Kunst langs de Noord

Op mijn fietstochtje vorige week langs de Noord zag ik ook een aantal kunstwerken staan.
Nu ben ik totaal geen kunstkenner en zeker de abstracte kunst heb ik niet heel veel mee.
Maar goed ben nooit te oud om te leren vandaar dat ik alle kunstwerken die daar stonden heb gefotografeerd en de maker en namen er bij eveneens.
Ik ga ze met mijn (geen) kennis van zaken beoordelen.

Mij gaf dit beeld geen rust of meditatiemoment. In eerste instantie dacht ik, hij had nog een paar stenen over en maakte dit beeld er van. Draaide ik me om en zag de rivier achter me en dat zou voor mij persoonlijk meer een meditatiemoment zijn. Aan de kant van de oever in het gras zitten, kijken en mijmeren.

Dit beeld sprak me wel iets meer aan, vond het er ook gewoon wel mooi uitzien. Twee standpunten kan natuurlijk ook op meerder manieren uitgelegd worden. Letterlijke standpunten en figuurlijke standpunten. Maak er maar van wat je wilt. Het bracht me in ieder geval wel aan het denken. En daar is kunst ook wel voor bedoeld.

Beeld 3 Nature is de titel. Deed mij denken aan een stemvork die daar achteloos achter gelaten was. Of een half liggend lijf. Met de blaadjes er op en er voor, er achter de bomen vond ik het wel een soort passen daar.

Het beeld Seaking Balance. Ik heb gezocht maar kon die niet vinden. Heb het ook niet uitgeprobeerd door er op te gaan zitten of er aan de gaan staan duwen of trekken of ie wel of niet in balans was. Vind de kleuren van de stenen wel erg mooi. Alsof de stenen helemaal geaderd zijn. Heb nou eenmaal iets met stenen dat dan weer wel….
De laatste drie bewaar ik wel voor een volgend blogje. Kan me voorstellen dat jullie zo’n deskundige beoordeling van mijn kant even moeten laten indalen. 😉 😉

Alles doen wat leuk is….

Heb me voorgenomen om iedere dag een aantal dingen op mijn programma te zetten, beetje afhankelijk van het weer natuurlijk en hoe het gaat met goede voornemens natuurlijk. 😉

1. Dagelijkse klussen of extra iets in huis doen
2. Zolang ik er nog werk heb wat in de tuin werken
3. Wat fotograferen thuis of onderweg
4. Iedere dag bewegen, fietsen maar als het kan zeker ook een stuk(je) wandelen.
5. Schrijven en lezen. Mag van alles zijn blogs, kranten of boeken.

Vandaag heb ik ze dus alle vijf gedaan met heel veel plezier. (oké vandaag meer buiten dan binnen alleen de was gedaan en wat opgeruimd). Vannacht mijn slaap weer ingehaald leek het wel, 9 1/2 uur achter elkaar zonder wakker te worden, wat een luxe een keer.
Begonnen in de tuin vanmorgen, vond het nog best koud trouwens dus maar hard aan de slag gaan. De tomaten moesten er echt uit, tomaten kunnen slecht tegen regen en teveel vocht en begonnen te rotten. Wat een opbrengst had ik dit jaar, ongelooflijk wat heb ik er van gesnoept. De laatste nog er uit geplukt om zaadjes uit te winnen voor een volgend jaar.
Zo gaandeweg toch ook weer even mijn camera gepakt en gekeken wat voor kleur er nog allemaal in mijn tuin is en ja hoor nog kleur en bloemen genoeg. Bloemen nog vol met regen/dauwdruppels. En ik zag ook bij het opruimen van mijn tomaten en de grond wat los maken meteen zoveel wormen in mijn tuin, dat is een goed teken, die houden de grond luchtig en zijn voedsel voor de vogels, merels zijn er gek op. Mijn groene container, ’s morgens geleegd, begint al weer aardig vol te raken.

