DNA (on)bekend

downloadAfgelopen zaterdag zat ik dus een bakje te doen zoals ik eerder schreef en ik waarschuwde de vrouw naast me om op te passen als ze op zou staan omdat ik een stekker van mijn telefoon in het stopcontact tussen ons had gestopt.
De mevrouw begon meteen een gesprek en hoe vreemd kan een gesprek soms lopen dan ook. Het begon gewoon over het feit dat ik mijn telefoon op wilde laden en ik zei dat ik nog een eindje moest fietsen en graag een opgeladen telefoon had. En zo gaat een gesprek dan van waar moet je naartoe en waar kom je vandaan.
Nou ja het bleek dat zij woonde in het dorp waar ik geboren ben.
Ze vertelde op een boerderij in een ander dorp geboren en opgegroeid te zijn als tweede van 10 kinderen. Zij was zelf 65 vertelde ze me.
Haar moeder trouwde maar blijkbaar was het niet een huwelijk “made in heaven” want zij ging twee keer terug naar haar ouders op de boerderij. Daar was ook de knecht op de boerderij en die vond ze blijkbaar wel heel erg leuk want beide keren kwam ze zwanger terug.
Dat werd door kerk en gemeenschap “onder de hoed” gehouden en zij wist niet beter dan dat haar vader haar vader was.
Een keer hoorde zij een paar nichtjes over haar praten en vroeg wat er aan de hand was.
Die nichtjes zeiden dat zij niet het kind van haar vader was en met die boodschap ging zij naar huis. Haar moeder werd heel boos en verbood haar om hier ooit nog vragen over te stellen. En dat durfde ze ook niet meer en liet het rusten. Maar ergens waren die opmerkingen wel in haar achterhoofd blijven zitten.
Voordat haar moeder overleed vertelde ze toch haar dochter en een van haar broers dat die beide een andere vader hadden. Ze hoorde het verhaal en kwam de naam te weten.
Haar moeder overleed, de man waarvan ze altijd had gedacht dat hij haar vader was, was ook al overleden. Hij was voor haar altijd een goede vader geweest vertelde ze, hij behandelde haar niet anders en had zelfs een koosnaampje voor haar.
Ze trouwde zelf met een man die een groot bedrijf had, ze trouwden over in de kerk, de man en zijn familie waren allemaal van de “zware” kerk zal ik maar zeggen. Wij noemden het altijd de zwarte kousenkerk. Altijd met een hoedje naar de kerk moest ze.
Zij gaf flink af op de schijnheiligheid van de kerkmensen. Haar man was al jaren depressief. Soms denk ik wel eens weg te gaan zei ze, maar ja hoe gaat het dan worden. We hebben het verder goed met de kinderen en kleinkinderen en misschien verandert dat ook als ik wil gaan scheiden. Financieel had ze het ook goed vertelde ze.
Na het overlijden van haar ouders ging ze op zoek naar haar biologische vader en die vond ze. Ze werd ontvangen door de vrouw van deze man die wist van de twee kinderen en ze was er welkom. Zelf hadden ze nooit meer kinderen gekregen. Maar ook daar voelde ze zich min of meer belazerd, die vrouw en man wisten het ook en had ook nooit contact opgenomen of iets gezegd. Haar biologische vader was ook al overleden dus nooit had ze meer de kans gehad om hem te leren kennen. Ze was alleen even naar het kerkhof geweest. Met haar broer van diezelfde vader had ze een goede band. Van de rest van haar broers en zussen had ze afstand genomen.  Zondags in de kerk en om de erfenis alleen maar vechten en ruziemaken. Ik heb overal afstand van gedaan, wilde geen spullen en geen geld vertelde ze. Had het er helemaal mee gehad.
Een heel verhaal dat ze me zomaar toevertrouwde. Ik ben heel nuchter hoor zei ze, het is zo en ik ga gewoon door. Het is niet anders.  Heb mijn vriendinnen in Rotterdam, daar 63109164-witte-spiraal-dna-streng-geïsoleerde-beeld-op-een-witte-achtergrond-3d-illustratie-voor-het-ontwerp-ben ik net ook weer geweest. Ik maak er wel wat van. Nou meid zei ze op een gegeven moment, ik kan nog wel uren met je praten maar ik ga weer naar huis.
Ik wenste haar nog een fijne dag en ze verdween weer. Zelf ging ik ook verder maar haar verhaal (zeker om ik die families ook wel kende) bleef toch nog wel even in mijn hoofd hangen.  Ieder mens heeft zijn of haar eigen verhaal.  Het blijkt ook wel dat mensen vaak hun hele hebben en houwen makkelijker aan een vreemde vertellen dan aan familie of iemand uit eigen kring.  En ik zuig ze op….. en spuug ze er hier weer uit……

Verslaafd ! nou én…….

