Erfelijk belast…..

Vandaag merkte ik wel dat erfelijke belasting echt bestaat…… mijn kleindochter heeft echt een paar van mijn genen meegekregen.
Of ze daar nou zo blij mee moet zijn weer ik niet maar goed dat zal de tijd leren.
Vanmorgen kwam Peter even helpen om mijn bank naar buiten te gooien omdat vanmiddag mijn nieuwe bank zou komen. BIO-erfelijkheid
Op 1 ½  meter afstand drinkt hij even een kopje koffie en zitten we wat te kletsen.
Hij vertelt druk bezig te zijn in zijn tuin. Hij werkt momenteel thuis, bij hem op de zaak kan dat gelukkig en hebben ze ook nog werk genoeg. Hij werkt in de communicatiesystemen. Alleen dat houdt wel in dat hij geen reistijden meer heeft. Nu het wat langer licht blijft kan ie al aardig wat doen in de tuin.
Hij had weer een grote hoop zand liggen en zei, ik denk dat ik vanmiddag maar de schep en kruiwagen aan Yenthe geeft dan kan ze ook spelen.
Ze is zo graag buiten zegt ie en als ze buiten speelt op de opvang ook volgens mij wentelt ze zich in het zand en daarbij valt ze ook nog wel eens. Ze komt altijd met overal zand in haar kleding weer thuis.
Hoe herkenbaar zeg ik, dan heeft ze toch nog een paar genen van haar oma gekregen haha. Nou jij vond het ook altijd heerlijk om buiten te spelen hoor. Peter was ook altijd wel een buitenkind.
De bank verwijderd met veel moeite en omstreeks dezelfde tijd kwam de nieuwe wasmachine die ze gingen plaatsen en installeren. Heerlijk dat ik weer kan wassen. Het zat dus niet in het stopcontact de machine was toch wel kapot. Daar was ik wel blij mee dat ik niet voor niets een nieuwe machine heb gekocht. Ze nemen alle afval en de oude machine ook weer mee.
Tussen 3 en 5 zou de bank worden gebracht. Mooi nog de tijd om alles in de kamer even schoon te maken. Stofzuig wel onder de bank maar nu kon ik alles even lekker dweilen.
Ze hadden gevraagd of het eventueel wat eerder mocht zijn, ik had ja gezegd, graag zelfs maar heb heel de middag zitten wachten maar ze kwamen niet. Vanavond even gebeld en o vergeten, maar u krijgt korting hoor, zei hij. Ik zei dat ik liever had dat die bank gebracht werd en hij beloofde dat het morgen zou worden. Pff weer een dag wachten daar heb ik toch altijd al zo’n hekel aan. hqdefaultOok al heb ik eigenlijk niets anders te doen, wachten vind ik vervelend. (Ja er zijn veel ergere dingen hoor zet de tv maar aan ik weet het wat zeur ik). Gelukkig had ik van de week mijn tuinset schoongemaakt en kon ik een makkelijke stoel toch nog even in de kamer zetten. Ik mis mijn bank meteen. Ben toch wel iemand die gauw even een half uurtje op de bank ga liggen. Zeker als ik zoals de laatste weken iedere keer zo vroeg op ben is zo’n powernap wel heerlijk.  Vanavond stuurt Peter twee filmpjes van Yenthe die zand loopt te scheppen en het met haar kruiwagen naar achteren rijdt….. het ziet er zo grappig uit en ze vindt het zo  leuk om te doen al gaat de helft er ook nog naast natuurlijk. Ook klussen moet je leren en daar krijgt ze bij haar vader mooi de kans voor.

