Het vierde huttendorp Stripland

Bij de herinneringen aan de Huttendorpen heb ik twee pijlers waarmee de herinneringen weer terug komen. En dat zijn mijn privé foto’s en mijn dagboek. En als ik het dan zie komen de herinneringen vanzelf terug.
Mijn privé foto’s zijn ook de enige foto’s die bewaard gebleven zijn van het Huttendorp.
Heel lang hebben de albums nog bij mij gestaan tot ze naar een opslagruimte gingen bij een van de andere Huttendorp vrijwilligers. Helaas vorig jaar met de grote brand in zijn bedrijf zijn al die boeken en het hele verdere archief tot de digitale fotografie/verslaggeving zijn intrede deed. Alleen bedenk ik me nu dat ik toch wel de meeste foto’s heb gemaakt en de negatieven staan nog wel allemaal bij mij. Maar of ik zin zou hebben om die allemaal te gaan scannen dat denk ik niet. Ben bang dat ik de enige ben die waarde aan die dingen hecht. Maar je weet het nooit natuurlijk. Goed, 1986 ik was weer zwanger, nu van Peter, zes maanden zwanger en ik hield me gedeisd deze week. We hadden weer hout om echt te kunnen timmeren en dat is natuurlijk veel leuker dan tenten. Er werd altijd 1 1/2 dag getimmerd maar sommige kinderen bleven heel de week bezig om van hun hut een echt huisje te maken. Bankjes er in, allerlei versieringen, het werden prachtige woninkjes. Op de donderdag dat ze mochten blijven slapen in hun hut werd er door de leiding spijker controle gedaan zodat er geen uitstekende spijkers waren waaraan ze zich ’s nachts konden bezeren. Het thema van dit jaar was Stripland en het werd geopend door de nieuwe burgemeester die zijn vrouw en dochtertje meegenomen had. Alleen de officiële opening op dinsdagavond die niemand van de vrijwilligers voor hun rekening wilde nemen, praten voor een microfoon vonden ze eng, heb ik altijd gedaan vanaf het eerste Huttendorp.

Had weinig of geen moeite met praten in het openbaar ook zonder toespraak of iets op papier te zetten kwam er altijd wel iets zinnigs uit mijn mond. (althans daar ga ik maar van uit dan haha want ze wilden dat ik het bleef doen). Jarenlang maakte ik ook een lied dat we ’s middags gingen oefenen met de kinderen en ’s avonds zongen .Door het kraken van de door ons gemaakte kluis werd het dorp geopend door de burgemeester. Afijn het was voor mij een rustig maar ook wel leuk Huttendorp. We hadden een “echte” Micky Mouse, het was een thema om iets mee te doen, er waren voldoende vrijwilligers om te helpen en mooi weer. Kortom dit vierde Huttendorp was weer goed geslaagd.

Huttendorp 3 Oef City…..

Het kan niet altijd meezitten, het derde jaar Huttendorp was dat ook het geval.
We hadden geen hout, althans geen hout genoeg om een Huttendorp te bouwen. Als thema hadden we gekozen voor Cowboy’s en Indianen. Een thema dat kinderen altijd leuk vinden om te doen hoewel al die pijlen en bogen waren niet altijd handig.
Maar goed. We moesten dus een alternatief verzinnen en dat werden een Tentendorp.
Iets dat wel weer past bij Indianen eigenlijk.
Tussen grote palen hadden we lijnen gespannen waarover de kinderen met kleden en zeilen hun eigen tentje maakte. We hadden dat jaar al 180 kinderen.
Van ongebleekte katoen hadden we als leiding Indianenjurken zitten maken, met textielverf hadden we ze beklad en natuurlijk hadden we verspreid in het Huttendorp ook Totempalen gemaakt van schoenendozen, papier en kartonnen kokers van vloerbedekking.