Kaarten OuderkerkWas gewoontegetrouw (tussen de buien door, goed uitgekiend droog heen en terug) na mijn werk naar de Hema gegaan.
Op een bankje zat een mevrouw te wachten die ik goed kende van onze beruchte kaartmarathons waar zij met haar man de organisatie voor hun rekening namen. Daar gingen we altijd met een hele groep uit ons dorp naar toe. We waren berucht, zeker de keren dat we alle slaatjes die over waren opaten en nog een andere keer de roze koeken. Door onze groep draaiden ze altijd wel een goede omzet. De marathons duurden 12 uur en we waren meestal met een man of 12. We werden ’s morgens gebracht en ’s avonds gingen we met een gehuurd busje naar huis. Altijd dikke pret en lol. Ik ging naast haar zitten en een praatje maken. Op een gegeven moment kwam haar man aan de andere kant van me zitten. Heel gezellig even. Terwijl ik daar zo zat zag ik opeens mijn zus uit de winkel van het Kruidvat komen en riep haar.
Het echtpaar ging weer weg en mijn zus nam de vrijgekomen plaats in. Haar man was een ogentest aan het doen bij de Pearl. We zaten even te praten toen hij er ook weer aankwam. Gaan we naar huis, zei mijn zus of doen we een bakje bij de Hema met Anneke. Nou laten we maar een bakje doen zei mijn zwager.
Dan trakteer ik een keer, zei ik snel. Zij hebben me een aantal weken ook gered toen mijn fiets op slot stond en ze willen toch niets hebben, dan vind ik dit wel leuk om te doen.
Ik sta met mijn zwager bij de kassa te wachten als de mevrouw van de Hema zorgt voor de schrik van mijn leven.
Ze zegt tegen me ” weet je al dat we gaan sluiten van 10 t/m 18 augustus”. Ik zeg, hè, en ik dan. Hoe overleef ik dat als Hemajunk. Ze schiet in de lach en vertelt dat ze de Hema gaan verbouwen. Er komt een andere indeling, nieuwe verlichting dus gaan ze een week dicht.
Ja daar zat ik dan, hoe moet dat nu, ga ik eindelijk eens van mijn verslaving afkomen of ga ik smachtend op zoek naar een andere Hema in de buurt.
Een voordeel heb ik, in die week komt mijn vriendin 3 dagen logeren en ik ga ook het weekend daarna vier dagen naar Luxemburg dus 3/4 van de dagen is wel opgevuld al.
HEma 3 (2)Volgende week dus zaak om dagelijks in te gaan nemen daar zodat ik er even tegen kan. Kan gemakkelijk ook want ik heb vakantie ik hoef 3 weken niet te werken. Best heerlijk hoor.
Ach jullie snappen het vast wel, het is gewoon weer een van mijn onzin verhalen maar goed een kern van waarheid zit er wel in. Eigenlijk ga ik niet gauw in andere horecagelegenheden alleen zitten en bij de Hema wel. Daar zitten ook veel mensen alleen een bakje te doen. Heel regelmatig dat mensen vragen of ze aan mogen schuiven, soms ken ik die mensen soms ook niet. Het is best een soort gezellige inloop, laagdrempelig daar waar ik veel bekenden die ook daar met regelmaat komen zie of even een praatje mee maak. En zeg nou zelf, als ik thuisblijf, de muren in huis zeggen niets terug hoor heb ik inmiddels wel ondervonden. Maar dat weekje dicht zal ik geen last van hebben hoor haha.. hoewel………