Geen Hema maar Heemtuin……

Vannacht om een uur of 3 werd ik hardop lachend wakker…… ben helaas mijn droom vergeten maar het moet vast leuk geweest zijn. Heerlijk geslapen vannacht.
Van mijn “vrije” weekend dus maar proberen wat leuks te maken. Had bericht gekregen dat mijn bank gereed staat om op te halen of thuis te laten bezorgen. Nou ja zo’n bank op mijn fiets is een beetje lastig dus zal hem wel moeten laten bezorgen en dat ben ik even gaan regelen bij de leverancier. Meteen een mooi stuk fietsen, het was heerlijk weer.
Op de terugweg kom ik in de buurt van de Heemtuin en denk, even gaan kijken of er nog wat leuks te zien in. Het voorjaar begint er toch echt wel aan te komen. Ik zie de mooiste knoppen en bloesems al weer staan. Het is echt genieten.
Als ik er naar toe fiets zie ik twee ooievaars op een nest staan. Ik maak een paar foto’s, wil ze even terugkijken en zie staan “geen kaart” . Shit die zit nog in de computer, reserve kaart er in gestopt, ooievaars weg. Helaas.
Een stukje verderop zie ik nog een ooievaarsnest, leeg nog helemaal maar als ik weer terugkom zijn de ooievaars daar heen verhuisd, blijkbaar vonden ze dat een beter plekkie en kon ik alsnog een aantal foto’s schieten.
Peter appt me als ik in de Heemtuin even lekker op een bankje in het zonnetje ben gaan zitten dat hij bezig is met zijn straat thuis op te hogen.
Ik fiets richting huis er bijna langs en wip even langs om te gaan kijken. Hij is al een mooi eind op weg, het gaat er prachtig uitzien. Ze zijn echt bezig er een kindertuin van te maken. Yenthe staat meteen voor het raam te roepen oma oma en ik ga even naar binnen, het wordt steeds leuker.


Ik besluit vandaag maar niet meer naar de Hema te gaan, toch maar even niet.
Heel grappig terwijl ik dit artikel zit te tikken hoor ik op tv in het programma Dit was het Nieuws een soort oproep ironisch bedoeld natuurlijk “Let op de economie en koop eens een nieuw wasmachine”.
Waarom is dat zo grappig of eigenlijk helemaal niet grappig, zal het uitleggen. Thuis was het nog heerlijk in de tuin, gauw het bed afgehaald met het idee om buiten te drogen. Dat ruikt altijd zo lekker die kleding en beddengoed dan. Gebruik maken dus van de allernieuwste technieken zonne-energie en windenergie. Maar ja helaas mijn wasmachine stopt er mee oftewel hij gooit de stoppen er uit. Even een dingetje want ik heb deze week een nieuwe meterkast gekregen en hoewel ze wel verteld hadden hoe hij werkt is het toch nog even goed doorlezen voordat ik aan alle knopjes ga zitten. Mijn gedachten zijn meteen dan is het toeval dat hij nu net kapot gaat of komt het door die nieuwe meterkast. Lastig maar ik zit wel met een zak vol natte kleding. Ik hang het maar allemaal buiten op, eerst maar even laten drogen en het later of bij een ander even in de machine stoppen. Maandag maar een wasmachinespecialist vragen langs te komen. Hij is wel een jaar of 15 oud inmiddels maar nooit klachten er mee gehad. Ik zie het wel.
Peter appt opnieuw en stuurt foto’s van een pad door de tuin dat klaar is en Yenthe die op de glijbaan zit te glunderen.
Eigenlijk zouden ze me gisteren om half 6 ’s morgens op hebben gehaald appt hij, vrijgezellenavond en ze zouden me meenemen naar Madrid. Pff ik vind het wel een beetje overdreven hoor dat meen ik serieus. Naar Madrid voor een vrijgezellenfeestje. Het moet toch niet gekker worden. Afijn het was afgeblazen natuurlijk en nu gingen ze een avondje stappen in Rotterdam. Lijkt mee ook prima.IMG_4274
Ik zeg, ach jongen, ieder nadeel heeft een voordeel dat zie je maar weer, nu heb je in de tuin een mooi stuk kunnen doen. En kijk eens naar dat smoeltje van Yenthe op die glijbaan dat is toch onbetaalbaar. En dat vindt hij ook wel hoor. Hij relativeert alles wel.
Ik hoop alleen dat de bruiloft niet in gevaar komt…… dat zou ik wel heel erg voor hen vinden. Er zijn al bruiloften afgeblazen…. even duimen maar, het is nog een week of 6. Hopen maar dat de toestand dan weer wat genormaliseerd is.