Op de rand van de schuur zie ik opeens een roodborstje zitten. Daar word ik altijd zo vrolijk van, helaas geen goede lens daarvoor op mijn camera maar toch een plaatje er van gemaakt. Mijn goudvis komt ook even boven water kijken (onzin) wat ik aan het doen ben en een vette spin maakt dat ie wegkomt als ik door de tuin banjer.
Een mooi stuk tuin gedaan zo, nog best wel wat te gaan.
Vanmiddag een volgend deel van mijn programma, bewegen hoewel natuurlijk had ik al een portie vanmorgen in de tuin gekregen. Het werd steeds lekkerder weer, een zonnetje erbij en even mijn favoriete hobby uit gaan voeren, fotograferen. Op zoek naar de mini paddenstoelen en ook weer gevonden. Met verschillende lensjes zitten proberen er mooie plaatjes van te maken. Vergeten mijn knieplankje mee te nemen maar hoefde toch nergens verder heen, niet erg dat ik met vieze knieën thuis kwam.
Foto’s bewerken thuis, alles nog even herbeleven, soms denk ik wel eens dat ik dat nog het aller-leukste vind om te doen.
Nu nog wat schrijven en lezen en dan heb ik voor vandaag mijn hele lijstje afgewerkt. De eerste dag is het dus gelukt dat er nog veel van deze mooie dagen moge volgen.




Enerverend dagje…

Vanmorgen al op tijd vertrokken richting Apeldoorn. Had echt zo slecht geslapen, was om 4 uur wakker, nog geen 4 uur geslapen en kon niet meer slapen. Nog een detective liggen kijken en een uurtje nog daarna wat gewoon blijven liggen zoals mijn moeder altijd zei, slaap je niet dan rust je toch.
Weet niet of dat klopt hoor…… volgens mij knapte ik harder op van lekker douchen.
Mijn zwager en zus waren goed op tijd. Eerst de fiets van Wim opgehaald bij de bushalte.
Kan je nagaan hoe gemakkelijk het is om een fiets te stelen dacht ik nog. Hij stond wel met een dubbel slot vast en van het hangslot had ik wel een sleutel maar voor de rest stond ie op slot en had Wim de sleutel thuis. Dus achterwiel omhoog en naar de auto gereden en binnen 10 minuten waren we weer weg met fiets en al.
Mijn zus en zwager hebben sinds kort een nieuw auto en dat navigatiesysteem werkt volgens mij nog niet goed. Hij sloeg meteen al verkeerd af. Probeerde nog een paar keer even te zeggen hoe hij moest gaan maar zei hij ‘de navigatie geeft dit aan dus gaan we zo’. En had ook geen zin om er ruzie om te maken maar het werd zo wel een toeristische route zal ik maar zeggen door allerlei boerenwegen en kleine dorpjes heen tot Amersfoort aan toe vandaar dat we er ook een 3/4 uur langer over deden.
Afijn Wim had netjes de extra tijd staan wachten haha. De fietsen geruild. De fiets van Wim van de auto en de mijne er weer op. Even nog een momentje samen geweest toen we de fiets in de stalling op gingen halen en ik vond het best weer moeilijk om opnieuw afscheid te nemen.
Het was niet anders en het is voor mij momenteel ook wel even goed zo. De bossen beginnen al zo mooi te kleuren weer zien we en route en ik weet dat ik in eerste instantie natuurlijk Wim maar ook Apeldoorn en omgeving zo zal gaan missen. Was toch ook een beetje mijn thuis geworden in 5 jaar tijd.
Onderweg kreeg ik een appje van Peter, kom je vanmiddag een bakje doen mam, gezellig, we zijn thuis en dat heb ik gedaan. Meteen maar geprobeerd of mijn “reserve” fiets (wat een luxe 2 E-bikes) ook in de polder wel wilde rijden. Geen probleem hoor.
Zo heerlijk om daar te zijn, even nergens anders aan denken, spelen met die kleine. Zo leuk om te doen. Had ze mijn losse geld gegeven uit mijn portemonnee voor in haar spaarvarken.

