Op het nippertje gered…

het-pictogram-van-de-hond-vector-frans-buldog-zwemmen-beeldverhaalkarakter-ringspool-symboolillustratie-krabbelontwerp-leuk-154419760Vandaag ging ik een eind langs de Lek fietsen, de oevers zijn momenteel prachtig met al die bloemen die er groeien. (geen foto’s gemaakt dit keer komt nog wel).
Het was niet warm genoeg om te zwemmen,wat ook nog wel best veel gedaan wordt,  maar ik zag wel allerlei bootjes varen en dat bracht de herinnering terug aan een verhaal over de Lek. Mede door het drama dat deze week zich afspeelde in Scheveningen. De Lek die soms zo kalm lijkt maar ook zo verradelijk is.
Vooruit verder weinig inspiratie, hier komt ie……heb de namen even aangepast…….

Op zaterdagmiddag ging Elke zoals ze zo vaak deed, haar hond uitlaten op het terrein van IHC maar deze keer ging het helemaal mis.
Haar nog jonge Franse Buldog Annie van 6 maanden gleed uit en viel in het water van de Lek.
In een flits bedacht Elke wat ze zou kunnen doen en besloot toen haar hondje na te springen omdat die niet goed kon zwemmen. Het enige waar ze aan dacht was om haar bril af te doen en met kleding en al sprong zij de Lek in.
Elke is een geoefend zwemsters die wekelijks enkele keren in het zwembad haar baantjes gaat trekken. Ze kreeg haar hondje te pakken en probeerde tegen de stroom in de richting van de Schans op te zwemmen omdat ze daar mensen had zien zitten. Het viel zwaar tegen, sterker nog ze voelde dat haar krachten het helemaal gingen begeven, met kleding aan, het hondje vasthouden en dan nog tegen een flinke stroom in zwemmen. Nog een tijdje ging ze op haar rug zwemmen met het hondje op haar buik om even tot rust te komen.
19645195-illustratie-van-een-meisje-gekleed-in-een-roze-zwembroek-zwemmen-op-een-witte-achtergrondZe realiseerde zich opeens dat ze het misschien niet zou redden tot ze opeens een groot touw zag hangen dat ze vast pakte.
Aan het touw geklampt en het hondje boven water houdend begon ze te roepen maar ondanks dat er toch regelmatig mensen en jongelui op dat terrein zijn werd daar niet  op gereageerd. Met al haar nog resterende krachten ging ze met haar hoofd voorbij de hoek en riep opnieuw.
Op de Schans zat Alex in zijn woning te genieten van het mooie weer, hij hoorde wel iets maar reageerde daar niet op tot hij opeens een hoofd in de golven op het hoekje zag en hij zonder verder na te denken zijn surfplank in het water gooide en er naar toe ging. Hij zette het hondje op de plank en Elke klampte zich aan de plank vast en zo bereikten ze de veilige kant.
Dinsdag 20 juli was ik bij Alex thuis waar ook El met haar man naar toe waren gekomen en haar hondje om nogmaals voor de zoveelste keer haar grote dank uit te spreken dat hij haar gered heeft.
Alex kent het water van de Lek en weet ook dat het op dat punt heel hard kan stromen en zeker zoals het op dat moment was na een flinke bui is het een gevaarlijk punt. Voor Elke gold dat niet, zij woont, komend vanuit de stad, ongeveer drie jaar in Krimpen aan de Lek en had het gevaar van deze stroming toch wel onderschat.816niG5Y39L._AC_SY355_
En dat is toch wel haar boodschap die ze over wil brengen met dit verhaal en natuurlijk Alex in het zonnetje zetten.
Het water in de Lek is op veel punten gevaarlijk om in te zwemmen, voor de mensen die dat nog niet weten is dit verhaal van Elke denk ik wel het overtuigende bewijs.
En Alex kan dit alleen maar beamen, hij was precies op het goeie moment op de goeie plaats en daardoor kon een groter drama voorkomen worden. Een held voelt hij zich niet maar het was wel een speciale belevenis voor hem.

