De knop om……

Bijene 1 (Middel)Gisterenavond na het fietsen ging ik wat papieren uit zitten zoeken en opruimen en opeens betrapte ik mezelf er op dat ik opeens niet meer aan pijntjes en dingen dacht en ik me een stuk rustiger voelde worden. Niet als een gestreste kip zoals de dagen er voor op de bank zat, zo van wanneer begint het weer.
Wim had al weer gebeld, wat een schat is het toch. Ik twijfelde nog of ik vandaag wel zou gaan werken en hij zei ook, misschien kan je het beter wel doen. Hommelel (Middel)Gaat het niet dan kan je altijd nog naar huis gaan toch. (Hij weet dat ik een makkelijke werkgeefster heb).
Vannacht weer heerlijk geslapen (alle nachten hoor trouwens ondanks mijn stress/paniekdingen) en vanmorgen gaan werken.
Niet dat ik niks meer voelde maar het leek wel of het een plaatsje had gekregen en dacht, oké Bloempjes tuin 5 (Middel)precies bij die beweging heb ik er last van en voel ik pijn. Ik ging me steeds beter voelen.
Weer op de fiets gestapt, het was net weer droog en heerlijk bij de Hema weer eens een keer een bakje/broodje gedaan. Een prima medicijn.
Gewoon weer dingen doen had ik blijkbaar even nodig.
Ooit in de laatste jaren van mijn huwelijk heb ik ook best vaak last gehad van paniekaanvallen, geen auto meer durven rijden, op zijn slechts alleen nog maar zo snel mogelijk naar mijn weg, het aller-kortste Hommelele (Middel)rondje met de hond doen om zo snel mogelijk weer thuis en binnen te zijn. Hyperventilatie… gewoon rottige dingen allemaal, veel stress.
Eigenlijk de laatste jaren (op soms een dipdagje) weinig last van gehad en dit overviel me best, was gewoon een rottige week zo voor mezelf. Dacht dat ik dat wel helemaal achter me gelaten had.
Destijds ben ik gaan praten met een maatschappelijk werkster die mij enorm geholpen heeft met praten en tips…. Ze deed haar naam eer aan Rietje Raatgever (niet te krap kijken hé ik weet dat raadgever met een d is maar zij heette nu eenmaal zo)
Vanmiddag voelde ik me weer zo prima dat ik meteen weer van alles wilde gaan doen maar ik dacht, ho ff draaf nou weer niet gelijk door Anna (zo noem ik mezelf altijd als ik me streng toe moet spreken). Bloempjes tuin 1 (Middel)
Vandaar dat ik maar een lekker bakje thee genomen heb, een filmpje opgezet in het kinder/flauw/leuke/ontspannende genre. Hugo echt zo’n sentimenteel verhaal maar zo heerlijk om even te zien lekker liggend onder een dekentje op de bank, zelfs zonder in slaap te vallen.
Ben best blij dat de knop blijkbaar weer een beetje omgezet is en hoop maar dat het ook zo blijft want paniek/angst is gewoon een slechte raadgever. En als ik me zo blijf voelen aankomende weekend weer naar Wim.. zo’n zin in.
Wat hommel(e)s omdat ik ze gewoon zo mooi vind, heel de dag bezig om al mijn plantjes te bezoeken……en nog belangrijker te bestuiven….

Het voelde als thuis komen……..

