De kop is er af……

Natuurlijk weet ik het inmiddels wel na zoveel jaren op deze aardkloot te vertoeven en wonend in Nederland dat niets zo veranderlijk is als het weer.
En toch verbaas is met nog steeds zo nu en dan. Ik kon me haast niet meer voorstellen vandaag dat het twee dagen geleden nog vol sneeuw lag overal, iedereen aan het schaatsen was maar goed dit is ook wel weer lekker hoor.
En blij dat het zo snel wegsmelt allemaal hoewel juist vandaag vond ik het nog heel erg opletten omdat ik wat nonchalanter werd en er hier en daar nog best wat plakken gestampte sneeuw lagen. Nu regent het hard denk dat het morgen helemaal wel over is allemaal.
Wel een lekkere lange ronde gaan fietsen, zonnetje en best lekker om te fietsen nog.
Wel grappig om te zien dat bij de mensen die netjes geveegd hadden hun stoepje en daardoor een hoge rand met sneeuw hadden gekregen aan de kanten er daar nog sneeuw op de trottoirs lag en bij mij, slechte burger, die niet geveegd had omdat ik het gewoon niet voor elkaar kreeg met al dat ijs er onder, alles is verdwenen. Alleen het ijs ligt nog in de vijver.
En opeens had ik vanmiddag weer eens zin om in de tuin te gaan werken. Veel voeren voor de vogeltjes levert ook veel onkruid op en ik denk dat ik dit jaar veel zonnebloemen zal krijgen zoveel lag er her en der nog en is uitgezaaid. Maar het maakt mij niet uit hoor dat ik wat extra zal moeten wieden de komende maanden denk ik zomaar heb er helemaal geen hekel aan en heb zo van die vogeltjes genoten de afgelopen winterperiode.
Vandaag ook voor het eerst mijn verjaardagscadeautje gebruikt, mijn knielbankje voor in de tuin, wat een goede aankoop zeg. Het is echt ideaal hoor. Krijg geen vieze knieën heb een steuntje er bij om op te gaan staan en als ik hem omkeer kan ik er op gaan zitten. Echt heel blij mee.


De kop is er weer af, vast een stukje onkruid vrij gemaakt, nog een weekje dan kan ik ook al weer de tuinbonen leggen, die moeten er altijd vroeg in. Krijg er weer helemaal zin in. Heb gezien dat ik nog wel even te gaan heb maar voorlopig geven ze voor het weekend prachtig weer op. Iedere dag een stukje dan komt het ook weer helemaal goed.
Gisteren was ik nog even bij onze eendenkooi wezen kijken daar zitten momenteel echt honderden smienten en andere eenden. Een mooi gezicht om even naar te kijken achter het scherm, zien dat ze hier en daar ook lekker kunnen bakkeleien en van hun plaatsje wegjagen……


Het interview….

Het schrijven van een blog kan soms aparte reacties oproepen. Zoals de keer dat ik gevraagd werd voor een interview in Nestor. Dat was heel erg leuk om te doen, zeker om met die fotograaf op stap te gaan in de polder om de foto´s die er bij kwamen te maken.
Of de keer dat ik gevraagd werd door een dierenarts die voor in de wachtkamer een foto op wilde hangen van een koe die in de sloot zwom. En diezelfde foto werd nogmaals gevraagd voor iemand die een boek over koeien ging schrijven. Hij/zij zou me nog een keer berichten wanneer het boekje uit zou komen. Nooit meer wat van gehoord. Dat vind ik dan wel wat minder, had de foto “gratis” afgestaan met wel die vraag om daar bericht over te krijgen. Dat gold trouwens ook voor die dierenarts die beloofde een foto van de wachtkamer te sturen, die moet ik ook nog steeds krijgen.
Dat is wel jammer maar ja ik ben totaal niet commercieel ingesteld om er wat voor te vragen dan.
Denk altijd maar dat het meer zegt over hen dan over mij met de nonchalance waar ze er mee omgaan.
Pas nog die reacties op een blog van 6 jaar geleden. En nu werd ik gemaild of ik mee wilde werken aan een interview over “geboren zijn met de helm”.
Ooit had ik daar een blogje over geschreven. Met de helm geboren – GewoonAnneke (wordpress.com) als iemand het leuk vindt om te lezen.
Maar goed deze vrouw ging een boek hierover schrijven. Haar overgrootmoeder was ook met de helm geboren en daar had zij heel wat verhalen over gehoord.
Op zich vond ik het wel leuk om te doen maar had wel meteen terug gemaild dat als ze op zoek was naar zweverige toestanden dat ze mij niet moest hebben. Ben wat dat betreft nogal nuchter ingesteld al heb ik best wat dingen bij mezelf ervaren waarvan ik denk “waar komt dat vandaan, hoe weet ik dat” . Maar aan de andere kant hoor ik die dingen ook wel van mensen die niet met de helm geboren zijn. Vandaar mijn nuchterheid hier in.