Foetsie zijn ze……

IMG_5272 (2) (Middel)Een verrassende dag vandaag… eerst appte mijn zus of ik zin had om een stukje te gaan fietsen in ieder geval weer eens iets samen te doen.
En daar was ik ook wel aan toe hoor (zij ook trouwens) dus op de pedalen naar mijn zusje gegaan. Er stond nog wel een stevig windje vandaar dat we besloten toch maar even naar een winkelcentrum te gaan.
Had er wel weer zin in om de economie te spekken maar niet alle winkels in en uit dus we hielden het op twee winkels.
Onderweg weer eens lekker beppen samen, hoe leuk is dat toch, veel leuker dan via de app of telefoon. Een paar leuke shirtjes gescoord en het voelde wel goed aan om weer even wat nieuws aan te schaffen.
Niet zoals we eerst ook nog van plan waren ergens onderweg wat gaan zitten drinken daar vonden we het nu niet lekker genoeg voor.
Was dus redelijk op tijd weer thuis. Nu had Peter gisteren iemand op een weggeefhoek gezien die het soort tegels vroeg als ik had. Hij had gereageerd op iemand die ze ook weggaf en was teleurgesteld dat hij ze gemist had.
Ik had hem gisterenavond nog een berichtje gestuurd en hij reageerde meteen of ik een foto wilde sturen. Dat vanmorgen gedaan en wel gezegd dat ze nog wel in de tuin lagen maar dat vond hij geen probleem. Hij wilde ze wel zelf oprapen, wilde ze heel graag hebben.
En vanmiddag kwam ie meteen al. Kon zijn auto niet in de buurt parkeren maar heb een aardige buurman die zijn auto naast het huis heeft staan en die wilde hem wel even weghalen zodat hij wat tegels in kon laden.
Ik vroeg zo waar hij ging wonen en dat bleek niet zo ver bij mij vandaan te zijn in een nieuw gebouwd huis van de WBV. Alleen hij had nog niet de sleutel en wilde al die tegels dus in een aantal sessies naar het dorp brengen waar hij nu woont en dan later weer terug naar Lekkerkerk. Dat vond ik wel een gedoe voor hem. Maandag zou hij een gesprek hebben met de WBV over zijn nieuwe woning en er voor het eerst naar binnen.
Zand had hij al gehad van de WBV en dat lag al op de plaats waar hij het wilde betegelen.
Ik zei hem dat hij eerst maandag maar even moest vragen of hij die tegels daar dan al vast kan brengen omdat hij ze nu kan krijgen. Iemand helpen werkt voor mij altijd twee kanten op. Hij zei dan ga ik nu vast alle tegels er uit halen en stapel een gedeelte op, als het dan mag van de WBV dan hoef ik er ook niet zo ver mee en ook geen 2x alles te verplaatsen. Hij blij, ik blij dat alle tegels er uit waren. Hij was een paar uurtjes wel bezig er mee. Zo nu en dan voorzag ik hem even van wat te drinken. Een aardige jongen half in de 20, onderwijsassistent en ging voor het eerst op zichzelf wonen. Heel eerlijk zei hij dat hij ook zijn huis in moest richten en geen geld over had om een nieuw terras te maken nu vandaar dat hij voor een paar jaar zulke tegels als die van mij wilde hebben.
IMG_5271 (2) (Middel)Nou ja mooi toch…… ik hoef geen container te betalen, Peter hoeft ze er niet uit te halen, die kan zo beginnen met het zand van de week. Hij heeft de tegels die hij graag wil hebben en als ze dan nog een week bij me zouden liggen dat vind ik dan ook geen probleem.
Ik moest natuurlijk nog snel alles weer van de straat halen. Een zware bloempot zette hij voor me in de tuin. En toen hij klaar was zag ik dat hij ook bij de ingang uit zichzelf twee nieuwe tegels neergelegd had zodat ik niet meteen in het zand stapte en stapstenen naar de schuur gemaakt.
Grint en tegels allemaal weg….  ik superblij en voelde me echt een bofkont met zulke leuke mensen ook die het goed konden gebruiken.

Verroest…….

Kunst met een grote K of kunst met een kleine k. Ik weet het kunst is voor iedereen anders en het zegt je iets of het zegt je niets.
Het kan alle kanten op.
Een aantal jaren geleden kregen wij op de rotondes bij de ingang van onze dorpen, Lekkerkerk en Krimpen aan de Lek (de voormalige Nederlek gemeente) twee nieuwe beelden en die waren gemaakt van verroest materiaal.
In eerste instantie dacht ik, wat een roestbakken zeg, maar op zich en wat ze voorstelden vond ik het eigenlijk nog wel best mooi die beelden.
Eigenlijk keken ze elkaar vanuit de verte aan.

Samen

Een vrouw en een man en beide gaven iets weer van de geschiedenis van het dorp. Lekkerkerk de touwslagers en Krimpen aan de Lek walvisvaarders…..
Later fietste ik een keer in Alblasserdam en zag ik opnieuw zo’n verroest beeld staan aan de waterkant. Wat het voorstelt weet ik niet. Vond er ook niks aan. En dacht ook wel, zeker in de aanbieding dat staal dat niet roestvrijstaal is maar juist gaat roesten.