En ik zei, nu is oma haar hele portemonnee leeg en kan ik geen eten meer kopen, mag ik nog weer een centje terug hebben. En ja hoor, kreeg toch wel 2 muntjes terug van haar. Zo schattig toch. De foto’s van de bruiloft zijn nog niet klaar, alleen wat previews hebben ze nog maar gekregen. Maar nu zullen ze bijna wel komen denk ik. Ben zo benieuwd hoe ze geworden zijn.
Het maakte dat ik terug op de fiets weer met een dikke smile op mijn gezicht zat….. het had me zo goed gedaan. Vanavond maar vroeg naar bed…. de korte nacht van gisteren begint zich te wreken…… geeuw….. geeuw……. gauw mijn mandje maar opzoeken zo.
Foto’s van ons laatste weekendje samen in de tuinen van het Loo.

Koeriersdiensten….

Vandaag heb ik maar gefungeerd als koerier en wel leuk koerierswerk namelijk mijn twee fotoseries die ik gemaakt had wegbrengen.
Het stel dat twee weken geleden trouwde was nog op vakantie gegaan naar Curaçao en gisteren kreeg ik een appje of ze de foto’s op konden komen halen.
Nu ben ik niet paranoia maar ik had ook geen zin om mensen die net thuis zijn van vakantie, gevlogen hebben, weet ik hoe het daar was, persoonlijk te ontmoeten vandaar dat ik wat anders bedacht.
Ik zei dat ik morgen toch een stuk wilde gaan fietsen (dat was ook wel zo) en dat ik de stick met foto’s wel bij ze coronaproof in de brievenbus zou gooien.
Zij wonen in Papendrecht, dat is zo’n 15 km fietsen bij mij vandaan maar ik vond het ook wel leuk om een stukje te gaan varen. Ging dus naar Krimpen fietsen en nam daar de waterbus naar Papendrecht. Lekker achterop buiten blijven staan, wel fris maar prima te doen. Wat staan fotograferen want langs de Noord is er altijd een hoop bedrijvigheid, zowel scheepvaart als de bedrijven die aan de Noord gelegen zijn.
Wikipedia:
De Noord (vroeger ook wel Oude Merwede genoemd) is een getijrivier in de Nederlandse provincie Zuid-Holland tussen de oostzijde van het eiland IJsselmonde en de westzijde van de Alblasserwaard. De Noord is een zeer druk bevaren scheepvaartroute die het rivierenkruispunt met de Beneden-Merwede en de Oude Maas bij Dordrecht verbindt met de noordzijde van Ridderkerk, waar de Lek en de Noord samenvloeien en de Nieuwe Maas vormen. Bij Papendrecht splitst de Noord zich in twee takken, de eigenlijke Noord en de Rietbaan, met in het midden het eiland Sophiapolder. De stroomrichting in de Noord is afhankelijk van het getij.
Even zoeken in Papendrecht naar het adres. Ben best al aardig wat keren in Papendrecht geweest op de fiets met mijn zus maar dan ben je samen en komen dan vanuit een andere richting. De envelop in de brievenbus gestopt en weer terug gaan fietsen. Zoveel mogelijk direct langs de Noord, dit is niet altijd mogelijk omdat er ook veel industrieterreinen liggen.
Het is best druk met fietsers en wandelaars. Via Alblasserdam ook de Noord blijven volgen en even bij Kinderdijk een stuk langs de molens gefietst. Ik blijf het altijd zo leuk vinden. Even in het zonnetje achter het ziet verscholen op een bankje een paar mandarijntjes op zitten eten. Heerlijk was het, ook daar heel druk met wandelaars en fietsers.