Afgelopen donderdag belde ze op en we hebben 1 1/2 uur zitten praten aan de telefoon en het was een leuk interview en gesprek. Ze was nog heel jong maar getriggerd door de verhalen van haar overgroot oma en met haar studie had dit ook zijdelings verband.
Afijn het was leuk en ik wacht het maar af. Wederom de belofte dat als het boek er zou zijn ik er van zou horen van haar, ze contact zou houden er over. Ik was de eerste die ze interviewde en ze had me via mijn blog gevonden.
Zo zie je maar een blog kan zorgen voor onverwachte en leuke dingen. Vandaag is de dooi hard ingezet, prima hoor die vieze troep nu mag van mij zo snel mogelijk weg zijn. Toch nog even de laatste smeltdruppeltjes proberen te fotograferen…ach alles heeft een leuke kant.

Het blijft lang licht………

Met al die zonnige dagen van de afgelopen week merkte ik ook opeens weer dat het al weer zo lekker lang licht blijft. Dan keek ik op de klok en dacht, pff al 6 uur geweest en het is nog steeds licht, hoe heerlijk is dat toch.
We gaan de goede tijd weer op.
De winter gaat op zijn retour, vandaag nog wel even een flinke ronde door de witte polder gaan fietsen waar overal geschaatst werd. Even naar mijn broer die in ons ouderlijk huis woont waar nog steeds op dezelfde slootjes als wij vroeger volop geschaatst wordt.
Een van de buren heeft er zelfs een hele “koek en zopie” gemaakt met een gezellig muziekje er bij. Oude tijden herleven, blijft leuk om te zien.
Zag zelfs op tv dat de laatste Elfstedentocht winnaar Henk Angenent deze tocht vandaag geschaatst heeft en nu in 10 uur tijd gefinisht is op de bonkervaart in Leeuwarden. Grappig toch. Ook bij de molens in Kinderwijk was het een drukte van belang, mooie vaarten ook om daar te schaatsen.
En nu vind ik het ook weer prima hoor, heb lekker een week genoten van het mooie weer, plaatjes kunnen schieten van het winderwonderland. Al die vogels in mijn tuin, wat zal ik deze zomer veel onkruid moeten wieden maar maakt mij niet uit hoor, heb het er voor over.
Heb echt uren zitten kijken er naar.
Vandaag nog wat filmpjes gemaakt, ik film eigenlijk nooit en dat is maar goed ook blijkt als ik die filmpjes zie, filmen is ook een vak. Te snel bewogen maar goed een paar zijn er wel leuk om te bewaren. En wie weet, de sneeuw is echt niet in een nachtje verdwenen krijg ik morgen nog een herkansing. Weet nu hoe ik het anders moet doen.
Maar als het dan toch gaat dooien laat het dan maar warm water gaan regenen zodat de straten snel schoon zullen zijn en de fietspaden weer befietsbaar. Ook wel weer fijn om niet te hoeven zoeken naar wegen om ergens te komen.


Wat ik deze week wel trouwens had, weet niet of dat komt van het buiten zijn in deze kou maar dat ik echt zoveel slaap had. Vrijdag dacht ik 5 uur even een uurtje op de bank en dan eten maken en ik werd om half 8 pas wakker. En ook vandaag en gisteren na het warme eten hou ik met moeite mijn ogen open. Ach dat zal ook wel weer over gaan en ’s nachts sliep ik er niet minder om. Ben nou eenmaal een slaapkop.
Krijg ook wel weer tuinkriebels zie hier en daar al van alles boven de sneeuw uitpiepen, de natuur gaat gewoon door sneeuw of geen sneeuw. En dat is maar goed ook, laat de lente maar komen.

