De muisjes………

imagesAls je wel eens met een busreis mee geweest bent of misschien zelfs meerdere keren zoals mijn zus en ik dan herken je ze meteen. Zo’n stel dat alles weet, altijd als eerste in de bus zitten, het eerste bij het ontbijt aan tafel zit, nooit ergens hoeft te wachten op…… Ja herkenbaar?
Afgelopen vakantie kwamen we allemaal in Didam. Zo gaat dat met deze reisjes, bussen uit alle delen van het land komen daar samen, drinken een bak  koffie of thee en daarna gaan ze in de bussen die naar de verschillende bestemmingen gaan.
Wij kwamen als eerste bus in Didam aan, zij zaten ook bij ons in de bus en kwamen uit Dordrecht.
Ze renden uit de bus ongeveer het restaurant, met de mooie naam Juffrouw Tok, binnen om een bakje koffie te scoren. Hij voorop en zij als zijn schaduw achter hem aan.
Voortdurend kletsend over van alles en nog wat. Zussie zag ze ook en zei, zouden ze ook naar Luxemburg gaan en ja hoor al snel hoorden we ze praten over het busnummer. Hetzelfde als ons nummer en dat klopte ook, ze zaten als eerste weer in de bus een beetje schuin achter ons.
De hele reis hoorden we de man praten over van alles. Wat iets kostte, hoe het hotel was. Blijkbaar wist hij alles al en waren ze overal al geweest en ook met verschillende download (1)maatschappijen. Zijn vrouw reageerde soms op zijn verhalen en een heel enkele keer nam hij haar visie ook over.
Wij noemden ze “de muisjes”. Ze leken zelfs op elkaar.
Ondanks het feit dat ze eigenlijk best veel en niet heel zachtjes aan het praten waren, vonden we het eigenlijk ook niet storend. Het was ook eigenlijk wel komisch hoe die twee steeds weer probeerden “publiek” te krijgen van andere mensen in de bus.
Lukte dat niet maakte het hem ook niet uit want het praten ging onverminderd voort.
De volgende morgen bij het ontbijt waar we allemaal wel ongeveer een kwartiertje moesten wachten omdat de capaciteit in het hotel niet zo groot was zaten zij allang te eten. Kijk zei ik tegen ze zus, ze kauwen zelfs synchroon.
Het gekke was dat toen ze een keer niet meegingen naar een excursie we ze op een of andere gekke manier misten haha.
Ach dat heb je gewoon in zo’n bus. En dit keer was er ook weinig samenhang. We hebben het wel gehad dat er leukere groepen waren. Edoch wij troffen een paar stellen waar we goed mee op konden schieten en zo nu en dan als we elkaar tegen kwamen wat gingen drinken met elkaar. De laatste avond hadden we ook met een stel afgesproken en dat was heel gezellig, waren heel leuke mensen.
Op het einde van de reis kreeg ik muisje toch nog een keer stil. De bussen moesten weer gewisseld worden. Veel mensen wisten niet hoe snel ze uit de bus moesten komen alsof die andere bussen zonder hen zouden vertrekken. Ja zei muisje  in het voorbij lopen tegen ons “vele eersten zullen de laatste zijn” tegen ons omdat wij gewoon even nog ldownloadekker bleven zitten wachten tot de “ik ren uit de bus storm” voorbij was. Ik zei, daar heb ik nog nooit van gehoord. Echt niet waar?  zei hij heel verbaasd kijkend. Ik hielp hem maar uit de droom en zei. Natuurlijk heb ik dat wel gehoord maar weet u ook waar dat gezegde vandaan komt?  Hij wist het niet. “Ik zei dan bent u ook niet Bijbelvast”. Hij was meteen stil, volgens mij ook beledigd want het laatste stuk van de reis toen we weer in dezelfde bus zaten had hij een plaats achterin de bus gekozen. En gek we misten het gewoon….. haha.