Deel een van de koeriersmissie geslaagd. Twijfelde nog even om de tweede stick met de dikke buikenfoto’s morgen te gaan doen maar dacht ach ben nu toch bezig ga nog maar even verder, opnieuw richting Krimpen gegaan en ook daar de stick in de brievenbus gedeponeerd.
Nog een paar boodschappen gedaan en weer naar huis gaan fietsen, een ruime marathon 43 km gefietst en een kleine 5 uur buiten geweest en dat voelde ik wel toen ik binnen kwam.
Was toch best wel wat verkleumd maar een warm mok thee deed wonderen.
Kreeg echt zulke enthousiaste reacties, ze waren alle vier heel blij met de foto’s. En het leuke was dat ze ook zo enthousiast waren over een aantal foto’s die ik in zwart/wit aangeleverd had. Dezelfde ook wel in kleur maar ook een zwart/wit versie er van. Ik vind het zelf ook wel wat hebben vaak.
Afijn vier blije mensen en ik ook dat deze missies weer geslaagd zijn.



Zonnetje, krantje….

Alle dagen beginnen een beetje op elkaar te lijken en hoewel ik altijd om het weekend alleen was lijkt het nu meer alleen dan daarvoor.
Vanavond nog wel even met elkaar gebeld maar op een of andere manier voelde het toch anders aan alsof het vanzelfsprekende weg is.
Kijken maar hoe het gaat zondag ga ik weer naar Apeldoorn om mijn fiets op te halen en meteen Wim zijn fiets die hij hier had om op te fietsen daar heen te brengen. Dan zie ik hem weer toch wel een beetje dubbel gevoel.
Afijn vandaag was het prachtig weer en ben ik gaan fietsen.
Een tijdje geleden had ik in de mengelmoestuin zalf gekocht voor mijn kalknagel en dat helpt goed, nu moet je daarbij wel geduld hebben en het potje was bijna leeg.
Zij zijn alleen op vrijdagmiddag nog open tot eind oktober vandaar dat ik er vanmiddag nog even ben gaan shoppen. Een bakje thee in de heerlijke tuin mocht natuurlijk ook niet meer maar er even rondwandelen mag altijd. Twee potjes gekocht zodat ik de winter er wel weer mee vooruit kan. Meteen nog even advies gevraagd over het maken van sleedoornjam. Dat moet ik nog steeds doen, ze liggen in de vriezer. Nuttige tips gekregen.
Meteen een paar boodschappen gaan doen en buiten bij de supermarkt stonden twee jonge mannen abonnementen te proberen te verkopen van het AD. Ze vroegen aan mij of ik een gratis krant wilde hebben.
Ik antwoordde, die wil ik wel maar zonder verkooppraatje of abonnement en spontaan zei de jonge man, hier mevrouw neem maar mee. Zo leuk toch haha.
Nou ja richting huis kom ik altijd door het Loetbos en zag een lege picknicktafel. Flesje water, zonnetje en een krantje even lekker gaan zitten lezen.


Nog een rondje paddenstoelen gaan fotograferen, het blijft gewoon zo leuk. Had al speciaal mijn stampers (laarzen) aangedaan want wilde naar een plekkie waar je over een soort geul moet lopen waar je letterlijk tot je enkels en soms nog verder wegzakt.
Ruim een uur lopen struinen en fotograferen, heerlijk dan denk ik nergens anders meer aan.
Heel veel keren op mijn knieën en weer omhoog, mijn sport wel weer gehad voor vandaag.
Zag echt veel vliegenzwammen die de meeste mensen het mooiste vinden, ik vind ze ook wel mooi maar die kleine minuscule paddenstoeltjes en zwammetjes hebben toch wel mijn grote liefde voor mij zijn ze zo puur en fragiel.
Het voelt dan ook zo heerlijk als ik thuiskom zo tegen de avond, haast een beetje winters aan. De verwarming aan, kopje thee, muziekje aan, wat kaarsjes aansteken en de foto’s gaan bekijken en bewerken. Zo werd het toch nog wel een mooie dag……