Was het gisteren?

Was het gisteren dat ik je voor het eerst je schaatsjes onderbond en we het ijs opgingen. Je vond het geweldig, er niet af te slaan en ik ook niet.
Naar de ijsbaan of in de polder, op het slootje voor het huis. Je had het snel onder de knie en al heel snel ging je stoer met je handen op je rug rijden. Zelfs als het al begon met dooien ging je nog naar de ijsbaan om te schaatsen. Een landijsbaan dus er door zakken zou hooguit een paar natte voeten opleveren.
De keer dat je een jaar of 8 was en nog een poosje buiten op het slootje mocht schaatsen ’s avonds. Ik ging mee met de hond om het toch maar in de gaten te houden. Heel de middag was er door alle kinderen geschaatst maar blijkbaar was er toch ergens een gat gekomen in het ijs en precies daar schaatste jij in. Wat was je geschrokken, geen diepe sloot, had je zo op de kant en weer in huis. Je was toch goed geschrokken van het koude water en heel eerlijk vond ik dat niet erg en dacht ik, dat maakt je wel wat voorzichtiger. Met vrienden later lange tochten als er ijs was in de polder maken. Meedoen met schaatstochten. En nog steeds doe je graag zodra het kan de ijzers onder om te gaan schaatsen.
Was het eergisteren dat ik mijn schaatsjes onder gebonden kreeg in huis want rondom ons huis waren sloten. Mijn moeder droeg ons naar het ijs en de hele buurt was aan het schaatsen. Met elkaar veegden we het stuk ijs tussen twee bruggen schoon en hielden het ook schoon. Ik kon er niet genoeg van krijgen. We wisten iedere wel en wak te vinden, in die tijd moesten de boeren nog brandwakken hakken, afgebakend met takken. Als we weer naar binnen gingen stond de dampend hete chocolademelk op ons te wachten.
Mijn ouders schaatsten allebei niet maar een aantal buren konden goed “zwieren” en die leerden dat aan alle kinderen die dat leuk vonden. En ’s avonds naar de ijsbaan in het dorp. Dan mochten we niet onderdoor over het ijs schaatsend er naar toe maar moesten over de dijk van mijn moeder.
Tot de middelbare school had ik doorlopers die ook weer ergens gekregen waren, een doos met schaatsen die ieder jaar gepast werden, wie welke zou passen.
Op de middelbare school was ik de enige die nog geen kunstschaatsen had, mijn oudste zus had ze en mijn jongste zusje had ze van iemand gekregen. Mijn oudste zus vond dat zo zielig dat ik van haar eerst verdiende geld echte Nooitgedagt kunstschaatsen kreeg. Wat was ik er blij mee en ben ik er altijd zuinig op geweest. Zelfs een vriendin van Peter heeft er nog ooit op geschaatst. Later kwamen er noren en gingen we poldertochten schaatsen.
Was het vandaag dat ik filmpjes en foto’s kreeg van Yenthe op de schaats, zo te zien is het een kind van haar ouders want ze vindt het zo leuk. Ik geniet er met volle teugen van. Iedere dag stuurt Peter weer filmpjes door.
Zelf schaatsen doe ik niet meer maar vandaag wel een rondje gefietst en gewandeld door de polder en de Loet waar volop geschaatst wordt. Ik zie mensen onder de bruggen doorgaan en ik voel nog hoe dat is, zeker als je wel eens een brug verkeerd inschatte en net je rug of kop stootte of net te weinig vaart had om er helemaal onderdoor te komen. Het hoort er allemaal bij.
Net zoals vallen op het ijs. IJs moet betaald worden zei mijn moeder altijd, iedere keer als je valt is het een dubbeltje. Kijk maar in het ijs daar zie je die dubbeltjes allemaal zitten.
En bij thuiskomst vandaag na twee en een half uur buiten te zijn geweest herkende ik dat gevoel van vroeger.
Eerst krijg ik het warm als ik binnen kom, maak een warme beker chocolademelk. Daarna ga ik rillen, voel me van de warmte rozig worden. Sommige dingen veranderen nooit en ik hoop dat het zo blijft en ook Yenthe nog veel keren mag genieten van het schaatsen en de winterpret.