Roestbeeld
Vandaag ging ik met het voetveer over naar Nw Lekkerkerland. Wij hebben echt best een mooie skyline. Helemaal geen opschepperij maar ik hoor het van veel mensen. Een mooi gezicht zo de kerktoren, de muur en de toch wel oudere huizen er achter.
En ik zag dat ze nu aan de muur allemaal nieuwe bloembakken gehangen hebben. En verroest die waren ook weer van dit materiaal gemaakt.

Roestbak
Ik vind het er echt niet uitzien. Hoop dat de plantjes zodanig hard zullen gaan groeien zodat ze er voor gaan hangen. Het zal wel “mooi” zijn hoor maar ik vind het echt een aanfluiting al die verroeste dingen. Gelukkig hangen ze niet aan de waterkant zodat het uitzicht en onze mooie skyline gewoon blijft.

47203024_10155983173033008_8362973814111338496_o

 

 

Vakwerk…..

VoortuinIk had/heb twee heel handige broers…. mijn oudste broer heb ik nog en mijn jongste broer is overleden volgende week al weer 9 jaar geleden.
Van wie ze dat hebben?  Zeker niet van mijn vader die heb ik nog nooit van mijn levensdagen een spijker in de muur zien slaan.
Mijn moeder daarentegen was wel handig in huis ook. Maar beide jongens hadden ook een technische opleiding gehad.51781130_369284157241459_2338834886397263872_o Mijn oudste broer werd loodgieter en ging later bij de waterleiding werken.
Hij kocht het huis waar wij in onze jeugd woonden met wel veel grond, daar heeft hij een paleisje van gemaakt. Volgens mij is hij er ook al zolang hij er woont aan het verbouwen en veranderen.  Mijn jongste broer werd timmerman en werkte later als sporthalbeheerder en kluste graag thuis.
Bloembakken 234Vorige week is mijn oudste broer bij mij mijn zonnescherm er af wezen halen. Ik denk dat het zonnescherm al zo’n 40 jaar oud was, als het niet ouder is. Wij namen het over van de vorige eigenaar. Maar nu was het echt wel aan zijn eindje. Bovendien gebruikte ik het toch zelden omdat ik gewoon hou van de zon in mijn huis hoe warm het ook is.
Alles nam hij mee en zorgde er voor dat het weer afgevoerd werd. Netjes werd hij uit elkaar gehaald en alleen de stof hoefde hij niet meer te hebben. En geloof me toen we die verder afrolden was het gewoon nog mooi en heel sterk en dat na zoveel jaren echt kwaliteitje hoor.
BloembakMijn jongste broer verloochende zijn vak niet en voor in zijn tuin had hij heel veel houten plantenbakken gemaakt.
Toen hij overleed nam ik er ook acht mee, niemand wilde ze hebben. Drie grote achtkantige bloemenbakken van hout en 5 kleinere bakken en ik verfde ze zwart. Een mooi gezicht voor mijn huis op de straat en de 5 andere hingen met aardbeien aan een muurtje achter. Om de 2 jaar moest ik ze wel allemaal verven. Mijn val van een paar maanden geleden werd veroorzaakt door een van die 5 bakken waarvan inmiddels hier en daar het hout al verrot was. Ze zijn de container in gegaan.Bloembak 2
Nu was ik bezig vanmorgen om ruimte te maken voor het zand en een container en daarvoor sleepte ik die 3 grote bakken naar de kant.
Bij twee van de bakken brak de hele onderkant er uit, daar komt natuurlijk het meeste vocht en was het hout inmiddels verrot. Helaas pindakaas, repareren is geen optie dus ook voor de laatste 3 bakken van mijn broer is het einde verhaal.
Het verder uit elkaar halen was nog wel een dingetje want ik dacht het wel met een paar flinke klappen te fiksen maar nee. Het was een heel klusje om ze te slopen. Op een gegeven moment had ik het door hoe ik dit het beste kon doen. De klauwhamer er tussen en dan maar wrikken.
Bloembakken 43Bak een zit al in de container die meteen vol is de andere zullen wel volgen als ie weer leeg is. Wel vakwerk van mijn broer en ook wel jammer eigenlijk. Nu maar gaan bedenken wat ik daar weer neer kan gaan zetten.
O ja…… ik heb ook een heel handige zoon die de handige harrie genen geërfd heeft. (ook van zijn vader hoor die is heel erg handig)  Hij heeft pas nog op bestelling wel 20 grote bloembakken gemaakt……. Dus die misschien eens lief aankijken maar niet teveel vragen eerst de straat maar daar ben ik al zo blij mee.  Een andere optie is om een aantal tegels er weer uit te halen…. nog maar niet geopperd bij mijn zoon hahaha en daar wat dingen in de volle grond te zetten, zit zelf te denken aan een paar leuke fruit leiboompjes….
Komt tijd komt raad……

Schijn veiligheid…….??