KikkerhahaVandaag moest ik weer werken en ik vond het ook weer heerlijk om te doen.
Gisteren mocht het terras open van het café en vanaf het eerste moment was het druk tot ’s avonds 10 uur aan toe.
Toch leuk voor alle horeca dat het zo’n mooie dag was gisteren om weer op te starten.
Het was voor mij weer even “het oude” namelijk werken en daarna naar Krimpen fietsen en een bakje/broodje bij de Hema doen.
Het Hemarestaurant was dus ook weer open. Ik dacht onderweg er naar toe dat het wel heel druk zou zijn maar nee hoor, het was helemaal niet druk. HemaMinder plaatsen ook beschikbaar kortom het hele ritueel dat nu moet, vragen beantwoorden e.d.
Nou ja broodje/bakje koffie genomen en echt ik vond het zo heerlijk. Weer eens een keer zelf geen brood klaarmaken, een kant en klaar bakje koffie krijgen.
En hoewel het rustig was voelde het voor mij als een soort thuiskomen. Heel stom want ik weet nog wel dat ik het de eerste weken best miste maar later was het wel gewend.
Zal nu echt niet iedere dag een bakje daar gaan doen, heb inmiddels ook leuke andere stekjes gevonden onderweg maar toch…… ik vond het heerlijk haha. (Een kinderhand is gauw gevuld hoor)
Zonnig en warm weer vandaag ook natuurlijk, vanmiddag wat in de tuin lopen klooien een beetje. Alles weer water gegeven, sla meestal een dag over, nu was het echt wel weer hard nodig. Spitskool gescoord uit de tuin, oogsten en meteen eten…. Lekker ouderwets “prakkie” aardappelen , groentes en een blinde vink.
Gisteren zat deze kikker er nog op. 😉 😉 Mondkapje
Nog een paar hoofdstukken zitten lezen met een muziekje er bij.
Vanavond kwam mijn vriendin met haar man en konden we nog buiten zitten, toch nog wat afstand bewaren van elkaar.
Tja alles bij elkaar een ouderwets dagje….. pas een paar maanden geleden maar op een of andere manier lijkt het veel langer.
Op de markt in Krimpen lapjes stof gekocht, ga morgen toch maar proberen wat mondkapjes te maken. Lijkt me toch leuk en handiger van die weggooiers. Twee kleuren stof voor mij en voor Wim, die wil ook graag uitwasbare mondkapjes.
Heb een patroon, lijkt me niet heel moeilijk, ga het gewoon proberen.
De tijd gaat zo wel snel, nog drie nachtjes slapen haha dan ga ik weer naar Apeldoorn, krijg er steeds meer zin in………

Huidhonger…

handen-schuddenHet woord zal best al eerder bestaan hebben “huidhonger” maar nu hoor je het in deze coronatijd vaak langskomen.
De behoefte om lichamelijk contact te hebben. En heel eerlijk, ik mis het ook hoor, gewoon iemand even een knuffel kunnen geven. Ben al een paar keer goede kennissen tegenkomen die respectievelijk een man en een vader verloren hadden. Dat kan je niet eens even condoleren of een knuffel geven. Iets wat ze juist dan zo nodig hebben. En dan heb ik het nog niet over Wim die ik natuurlijk ook zo mis.
Vorige week met Yenthe spelen in de tuin, haar zo nu en dan oppakken omdat ze me aan het uitdagen was door bij de waterbak proberen wat water op mijn schoenen te gooien. Ze schaterde het uit als ik haar dan vastpakte en zei, dat mag je niet doen hoor. Wat haar natuurlijk aanzette om het nog eens te doen. Zo enorm genieten om gewoon weer eens iemand aan te raken.
1200x1199Vanmorgen ging ik naar het winkelcentrum om een paar boodschappen te doen. Ik weet dat kan ik beter doen op een doordeweekse dag als het minder druk is maar goed, ik smachtte echt een beetje naar wat reuring. En die was er. Het was gewoon druk in de winkels. Natuurlijk hield ik wel de afstand die nodig is maar ik vond het heerlijk gewoon een praatje met de caissière van de Hema,  en iemand die ik tegenkwam.
Nog een paar boodschappen bij de Lidl gedaan. Ik sta te wachten bij de kassa’s, het is druk.
Naast me staat een vrouw, een Molukse vrouw en ze kwam me zo bekend voor. Zij keek mij ook aan en zei opeens hè……. en ze noemde mijn achternaam. En ik zei Kelly dat is een tijd geleden. Ze kwam meteen naar me toe en zonder ergens aan te denken pakte ze mijn handen beet en zei, wat leuk dat ik jou weer eens zie. En eerlijk het voelde zo goed aan dat iemand zo blij was me weer te zien en de 1 ½  meter negerend zo reageerde. Kan je nagaan wat zo’n klein beetje aanraking kan doen met een mens.
Kelly was een collega van mij in de tijd dat ik in een zorgcentrum werkte. Bovendien was ze ook nog een zusje van Paulien, een klasgenoot en schoolvriendin van mij op de Ulo.
Zij woonden in een bepaalde wijk waar allemaal Ambonezen woonden en daar kwam ik ook regelmatig. Ik bewaar nog zulke mooie herinneringen toen we beide geslaagd waren en zij daar in zo’n soort verenigingsgebouw een feest gaf. Wat leuk was dat toen, zo gastvrij, muziek en veel heel veel eten voor iedereen.  forever-friends-02
Ze vertelde dat het goed met haar ging, ze had 6 zonen gekregen, dat wist ik nog wel en inmiddels al 14 kleinkinderen had. Daar zag ze echt niet naar uit, ze zag er heel goed uit.  We stonden zo even te praten en herinneringen op te halen. Haar zus waar ik mee op school zat woont al jaren in Gran Canaria nog steeds. Met haar ging het ook goed. We zeiden elkaar gedag en opnieuw zei ze wat leuk dat we elkaar weer eens gezien hebben en dat vond ik ook.
Het fijne gevoel bleef eigenlijk heel de dag doorwerken….. huidhonger…… ja toch best belangrijk in deze tijd.