Dikke buik sessie

Mijn kapster is zwanger, nou is dat natuurlijk niet zo bijzonder, veel vrouwen van haar leeftijd, zo tegen de 30, krijgen kinderen. Zie dat wel in de vriendenkring van mijn zoon, daar is het echt een geboortegolf momenteel.
Mijn kapster ken ik al vanaf dat ze een baby was, heb haar zelfs nog regelmatig de fles gegeven.
Haar ouders en wij waren destijds bevriend met elkaar. En haar oudere broer groeide op met Peter, samen voetballen. Hij ging zelfs wel eens drie weken met ons op vakantie.
Ze is dus geen onbekende voor me.
De laatste keer dat ze mijn haar kwam knippen, net voor de bruiloft van Peter, vroeg ze of ik als ze thuis was met zwangerschapsverlof wat dikke buik foto’s wilde maken.
Ik vond het wel leuk om te doen en zei meteen ja, dat wil ik wel doen.
Bij Peter en Chantal heb ik het destijds ook gedaan, toen in huis en dat was zo bijzonder om te doen en het leverde prachtige foto’s op.
Zij wilde graag buiten wat foto’s maken met haar man er bij natuurlijk.
Vorige week stuurde ze al een appje, ik ben uitgewerkt, wanneer zullen we het doen maar het regende steeds zo vandaar dat we vandaag op pad zijn gegaan.
Het was best lekker weer, een zonnetje er bij en we vertrokken naar het natuurgebied.
Zij wist wel een aantal leuke plekjes waar ze graag foto’s wilde maken en daar gingen we naar toe.

Ondanks dat het nog geen vakantie is was het best druk daar, veel mensen op zoek naar paddenstoelen, die staan daar ook genoeg.
Maar we vonden wel een aantal plekjes waar het rustig was om wat foto’s te maken.
Ik haalde haar nog over om een aantal foto’s op een van de bruggen te maken, zelf vind ik dat altijd mooie plaatjes opleveren. En dat deden we, heb ze vanmiddag na de sessie even terug zitten kijken en zeker die zijn prachtig geworden. Heb er een aantal gemaakt dat ze het brugje afkwamen lopen en dan zo naar boven gericht wat foto’s gemaakt. Ik ben er echt heel tevreden met het resultaat.
Onderweg kwamen we nog een lange tak tegen die een halve boog vormde en zij zei, dat zou leuk zijn voor een boog als je gaat trouwen om daar foto’s onder te maken.

Ik zei wacht even, aan de andere kant was nog zo’n lange tak, we vlochten ze in elkaar en er ontstond een mooie boog waar ze onder konden gaan staan.
Kortom zo maakten we gebruik van alle natuurlijke materialen om mooie plaatjes te maken.
Heel leuk om te doen. Onderweg spotte ik nog een aantal vliegenzwammen en een houtsnijwerk bij een soort kinderspeeltuin. Best grappig gedaan. En ik heb gezien dat ik er nog een keer naar terug ga want zag nog zoveel dingen om te gaan fotograferen daar en zeker met deze halve lockdown beter buiten in de natuur dan binnen te zitten denk ik dan maar. P.s. onderweg toch nog een paar paddenstoelen gespot 😉 😉 .

Paddo’s spotten

Vanmorgen weer verder gegaan met mijn uithaal en wel mijn een na kleinste kamertje in het huis aangepakt en dat is de kelder.
Heb best een grote kelder, heel handig om wat voorraad te hebben en zo eens per jaar kijk ik of er per ongeluk niks staat dat over de datum is.
Ben altijd wel van de oudste naar voren en de nieuwe achterin en dat werkt wel goed want vandaag had ik maar 1 blikje dat over de datum was, nog maar kort dus kan dat nog best wel gebruiken.
Een plank stond op het punt om te vallen, de schroeven waren uit de muur gekomen maar repareren dus. Nieuwe plugjes en schroeven er in.
De kelder is ook de opslagplaats voor mijn oude kranten en die kieper ik meestal zo de kelder in omdat ik geen zin heb om netjes de trap af te lopen, gokkend dat ze precies in de kartonnen doos vallen. En zoals jullie raden dat lukt me niet altijd vandaar dat de vloer meestal bezaaid ligt met papier dat ik dan een keer in de week weer even opruim. Ook een methode toch.
Heb me voorgenomen om niet als een razende Roeland verder te gaan in mijn huis en trakteerde mezelf vanmiddag op een middagje paddenstoelen fotograferen in de Heemtuin.