Aldus Ed Aldus

Ik geniet nog steeds van het prachtige zonnige weer al was het vandaag wel een stuk kouder door de oostenwind maar toch lekker een eind gaan fietsen, een rondje wandelen bij de surfplas, heerlijk hoor. De surfplas met twee gezichten. Aan de ene kant de watervogels die nog een wak proberen open te houden en aan de andere kant schaatsers. Beide een mooi gezicht.
Begin van de week toen alle weermannen/weervrouwen nog over elkaar struikelden om te vertellen hoe lang en hoe koud het allemaal zou worden was op een gegeven moment ook Ed Aldus uitgenodigd in het programma “goedemorgen Nederland”.
Ed Aldus is al jaren lang de weerman van radio/tv Rijnmond.
Jarenlang luisterde ik iedere ochtend als ik aan het werk was in het café naar Radio Rijnmond, waar de destijds legendarische Hans van Vliet een programma had.
Samen met mijn werkgeefster deden we ook altijd mee met het spelletje waarbij je een plaat moest raden, maar het lukte ons nooit om op tijd er tussen te komen en in de uitzending.
Ook was er een item dat je voor iemand een bloemetje aan kon vragen. Dan kon je iemand opgeven die iets leuks gedaan had of op een andere manier wel een bloemetje kon gebruiken.
Nu had ik in die tijd een keer een kaakontsteking in het weekend, mijn wang was zo dik dat mijn ene oog gewoon dicht was.
Ik ging naar een tandarts in Schoonhoven, zo’n ontzettend aardige man die mij “opereerde” (zal de vieze details besparen) en zo de druk en de pijn wegnam. Kon de man wel zoenen. Vandaar dat ik belde naar de studio en die tandarts opgaf voor het bloemetje. Blijkbaar vonden ze dat zo leuk dat ik in de uitzending kwam om het verhaal te vertellen en de tandarts kreeg zijn welverdiende bloemetje. Zo leuk was dat.
Maar goed even terug naar Edje. Hij gaf ook altijd het weer en het weekend weer en ik moet zeggen, hij zat er zelden naast.
En nu was hij dus ook in die uitzending en in tegenstelling tot de andere weerprofeten die de Elfstedentocht allemaal noemden zei Edje op zijn zelfverzekerde Rotterdamse manier dat het helemaal niet zover zou komen.
Hij relativeerde ook de Siberische temperaturen van – 20 die hier en daar genoemd werden en voorspelde wel winterweer met matige tot strenge vorst in de nacht maar niet langer dan een goede week.
En zoals het er nu naar uit gaat zien had hij weer helemaal gelijk.

Zelf heb ik Ed Aldus ook een keer geïnterviewd bij een boekpresentatie van een fotoboek over Hollandse luchten waar hij aan meegewerkt had. Dat leverde dit plaatje met hem op uit mijn serie “op de foto met beroemdheden” haha.
Het grappige was dat ik om de foto op te zoeken zat te bedenken welk jaar dat geweest moest zijn en mijn geheugen werkt nog goed want ik wist nog precies dat het de eerste dag was dat ik voor mezelf een E bike had gekocht en naar die presentatie was mijn eerste ritje er op. Het klopte precies en ik vond de foto uit 2013.
Het weekend hoop ik nog lekker op weg te gaan om wat plaatjes te schieten en daarna mag het van mij ook wel weer gaan dooien hoor. Heb ook wel weer zin in wat lente en tuinieren maar mooi vind ik het nog steeds