Boerenparfum…….

Tractor 1 (Small)Als ik door de polder rijd ruik ik het aan alle kanten: “Boerenparfum” zoals ik het altijd noem maar het is natuurlijk gewoon mest dat momenteel door de boeren op de weilanden gedropt wordt. Of eigenlijk moet ik zeggen geïnjecteerd wordt want tegenwoordig gebeurt dat zo.
Boeren doen het ook niet zelf meer, dit soort klussen worden meestal uitbesteed want natuurlijk beschikt niet iedere boer over deze apparatuur.
Bij ons in de Krimpenerwaard doen ze het goed voor de weidevogels. Deze week zag ik er weer een artikel over waarin dat bevestigd werd.
En ik zie en hoor het zelf ook, de grutto’s, de tureluurs, de duikelende kieviten, altijd een prachtig gezicht, de scholeksters en ik zag pas zelfs kluten. Heel mooi.

Een aantal weilanden zijn drassig gemaakt zeg maar waardoor deze vogels het goed naar hun zin hebben en eten kunnen vinden. Veel bloemen en insecten om ook de jongen te kunnen voeren.
Alles past mooi in elkaar.
Vandaag had ik weinig zin om iets te doen, wel een flinke ronde gaan fietsen maar in tegenstelling tot gisteren vond ik het vandaag koud aanvoelen. Voor het eerst weer naar de Hema geweest, ik had zulke leuke kussenhoezen gezien om mijn bank een beetje op te vrolijken. Natuurlijk niet echt nodig maar soms wil ik even gewoon wat reuring om me IMG_5010heen. Een van de koffiedames is nu ingezet om de mandjes schoon te maken. Wil je een dubbele cappuccino vraagt ze lachend. Nou ik mis het wel hoor zeg ik maar ja het is even niet anders. Ik vind de kussenhoezen en neem ze mee.
Onderweg naar huis hoor ik opeens het geluid van futen. Nu maken futen normaliter weinig geluid maar in de paartijd laten ze zich flink horen.
Ik pak even mijn camera en zie dat ze aan het baltsen zijn, altijd een prachtig gezicht, die kragen helemaal opgezet. Het vrouwtje zit al op het nest, schikt nog wat. Het mannetje zwemt er om heen en opeens pats boem gaat hij de eieren stempelen. (zo heel dat nou eenmaal bij watervogels, klinkt wel leuk ook toch). Nu kan ze de eieren gaan leggen, gaan broeden en straks zie je weer die kleine zwarte bolletjes met rode snavels op de rug van pa of ma zitten. Een prachtig gezicht.
De afgelopen week kreeg ik nog een filmpje toegestuurd en ik vond het wel in het verlengde liggen van dit blogje, het bemesten van de weilanden. Helaas het filmpje krijg ik niet geplaatst….. jammer maar niets aan te doen….
Zal het even beschrijven maar dat is natuurlijk niet zo leuk. Een boer die zijn handen insmeert met mest en dan zegt: Dit is het beste wat je kan doen in deze tijd. Zo zit je niet aan je ogen, niet aan je neus, geef je niemand een hand en weet je zeker dat je de handen goed wast voordat je gaat eten.
Dit is het leuke van bloggen…….. Marja stuurde mij een link door dus hier komt ie alsnog. Dank je wel Marja…. 😉 https://www.dumpert.nl/item/7876619_9c838aaf