Massenoire…

Massenoire (Middel)Vandaag geen weer om buiten veel te doen. Vanmorgen wel met mijn zussie nog even een rondje kringloopwinkels gedaan en weer wat plastic hoesjes voor weinig op de kop kunnen tikken.
Nog net een begin van de regen toen ik naar huis fietste, zussie had weer geluk die is altijd 5 km eerder thuis dan ik, zij kwam nog net droog over haha…..
Zo erg was het ook niet. Het leek vandaag wel of de vermoeidheid op me viel. Best heel intensieve weken gehad en dat mag dan ook wel. Warme sokken aan, dekentje, programma op tv waar ik gewoon bij in slaap kan vallen en dat gebeurde dan ook meteen…. lag gewoon een paar uur te slapen.
Mooi weer om mijn foto’s weer eens te gaan bekijken. Moest nog een aantal van de Luxemburg foto’s bekijken en bewerken.  Even kwam dat vakantiegevoel weer terug, wat waren het mooie dagen.
We zaten in een hotel in Esch-sur-Alzette een achteraf gebied zoals dat meestal het geval is bij deze reizen. Zo kunnen ze de prijzen laag houden. Een prima hotel trouwens heel 71 (Middel)nieuw, schoon met een ruime kamer, zitje er nog bij. Omringd met eettentjes wan tin het hotel zelf kon je alleen ontbijten.
Het hotel was gelegen in een omgeving waar vroeger weer hoogoverns warn en de nieuwe gebouwen die er nu staan zijn helemaal geïntegreerd in deze oude industriële omgeving. Hippe eettentjes en een winkelcentrum tussen of onder gedeeltes van de oude fabrieken. Ik vond het echt een fantastisch gezicht, fascinerend en ik ben dan op een avond even een uurtje gaan fotograferen. Het heeft echt iets. Hoewel ik wel begreep dat de meeste mensen uit de bus er niets aan vonden. Dat mag ook. Zelfs toen ik vanmiddag de foto’s nog zat te bewerken en bekijken voelde ik weer die fascinatie van dat stukje geschiedenis dat ze zo mooi, in mijn ogen dan, gevlochten hebben in de moderne gebouwen.
Het onderstaande vond ik op een site over Luxemburg er over. De foto’s zijn van mezelf.

Le Fonds de Belval het “Massenoire” gebouw Centrum voor de wetenschap en hoogovens in Belval Esch-sur-Alzette

In 1911 werden in Belval de meest geavanceerde en grootste hoogovens van Europa in gebruik genomen. Niet eens honderd jaar later, in 1997, werd de laatste hoogoven in Luxemburg stilgelegd. Wat achterbleef is een verlaten industriële zone van maar liefst 120 hectare. De gietijzerproductie en een industrieel tijdperk behoren tot het verleden, maar tegelijkertijd werd dit het begin van een groot stedelijk project. In het midden van de industriële relicten is de “Cité des Sciences”, een centrum voor de wetenschap, in wording. De toekomstige universiteitscampus omvat verschillende gebouwen van de universiteit van Luxemburg, openbare onderzoeksinstituten, woningen, winkels, dienstverlenende bedrijven en start-up-ondernemingen, terwijl er daarnaast diverse sociaal-culturele activiteiten worden georganiseerd. De site en hoogovens zijn sinds 4 juli 2014 voor het publiek geopend.
De Cité des Sciences werd aangelegd door het Fonds Belval op het industrieterrein, “Terrasse des Hauts Fourneaux”. In het bezoekerscentrum, “massenoire”, dat vlak voor de hoogoven ligt, is een informatieve tentoonstelling ingericht. De tentoonstelling gaat tevens in op de historische en stedelijke ontwikkeling in het zuiden van Luxemburg.
De hoogovens van Belval werden behouden en zijn met een innovatief concept in de nieuwe stadswijk.
Hoogoven A is voor het publiek geopend en kan bezocht worden (gesloten van 1 november tot 31 maart).

Foto blogje………

Ja soms kan ik het niet laten dan zie ik weer iets waar een fotostrip van gemaakt kan worden… zoals van deze pa/ma fuut met zoon/dochter…..

Ik heb mijn best gedaan de laatste jaren dus dit weekend even lekker niks. Wim weekend, iedereen een fijn weekend al laat het weer voorlopig nog wel veel te wensen over…… maar ook dan proberen we er weer wat leuks van te maken…….