Verslaafd ! nou én ………

cappuccino_cup

Ik beken, ik ben verslaafd.  Ooit werd ik in Rotterdam een keer geïnterviewd door twee studenten die als onderwerp verslaving hadden. Maar niet roken en drinken zeiden ze er bij, een andere verslaving. Ik stond toen net voor de Hema waar ik mijn verslaving botgevierd had in die tijd namelijk een lekkere cappuccino. Ze vonden het geweldig origineel en ik kwam in aanmerking voor hun verslavingsonderzoek. Ik beantwoordde een paar vragen en ze namen een foto van me voor de Hema natuurlijk. Dikke pret was het.
Maar hoe is deze verslaving nou eigenlijk ontstaan.
Jaren geleden ging ik voor mijn zwager zijn financiën beheren nadat het aardig geëscaleerd was. Iedere vrijdag na mijn werk ging ik naar hem toen om hem zijn wekelijkse geld te brengen dat hij kon besteden. Zijn pinpas had ie bij mij ingeleverd en ik regelde dat alles op tijd betaald werd en spaarde zelfs nog voor hem.
Maar mijn zwager was alleen, iets in huis doen was niet zo zijn ding dus regelmatig was het daar best vies. Meestal bleef ik daar een uurtje. Hij vroeg altijd wel of ik wat wilde eten of drinken maar dat sloeg ik dan maar af of ik nam een glas water. En daar ontstond dus dat ik iedere vrijdag bij de Hema even een broodje ging eten voordat ik de rest van mijn boodschappen deed en weer naar huis ging fietsen. Dat ging jaren zo door tot ik fulltime ging werken en het met een extra bankrekening digitaal ging regelen. Zo een of twee keer in de maand ging ik dan nog wel naar hem toe om de papieren op te halen en gewoon ook voor de gezelligheid, een praatje want mijn zwager was ondanks zijn wat chaotische leven een charismatisch man waar ik ook onwijs mee gelachen heb.
Een aantal jaren later toen mijn zwager een tragisch ongeluk kreeg, ik was toen al een aantal jaren gescheiden en was net mijn werk kwijtgeraakt, moest zijn huis helemaal leeggemaakt worden en opgeknapt om weer opgeleverd te worden. (hij had een hoge dwarslaesie kon alleen zijn hoofd nog bewegen)
Dat was voor mij een mooie afleiding nadat ik een aantal weken een beetje stuiterend in huis had gezeten om daar aan de slag te gaan. Inmiddels had ik mijn eigen auto en ging ik iedere dag een aantal uren in dat huis werken. Alles er uit halen, mijn zwager woonde in het huurhuis van zijn ouders die overleden waren en mijn schoonmoeder was enorm zuinig. Dus alleen op de zolder lagen al geloof ik 3 lagen vloerbedekking en bekleding. Zo ging het heel het huis door, een helemaal geplakte kurkenvloer moest er uitgebikt worden. Heerlijk om mijn frustraties op bot te vieren. Nu ben ik misschien een beetje dubbel wat dat betreft. Ik heb hier op mijn blog al regelmatig geschreven als ik 20 jaar jonger zou zijn, zou ik graag van die verwaarloosde huizen schoonmaken en opruimen. Handschoenen aan, lekker poetsen en schrobben, heerlijk dan zie je tenminste dat je wat doet en dat deed ik daar ook. Hema 33Alleen in zo’n huis dan ook gaan zitten eten, nee dat kon ik niet. Nam altijd schone kleding mee, flink deo-en en ging dan even lekker zitten relaxen bij de Hema en wat eten daar.
Dat werd best een gewoonte van me en ook nadat het huis weer opgeleverd was bleef ik het wel doen. Eerst nog regelmatig met de auto en later als ik ging fietsen was het een mooi pauzepunt even. Bovendien kom ik daar op het winkelcentrum altijd wel mensen tegen die ik ken. Heb ik inmiddels met bekenden maar ook met heel veel vreemden de mooiste gesprekken gehad, ik hou daar van. Ik kende inmiddels ook de “meiden”  bij de koffiestand wel goed en zo is mijn verslaving dus ontstaan. Al is de cappuccino al weer een hele tijd vervangen door cafeïne vrije koffie, ook lekker.
Waarom dit onderwerp vandaag ?
Ik kreeg vandaag de schrik van mijn leven.
(Wordt vervolg anders is ie weer veel te lang 😉 😉 )