Zooooooooo lief

AquaminiVandaag een mooie dag gehad. Heerlijk wat gewinkeld, een mooi nieuw verlengsnoer voor maar 1,50 gescoord bij de Kringloop en als kers op de taart bij mijn kleindochter (ook zoon en schoondochter natuurlijk ) geweest. Hoe leuk was dat.
Bij de Lidl hebben ze momenteel een actie met onderwaterknuffels oftewel aquamini’s.  Ze zijn zo leuk en ik heb de zegeltjes gespaard. Gelukkig heb ik er hier en daar ook nog van andere gekregen want zoveel boodschappen doe ik voor mezelf ook niet.
Ik had de eerste opgehaald een dolfijn, vond hem zo schattig. Nu wil het toeval dat ik de afgelopen week een keer bij de kringloop een klein boekje met onderwaterdieren zag liggen.
Het boekje was van 2003 maar de dieren die er in staan zijn (bijna allemaal) dezelfde als de knuffels van de Lidl. Sterker nog ze hadden ook nog eens allemaal dezelfde kleuren.
Als ik bij Yenthe ben zeg ik dat ik iets voor haar heb meegenomen maar dat ik eerst een verhaaltje wil vertellen. Ze komt meteen op mijn schoot zitten luisteren en ik pak het boekje uit mijn tas.
Vertel haar het verhaal dat ik op het strand liep en daar zag ik allemaal zeedieren. We kijken naar alle dieren in het boekje. Een dolfijn kwam naar me toe en zei, ik wil niet meer in de zee wonen. Ik wil bij Yenthe gaan wonen. Ze keek me zo verwonderd aan, ik zei kijk maar eens in oma’s tas want daar is ie ingesprongen. Ze ziet de dolfijn en vindt het geweldig. Iedere keer kwam ze weer met het boekje aan en moest ik het vertellen. Heerlijk.
Misschien lukt het me net om nog een kaart vol te krijgen en ik vraag aan Yenthe welke zou je dan graag willen hebben. In plaats dat ze in het boekje kijkt loopt ze naar mijn tas toe en doet hem weer open. Ze dacht vast dat er nog meer in zaten. Zo grappig.
Ik krijg een koekje bij de thee dat Yenthe en haar mama zelf gebakken hadden. En hoewel ik momenteel koekloos ben kon ik dat natuurlijk niet weigeren. Yenthe heeft zelf haar koekjes voor die middag al gehad maar ze zit hem echt mijn mond in te kijken. Het allerlaatste stukje geef ik haar en ik zeg het wel even tegen Chantal, wil dat niet stiekem doen, die was in de keuken bezig. Trouwens dat lukt ook niet meer want Yenthe holt Do 4-2meteen naar haar moeder en zegt Yenthe heeft koekie (op zijn Krimpens) haha de tijd dat je die dingen ongemerkt kan doen is over.
Ik word uitgenodigd om mee te eten en natuurlijk sla ik dat niet af. Yenthe eet alles al zelf alleen bij haar toetje zegt ze “Oma doen”en ik “moet” de laatste hapjes uit het schaaltje schrappen voor haar.
Nou ja voor mij heerlijk zo’n middagje en op de fiets naar huis zit ik nog steeds te smilen wat is het toch genieten van die kleine. Volgende week gaan ze een weekje op wintersport en ik ga ze missen natuurlijk. Ze heeft al van die kleine skietjes ook. Maar ik gun ze het van harte, de filmpjes en foto’s komen vanzelf langs en dan kan ik ook thuis er van meegenieten.