Een mooi stukje fietsen, zo’n 15 km verderop is het, best wel een beetje fris vandaag.
Eerst nog even een broodje bij de Hema gaan eten want ja morgen is dat ook weer afgelopen helaas maar wel begrijpelijk.
Het was heel stil in de Heemtuin, kon op mijn gemak gaan fotograferen. Er zijn altijd veel paddenstoelen te zien en ben wat gaan prutsen met wat lensjes. Het voordeel van paddenstoelen is dat ze niet weglopen, bewegen dat maakt het wel wat gemakkelijker.
Nadeel is dat ik vind dat je paddenstoelen op ooghoogte moet fotograferen, had een kniematje dat ik normaal in de tuin ook gebruik, bij me om op te gaan zitten maar met mijn toch wel gammele knie soms lastig om weer overeind te komen. Nu hebben ze langs de paden sinds kort allemaal boomstammen gelegd, ideaal om me aan op te trekken. En dat beetje pijn aan mijn knie had ik er graag voor over.
Kortom een heerlijk middagje buiten zonder ergens anders aan de denken dan de paddenstoelen. En thuisgekomen een beker warme chocolademelk om weer op te warmen.

VVD………

Nee hoor bij mij geen politieke praatjes maar “vroeger” zeiden we voor de VVD altijd Veel Vrije Dagen en ja hoor die komen er weer aan.
Natuurlijk is het Voor Vrijheid en Democratie maar de vrijheid is even weer in de koelkast gezet, we zullen allemaal weer onze bezoeken moeten beperken.
En zonder de VVD te promoten moet ik wel zeggen dat ik best veel respect heb voor Rutte al denken veel mensen daar misschien anders over en dat mag. Maar je zou in zo’n pandemie maar de beslissingen moeten nemen, dat lijkt me ongelooflijk moeilijk.
Je doet het nooit goed en als je beslissingen neemt en niemand houdt zich er aan zijn we opeens het meest foute land van Europa met weer heel veel besmettingen die iedere dag meer worden.
Natuurlijk moeten er dan draconische maatregelen genomen worden en ja dan is in dit geval de horeca de dupe.
Vanmorgen dus even voor de laatste keer weer gewerkt want dichte horeca betekent voor mij geen werk natuurlijk.
Voor mij niet zo erg hoor, werk nog maar 2 uurtjes, wel leuk zo’n extraatjes maar kan zonder ook wel leven.
Ik hoor ook wel uit horeca kringen dat ze veel er aan gedaan hebben en dat geloof ik zeker maar zag ook wel waar het allemaal wel verkeerd ging. Volle terrassen in de stad, mensen die echt niet zoals afgesproken op een stoel zaten. Logisch ook je loopt natuurlijk ook hier en daar heen voor een praatje allemaal begrijpelijk.
En dan wordt er wel gezegd, de meeste besmettingen vinden thuis plaats en dat is dan ook zo maar het moet wel eerder ergens opgedaan zijn die besmetting.
Zag het afgelopen week in de trein ook hoor. Naast me wel met een pad er tussen vier jonge gasten die wel een mondkapje op hadden maar ze steeds afdeden, zaten te lachen en doen. Snap het allemaal maar toch was blij dat ik op een goede afstand zat met mijn mondkapje op.
En zo hebben gewoon veel mensen boter op hun hoofd want iedereen sjoemelt wel een eens wat met de regels en nu is dat afgestraft.
Ook al had Wim die beslissing zondag niet genomen hadden we elkaar nu toch weer niet kunnen zien want alleen nuttige reizen mogen. En ja voor ons is/was het nuttig om elkaar te zien maar ja denken de BOA’s daar ook zo over. Al zullen ze echt niet alle mensen die de trein instappen zullen ondervragen, dat is niet te doen.


