mijn moeders portemonnee liet het niet toe om daar veel geld aan uit te geven. Op school zaten alle kinderen (in mijn beleving dan) met van die mooie babywol en wat haatte ik die groene wol en het breien van die sokjes.


Later werd haken echt mijn ding, ik heb wat afgehaakt, spreien, gordijnen, kussens, dieren. Als we naar mijn ouders of schoonouders gingen nam ik mijn haakwerkje gewoon mee.
Voor Angela haakte ik nog een prachtige cape (die ik nog steeds heb) van echte mooie babywol.
Toen Peter klein was ben ik begonnen met breien, breien van truien. Ik werkte destijds in een zorgcentrum achter de receptie waar ik in het weekend diensten draaide van 3 uur ’s middags tot 9 uur ’s avonds.  Dan had ik weinig te doen, in het weekend was het nooit druk. Er kwam wel eens iemand langs of sporadisch wat telefoontjes maar moe werd ik er niet. Dus ging ik daar zitten breien achter de balie. Dat bracht meteen meer bewoners aan mijn desk die kwamen kijken wat ik nu weer aan het breien was. Trui 3 (Middel)
In dat jaar heb ik heel wat truien gebreid voor Peter en ook nog voor een jarige tweeling allebei een trui. Soms kreeg ik ook hulp van Peter maar of dat me nou zo hielp?? Dit was zo rond het tweede jaar van Peter. Daarna was het weer een beetje over, kreeg een andere baan waar ik niet meer kon breien. Een aantal jaren later nog wel een kersttrui voor Peter gebreid en een Feyenoord voetbal trui maar voor de rest wilde hij ook geen gebreide truien meer. En ik vond het ook wel best. Die Feyenoordtrui met het logo er op heb ik er zelfs drie van gebreid omdat een paar vriendjes die ook zo mooi vonden (en dat voor een Ajacied, je moet wat over hebben voor je kind).
Hoe kom ik nu opeens zo op dat breien?  Bij het zolder opruimen vond ik mijn babypop en die kon wel wat kleertjes gebruiken. Ik kocht bij de kringloop wat bolletjes voor een habbekrats en ging aan de slag. Eerst een hemdje en broekje gemaakt. Daarna begonnen aan een rokje met 4 pennen gebreid. Zomaar op gevoel begonnen en ik moet zeggen het pakte nog helemaal niet zo verkeerd uit. Heel ouderwets een koordje gedraaid om er door te halen, mooier van een elastiekje vond ik.
Vorige week begonnen met een vestje er bij. Ook weer een beetje gekeken aan de hand van het rokje hoeveel steken. En daarna aan de slag gegaan. Het enige wat ik wel gedaan heb ik opgeschreven hoeveel toeren ik gebreid had voordat ik ging minderen voor de mouwen. Raglijn mouwen heet dat geloof ik. De voorpanden heb ik gelijktijdig gebreid en dat deed ik ook met de mouwen. Dan hoefde ik verder niets op te schrijven en werden ze gelijk (voorpanden vestje natuurlijk wel tegengesteld).


En wonder boven wonder het was nog best geslaagd eigenlijk, had dat niet zo verwacht. Heb alles afgewerkt met een haaknaald. Nog een haarbandje er bij gehaakt en mijn babypop is weer helemaal anno 2019…… Zo leuk om te doen.  Ook trouwens de foto’s van Peter opzoeken met zijn truien aan. De veelkleurige is dwars gebreid. Alleen nog een ding, ik was al begonnen met een paar sokjes en of de duvel er mee speelt dat ging helemaal niet goed. Met vier naalden geprobeerd maar het lukte me (nog) niet. Een uitdaging nog voor me want natuurlijk ga ik het nog een keer proberen om kniekousjes of sokjes er bij te haken…..