Wat ik zoal tegenkom..

cartoonIk schrijf ze niet genoeg op, moet ik eigenlijk meer doen want tegen de tijd dat ik er een blogje over wil schrijven ben ik er weer vergeten.
Ik bedoel dus zinnen die ik hier en daar opvang, of appjes die ik krijg en niet helemaal goed overkomen of door een automatische spelling of door de snelheid waar ze mee gestuurd worden.
Soms zinnen waar ik dan heel nieuwsgierig van wordt.
Zoals een groep vrouwen die ergens zaten te lunchen en waarvan ik er een hoorde zeggen “Ja als je twee benen mist, dan kan je niet lopen”.  Dat leek me aardig logisch. Maar daarna zei ze dus “Als je nog een half been hebt dan kan je het wel weer leren”.
Zijn dat mensen die in een revalidatiecentrum werken, zitten ze in de zorg, dat lijkt me wel. Maar met een half been weer leren lopen lijkt me ook wel een opgave en enorm werken voor zo iemand om dat voor elkaar te krijgen.
Een wat oudere vrouw met ik denk een kleindochter en achterkleindochter die wat zitten te drinken. De oudere mevrouw zit aan een gebakje en geniet er duidelijk van.
Even later staat er een andere mevrouw bij het tafeltje en die zegt “U grijpt ook alles aan om feest te vieren en gebak te eten hé, dit is volgens mij al de vijfde keer deze week”. Ze moeten er allemaal hartelijk om lachen.
En ondanks het feit dat ik zelden gebak eet denk ik, nou mevrouw u heeft groot gelijk hoor vier het leven maar en geniet er van.Foto auto sneeuw
Afgelopen week zat ik te appen met Peter die op wintersport was. Er was heel veel sneeuw gevallen daar.
Hij stuurde een foto met zijn auto die helemaal ondergesneeuwd was en de tekst was er bij “Hoer een kleinbeetje snee”.  Ik schiet in de lach en stuur hem een appje terug dat ik dit wel een heel raar zinnetje vind.  Hij moet er ook om lachen, ja hier heet het Schnee zegt hij. Dat wist ik wel natuurlijk heb niet voor niets 5 jaar Duitse les gehad, (zei ze trots)  en behalve de rijtjes die ik nog steeds op kan dreunen mit nach bei seit von zu etc. heb ik ook nog wel wat woorden overgehouden al is Duits nooit mijn favoriete taal geweest.
En gisteren bij een toilet in Gouda bij de Hema. Ik sta te wachten en te kletsen met de dame van de toiletten als er een mevrouw aan komt lopen met een klein kind. Ze stiefelt me voorbij en ik zeg, pardon mevrouw, ik sta ook te wachten. Ik heb geen geld maar ik moet zo nodig zegt ze en  vliegt het herentoilet in de toiletjuffrouw helemaal verbouwereerd achterlatend.
Ja en dan ben ik natuurlijk benieuwd hoe dat af ga lopen en ik word op mijn wenken bediend want als ik zelf uit het toilet kom (en ik heb echt mijn handen goed gewassen hoor don’t worry dat vergeet ik nooit en nu zeker niet) hoor ik de twee discussiëren.
handen wassenIk heb geen geld zegt de vrouw terwijl ze wel een tas vol boodschappen bij zich heeft, heb koffie zitten drinken in het restaurant en daarom vind ik dat ik wel gratis naar het toilet mag. De toiletdame antwoordt dat het toilet daar niets mee te maken heeft. Het is haar “winkeltje” en ze is niet in dienst bij de Hema. De vrouw trekt zich er niets van aan en gaat gewoon weg. Vond het wel behoorlijk aso trouwens hoor en die toitetmevrouw ook wel.
Nou ja toch maar eens gewoonte van maken dingen op te schrijven die ik tegenkom…. het blijft altijd leuk.