Futen 1 tekst

Futen tekst 12 (Middel)

Futen tekst 3 (Middel)

Fiuten teksta 4

Futen met tekst 5 (Middel)

Fuut tekst 6 (Middel)

Futen tekst 9 (Middel)

Fitem tlest 10 (Middel)

Futen met tkest 11 (Middel)

Futen met tekst 15 (Middel)

Futen tekst 15 (Middel)

Foto’s en zo……

Inmktvis zwamn 3Vandaag had ik een rustige dag, geen afspraken gemaakt, hoefde niets mocht alles wat ik wilde doen.
Geen wekker en dat betekende wel dat ik kwart over 10 pas wakker werd. Beetje aan de late kant maar naar buiten kijkend dacht ik, heb ook helemaal niets gemist.
Vanmorgen begonnen met mijn fotobestanden wat bij te werken. Ik ben altijd bang om foto’s kwijt te raken dus ik safe ze dubbel. Ze staan zowel op een externe harde schijf maar ik zet ze ook nog een keer op een aantal sticks die ik op een andere plaats bewaar.
Best nog wel een klusje maar ook wel leuk om te doen.
Had trouwens pas nog een raar geintje met foto’s.  Ik had dit jaar best veel foto’s gemaakt van paddenstoelen en ben ook lid van een FB site met mensen die allemaal foto’s maken van paddenstoelen en daar plaats ik dan regelmatig wat foto’s op.
Een paar weken geleden zat ik even te kijken op die site en zag een leuk filmpje langskomen, een soort power point presentatie van allemaal verschillende foto’s. Echt leuk om te zien en ik zag ook wel bekende paddenstoelen langs komen.
Nu hoor ik denken, hoe herken je die maar goed ik had dit jaar voor het eerst wat inktviszwammen op de foto gezet en die zijn behoorlijk specifiek.Inktvis zwam (Middel)
Dus ik plaatste er een opmerking onder, leuk ben je ook in de heemtuin wezen fotograferen.
De man die het filmpje gemaakt had antwoordde me, ik niet hoor. Het waren dus niet zijn foto’s hij had het filmpje gemaakt voor een andere fotograaf. Ik ging nog eens beter kijken naar die foto’s en dacht, verrek, er zitten gewoon foto’s van mij bij. En op die foto’s had die man dus zijn eigen naam op gezet.
Ik stuurde een berichtje naar de maker van het filmpje en die wilde me eerst niet geloven maar ik vroeg hem nog eens goed te kijken.  Ik vertelde hem dat er een foto bijstond waarbij ik als achtergrond een paar blaadjes had gezet, nu kan ik me voorstellen dat je dezelfde paddenstoelen fotografeert maar dat je dan ook dezelfde blaadjes achter een paddenstoel zet voor de achtergrond dat gaat er bij mij niet in dus. De man had blijkbaar wat beter zitten kijken en later kreeg ik antwoord en zei hij, je hebt gelijk, er zitten 8 foto’s van jou bij.
Had de beheerder van die site inmiddels ook een berichtje gestuurd en die had het filmpje verwijderd. Misschien staat het elders nog wel hoor ik weet het niet.
Van mij had ie de foto’s ook best mogen gebruiken maar dan je eigen naam op andermans foto’s zetten dat vind ik wel knap lullig natuurlijk.
Had al eerder van een bevriende fotograaf gehoord dat ik mijn naam eens op mijn foto’s moest zetten omdat hij ze wel eens tegenkwam.  Maar ik vind het altijd zo’n rotgezicht die namen er op. En tenslotte ben ik geen beroepsfotograaf maar ook voor mij zijn er wel grenzen.
Sombere honingzwam 3 (Middel)Nou ja vanmiddag nog meer fotoperikelen want toen het droog werd toch nog even op de fiets gestapt en mijn gemaakte fotoboek gehaald voor mijn werkgever die vandaag 50 is geworden en zondag een feest geeft. Het is echt prachtig geworden en ben er ook heel blij mee. En ga er vanuit dat hij dat ook wel zal zijn.
Waar ik ook blij mee was eindelijk weer eens een stukje blauwe lucht te zien en zelfs achter de wolken een zonnetje……heerlijk na al die vervelende grauwe dagen.
Daar voel ik me weer een stuk lekkerder bij.