Nou ja gelukkig bood mijn zwager vanmorgen spontaan aan om mijn fiets even op te gaan halen in Apeldoorn, zij hebben zo’n fietsrek achterop de auto en hij rijdt graag auto. Goed geregeld niet dat gezeur met de trein dus daar ben ik dan weer blij mee.
Wim had medicijnen gekregen en iemand die hem gaat helpen zijn papieren even op een rijtje te zetten. Prima geregeld. Hij klonk voor mij al weer beter dan zondag. Hij zei nog een keer voor mij is het echt niet het einde tussen ons. Heb gewoon even die rust nodig om te herstellen en mijn ritme weer terug te vinden. Dat voelde ook wel weer goed aan en de tijd zal leren of het ook zo gaat lopen.

De draad weer opnemen……

Alles begint inmiddels wel een beetje in te dalen al is het allemaal nog wel onwezenlijk.
Gisterenavond wel mijn zoon gebeld, heel veel tranen vergoten en ondanks alles vannacht zo ontzettend heerlijk en ononderbroken geslapen. Daar knapt een mens ook weer van op.
En zoals mijn moeder altijd zei, als je verdriet heb ga maar aan de slag en werken.
Volgens mij is dat nog steeds een goed advies.
Ben dus maar begonnen met vandaag letterlijk de draad weer op te pakken en heb een gordijntje genaaid voor de deur in de bijkeuken.
Had een heel leuk gordijntje gekocht bij de kringloop. Gewoon nieuw het bonnetje er nog aan voor 50 cent. Moest het alleen korter maken. De breedte was precies goed.
Nu moest ik nog nieuwe gordijnroeden hebben om hem op te hangen. Eerst maar even bij de kringloop gaan kijken en daar vond ik een roede waarvan ik dacht die zou wel eens de goede maat kunnen hebben. Ze moesten 75 cm zijn 2 stuks maar deze had een lengte.
“Toevallig” kwam ik in de kringloop een man tegen die blijkbaar ook wat op liep te meten want hij had een rolmaat in zijn handen. Ik vroeg op hij de roede even op wilde meten en dat deed hij en ja hoor precies de goede maat. Nog even gevraagd of ze daar soms een ijzerzaagje hadden, dan was het handiger geweest om mee te nemen op de fiets maar dat hadden ze niet. Toch maar op de fiets meegenomen, het woog niet veel maar wel onhandig. (Hoewel de schooljeugd die nogal eens niet achter elkaar wilde rijden deed dat nu wel met die stok in mijn handen haha, moet ik vaker doen)
Daarna bij Karwei die naast de kringloop zit haakjes gekocht om ze op te hangen, die zag ik niet bij de kringloop.
En natuurlijk ging ik ook even kijken hoe duur zo’n roede daar kostte, dat kan ik niet laten en ja hoor 8,00 en ik had hem voor 1,50. Koopje dus.
Op de terugweg nog even zitten fotograferen bij de surfplas waar ik altijd langs kom. Daar waren een aantal meeuwen bezig om andere watervogels te proberen weg te krijgen leek het wel. Bij de zwanen en de meerkoeten maakte dat geen indruk, een kuifeend kregen ze wel weggejaagd. Zo’n grappig gezicht.


Thuis de roedes aan de deur bevestigd en het gordijn op maat gemaakt. Ziet er echt leuk uit. Was toch wel een kale boel zo zonder gordijn.
Als er weer een soort lock down komt heb ik in huis gezien dat ik nog genoeg te klussen heb. Moet al mijn nieuwe raamkozijnen verven en wil meteen al het verfwerk goed bekijken als ik toch die verfkwast in handen heb en hier en daar wat bijtippen. Mijn schuur nog opruimen. In de tuin werken, de tomaten en komkommers komen nu echt aan hun eindje. Wat heb ik een enorme oogst gehad dit jaar.
Van 1 komkommerplant 104 snackkomkommers afgehaald en van een tomatenplant echt kilo’s rode snacktomaten en ook de gele peervormige snacktomaatjes deden het heel goed dit jaar.