Ja daar was ie dan ff……..

Vanmorgen zag ik meteen al een streep blauwe lucht…….wat een verademing en voordat ik op mijn werk was scheen de zon volop. Nog wel steeds een straffe wind maar goed beter zo maar even.
Gaan fietsen naar mijn favoriete koffietent, zal geen namen noemen. Het is er druk, schoolvakantie, veel kinderen met oma’s, opa’s of papa en mama’s of iemand anders  (staat tenslotte niet op hun hoofd geschreven) .  Gezellig.
Even nog een knuffel (beest natuurlijk he, ga niet de medewerkers van de Lidl knuffelen)  ophalen bij de Lidl en snel naar huis. Mijn broer zou nog even langskomen. Ben nog geen 5 minuten thuis of daar is ie al.
Hij wilde al een tijdje foto’s hebben van zijn huis. Even uitleggen. Mijn broer woont in mijn ouderlijk huis waar ik opgegroeid ben.
Inmiddels niet meer te herkennen, helemaal verbouwd en uitgebreid met keuken, serre en sinds kort ook beneden een grote slaapkamer aangebouwd.
Toch altijd bijzonder om daar te komen en ondanks alle verbouwingen vind ik toch nog wel herkenbare dingen van vroeger. Zo leuk.
Maar in mijn archief zitten natuurlijk nog foto’s uit de tijd dat we daar met zijn allen woonden en ik had destijds ook wat foto’s van het huis en tuin gemaakt. Hij is er blij mee. We zitten gezellig te kletsen over foto’s, scannen (hij heeft al zijn dia’s ingescand) .
Iedere keer kan ik hem nog wel helpen ergens mee met dingen op zijn telefoon of computer. Hij is daar blij mee. En als we, als hij naar huis gaat, even nog buiten staan zien we dat mijn zonnescherm het nu echt helemaal opgegeven heeft. Hij biedt aan om me te helpen met hem eraf te halen en weg te brengen bij de stort. Nou daar zeg ik geen nee op. Zo kunnen we elkaar gewoon helpen. Als hij weg is denk ik, dikke trui aan en even beginnen aan mijn kasje te ontgroenen. Hij was echt heel groen geworden. Emmer heet water en een borstel, de waterslang even aangesloten en aan de slag.

Nou ja eenmaal bezig ga ik lekker door, binnen en buiten schoonmaken. Hij wordt wel slechter zie ik hier en daar zijn de kunststof platen beschadigd. Maar hij kan nog zeker wel een jaartje mee (hoop nog langer natuurlijk). De rekken die er instaan ook even een borstel er over en afspoelen weer. Ik ben er weer klaar voor. Heb al wat dingen voorgezaaid in mijn vensterbank, ze doen het goed, ga ze langzamerhand verpoten en uitharden en dan kunnen ze de kas in. Krijg er meteen weer een beetje zin in…..
Helemaal verkleumd maar zo voldaan weer naar binnen, meteen onder een hete douche, alle kleding in de wasmachine en niks meer…….