Vrolijk verder maar weer……

sympathisch-zenuwstelsel-en-stressGisteren had ik nog echt wel de stress in mijn lijf, zo’n knoop voelde ik toen ik weer ging fietsen. Het had er toch wel aardig ingehakt. Was wel eerst een spiegel wezen kopen en dat gaf me wel een prettig gevoel dat ik kan zien wat er achter me gebeurt.  Maar had ook geen zin om er voor thuis te blijven.
Vandaag met mijn zus op stap geweest, mezelf verwend op een nieuwe outfit dat mag ook wel eens een keer.
Leuke dingen op komst en daar ga ik me maar helemaal op richten, hoewel toen er vandaag weer zo’n piepende fiets net achter me zat kreeg ik wel weer even de kriebels.
Maar natuurlijk zijn er meer fietsen met piepende remmen 😉 🙂 en ik was samen met mijn zus dat was ook wel prettig.
Morgen ga ik met mijn zoon schoenen voor zijn bruiloft kopen, hij vroeg of ik mee ging, hartstikke leuk natuurlijk. Zin in hoor, we zijn allebei van die schoenenfans haha. Even net als vroeger weer.
En morgen is mijn kleindochter jarig. Ze wordt al weer 2 jaar en het wordt zaterdag gevierd al ga ik natuurlijk wel even een knuffel halen morgen . Wat gaat dat toch allemaal hard. Vrijdagavond gaan we bij het bedrijf van mijn zoon de feestruimte versieren. Ze hebben net een extra pand gekocht dat nog niet in gebruik is genomen en daar mogen ze de verjaardag vieren. Vorig jaar ook al gedaan, was zo leuk om te doen het gezellig te Schoenenmaken en te versieren. Ga weer de koffie verzorgen, dan heb je ook meteen met iedereen een praatje.
En dan zaterdag het feestje. Ga met Chantal nog een keer een setje kleding voor haar kopen en koop nog een kleinigheid om toch iets te geven te hebben. Ze zal vast wel meer dan genoeg krijgen.
Dus maar weer vrolijk verder gaan en hopen dat ik die lulhannes niet meer tegen kom en genieten van de komende feestelijkheden.

 

Ff zwijmelen…….

WhatsApp Image 2020-01-04 at 11.19.23(1)Ik schrijf niet zo heel veel over mijn kleindochter Yenthe ook misschien omdat ik toch geen foto’s erbij mag plaatsen.
Maar ja soms mag het gewoon een keer.
Ze is al bijna weer 2 jaar oud, ongelooflijk alsof ze gisteren pas geboren is.
Het is al weer een hele dame geworden die zichzelf goed kan verkopen. Haar blonde krulletjes en toch wel lief koppie helpen daar ook zeker wel bij. Ik hoor haar ook soms zo’n lief stemmetje opzetten. Zo grappig om te horen.
Afgelopen week vertelde Peter dat ze ook wel van die dagen heeft dat er niets goed is en ze op een dag zo vervelend, moe en zeurderig was dat hij ze na de luierwissel even in haar bedje had gelegd. Ze viel zo in slaap en na een poosje werd ze wakker en was haar vervelende humeur ook verdwenen.
Hoe herkenbaar zei ik, dat hebben alle kinderen hoor Peter. Al vind je ze nog zo lief er zijn dagen dat er niets goed gaat. Het zijn ook net mensen he.
Ik kom er regelmatig en de eerste keer dat ze spontaan en heel duidelijk oma riep toen ik binnenkwam nu al weer een paar maanden geleden vergeet ik echt nooit.
Of afgelopen week. Ik was met mijn zus aan het winkelen en dan lunchen we meestal bij de Hema, nu ook. Ik kreeg een appje van Peter waarop stond zo vader zo…….
Meer stond er niet en ik dacht, wat bedoel je nou. Maar even later kwam de foto door en stond Yenthe op haar tenen bij de bak met de ballen bij Scapino. Zij is gek op ballen en voetballen in de tuin. (Ik zie er wel een nieuwe profvoetbalster in natuurlijk haha)
En dat heeft ze van niemand vreemd. We waren op hetzelfde winkelscentrum en Peter zei toen we ze tegen kwamen Zo was ik toch ook als we bij Scapino kwamen eerst naar de ballenbak en daarna naar schoenen kijken. (Die schoenentic van hem komt mij dan weer niet onbekend voor, die heb ik ook).
Zo worden alle mooie en soms ook minder mooie eigenschappen toch weer doorgegeven en dat is zo leuk om te zien en te ervaren.Vuurwerk-1200x565
Vorige week stond ze ook al op het ijs, met van die dubbelijzertjes onder haar schoenen, zo grappig. Je kan het niet jong genoeg leren toch.
Dit jaar hadden ze Yenthe uit bed gehaald met de jaarwisseling. Heel de dag had ze bij iedere knal al “vuurwerk” lopen roepen. Bang was ze er helemaal niet van.
En als ik vraag aan haar “heb je het vuurwerk gezien? ” begint ze met handen te zwaaien en boem boem, knal te zeggen en met heel haar lijfje wordt het uitgebeeld. Zo’n grappig gezicht. Peter had er ook al filmpjes van doorgestuurd. Ik krijg nog een hele dikke knuffel van haar als ze weer verder gaan.
Ach mijn kleinkind, zo mooi om dat mee te mogen maken en ik geniet er dan ook volop van….. en even zwijmelen er over mag dan ook wel.