Zit een vrouw achter het raam……

Ik geniet echt zo met volle teugen van dit weer, zeker nu er weer op bepaalde wegen gefietst kan worden waardoor weer het natuurgebied en de polder voor mij bereikbaar worden.
Maar ik geniet ook mateloos van de vogels in mijn tuin, kan dan zomaar een uur of langer voor het raam of achter het raam, dat hangt er vanaf aan welke kant je staat, zitten met of zonder camera en kijken. Het blijft zo’n prachtig gezicht.
Momenteel zitten er 4 merels in mijn tuin. Sinds ik ook appeltjes meng met zaden lusten ze er wel pap van. Nu heb ik verschillende voerplekken gemaakt maar op een of andere manier willen ze allemaal op dezelfde plek foerageren en dat is zo nu en dan flink kissebissen en elkaar wegjagen. Zo leuk om dat te volgen. Zag nu ook pimpelmeesjes en zelfs de meeuwen hebben het eten ontdekt. Ach alle vogels zijn welkom denk ook dat ze allemaal wel trek hebben toch nu die sneeuw er ligt.


Vanmiddag weer wat verder gaan fietsen, het was zo heerlijk buiten ben naar het natuurgebied gegaan bij ons in de buurt en daar meer dan een uur gaan wandelen en wat fotograferen. Op een bankje heerlijk in het zonnetje gezeten en een sinaasappeltje gegeten. De mensen zijn allemaal zo vrolijk ook en maken een praatje.
Het gaat boven verwachting goed eigenlijk met mijn knie, of het door de fysio-oefeningen komt ik weet het niet maar het lopen gaat me lijkt het wel steeds makkelijker af. En daar ben ik ontzettend blij mee.
Zo heel veel meer beleef ik momenteel ook niet maar morgen ga ik proberen weer wat verder te gaan fietsen. Kijken hoe de wegen daar zijn. De meeste doorgaande fietspaden zijn goed begaanbaar maar de fietspaden door het natuurgebied zitten nog vol met sneeuw. Daar wordt niet gestrooid. Is ook niet erg, dan ga ik daar gewoon lopen en zet mijn fiets ergens neer.
Morgen maar weer eens proberen een paar boodschappen te doen, heb nog wel genoeg in huis hoor en red het nog wel een weekje als het zal moeten maar iets vers is dan toch wel weer lekker ook. Veel foto’s ik weet het maar ik vind het gewoon zo mooi momenteel. Een paar dappere waren al aan het schaatsen….. zal die weekend daar wel heel druk worden geef ze eens ongelijk denk dat iedereen wel naar buiten wil met dit weer. Schaatsen doe ik niet meer hoor, kijken is ook leuk.



Het blijft opletten……

Gisterenmiddag werd mijn nieuwe scherm bezorgd en toen ik de doos zag dacht ik, oef als ie maar niet te groot is voor mijn kast. Ik had het wel opgemeten maar met een liniaal die tot 30 cm ging en dan zo’n beetje met mijn vinger er bij met de losse pols opgemeten. Maar er zat natuurlijk een flinke laag tempex nog om heen zodat ie dan ook precies past, aan beide zijde denk nog een speling van 1 1/2 cm. Aansluiten was een fluitje van een cent, even wel van oei wat een groot beeld maar toen ik foto’s ging zitten bewerken zag ik het verschil in kwaliteit van beeld wel, wat een helder en duidelijk beeld. En ga ik zitten tikken kan ik overschakelen zodat het beeld veel rustiger is en minder vermoeiend voor mijn ogen. Ideaal dus.
Appt even met Peter en hij zei, mooi dan kan je lekker binnen blijven zonder je te vervelen haha. Ik vertelde hem wel dat ik van plan was vanmiddag een stukje te gaan fietsen.
Pas je op mam, zei hij en ik beloofde het. Heb ook geen behoefte aan een gebroken arm of been hoor.
Vanmorgen meteen het zonnetje in mijn slaapkamer dan spring ik (bij wijze van spreken hoor) meteen vrolijk mijn bed uit. Tien uur ga ik meedoen met heel Holland in beweging en ben zo enthousiast bezig dat ik niet goed oplet en bijna struikel over de punt van het vloerkleed. Ik kan me nog net staande houden en denk zo zie je maar dan denk je oppassen in de sneeuw en in huis zou ik nog een arm of been breken als ik niet oppas. Buiten is het veel veiliger. 😂🌞😂🌞😂
Vanmiddag de polder in gegaan, eerst een stuk fietsen, de wegen waar ik fietste waren heel goed begaanbaar. Daarna mijn fiets neergezet en gaan wandelen. Het is een prachtig gezicht de sneeuw, bevroren sloten, blauwe luchten, het doet gewoon even zeer aan mijn ogen. Vogels die proberen nog een stuk water open te houden met elkaar. Zwanen die op het ijs zitten te slapen, lijkt me niet echt lekker maar goed, ik ben ook geen zwaan. Overvliegende ganzen. Een torenvalk op uitkijk en een aalscholver die in het zonnetje zit te drogen.
Ga een mooi stuk wandelen en ook dit pad is helemaal niet glad, kom nog meer mensen tegen en het valt me op dat iedereen echt zo vriendelijk en blij is, hoe leuk is dat toch. Zo’n cadeautje van de winter dit weer. Peter appte gisteren ook al heb je nog de ijsbaankaarten bij de hand mam met een een foto van zijn schaatsen, ben er klaar voor hoor. Die heeft er ook zin in. Denk het komende weekend dat het druk zal zijn in de polder en ijsbaan met schaatsers, wandelaars en fietsers. Heerlijk toch buiten zijn, beetje vriezen en helder weer…. laat maar komen.