Observeren……

detective-in-groene-overjas-met-vergrootglas_1308-3342Eigenlijk hebben we enorm gelachen mijn zus en ik, het was ook zo ontzettend komisch gisteren.
We hadden afgesproken dat ik een eind zou gaan fietsen omdat ik die man steeds op maandag tegenkwam en zij zou dan een eind achter mij aan fietsen om te kijken of we hem misschien weer tegenkwamen of dat hij me weer aan zou spreken. En zo ja zou zij een foto maken of de politie bellen.
Mijn zus woont in een ander dorp dan ik, we hadden afgesproken dat ik via een bepaalde weg zou rijden en zij dan als ik voorbij kwam een eind achter me zou gaan rijden.
Zo afgesproken zo gedaan. Ik fietste voorbij, keek wel even of ik haar zag staan en ja hoor daar stond ze. Even later zag ik haar in mijn achteruitkijkspiegel een heel eind achter me aan rijden.
Het had vanaf het begin eigenlijk al wat lachwekkends voor mij hoor maar het maakte het fietsen ook wel heel ontspannen.
Zeker omdat ik gisteren ook een beetje dezelfde route al weer in mijn eentje gereden had. Maar ja, we hadden het al afgesproken vandaar dat we het toch maar zo deden.
Nou ja we gingen een beetje de richting in waar hij me aangesproken had. En iemand achtervolgen is nog niet zo makkelijk. Ze wilde niet te dicht achter me rijden natuurlijk maar ja je hebt ook stoplichten en bochten.
We raakten elkaar niet kwijt, dat was op zich al een wonder voor ons. Voor alle zekerheid hadden we afgesproken wat het eindpunt zou zijn waar we elkaar zouden treffen. Een kringloopwinkel.
Een keer moest ze me inhalen omdat ik iets in mijn wiel gekregen had en moest afstappen. Al fietsend zei ze, ik zeg niks zonder me aan te kijken, images (1)nou dan ga ik hoor goh wat moest ik lachen. Het leek net een komedie die we aan het opvoeren waren.
Natuurlijk kwamen we die man niet tegen, gelukkig niet hoor, zat er niet op te wachten.
Bij de Kringloop besloten we maar onze missie te stoppen. Ja zei ik, ik werd ook wel achtervolgd het hele eind……. ja zei mijn zus zeker door iemand in een rode jas, niet zo handig zeker om zo’n kleur jas aan te trekken.
We hadden best lol. Even nog lopen snuffelen daar. Mijn zus doet van allerlei leuke knutseldingen en in de kringloop is daar wel vaak wat van te vinden en dat vond ze ook.
Heb haar nog getrakteerd op een Hemaatje en samen zijn we weer naar huis gaan fietsen. Beter maar zo en gauw weer vergeten.

Een mooie dag……

Kerstmis 2019 1 (Middel)