 

Count my blessings…..

WonVandaag had ik van een vrijwilligersorganisatie waar ik hier en daar wat dingen voor doe een vrijwilligersochtend.
We kregen een workshop “communiceren vanuit je hart” en heel eerlijk gezegd had ik van te voren al zoiets wat zal het zijn. En inderdaad dat klopte haha. Op zich natuurlijk best leuk hoor ook wat testjes doen, iemand die je niet kent in de ogen kijken en kijken wie het langst volhoudt. Ik was naast iemand gaan zitten toen ik binnenkwam die ik niet kende, een leuke vrouw. We hadden al even met elkaar zitten praten. Met dit testje werden we er echt een beetje giebelig er van op een gegeven moment. Onder het mom van oogcontact is heel belangrijk. En tegenover gaan staan en na een paar minuten zeggen wat je intuïtie je over diegene ingaf.
Ik stond toen tegenover een vrouw die duidelijk met dit testje geen raad wist, ze keek een beetje nerveus en wist of durfde ook niets over mij te zeggen. (Wat ik dan wel weer jammer vond) Volgens mijn intuïtie vond ze die testjes doen maar niets en dat klopte dus ook wel. Ik probeerde haar een beetje op haar gemak te stellen. Tenslotte zijn we geen examen aan het doen toch.
Nou ja op zich leuk maar toch……. had er niet zo heel veel mee.
Tussendoor kregen we een high tea en was het heel gezellig. Tegenover me zat een man die ik (voor zover ik wist) niet kende. Hij sprak me met mijn naam aan en zei “Weet je niet meer wie ik ben”.  Ik piekerde er op los maar kon hem echt niet thuisbrengen. Toen hij zijn naam zei kende ik hem inderdaad nog wel van vroeger en hadden we een leuk gesprek over mijn geboortedorp waar hij nog steeds woont. Zijn vader was organist in de kerk waar wij ook altijd naar toe gingen.
Na afloop van de ochtend sta ik met nog wat mensen te wachten om even gedag te zeggen, goede wensen voor Kerstmis en het nieuwe jaar en niet onbelangrijk (haha) wachten op een attentie die we allemaal meekrijgen. Een leuk pakket met producten uit onze eigen Krimpenerwaard.
Ik sta met een vrouw te praten die ik ook ken, ze woont bij me in de straat. Haar zoon voetbalde altijd met mijn zoon, schelen zelfs maar een dag in leeftijd en ze zijn ook nog steeds bevriend met elkaar.
Drie jaar geleden werd ze oma en ze was supertrots. Wat er precies gebeurd is weet ik niet, ik hoor het verhaal maar van een kant maar ze heeft geen contact meer met haar zoon, schoondochter en kleinkind. Ik vind het echt heel triest voor haar. Ze vertelt dat ze haar kleinkind een keer zag op een fietsje in een winkelcentrum. En dat ze daarna zo verdrietig was dat ze gewoon uren heeft lopen en zitten huilen.
Het lijkt me echt verschrikkelijk.
fffAls ik thuiskom ligt de brief van het bevolkingsonderzoek op darmkanker er. Andere keren was ik er echt niet zo mee bezig maar na het gerommel van mijn darmen vorig jaar bij mijn operaties was ik gewoon zenuwachtig voor de uitslag. Hoewel ik eigenlijk helemaal geen klachten heb maar gewoon onzekerheid.
De uitslag is gelukkig goed, ze hebben niets afwijkends kunnen vinden. Ik ben enorm opgelucht.
Ik ga nog een rondje fietsen, heb bij de Hema nog een leuk gesprek met een vrouw waarbij ik jaren geleden nog een paar jaar in de huishouding gewerkt heb.
Als ik naar huis fiets voel ik me echt een gelukkig mens.  De zon schijnt en het is helder weer, wel koud. Heb gewoon een lieve schoondochter die trouwens vandaag 31 jaar geworden is. ( Zaterdag is het feestje) Een geweldige zoon, mijn lief, mijn vrienden en familie.
Zie mijn kleindochter heel vaak en behalve wat gezeur van mijn knie die steeds vervelender wordt voel ik met eigenlijk best goed gezond en kan ik nog van alles doen.
And I count my blessings……..