Met geen tien paarden……

Zon en sneeuw dat is een geweldige combinatie en ik was vandaag dan ook niet met tien paarden binnen te houden. Al kan ik nog niet fietsen dan maar gaan lopen.
Eerst nog de vriezer schoonmaken. Had gisteren alle laden buiten gezet zodat vannacht de vriezer lekker kon ontdooien. Helemaal mooi leeg was ie, sopje er door en de laden een voor een weer naar binnen, wat ordenen en de laden ook allemaal schoonmaken. Ook weer gebeurd mooi weer er voor.
Zoek mijn wandelschoenen op, lang niet aangehad maar ze passen nog precies, een grof profiel er op lijkt me prima om mee in de sneeuw te lopen. En dat klopt. Ik overweeg nog of ik een legging onder mijn lange broek aan zal trekken. Vanmorgen zeiden ze ook dat de gevoelstemperatuur lag rond – 10 en op een of andere manier blijft dat dan toch in mijn hoofd hangen. Tot ik mezelf toespreek en zeg, doe niet zo achterlijk, het is 2 graden onder nul met een zonnetje er bij, weinig wind. Je hebt wel met lagere temperaturen gefietst of gewandeld buiten. Ik luister naar mezelf en ga gewoon zo weg en krijg het al lopend onderweg zelfs warm. Het is gewoon heerlijk.
Eerst naar een parkje en ik zie dat de wegen daar naar toe al schoon zijn. Dan ga ik nog verder naar de Lek kijken, ook altijd een mooi gezicht. Het is nog hoog water, dat zou je niet verwachten met een oostenwind dan is het meestal laag water maar het was voorspeld dat het hoog water zou zijn.
Maar hier en daar wat foto’s en niet minder belangrijk een praatje.
Allereerst met een man die zijn honden aan het uitlaten is een gezellig praatje over zijn honden en de sneeuw. Later nog met een postbode, was er wel weer aan toe om met iemand te praten.
Heb best gebeld en geappt de laatste dagen maar zo onderweg een praatje is voor mij best belangrijk.
Moet wel weer op tijd thuis zijn want mijn scherm kan bezorgd worden, heb een tijdsslot gekregen dat ze kunnen komen. Maar dat uurtje buiten zijn deed me zo ontzettend goed.
Zag ook dat de dijken goed befietsbaar zijn dus morgen ga ik lekker op de pedalen, echt de polder in, daar zal ik nog wel hier en daar dan moeten lopen maar dat is niet erg. Kijk er nu al naar uit.
Voorlopig was ik hier al weer blij mee want wil nog wel even genieten van dit sprookjeslandschap. Trakteer mezelf vanavond op pannenkoeken… jammie wat een mooie dag.