Toch een leuk jaar al zat het wel wat tegen zo nu en dan. Slapen in zo’n tentje was natuurlijk sowieso al lastig. Maar toen op donderdagavond er ook nog een flinke onweersbui kwam was het gauw bekeken met de pret. Binnen een half uur waren alle tenten die we nog bedekt hadden met landbouwplastic de lucht in.
Op donderdag was er destijds altijd B en W vergadering en na afloop kwamen de burgemeester en de wethouders kijken hoe het ging met de kinderen. Dat zal je nu niet meer meemaken, zoveel betrokkenheid van de gemeente.
Mochten de kinderen dan niet slapen? Jawel hoor alleen we gingen met zijn allen met slaapzakken in de grote tent slapen die we er altijd bij hadden. Zelf was ik ongeveer een half jaar zwanger dus voor mij geen zware klussen maar meer het administratieve werk.
Dat moest ook gedaan worden.

Zelf vind je regen niet zo fijn maar de kinderen gingen lekker spetteren in de plassen, trokken laarzen aan en een regenjas. En in de grote tent konden we toch nog veel activiteiten houden. Gelukkig was het niet heel de week regen en hadden we ook mooie dagen er bij.
Best een goed jaar maar we hoopten toch wel dat we het volgende jaar weer hout zouden hebben. Het dorp kreeg het jaar Oef City. En inderdaad ook toepasselijk want Oef het was toch wel een van de mindere jaren.

Huttendorp 2 Piraten

Ja ons tweede Huttendorp, we hadden dingen geleerd van het eerste jaar, het concept en de indeling van de week stond eigenlijk best goed vast zo.
We gingen nog steeds spijkers trekken op vrijdagmiddag, die voorwaarde had de gemeente nog niet los gelaten, maar het was leuk om te doen.
Het thema werd Piraten, een onderwerp waar veel mee te doen is. Varen, leuke kleding, nou ja kortom wat je allemaal kon bedenken bij Piraten.
Ook sommige hutten werden in de vorm van een boot gebouwd.
Wij hadden van een bedrijf een grote stapel met plafondplaatjes gekregen. Van de gemeente kregen we een enorme mast en zo konden we als decor een prachtig schip bouwen midden op het park waar het Huttendorp werd gehouden.
Twee matrozen kwamen de kinderen vermaken, er kwamen twee zeemeerminnen en natuurlijk was ook Neptunes aanwezig.
Het was ook het jaar waar ik wel eens over geschreven heb dat ze me in een emmer zou water zetten op zijn kop, iets waar ik helemaal van streek van was.
Maar goed buiten dat kleine incident voor mij dan was het een prachtig jaar. Mooi weer en de burgemeester kwam het dorp weer openen met de wethouders.
We hadden bedacht dat ze door het dopen van het door ons gebouwde schip het dorp officieel zou openen.
Nou ik kan je vertellen dat het niet makkelijk is om een fles bubbels kapot te krijgen door hem tegen zachtboard op te gooien. Het was hilarisch. Na een aantal keren dat het niet lukte bracht een tegel uitkomst, daar was de fles niet tegen bestand.
Het schip werd de Lekschuimer genoemd en het kind dat de naam verzonnen had (soms ook wel ingegeven door ouders dat was duidelijk hier en daar te merken) mocht de burgemeester helpen bij het dopen.
Een prachtig jaar was het, de gemeente hielp ons aan alle kanten met materialen en ook mankracht op maandag bij het hout brengen en bij het opruimen op vrijdag. Een ongekende luxe die eerste jaren. We hadden een fotograaf ingehuurd die twee groepsfoto’s kwam maken voor het schip van alle kinderen want op een foto pasten ze allemaal niet. Het bleek opnieuw een groot succes te zijn dit tweede Huttendorp.

Het eerste jaar…….. Dorp van de Toekomst

Ja in mijn Wim Weekenden maak ik meestal blogjes vooruit, heb er al een aantal gemaakt over mijn herinneringskastjes en mijn mini boekjes maar na een paar reacties van Rob dacht ik, blogjes maken over mijn huttendorpen dat lijkt me ook wel leuk om te doen. En dit is dus mijn eerste het eerste jaar.