Gisteren ging ik op pad met mijn vriendin. Zij is een jaar of 10 ouder dan ik. Zij moest naar het ziekenhuis, nu is dat niet echt een uitje natuurlijk. Ze had al weken last van haar oren waarvan er een nog steeds dichtzat en dat is ook gewoon heel vervelend. Ze werd er ook bijna helemaal doof van, ze heeft al een gehoorapparaat maar nu hoorde ze bijna helemaal niets meer en dat is best vermoeiend ook. Sinds een aantal jaren heeft ze allerlei kwalen krijgt een vracht medicijnen waarvan ik wel eens denk wat er nou erger is de kwaal of die medicijnen maar goed ik ben geen dokter. Ze is gauw moe en nu met die doofheid durfde ze ook niet meer te gaan rijden in de auto buiten het dorp en in de drukte.
We besloten er ook meteen maar een dagje uit van te maken. Zij gaat al weinig meer winkelen en wilde nog wat kleding hebben, dat gingen we dus eerst doen. We kwamen in een winkel terecht die we nog niet kenden. Ze hadden echt leuke dingen voor haar ook. Een heel aardige verkoopster, natuurlijk wilde ze ook verkopen. Maar gewoon alle tijd en ruimte om te passen door de grootte van de kleedkamer. Zelf ging ik niet passen, besloot dat het haar dag was.
Heel tevreden met twee mooie shirtjes en een sjaaltje gingen we weer verder. Mocht voor mijn verjaardag een prachtig cadeau uitzoeken maar dat later.
Even lunchen, wat kletsen en doen en daarna naar het ziekenhuis waar we eigenlijk veel te vroeg waren. We werden meteen al naar binnen geroepen, ze waren er wel blij mee merkten we dat we zo vroeg waren. De oorarts bekeek alles en besloot om haar trommelvlies door te prikken. Ze kreeg een verdoving en moest even 20 minuten in laten werken. Het was zo gebeurd. “Een vijver aan vocht kwam er uit” zei de oorarts. Verder was er niets verontrustends, dat zal de oorzaak zijn geweest. Zou ze nog last blijven houden zou ze een buisje er in krijgen maar zijn voorkeur was hier naar uit gegaan. Doordat zij gehoorapparaten heeft heb je met buisjes meer kans op oorontstekingen.
Nou ja zij was heel opgelucht en ik merkte meteen al dat ze me beter hoorde. Het oor was nog niet meteen open maar ze voelde wel dat de druk er wat af was. Heel fijn natuurlijk voor haar.Kersmis 2019 56 (Middel)
Terug gingen we nog even langs het tuincentrum waar ik een klein lief kerstboompje kocht. (Mijn timmermansoog werkte niet goed vandaag met dat boompje, had achteraf wel een maatje groter kunnen nemen maar het is goed zo).
Ik vond het ook heerlijk om weer een te rijden en mijn vriendin zei ook, als we ergens naar toe gaan moet je voortaan maar rijden want dan blijf je het ook wat bijhouden. En dat is ook wel fijn natuurlijk.
Eenmaal thuis kon ik niet laten om meteen te beginnen met mijn kerstspullen van de zolder te halen en mijn huis te gaan versieren. Heb al eerder een klein boompje gehad dus had nog een doos met mini kerstversieringen. Ziet er echt schattig uit. Mijn straatje met verlichte huizen en lantaarns weer neergezet en nog wat andere versieringen. Niet te veel dit jaar maar wel overal lichtjes.
Het een weghalen en het ander neerzetten, had het gevoel dat ik heel de avond de trap op en af liep. (en dat is ook zo). Half 11 was ik klaar en dacht ik “nog even stofzuigen” vooruit maar ik heb toch geen buren die er last van kunnen hebben. Elf uur was ik helemaal klaar en ging ik nog een uurtje zitten genieten van mijn lichtjes in huis. Toch weer gezellig. Wat een prachtige dag zo samen met mijn vriendin, ze is voor mij zo waardevol.

Kerst 2019 (Middel)

Afluisteren

Agressie-in-de-zorg-FBNou afluisteren was het niet echt hoor want de vier dames die naast mij zaten aan een tafeltje waren zo hard met elkaar aan het praten en lachen dat ik wel oordopjes in had moeten doen om het niet te horen.
Het waren een aantal vrouwen, schat zo rond de 40 jaar, beetje uit een buurtje waar mensen elkaar helpen maar ook niet bang zijn om elkaar de waarheid te zeggen. Uit een echte volksbuurt dus.
Eerst ging het verhaal over verschillende scholen waar de middelbare scholieren naar toe zouden gaan.
Daarna kwam het verhaal op de filmpjes die pas te zien waren waarop een jongen door een groepje andere jongens in elkaar werd geslagen.
Je durft ook niets meer te zeggen, hoorde ik een van de vrouwen zeggen “want voor het zelfde geld hebben ze een mes en steken ze je zo neer als je wat zegt”.
De andere dames waren het met haar eens.
Natuurlijk sloeg het ook wel een beetje door bij de dames want daarna was het gesprek dat “nieuwkomers” toch wel vaak de mooiste huizen krijgen terwijl er al zo weinig woningaanbod is voor de jeugd.
“Laten ze ergens op de hei lemen hutjes voor hen bouwen” merkte een vrouw op wat tot heel wat hilariteit, ook bij mij trouwens, leidde.
Een vrouw zei, o dat is te erg hoor wat je nu zegt.
Maar de tendens was gewoon dat mensen toch wel vaak wat onzekerder zijn, ook wel wat angstiger om de jeugd aan te spreken op hun gedrag. Bang voor de reacties.
En ik heb dat ook wel een beetje.
Soms ben ik ook eigenlijk wel stomverbaasd en heb niet meteen een antwoord klaar ook zoals deze week dat ik een groepje scholieren tegen kwam.
Nu heb ik zomer en winter, kortom het hele jaar door mijn fiets op automatische verlichting staan.
Deze week dus kwam ik die groep jongeren tegen en riep een van die gasten naar me “ken jij die K****r verlichting niet uitdoen”.  Was totaal verbijsterd en had niet meteen een weerwoord.
Maar eigenlijk wilde ik gewoon terug gaan, even vragen waarom ie zo tegen me durfde te praten, of ie met me geknikkerd had soms en wat er mis was met mijn verlichting op mijn fiets. agressie-gehandicaptenzorg-klein
Toch deed ik het niet en dat is misschien wel jammer, veel mensen durven het ook gewoon niet meer omdat ze gewoon bang zijn voor de reacties. Dat heb ik ook hoor. Hetgeen die gasten ook weer een soort machtsgevoel geeft.
Ik vind het best moeilijk. En natuurlijk zijn ze niet allemaal zo maar toch… het lijkt wel of er steeds meer komen en dat maakt het allemaal niet gezelliger er op.

