Wat is gezond?

koekenDe afgelopen week ging ik voor de krant naar een school die een vignet gezonde school als eerste in de regio kreeg.
Dat hield in dat er veel gedaan wordt aan voorlichting op het gebied van drugs, alcohol en roken zowel aan ouders als aan kinderen en leerkrachten.
Na afloop gingen we even in de kantine van de leerkrachten een kop koffie drinken met gebak om het te vieren.
Met een aantal mensen maakte ik even een praatje, de wethouder, iemand van de GGD en de leerkracht die het project begeleidt had.
Bij binnenkomst zag ik op de tafel echt ik denk wel 5 of 6 verschillende soorten koeken uitgestald, waarschijnlijk leerlingen die jarig zijn geweest en getrakteerd hebben.
En met een aantal leerlingen van rond de 700 schat ik zomaar in dat dit iedere dag wel op het menu zal staan van de leerkrachten in de pauze.
Met de mevrouw van de GGD sprak ik over het vignet en het belang er van. Ze vertelde ook dat er nog meerdere vignetten verkregen konden worden ook een voor voeding.
Dus zei ik, nou als ik zo die koeken hier op tafel zie is dat ook geen goed voorbeeld.
Er werd een beetje om gelachen. Ik weet toevallig dat ook veel leerkrachten roken uit een eerder artikel dat over een rookvrij schoolplein ging.
Daar ben ik maar niet over begonnen. Alleen toen de mevrouw van de GGD begon te vertellen over het gezondheidsvignet begon ik toch wel zwaar te twijfelen aan de waarde van dergelijke vignetten.
Ze vertelde namelijk dat om zo’n vignet te krijgen bijvoorbeeld gekeken wordt naar hoeveel soorten candybars er te koop zijn in de school. Stel dat zijn er 10 en je vermindert dat tot 2 en biedt daarnaast ook gezonde snacks aan zoals fruit of tomaten of iets dergelijks.
Dat geeft al weer een bepaald aantal punten die nodig zijn voor het krijgen van zo’n vignet.
Maar vertelde ze verder er wordt niet gekeken hoeveel er van een soort verkocht wordt, dus biedt je de gezonde dingen aan en moet alles weggegooid worden aan het einde van de dag en worden en van de 2 candybars veel meer verkocht omdat ze keuze beperkter is dan maakt dat niet uit daar wordt niet naar gekeken.
Ik vroeg aan haar, wat voor waarde heeft zo’n vignet dan eigenlijk. Een beetje nietszeggend antwoord van dat zijn de richtlijnen nu eenmaal kreeg ik daarop.
Mooi hoor die vignetten op een school, reclame er mee maken maar wat zegt het eigenlijk.candy bars Het blijkt dat in de Krimpenerwaard een hoger percentage kinderen dan landelijk onder de 18 zijn die veel alcohol drinken, roken en misschien ook drugs gebruiken.
Natuurlijk ik vind het een goed streven om er extra voorlichting over te geven en misschien dat er echt daardoor wel kinderen een andere beslissing nemen. Maar toch….. ik had toch wel zo mijn bedenkingen over de waarde er van.

 

Zoals het leven in elkaar zit………

Allereerst iedereen bedankt voor de lieve reacties op het blogje over mijn dochtertje.
Heel de week gaat alles anders dan gepland en voor bloggen even weinig tijd ook.
Een gekke week altijd deze week in oktober want vandaag is het cadeautje dat we nog kregen, mijn zoon al weer 29 jaar geworden. Hiep hiep hoera voor deze kanjer en vanavond is het dus feest.
Zo is het leven het ene moment sky high, het andere moment deep down……

 

 

Peter

Peter Roos hartjes

Verdelen

Een WE300 van Plato. Maak een verhaal van 300 woorden zonder het themawoord in dit geval Verdelen te noemen.

Het kon gewoon niet meer in haar eigen huis blijven wonen, een groot huis en als je dan 91 jaar oud bent is dat moeilijk om bij te houden.
Van haar dochter had ze het aanbod gekregen om daar in huis te komen, ze kreeg een grote zit/slaapkamer en kon meedraaien in het gezin.
Ze was er blij mee, ze hoefde niet naar een tehuis maar kon bij familie gaan wonen.
Alleen al haar spullen, die kon ze natuurlijk niet meenemen. Hoe zou ze dat gaan regelen.
Haar koppie was nog goed, daar lag het niet aan dat ze moest verhuizen, dus maakte ze een plannetje.
Ze ging alle dingen die enigszins van waarde waren prijzen en maakte er een lijst van.
Daarna nodigde ze al haar eigen kinderen zonder aanhang uit, zeven waren er nog over van de negen, op een dag langs te komen om er over te praten.
Ze vertelde er wel bij dat ze geld mee moesten nemen omdat ze alles wilde verkopen.
Ze kwamen allemaal. Als een koningin ging ze zelf midden in de kamer zitten en noemde de dingen op die weg moesten met de prijs.
Degene die het wilde hebben kon het dan kopen voor dat bedrag. Waren er meer gegadigden werd er geloot.
Zo had ze het bedacht en zo gebeurde het ook. En wonder boven wonder ging het allemaal in goede harmonie en werd er ook nog wel gelachen en herinneringen opgehaald aan bepaalde meubels of dingen die op de lijst stonden.
Het was wel een dagje werk om alle lijstjes te maken en na afloop de kas op te maken.
Toen alles opgeteld was ging ze rekenen en ieder kreeg 1/8 deel. Het laatste 1/8 deel ging naar de kinderen van de dochter die overleden was.  Oma kon tevreden verhuizen.