Ongegeneerd snuffelen….

download (4)Waarom zijn zoveel van mijn naaste familieleden en vrienden in de wintermaanden allemaal jarig.
Een zomerfeestje lijkt me ook wel eens leuk, lekker buiten zitten maar dat zit er bij ons niet in. Gooi daar Sinterklaas en Kerstmis nog bij dan wordt het best wel lastig om allerlei cadeautjes te vinden. Begint met Peter in oktober, mijn vriendin ook oktober, daarna Chantal in december, Wim, mijn zwager en ikzelf ook nog eens, januari Yenthe , mijn andere vriendin ook en begin februari mijn zus weer. Goed in de feestjes dus de komende maanden. En dan zijn er nog een aantal tussenuit gevallen bij mijn oudste zus 3 verjaardagen en mijn ex anders waren het er nog vier in november ook geweest.
Vandaag ben ik op pad gegaan om voor Wim iets leuks te kopen voor zijn verjaardag. En passent meteen voor Chantal, kijken of ik iets leuks zie voor het stel voor Kerstmis, cadeautjes voor Sinterklaas voor Yenthe die is ook in januari al weer jarig. Pff wat een gedoe allemaal.
Vanmiddag dus ongegeneerd lopen snuffelen op het Alexandrium in Rotterdam waar winkels genoeg zijn.
En geloof het of niet ik kwam met niets thuis. Heb echt een paar uur lopen kijken, keuren, afkeuren, te duur, niet praktisch.
Eigenlijk is het gewoon een luxe probleem want iedereen heeft al alles.
Wim heeft mij ook al zoveel keren gevraagd wat ik wil hebben voor mijn verjaardag, ik weet het gewoon niet meer. Voor mijn Sinterklaaslijstje vond ik het al moeilijk om nog wat te vinden. Heb Wim al voorgesteld om gewoon elkaar niets te geven maar dat vindt hij niet leuk. Ik wil je wel wat geven zei hij.
Nou ja kwam dus thuis met niets. Zag nog wel een hartstikke leuk jurkje voor Yenthe. Meestal app ik dan even naar mijn schoondochter of ze het leuk vindt, scheelt veel ruilwerk. Ze vond het heel leuk maar ze hadden het net niet in haar maat, ze had al weer een grotere maat. Zo jammer zeg, ze wordt ook al weer zo groot.
Nou ja op de terugweg kan ik als ik over de brug rij het huis van Peter en Chantal zien. Ik zag dat Chantal thuis was want de auto stond voor de deur (dan kunnen ze natuurlijk nog wel lopend weg zijn) Ben even een bakje gaan doen en meteen met Yenthe wat spelen en kletsen. Ze begint nu al zo leuk te praten. En ik krijg een paar dikke knuffels…… 14720454_1283457035019208_2627971011670111768_nIk smelt ff hoor……  Ze is helemaal in de ban van Sint en Piet. Twee handpoppen er van komen meteen te voorschijn. En Sinterklaasversjes zingen, hoe leuk is dat toch.
Had meteen een kopie van mijn paspoort meegenomen want vrijdag gaan ze in ondertrouw en omdat ik getuige ben hadden ze dat nodig.
Nou ja voor Yenthe heb ik de Sinterklaascadeautjes maar even via Bol besteld want die moet ik wel voor zondag in huis hebben. Toch ook wel makkelijk. Voor Wim ga ik nog maar eens heel diep na zitten denken, daar heb ik nog een paar weekjes voor. Met Chantal heb ik afgesproken dat we in januari een keer ergens gaan winkelen om Yenthe een leuk stelletje kleding te geven.
Ze krijgt al zoveel cadeautjes dan vind ik zoiets veel handiger om te geven. En ook gezellig om met schoondochter en kleindochter te gaan winkelen.