Dan zou ik het toe willen schreeuwen……

Hema 2

Het is wel een beetje een stokpaardje van me dit onderwerp, een ergernis en het gewoon zo jammer vinden omdat mensen mijns inziens pas later weten wat ze gemist hebben.
Waar heb ik het over, ik heb het volgens mij wel eerder aangehaald,  het telefoongedrag van ouders met kinderen als ze “gezellig” samen iets gaan eten en drinken bij de Hema.
Deze week zag ik weer zo’n moeder. Haar dochter hing verveeld wat op haar stoel, zo te zien was ze niets anders gewend. Even later gaat ze zitten kleuren op de placemat die je krijgt bij het kindermenu met een doosje kleurtjes.  Ze is hartstikke lief bezig het kind. Al die tijd wordt er geen woord gewisseld. Moeder was blijkbaar klaar met haar telefoon stak hem in haar tas en verwachtte blijkbaar dat het meisje meteen zou stoppen en meegaan. Maar die stopte niet, ik zag de moeder heel geïrriteerd kijken en reageren van kom nou op en dacht……..mens je zou een voorbeeld aan je kind moeten nemen. Op zo’n moment zou ik haar wel toe willen schreeuwen……. Het gaat allemaal zo snel geniet er van, stop die telefoon eens in je zak, zou je nou echt zoveel missen dan?  Praat met je kind het zijn van die leuke momenten juist waarop kinderen onbevangen zijn en dingen zeggen die er anders soms niet van komen. En dan viel het hier nog wel mee maar zag ook kinderen op banken rennen, in de winkel gaan “spelen” terwijl de mama’s met de telefoon bezig waren. Een keer zelfs een moeder die met een hand haar telefoon vast had en de andere hand met een fles in de kinderwagen. Vreselijk toch.
Ik weet het hoor in mijn tijd hadden we die telefoons niet dus was dat ook geen ding maar toch.
Zelf heb ik echt van Peter zijn kindertijd zo enorm van ieder moment genoten (natuurlijk waren er ook momenten dat ik hem wel achter het behang kon plakken) en zeker als we samen op pad waren. Dat kwam nogal eens voor want Hans was nooit zo’n winkelaar.
Weet nog wat we een keer in Gouda op de zebra liepen en ik ging zingen “hè niet zoenen op het zebrapad” Peter lag helemaal in een deuk, dat liedje had ie nog nooit gehoord en iedere zebra was het weer prijs.
We liepen altijd wel te dollen zoals die keer dat we de vorige dag gekeken hadden naar Mr. Bean die probeert een trap af te komen waar twee oude dames opliepen. Hema
Wij liepen de volgende dag ergens en twee mensen met een rollator liepen voor ons en we konden er nauwelijks door. Peter keek me aan en begon Mr. Bean na te doen.
Die momenten zitten in mijn geheugen gegrift. Of de momenten dat we naast elkaar in de auto zaten en de beste gesprekken hadden.
Misschien kwam het ook doordat ik na al het verlies van de andere kinderen er meer bewust van was. Ik weet het niet maar ik ben daar nog steeds blij mee. Ik geniet trouwens nog steeds van hem, iedere leeftijd heeft ook van die mooie kanten. Nu ook hoe hij weer omgaat met zijn dochtertje en vrouw op zijn werk bezig is.
Gelukkig zie ik ook nog wel regelmatig ouders met kinderen die het anders doen hoor, die gezellig zitten te keuvelen en lachen.  Natuurlijk is de tijd anders, gaan mensen weer anders met elkaar om maar toch…. deze “simpele” dingen lijken me nog steeds heel belangrijk in een kinderleven. Een gemiste kans denk ik dan.  De hoofden heb ik even “versierd” met gevulde koeken ;)…… 

Lege nestsyndroom…..

29511458_10155421591303008_3521043983448932352_nVandaag een rustig dagje, geen afspraken verder behalve met de kapster die langs zou komen.
Bij de markt kon ik vandaag twee gratis zakken compost ophalen, dat doen ze ieder jaar. Het is niet zo ver bij me vandaan dus gewoon op de fiets en lopend naar huis. Mijn vriendin haar man haalde er ook nog twee op (zij hebben alleen een balkon) en bracht die ook bij mij. Mooi gratis goede tuingrond er bij.
Tussen de buien door even een rondje gaan fietsen, ik had gewoon mazzel. Precies toen er een flinke regen/hagelbui viel was ik net ergens binnen en terug was ik net thuis toen het ook weer begon te regenen. Tussendoor flinke opklaringen en zon.
Heb wat zitten breien vandaag, vond vorige week mijn babypop weer op de zolder en daar ben ik eerst een setje ondergoed gaan breien en nu wil ik nog een jurkje gaan breien en sokjes. Zo leuk om te doen, paar bollen wol gekocht voor een habbekrats bij de kringloop eb gewoon op de bonnefooi wat proberen. Vond het nog best leuk geworden ook.