PS. Ben wel een mooi weer fotograaf dus deze foto’s zijn uit het archief…..

 

Help me uit de droom…..

Dames 1Heb al eerder over mijn dromen geschreven. Ik droom vaak en veel en onthou ze ook met grote regelmaat.
Soms word ik zelfs lachend wakker of vind ik het zelfs jammer dat ik wakker word.
En ik heb het ook wel meegemaakt dat de droom na een sanitaire stop gewoon verder ging.
Dromen houden me soms ook nog lang bezig zoals de droom die ik pas had.
En die droom ging over een aantal bloggers, ja het was zelfs geen nachtmerrie maar een leuke droom. Alleen het einde was wat onbevredigend en daarom mijn vraag om me uit mijn droom te helpen.
Wat was mijn droom:Edward cartoon Rietepietz had een aantal bloggers uitgenodigd voor een gezellig middag. Marja was uitgenodigd, zij was samen met haar zoon die gereden had. Ik zei de gek en nog een vrouw die niet in mijn dromen voorkwam vreemd genoeg. En er zou nog een man komen en wel Edward om foto’s te maken.
We zaten gezellig aan de thee te wachten op Edward die nog aan de late kant was. (Foei Edward)
Op een of andere manier was Wim er ook bij, die was meegekomen maar was het gekletst van de dames al lang zat en was met Henk in de tuin verdwenen want daar waren nog wel wat klusjes te doen.
Een mooie tuin was het. Je moest vanuit de kamer via de openslaande deuren een paar treetjes af via een hele brede trap en kwam dan in de tuin.
Wim en Henk konden het goed vinden samen en waren druk aan het rommelen in de tuin.
Wim en HenkWij hadden het ook naar ons zin en kletsten heel wat af. Zo leuk om nu Riet en Marja eens een keer “echt” gezien te hebben. Alleen die vierde vrouw he……. wie was dat waarom zag ik die niet in mijn droom want ze was er al wel.
Dus Riet, Marja help me uit de droom, wie was het want terwijl we daar zo gezellig zaten en de mannen aan het tuinieren waren werd ik wakker en zelfs na een sanitaire stop kwam mijn droom niet meer terug.  Ik wacht het maar ff af of de oplossing toch nog komt.  Werd trouwens ook deze keer wel lachend wakker, zo’n leuke droom was het………..

Sorry maar ik heb alle foto’s met veel plezier van de blogs afgepikt en ge(mis)bruikt……

Van winter naar lente…..

Wat een wereld van verschil in twee dagen tijd, vrijdag adviseerde iemand me nog om niet te gaan fietsen en vandaag konden de sjaal, handschoenen en muts de zolder op bij wijze van spreken, wat een prachtig zonnig voorjaarsweer was het.
Gisterenavond waren Peter en Chantal weer thuisgekomen van een geslaagde wintersportvakantie al hadden ze zelf niet geskied of zo dit jaar maar gewoon lekker een weekje met familie van Chantal doorgebracht.
Vanmiddag dus gauw even gaan kijken bij de kleine Yenthe wat was ze al weer gegroeid, zoveel wijzer geworden, al weer lachen, echt lachen en soms ook heerlijk scheel kijken.
Meteen het hete hangijzer ook maar aangepakt en een gesprek aangegaan over het oppassen. Maanden geleden hadden ze al gevraagd of ik ook een dag op wilde passen en ik had toen ja gezegd. Maar de geboorte van Yenthe heeft toch meer met me gedaan dan ik ooit verwacht had en ik wil gewoon eerst mezelf weer in orde hebben voordat ik deze verantwoording durf aan te gaan. Met pijn in mijn hart maar ze snapten het gelukkig wel. En ben dus eerste reserve geworden, bij ziekte of als ze eens wegmoeten maar niet iedere week een dag vast daar op gaan passen.