En als ik zo hoor wat ze verwachten aan maatregelen mag ik wel blijven fietsen en daar ben ik wel blij mee. Dat zou echt een straf voor me zijn als dat niet meer zou mogen. Mijn moeder had gelijk hoor, werken is helend en goed voor een mens en zeker voor mij het rondje fietsen en even een half uurtje op een bankje bij de surfplas zitten en wat fotograferen.

Bye Bye love….

Weer een weekendje Apeldoorn maar het verliep wel heel anders dan ik gedacht/gehoopt/verwacht had.
Had er heel veel zin in om er naar toe te gaan. Vrijdag een mooie dag om te gaan fietsen naar Gouda, eens even geen regen. Heerlijk.
Eenmaal bij Wim thuis vertelde hij dat hij opgebrand is. Hij was diverse keren door zijn knieën gegaan dat hij niets meer kon. Bloedtesten wezen uit dat zijn gezondheid niet goed is momenteel.
Nou ja eigenlijk heb ik ook geen zin om het helemaal uitgebreid allemaal te gaan beschrijven maar had de laatste maanden al gemerkt dat er iets niet goed was. Hij was niet meer de man zoals ik hem leerde kennen 5 jaar geleden.
Druk met zijn bedrijfje, eigenlijk te veel werk voor hem alleen maar brengt te weinig op om een hulpje te nemen, bovendien kan hij moeilijk dingen uit handen geven. Heb het ook regelmatig aangeboden maar daar wilde hij niets van weten.
En onze weekenden samen waren eigenlijk de enige periodes dat hij kon ontspannen en wat anders doen dan maar werken.
Afijn na die weekenden duurde het vaak weer bijna tot het volgende weekend dat we samen waren voordat hij zijn achterstand had weggewerkt en dan begon het weer opnieuw.
Maar goed hij wilde dus onze weekenden samen voorlopig beëindigen. Ik was heel verdrietig en voelde ook wel aan dat voorlopig zal best wel eens definitief kunnen zijn. En ik snap ook niet helemaal dat hij juist die ontspanning van die weekenden als oplossing ziet.
Mijn hulp aangeboden (heb momenteel best veel tijd) maar dat wilde hij ook weer niet. Hij wilde voorlopig rust om zijn zaken op orde te krijgen.
Voor mij voelde het als een afscheid. De laatste weken best veel gebeld samen en hij er niets van heeft gezegd. Dat voelde toch ook niet fijn aan.
Weet dat hij het op onze weekenden alleen maar “leuk” wil hebben en dat is eigenlijk altijd wel gelukt, andersom trouwens ook. We gingen altijd voor elkaar iets aparts koken. Maar ook die dingen vragen natuurlijk voorbereidingen. We zochten altijd van te voren een mooie route uit e.d.
Ook al zei ik wel eens, ik kom voor jou hoor, niet voor een uitje op de Veluwe.
Het is niet anders. Heb mijn spullen die nog bij hem stonden ingepakt en meegenomen vandaag.
Wilde ook mijn E-bike meteen meenemen, die kan ook niet lange tijd stilstaan zonder te gebruiken. Had alles geregeld, ticket en plaats gereserveerd, dat moet tegenwoordig. Alleen de trein reed vandaag net niet direct naar Gouda en dan moest ik alleen met die 3 tassen in Utrecht overstappen en daar had ik geen zin in. Te zwaar om de trein in en uit te sjouwen. Mijn fiets nog daargelaten, die ga ik deze week nog een keer ophalen bij het station staat ie in de stalling en daar mag ie nog staan tot de 25e.
Ben er echt heel verdrietig van, zo onverwacht deze wending, zo niet verwacht maar het is niet anders. Ook daar zal ik weer mee moeten dealen en weet dat het dan ook wel weer goed komt met mij maar nu nog even niet.


Ondanks alles zijn we toch gisteren nog wezen wandelen in de tuinen van Paleis het Loo. Het was ’s morgens tot een uur of 3 prachtig weer nog. Een mooie wandeling gemaakt en veel paddo’s gezien in allerlei kleuren en maten….. Toch nog een vrolijke noot als laatste dus…..