Tegen de avond nog een extra rondje gaan fietsen, even de polder in. Er wordt volop gebroed door de watervogels. Veel zwanen zie ik weer. Eerst een die naast zijn nest stond met drie eieren er in. (Ik zal nooit de nesten verstoren, deze zwaan stond er zelf al naast toen ik langsfietste). Ze trekken zich niet zoveel aan hoor van de mensen, dat zijn ze wel gewend. Een zwaan stond naar haar (nog lege)  nest te kijken met zo’n blik van wat moet ik hier nou weer mee. Nu al een lege nestsyndroom ??.
Over kinderen en opvoeden gesproken. Vanmiddag stond ik op het punt om een paar dames met kinderen even een voertje te geven. Had me echt al heel de tijd mateloos zitten ergeren tijdens het drinken van mijn kopje koffie. Twee moeders van een jaar of 30 met vier kinderen.

De moeders lekker met de telefoon in de weer en de kinderen echt rennen en vliegen met laarzen aan over de banken, klimmen op de rekken. Echt zo asociaal zeg. De dame achter de koffiebar kwam er net voor mij aanlopen en dat was misschien maar goed ook want zij zei het heel netjes en ben bang dat ik gewoon echt ruzie met die vrouwen zou hebben gekregen maar had het wel gezegd. Ga naar de speeltuin daar kunnen ze IMG_3932 (2)klimmen en rennen. Misschien ben ik wat dat betreft ouderwets en ik kan echt heel veel van kinderen hebben hoor. Maar dit gaat me echt veel te ver en niet de kinderen zijn hier de schuldigen maar de ouders die er gewoon niets van zeggen.
Mijn kapster kwam mijn haren weer fatsoeneren, een thuiskapster, de dochter van een vriendin van me. Altijd even gezellig kletsen met elkaar. Heb makkelijk haar, het krult van zichzelf alleen als het weer te lang wordt gaat het dan een beetje “hangen” en moet het weer in laagjes geknipt worden.
Heerlijk zo’n rustig dagje tussendoor…..

Geen blaffende kraaien wakker maken…..

Kraai (7)Een goede keuze geweest gisteren om in de tuin te werken want vandaag was het heel wat minder weer.
Tijd voor fietsen en een bakje/broodje Hema na mijn werk. En ja hoor ik zat weer eens naast een leuk stel meiden, schat zo een jaar of 18, te horen aan hun gesprekken die trouwens voor iedereen in de Hema goed hoorbaar waren want heel zachtjes spraken ze niet. Allebei aan het studeren om te gaan werken in de kinderopvang. Op een gegeven moment zegt het ene meisje “Ja je moet geen blaffende kraaien wakker maken”en ik schoot meteen in de lach. Ja mevrouw zei ze, ik ben niet zo goed in spreekwoorden maar hij is niet goed zeker.  Haar vriendin wist het beter en zei, het zijn honden hoor.
Even later zit ze te vertellen over haar zeurende vader die graag wil dat ze haar spullen eens uitzoekt zodat hij de rest weg kan doen. klaprozen1“Hij wordt ook wel oud vind ik” vertelde ze haar vriendin “zo nu en dan vertelt hij me wel eens iets wat hij al verteld heeft. Meteen gevolgd door de zin “dat heb ik ook wel eens hoor dat ik dat doe maar dan weet ik niet aan wie ik het al wel verteld heb”.  Ja daar hoef je blijkbaar niet oud voor te zijn dus.
Ze gaan nog even een broodje halen en de meest prominente met die uitspraken heeft een broodje met maanzaad. “Waarom zou dat maanzaad heten, het komt toch niet van de maan”. Wederom werkt het op mijn lachspieren en blijkbaar geniet ze ook wel van de aandacht die ze er door krijgt.
Ik heb dat heel veel hoor mevrouw zegt ze tegen me dat ik dat soort dingen zeg en mensen er op reageren.  “Dat moet je ook zo houden zei ik, dan lachen de mensen tenminste nog eens wat vaker weer”. En vertelde haar waar het blauwmaanzaad dan wel vandaan komt. Vroeger verkochten wij het zelfs in de winkel voor de vogels.
Maanzaad of blauwmaanzaad is de informele naam voor het zaad van de slaapbol (Papaver somniferum). De slaapbol is een doosvrucht. Voor het telen van blauwmaanzaad worden rassen gebruikt met een laag gehalte aan opiaten.
Altijd leuk om die praatjes zo aan te horen.
Op de terugweg langs een tuincentrum en daar vond ik precies de bakken die ik wilde hebben voor in de rekken voor mijn huis.
Bij een ander tuincentrum bij ons in de straat vast twee bakjes gevuld met plantjes. Het is een leuk gezicht zo. En passant wil ik een zakje rode bietenzaad meenemen maar ik zie ook al klein bietenplantjes staan en denk, laat ik die dan maar nemen, ook wel gemakkelijk eigenlijk.
verplant-211 (3)Meteen even gaan poten en ongelooflijk maar waar. Het eerste gat dat ik maak in de grond zie ik iets roods en denk, wat ligt daar nou weer. En ja hoor mijn zakje met rode bieten zaadjes. Zo grappig, gewoon met het poten van die uitjes waarschijnlijk onder de grond bedolven. Nou ja goed voor een volgend jaar dan maar. Die blijven wel goed. Net klaar zie ik de lucht aardig groen worden en gaat het toch nog onweren en regenen zoals ze voorspeld hadden, goed voor mijn tuin denk ik dan maar en ga heerlijk lui op mijn bank onder een dekentje wat tv liggen kijken……..