Ik vind het wel heel erg jammer maar toen ik naar huis fietste voelde ik ook een enorme last van mijn schouders vallen want ik was hier al maanden mee bezig of ik het wel aan zou kunnen.
Vandaag een lange route gefietst voordat ik bij Peter en Chantal was, langs de IJssel waar nog heel wat drijfijs in lag. Je zag in de polder dat alle vogels weer tot leven gekomen zijn.
Zaten ze twee dagen geleden nog kleumend bij elkaar nu was er volop leven, zag je weer reigers in de polder. Heel veel bergeenden, krakeenden, smienten. Een prachtig gezicht en fotograferen zonder dat je handen er af vriezen is ook niet verkeerd.

De verklaring………

FamiliewapenJa ik vraag me wel eens af waarom ik zwanen altijd zo leuk vind. Zwanen hebben van die verschillende verschijningsvormen en ik zie wel herkenbare dingen met mezelf.
Zoals als ze uit de sloot komen en het weiland opgaan, van de sierlijk zwemmende vogels in de sloot naar toch wel wat logge waggelende zwanen op het weiland. Ongeveer zoals ik me voel als ik op mijn knieën heb zitten werken of fotograferen en weer overeind kom.
Alleen het sierlijke zwemmen in de sloot, helaas dat moet ik ontberen.
Zoals ze opstijgen uit de sloten, eerst een stukje “lopen” en dan het luchtruim kiezen en dan begrijp ik opeens wel waarom de KLM ze ooit gebruikte als reclame voor vliegen.
Als ik ze vliegend over hoor komen, dat mooie kenmerkende geluid van ze, heel anders dan bijvoorbeeld ganzen die altijd snateren en herrie maken. Bij zwanen is het een soort zoevend geluid.
Eigenlijk hoor ik zwanen als ik te dichtbij kom alleen maar blazen maar een paar weken geleden tijdens het baltsen van de zwanen hoorde ik ze ook echt harde geluiden maken om te imponeren, mededingers weg te houden of whatever….
De broeiende zwanen, altijd zo’n prachtig gezicht, de bescherming van de jongen, ze onder hun veren mee laten varen.
Kortom zwanen zijn best mooie watervogels in de polder. Niet de allermooiste dat vind ik toch wel de Zwarte Sterns en de Visdieven. En ik heb ook wel een zwak voor de hooligans van de polder de meerkoeten. De elegance van de futen. De vele ganzen en eenden soorten. Nou ja zo kan ik nog wel even doorgaan. De mooie tijd het broedseizoen komt er weer aan en daar verheug ik me nu al op.
Maar om even terug te komen op die zwanen, ze inspireren me vaak om een fotoblogje van te maken, ik zie gewoon de verhalen zo voor me. Ben geen dr. Dolittle maar soms denk ik dat ik begrijp wat ze bedoelen. ( https://nl.wikipedia.org/wiki/Doctor_Dolittle_(1967)) Voor wie niet weet wie dr. Dolittle was.
En vorige week kwam ik er opeens achter hoe dat nu eigenlijk komt dat ze me zo fascineren. Ik had het met Wim over mijn familienaam, het feit dat we zelfs een eigen familiekrant hadden (of misschien zelfs nog hebben, ben er niet zo actief mee) en ook een eigen wapen.
Ik zocht het even voor hem op, wist het ook niet meer precies maar ja er staat in dat wapen duidelijk een Zwaan. Het kon niet missen natuurlijk, alle stukjes van de puzzel vielen opeens in elkaar. Het is verder maar een miezerig wapen hoor moet ik zeggen, geen dappere leeuwen, zwaarden of andere dingen er in maar gewoon voor een Friese naam.
Het is bijna weer weekend, morgen ga ik lekker een weekendje Apeldoorn, ze geven prachtig weer op dus mooi om daar wat te gaan wandelen. Heerlijk vooruitzicht hoor, heb er dan ook heel veel zin in……. Iedereen een mooi zonnig weekend en tot laters…..
Op de foto’s een compilatie van foto’s die ik de afgelopen jaren maakte met allerlei levensfases van zwanen…….