Huisarrest……

Het voelt wel als een beetje huisarrest vandaag. Ik vind het prachtig hoor de sneeuw maar wil eigenlijk wel graag de polder in om wat te gaan fotograferen en daar was het nu nog niet echt lekker voor. De straten zijn best nog glibberig dus fietsen is nog geen optie en lopen naar de polder is voor mijn knie nog te ver. Het sneeuwde hier vanmiddag ook weer, niet veel maar wel van die fijne stuifsneeuw, niet zo lekker ook voor mijn camera.
Afijn van de nood maar een deugd maken. Heb een nieuw scherm gekocht een heel mooie, groter, extra geschikt voor fotobewerking en instelbaar dat de kleuren rustiger zijn voor je ogen. Ik ga het ervaren. IJs en weder dienende (heel toepasselijk nu) wordt ie morgen gebracht. Mezelf maar eens verwend, verder geef ik toch geen cent uit in deze tijd. Een mooie gelegenheid om mijn computerkast eens goed schoon te maken voordat hij komt, hij kon wel een sopbeurtje gebruiken.

\Gisteren heb ik trouwens voor het eerst mijn bed verschoond met mijn nieuwe systeem met kussenslopen met knopen en aan de binnenkant op de hoezen bandjes gemaakt, ook aan het dekbed bandjes gemaakt. Bij de vouwstrook heb ik drukkers gemaakt. Het opmaken ging een stuk gemakkelijker en vanmorgen zag alles er nog strak en netjes uit. Succesvolle missie alleen heb ik nu verder geen band en drukkers meer dus de rest moet nog wachten tot betere tijden dat de winkels weer open zijn. Niet erg want dat zijn toch mijn zomerdekbedden. Alle slopen zijn wel bijna allemaal klaar.
Twee keer wil ik gaan wandelen, doe mijn brace voor mijn knie om maar het is toch niet echt lekker en ik ga weer terug. Ik mis gewoon het buiten zijn. Ga rond mijn huis wat lopen rommelen, wat foto’s van de tuin in sneeuw maken. Mijn handtekening op de bevroren vijver schrijven met een stok en afdrukken van mijn handen in de sneeuw maken. Het lijkt of er een geest rondwaard in de tuin. Nutteloze onzin dingen. In de buurt van de deur de sneeuw wat wegscheppen maar het echte buitengevoel komt niet. Maar morgen zeggen de weerprofeten dat de zon gaat schijnen en minder wind. Dan hoop ik echt wat verder te gaan en genieten van het witte sprookjesland.
Even een filmpje kijken Notting Hill, vast een heel oude film maar ik vond hem leuk. (Was nooit een filmkijker tot ik Netflix kreeg, corona en veel vrije tijd).
Vanavond nog even alle laden uit de vriezer buiten gezet en de stekker er uit gehaald dan kan ie vannacht ontdooien en kan ik de vriezer morgen schoonmaken. Zo is ook dit winterweer nuttig voor mijn achtergebleven klusjes in huis. Gelachen ook nog wel om een filmpje dat ik zag op FB van Koot en Bie wat blijven die toch van alle tijden goed nu een Elfstedentocht weer actueel is.
De eenbenige schaatser – Van Kooten en De Bie – YouTube