Ja ik heb best een paar dagen gehad dat ik me futloos, vervelend, moe en weet ik wat voelde. Was het gewoon helemaal zat die Corona dat gedoe overal.
Ik voelde van alles in mijn lijf, de meeste vreselijke kwalen kwamen in mijn gedachten langs en ik weet ook hoe dat komt. Te weinig om handen (ja gisteren wel dat grint gedaan oké maar dat zegt ook niks terug) te weinig contacten en gesprekken, te veel alleen.
Vanmorgen na een flinke regenbui (wat een zegen voor mijn tuin) op de fiets gestapt maar dat rot gevoel bleef toch wel.
Gewoon angst, doe ik alles wel goed, raak ik niet besmet. En ik weet het angst is een slechte raadgever.
Regelmatig denk ik ook na over de veiligheid in de winkels. Bij de meeste winkels nu mag (moet) je zelf je winkelwagentje of mandje ontsmetten en dan denk ik. Is dat nu veiligheid?  Dan maak je waarmee je duwt schoon maar als ik dan bij de kassa komt dan trek ik toch het wagentje met de achterkant achter me aan. Zou niet weten hoe je dat anders moet doen.  En weet jij wie wat vastgepakt heeft in die winkel. Ik vind het lastig en denk dan dat het schoonmaken van die stuurstang alleen zo weinig helpt. Ik hou het maar op na een winkelbezoek meteen mijn handen te wassen met een desinfecterende handzeep en in de winkel niet aan ogen of neus te zitten.
Of als ik even bij de buren ga vragen of het zand daar op de straat gestort mag worden. Ik zit wel op afstand maar dan hoor ik opeens dat ook in het zorgcentrum waar ik vrijwilliger ben nu een aantal corona besmettingen zijn en mijn buurmeisje werkt daar en die zit er ook. Dan ga ik meteen als ik thuiskom uitgebreid mijn handen weer wassen. Ik weet het hoor, als ik daar maar aan blijf denken kan je ook niets meer.
Vanmorgen, een kilometer of 10 was ik onderweg en opeens werd ik zo kwaad en ziek van mezelf en zei ik hardop…….. dan krijg je verdomme toch die rotcorona. Laat je er nou niet zo gek van maken, als je die pech hebt gebeurt het toch. Je kan niet alles voorkomen in het leven.
En raar maar waar, het hielp, een flinke ronde gefietst en toen ik thuiskwam had ik opeens weer zin in van alles. Onkruid van de straat voor mijn huis verwijderd.
Afspraken gemaakt met Peter over het zand bestellen, een container bestellen.
Nog wat grint bij elkaar geharkt en bij de buren weer die vervelende braam die iedere keer weer terugkomt er uit gehakt. In het vrijgekomen gat kon ik nog een aantal emmers met grint neergooien. Ziezo die was ik ook weer kwijt.
Er woont toch nog niemand en op zo’n oppervlakte grint viel het niet eens op.
Geen tijd om ergens over na te denken, de meeste pijntjes voelde ik opeens niet meer.
Ook weer iets leuks om naar uit te kijken dat Peter een paar dagen komt om hier de straat te doen. Beetje helpen en bezig zijn er mee. Dat heb ik gewoon nodig….. blij dat daarna het OV weer “open” gaat en ik naar Apeldoorn kan. Misschien mijn werk weer begint…ik kijk er zo ontzettend naar uit gewoon weer om bezig te zijn met dingen en mijn radertjes in mijn hoofd even wat rust te gunnen. Ik snak er echt naar…..

Opgeruimd staat netjes…..