Ik heb het over 1982 een jaar nadat mijn dochtertje overleden was, ik lees in de krant een klein berichtje, een oproep voor vrijwilligers bij het organiseren van een Huttendorp in 1983. Ik vond/vind vooral kinderen altijd boeiend. Natuurlijk miste ik ook mijn kind en wilde naast alleen de winkel die we destijds hadden ook wel wat anders doen. Ik meldde me aan en kwam terecht in een leuke groep mensen die ook allemaal voor het eerst er mee begonnen. We werden begeleidt door de Stichting Jeugd en Jongerenwerk Midden Holland en de Sportraad Zuid- Holland. We kregen ook alle medewerking van de gemeente.
We gingen er mee aan de slag, gingen al vast hout verzamelen dat we op mochten slaan bij een boer, de gemeente had als voorwaarde gesteld dat het spijkervrij hout moest zijn. Vandaar dat wij iedere vrijdagmiddag met een groep gingen spijkertrekken bij die boer, beregezellig en daarna gingen we nog in het café dat op onze route lag wat drinken,
Wel heel grappig was natuurlijk dat de spijkervrije planken toen de kinderen begonnen met bouwen binnen een kwartier vol spijker weer zaten. 😂😂😂
Afijn de voorbereidingen begonnen, ik werd meteen gebombardeerd tot secretaris, we kregen statuten en werden een Stichting Kinderwerk. De voorbereidingen verliepen goed, omdat wij een winkel hadden die altijd open was konden de kinderen zich daar in laten schrijven.
De eerste editie konden we er voordat we begonnen al zo’n 100 inschrijven. Veel meer dan we gehoopt/verwacht hadden. We kozen als eerste thema Het dorp van de Toekomst. Een thema waar we leuke dingen mee konden doen. En voor het openingsfeest waarbij de burgemeester kwam hadden alle kinderen zich verkleed met plastic vuilniszakken en aluminiumfolie als ruimtekinderen. Het dorp kreeg de naam Galektika. Er kwam een mooi decor. Ik schreef mijn eerste Huttendorp lied dat we vooraf geoefend hadden en zongen voor de burgemeester.
Ouders waren op de eerste bouwdag niet welkom de kinderen moesten/mochten zelf bouwen aan hun droomhut, we bouwden twee dagen lang en sommige kinderen bleven heel de week timmeren,
Verder hadden we een spellen dag, een knutseldag, barbecueën, zelf broodjes bakken, een artiest, playbacken en natuurlijk slapen in eigen hut of in de grote tent. De school in de buurt mochten we gebruiken voor toiletten en bewaren van materialen en voorraad. We hadden dan ook plasrondes, riepen om als er iemand naar de toiletten gingen en opeens moesten dan heel veel kinderen ook plassen. Dat was altijd wel grappig.
De mooiste bouwwerken werden gebouwd, de kinderen hadden het naar hun zin en wij ook, het was een leuke grote groep met mensen van heel verschillende pluimages en leeftijden. Bijgestaan door twee vertegenwoordigers van bovengenoemde instellingen die ook met alle activiteiten mee deden.
Gemeentewerken kwam nog om alles weer af te voeren, we kregen containers voor het hout af te voeren. Er was een oude legertent waar we ook activiteiten konden doen als het regende. Maar we troffen het dit eerste jaar het was prachtig weer. Na afloop mocht al het hout onder toezicht van de brandweer ’s avonds verbrand worden op een nabijgelegen grasveld. Een brandweerman gaf niet echt het goede voorbeeld door spiritus op eht vuur te gooien om het beter te laten branden. Hij moest zelf met brandwonden afgevoerd worden maar gelukkig viel het allemaal wel mee met hem. De ouders en kinderen waren heel enthousiast na afloop en voor ons een opsteker natuurlijk om er mee door te gaan. Een nieuwe traditie in ons dorp was geboren en achteraf gezien bleek het eerste thema wel een vooruitziende blik want het had toekomst.