Jantje huilt jantje lacht……

Gisterenavond begon het te sneeuwen en vanmorgen was het een witte wereld. Ik vind dat prachtig om te zien. Ook al weet ik dat ik dan niet kan gaan fietsen, dat is dan wel weer jammer want ik zou wel graag in de polder wat foto´s willen gaan nemen maar goed. `t Kan niet allemaal natuurlijk.
Hoop dat de straten gauw weer zover zijn dat er gereden kan worden, ik woon ook in een straat die niet gestrooid wordt, andere doorgaande straten en wegen zijn meestal eerder weer toegankelijk. Ik zie het wel.
Alles zoals ik eerder schreef geregeld. Een grote bak extra voer voor de vogels gemaakt, maak dan een mengeling van brood met olie er over, zaden en appels. Dat was het eerste dat ik deed vanmorgen nog voor ik zelf aan mijn ontbijtje ging. Voor elk wat wils zeg maar en ja hoor de vogels kwamen in de tuin. Een prachtig gezicht en ik zat lekker achter het glas met mijn camera klaar te kijken en wat te fotograferen. Van Peter kreeg ik de prachtigste filmpjes en foto’s van Yenthe in de sneeuw een waarbij ze tot aan haar kont in de sneeuw stond zo prachtig gezicht. Ze genoot er zo van appte Peter. Ik had haar vorig jaar voor haar verjaardag een skipak gegeven want normaliter gaan ze altijd op wintersport. In de uitverkoop op de groei had Chantal de maat ingeschat en gekocht. En nu past het precies en kan ze het goed gebruiken, het staat haar zo ontzettend leuk.
Dan wil ik even de foto’s gaan bekijken op de computer en doet mijn computerscherm het niet, zal niet herhalen wat ik toen zei. Haal de laptop die ik van mijn zus gekregen heb ooit een afdankertje dat is duidelijk (oké je mag een gegeven paard niet in de bek kijken ik weet het maar traag pff kan daar zo ontzettend slecht tegen) en ik had er ooit mijn blog, fb en mail op geïnstalleerd. Maar inmiddels al weer een paar maanden niet aangeraakt en dan gaat ie weer van alles vragen en doen, weet ik die codes weer niet omdat ik mijn computer niet op kan starten. Heb wel een back up op een andere schijf dat lukt dan nog wel. Ga een stukje dagboek zitten tikken, wil het opslaan en dat doet het niet. Laadt mijn foto’s in dat lukt maar ze openen in het fotoprogramma niet, het blijven kleine pictogrammen waar ik niks mee kan. Ga ik nog even verder met alle ellende nee, maar opeens was ik zo ontzettend verdrietig dat ik niks anders meer kon dan alleen maar huilen en huilen.
Sneeuw ik vind het prachtig, niet fietsen is daar het gevolg van daar had ik rekening mee gehouden, eten had ik genoeg in huis maar dan een computer waar ik niks mee kan, mijn foto’s waar ik niks mee kan doen. Dat waren juist de dingen waar ik me zo op verheugd had te doen op mijn “thuisdagen”. Het was de druppel en ik kon het gewoon niet tegenhouden, het leek wel of alles van de laatste maanden er opeens uitkwam.

Maar goed toch maar weer mezelf herpakt, de zolder opgegaan om te kijken of ik nog een andere kabel had misschien om iets mee te doen. De grote opruimwoede van de eerste coronagolf had die allemaal in de blipvert laten verdwijnen. Met de gedachte er achter als ik ooit nog zo’n kabeltje nodig heb bij de kringloop liggen voor 50 cent bakken vol met die dingen. Maar ja daar had ik nu niks aan. Mijn reservescherm dat ik had, had ik vorig jaar aan Wim gegeven. Pfff….. baalde echt met grote balen.
Dan maar kijken voor een nieuw scherm en ik stuurde een linkje naar Peter om te vragen wat hij er van vindt van degene die ik uitgezocht had.
Hij stuurt een berichtje terug, mam je hebt nog een klein tv’tje op de slaapkamer staan die kan je ook als computerscherm gebruiken. Sjips daar had ik net nog niet aan gedacht. Ga meteen dat ding ophalen en ja hoor hij doet het gewoon. Niet zo’n groot scherm maar alles doet het weer. Ben er zo blij mee, voel me opeens weer zo ontzettend gelukkig. Wat zit een mens toch raar in elkaar. Maar gewoon het idee dat ik niet kon bloggen, niks met mijn foto’s kon, niet in mijn dagboek kon schrijven. Toch allemaal dingen die mij door deze tijd heen helpen maakte me zo verdrietig. Jantje huilt, jantje lacht, het ligt zo dicht bij elkaar.
Nou ja een nieuwe monitor ga ik toch wel kopen en die laptop gaat echt wel de vuilnisbak oftewel het inlevercentrum in, dat is toch alleen maar ergernis. Vind een laptop al niks en zeker als ie dan zo traag is, de batterij niet goed meer werkt, die is rijp voor de sloop zal ik maar zeggen.
Zo kon ik toch mijn foto’s bekijken bewerken en er nog een keer van genieten. Op naar nog meer mooie winterse plaatjes.