zzzz  zzzzz zzzzz  Ja dat ook.

Een boek ja zelfs vier boeken…….

Boek 3Vandaag een dagje met mijn zusje wezen winkelen en meteen een eind fietsen want we zijn dit keer naar Papendrecht gegaan en dat is bij mij vandaag zo’n 17 km fietsen.
Had niet echt iets nodig maar dan toch is het wel leuk om wat te gaan snuffelen en Papendrecht heeft wel een winkelcentrum met een afwisselend winkelaanbod.
Het enige wat ik op mijn lijstje had gezet was: Een boek voor minimaal 12,50 om het Boekenweekgeschenk te krijgen zodat ik zondag vrij kan reizen als ik bij Wim vandaan kom (Pff de trein is dan altijd al zo druk).
Nou koop ik zelden meer boeken en als ik al boeken koop is het meestal in de kringloop maar we kwamen een Bruna winkel tegen.Boek 4Nu wil ik geen romans of dat soort boeken kopen maar meer wat kennisboeken.
Ik zag meteen al een boek over breien. Maandag kwam ik mijn oude babypop weer tegen op de zolder, kocht bij de kringloop voor 50 cent twee vrolijke bollen wol en daar ben ik nu mee aan het breien. Een broekje is inmiddels wel klaar en een hemdje heb ik al opgezet. Maar ik wil zo graag zo’n jurkje er bij breien zoals mijn tante dat vroeger breidde met zo’n leuk rokje eraan. Dus dacht misschien kan ik de technieken daar vinden. (Zij breidde er voor ons een als ze een middagje op visite was)
Het boek kostte maar 6,50, ik was nog niet aan de 12,50. Nou kan ik nog steeds wel uren in zo’n winkel ronddolen, kijken en lezen heerlijk maar kon me voorstellen dat mijn zus daar niet zo’n zin in had. Ik rekende dus alleen het breiboek af want wilde niet zomaar wat er bij nemen. Terwijl we naar buiten liepen zei mijn zus, hier staat ook nog een bak vol met afgeprijsde boeken.Boek 2 Dat had ze nou beter niet kunnen zeggen. Zij ging naar de naastgelegen winkel en ik ging nog ff snuffelen en vond daar zoiets hilarisch voor mij met de titel “Wie laat ons omfietsen naar de Hema” . Ja waar het ook over zou gaan, dat moest ik hebben natuurlijk alleen al voor die titel als Hemajunk. Moet het nog lezen maar een wijninkoopster bij de Hema heeft het geschreven, ben benieuwd. Kosten 3,99. En zonder te kijken kocht ik nog een boek voor 2,50 toch een roman “Jongens van glas” die ga ik wel lezen. De 12,50 gehaald totaal 13,00 , ik vroeg binnen of ik nu toch het BOek 1Boekenweekgeschenk kreeg en dat was geen probleem. Zondag reis ik voor 3,00 en heb toch nog 4 boeken erbij. (vierde is het Boekenweekgeschenk).
Helemaal leuk natuurlijk.  Het breiboek is ook de moeite waard al heb ik het patroon van het jurkje nog niet kunnen ontdekken maar even snuffelen op het www. En natuurlijk hebben we een bakje bij de Hema gedaan.
De rest ga ik echt wel lezen de komende tijd. Morgen reis ik weer af voor een weekendje Apeldoorn, als de weervoorspellers gelijk hebben krijgen we vrijdag en zaterdag twee mooie dagen. Iedereen een mooi en zonnig weekend gewenst.