Naar de sportschool…….

download (7)Vorige week kwam ik een mevrouw tegen bij de Hema, een oudere mevrouw en ik zie haar daar vaker een bakje doen ook.
Ze begon een praatje met me en vertelde dat ze twee keer per week naar de sportschool ging en waar ze ging en ook hoe oud ze was zo tegen de 80 jaar oud al.
Ik had er best bewondering voor.
Zelf ben ik niet zo’n mens voor een sportschool. Ben ooit wel eens een tijdje lid geweest maar het was niet zo mijn ding. Hoewel, ik zeg altijd tegen iedereen die vraagt of ik wat aan sport doe dat ik twee keer per week naar de sportschool ga.
En als ze dan vragen naar welke sportschool noem ik altijd de naam van het café waar ik werk.
Want geloof me dat is net de sportschool. Poetsen en schoonmaken, rekken en strekken om er bij te kunnen zoals bij de lampen boven de biljarts waar ik net bij kan. Zware krukken optillen en verplaatsen weer terugzetten. Alles dweilen, stofzuigen, de biljarts schoonmaken. Dus best flinke aanpoten iedere week. Gisteren bijvoorbeeld de biercel schoongemaakt, krappe ruimte en soms op mijn knieën zitten en draaien om overal bij te kunnen. download (8)Geloof me dat is een complete workout…..
En wat dacht je van in de tuin werken. Eergisteren heel de middag bij Peter in de tuin aan het snoeien geweest. Jeetje de druif van de buren groeit onwijs ver in hun tuin, heb echt kilo’s en takken vol stinkende druiven daar weggehaald .  Dat is ook bukken, strekken, op trappen klimmen.
Ik ga nog even door fotograferen zoals bijvoorbeeld momenteel de paddenstoelen. Ik kan geen mooie paddenstoelen foto maken zonder door mijn knieën te gaan en ze op “ooghoogte” te fotograferen. Van bovenaf vind ik te gemakkelijk en vaak niet mooi.
Hoeveel keren ik dan niet op mijn knieën ga tel ik maar niet.
Ooit hoorde ik van iemand dat je thuis ook ongemerkt nog veel oefeningen kan doen zoals bijvoorbeeld zonder handen te gebruiken opstaan van de bank. Dat doe ik nog steeds altijd zonder veel moeite.
Dan maak ik ook nog wel eens mijn eigen huis een beetje schoon zoals gisterenmiddag de bovenverdieping. De badkamer niet de gebruikelijke wekelijkse beurt maar nu eens alle voegen met een tandenborstel poetsen, alle kastjes er uit gehaald en schoongemaakt en er weer in gezet. download (9)
Daarna de slaapkamer idem dito, bed aan de kant alle plintjes en hoekjes en gaatjes goed schoongemaakt.
En last but nog least iedere dag zo’n 20 – 25 km fietsen en regelmatig afstappen en een eindje wandelen er bij.
Ik denk dat ik nog geen sportschool nodig heb…. volgens mij heb ik zo meer dan bewegingen genoeg…..