IMG_5237Het gaat eindelijk gebeuren, mijn achterterras gaat opnieuw bestraat worden en iets opgehoogd. Heel veel hoeft niet want zakken doet het daar eigenlijk niet meer zo.
Ook de zijkant naast mijn huis waar nu een flinke laag grint ligt gaat betegeld worden.
Ik vind het best zwaar worden om bijvoorbeeld een volle vuilnisbak door het grint te rijden en een fiets met tassen met boodschappen ook.
En aangezien ik ook geen 18 jaar mee ben haha wilde ik het graag betegeld hebben.
Maar dan moest wel dat grint weg natuurlijk.
Nu heb ik voordat de aannemer in mijn buurhuis kwam al daar in de voortuin veel onkruid weggehaald waaronder een woekerende braam (die ik vandaag al weer terug zag trouwens, dat is net onkruid).
Daardoor waren best wat gaten ontstaan en daar heb ik destijds al zo’n kruiwagen of 12 grint opgegooid.
Mijn overbuurvrouw heeft ook al een aantal zakken grint meegenomen maar nog was er veel over.
Nu ik zeker wist dat Peter zou beginnen ben ik vandaag begonnen met het vullen van zakken met het grint. Had speciaal van die puinzakken er voor gekocht.
Iedere dag een aantal zakken vullen en vanmorgen had ik er dus 4 gedaan. Het is best zwaar werk om te doen maar gewoon rustig aan, niet sjouwen met die zakken maar ergens neerzetten en dan zo met een schep vullen.
Ik dacht ik zet die 4 zakken vast op de weggeefhoek. Misschien zijn er best mensen die dat grint nog kunnen gebruiken. En binnen de kortste keren kreeg ik zo al 5 reacties en vanavond was het opgelopen tot 12 reacties van mensen die ze wel wilden hebben.
Dus maar geloot en vrijdag komt ie man het al ophalen. Super natuurlijk. Had vanmiddag vast nog maar 5 zakken gevuld, meer zakken had ik niet. Maar het meeste is nu wel weg.
Morgen ga ik gewoon nog wat van die zakken kopen want dan kan ik misschien een ander er nog een plezier mee doen en voor mij nog belangrijker ik ben het kwijt en hoef er geen afvoerkosten voor te betalen.
IMG_5238Eigenlijk wilde ik ook al de tegels er uit gaan halen, die heb ik ook op de weggeefhoek gezet maar daar zijn nog een reacties op gekomen. Maar je weet het nooit.
Maar ik mocht het niet doen van Peter, dat doe ik zelf wel zei hij. Nou voor mij zou het een goede arbeidstherapie zijn want heel eerlijk verveel ik me best stierlijk zo nu en dan.
Het zijn zo’n 175 tegels en ik dacht als ik er ieder dag een stuk of 20 doe dan zijn ze er allemaal uit en kan Peter zo beginnen. En zo zwaar zijn die 30×30 tegels niet hoor.
Komen er geen reacties dan huur ik een container om ze af te voeren dan ben ik ze ook maar kwijt. Helemaal zin in om dit ook nog op te knappen.

Uit de oude doos……

In de tijd dat ik voor de krant werkte kwam ik soms echt prachtige verhalen of mensen tegen zoals in dit verhaal. Een echtpaar waar ik kwam omdat ze 60 jaar getrouwd waren en de man wist de mooiste verhalen te vertellen.
Later kwam ik hem nog een keer tegen onderweg en dit schreef ik destijds er over.

Ik kwam hem tegen op de fiets, ik kende hem van het interview ter gelegenheid van hun 60e huwelijksjubileum.

Een man die altijd buiten was op zijn tuin of op het water, aan het fietsen.
Bijzonder boeiend wist hij te vertellen hierover, zo boeiend dat ik tijd en uur vergat en maar bleef luisteren.
Verhalen over varen in een tijd dat er nog geen motorboten waren, doorspekt met humor en aangevuld met fantasie zodat ze nog mooier werden.
Hij stopte en zei tegen me “Ik ben 90 jaar geworden en nu hebben ze een mobieltje voor me gekocht. Ik moet hem meenemen als ik ga fietsen in de polder voor als er wat gebeurt.
Dus dan doe ik dat maar, niet dat het wat uitmaakt, als ik onwel raak kan ik toch niemand meer bellen. 
Maar ik doe het voor haar, om haar gerust te stellen. 
Voor hij weer wegging zei hij nog “Ik weet trouwens niet eens hoe ie werkt” . 
Lachend stapte hij op zijn fiets en vrolijk belde hij nog even toen hij wegreed.

Mooie verhalen die ik soms onderweg tegen kom.
Vandaag een harde wind, nog wel een lekker stuk gefietst en ik zag de eerste jonge zwaantjes van dit jaar. Altijd zo’n prachtig gezicht. Pa en Moe Zwaan trotse ouders (daar ga ik dan vanuit) van dit 8-tal.