Memory kastje 11………

Goh eigenlijk best veel dates gehad in een paar jaar tijd. En daarbij nog heel vaak met andere mannen zitten chatten.
Een man waar ik regelmatig zat te chatten had het steeds over zijn ex vrouw. En op een gegeven moment voelde ik me een soort therapeut en zei, misschien moet je nog eens met je vrouw gaan praten. En dat heeft hij toen ook gedaan en ze kwamen weer samen. Mooi toch.
Ga nog even verder met Date 6.
Hij was of is misschien nog wel hovenier op landgoed Clingendael in den Haag. Hij vertelde er veel over, vooral de Japanse tuin die tijdelijk ieder jaar open is had zijn voorkeur.
Ik werd meteen overstelpt met gedichten, kaarten en hij ging heel voortvarend van start. Was er van overtuigd dat hij heel veel van me hield terwijl we elkaar nog nooit gezien hadden. Wel gebeld en gechat veel. Hij had zelfs al zonder dat ik het wist geboekt voor een fietsvakantie voor een fietsvierdaagse ergens in Friesland of zo. Ik als nuchter mens vond het aan de ene kant wel leuk al die aandacht en aardige berichtjes dat klinkt toch ook wel leuk. Aan de andere kant vond ik het ook wel een beetje TE. Kon me niet voorstellen dat iemand echt zo lief is en dan nog vrijgezel is.

Afijn al vrij snel spraken we af om elkaar te ontmoeten in Rotterdam bij het centraal station. We zouden bij La Place wat gaan drinken. Nou ja hij kwam en we gingen naar La Place. Onderweg hadden we nog ergens even staan zoenen. ( zou je nu toch niet meer aan denken in deze coronatijd 😉 ) Ach ja was ook maar een mens met behoeftes toch. Maar bij La Place ging hij koffie halen. Hij stond en bleef staan en stond en bleef staan en als ik er niet naar toe gegaan was en even mijn ellenbogen (bij wijze van spreken natuurlijk) en mond had geroerd dan denk ik dat we er nu nog hadden gestaan.

Tja echt hij was het ook niet voor mij hoor. Hij was lief en aardig en verder niks. Ik vond het een beetje zielig ook wel om het meteen te zeggen maar de volgende dag heb ik hem toch maar opgebeld en gezegd dat er geen vervolg wat mij betreft in zat. Jan kwam, zag en overwon niet. Heb nog de verpakking in mijn memory kastje van een geurtje dat ik van hem kreeg.

Ik had het helemaal gehad met dat daten. Stopte er helemaal mee. Had het alleen ook wel goed en dat gaf me een rustig gevoel.
Dacht dat ik me ook helemaal uitgeschreven had op die datingsite maar blijkbaar blijf je toch nog ergens in een bestand zitten en ik kreeg een mailtje van Wim. Een mailtje dat me zo aansprak dat ik er op reageerde. Hij is cultuurhistoricus en heeft gewerkt in de archeologie. Jaren in Zwitserland en Frankrijk gewoond.
We hebben echt maandenlang zitten mailen, chatten en bellen voordat we een keer afspraken. Weer in Amersfoort en vanaf de eerste minuut was het oké. Kon zo totaal mezelf zijn, hoefde mezelf niet te “verkopen”, was wie ik was en dat was goed en hij ook. We hadden een mooie dag. Wilde weer naar huis gaan eind van de middag maar hij vroeg of ik zin had om nog samen ook te gaan eten en dat deden we. Grappig detail in precies hetzelfde restaurant waar ik met een eerdere date gegeten had. En dat vertelde ik Wim ook, hij vond het wel grappig. De rest is historie, we zijn nog steeds maatjes. Gaat gelukkig weer wat beter met hem en we zien elkaar nu weer regelmatig en dat is goed zo. Hij in de bossen, ik in de polder….. en dat zal wel zo blijven.

Memory kastje 10……..

Goh best leuk eigenlijk om de herinnering op te halen aan al die dates. In het begin van mijn blog heb ik er ook wel uitgebreider over gehad. Dus ben je heen nieuwsgierig een kwestie van snuffelen in de beginperiode van mijn blog. 😂😂😂

Date 4. Een man die in de buurt van den Haag woonde. We hadden heel veel zitten chatten. Hij had echt heel veel humor. We deden vaak spelletjes via de chat. Woorden rijgen, de meeste namen van steden met een bepaalde letter. Allemaal van dat soort dingen. Hij deelde ook mijn interesse voor het tuinieren. Hij was zelfstandig wasmachine reparateur. Had 30 jaar daarvoor bij Miele gewerkt. Een creatief mens want hij beletterde ook auto’s en maakte de mooiste meubeltjes van oude dingen.
Hij zou bij mij komen, we hadden zo rond 2 uur afgesproken. Tegen 3 uur kwam ie aanzakken, nu ben ik zelf altijd best een mens van de klok. Ik zag hem staan en wist dit is geen man voor mij. Hij rookte in het kleine uurtje dat hij er was 3 sigaretten. Had altijd gezegd, ik wil geen man meer die rookt. Hij dronk een bakje koffie en ging weer naar huis. Ik ging steeds kakkeriger tegen hem praten, echt niks voor mij en ik vond het ook wel slap van mezelf. Maar goed dit werd het toch ook niet. We bleven wel met elkaar chatten want daar hadden we gewoon zoveel lol van samen. Na een jaar of zo vroeg hij of ik toch een keer naar hem wilde komen. Niet als date gewoon een keer naar zijn tuin komen kijken. We spraken af, hij zou me op komen halen op het station van Voorburg.
Ik had gezegd met welke trein ik zou komen, ik zou hem als ik in de trein zat nog even bellen. Maar heel stom, mijn telefoon was leeg. Echt eerlijk leeg, geen smoesje of zo. Ik dacht nou ja we hebben de tijd afgesproken, hij zal er wel zijn. Maar hij was er niet. Heb nog ruim een half uur zitten wachten, ben nog naar een soort snackbar gegaan en daar wat gedronken. Gevraagd of ik mocht bellen maar ik had ook zijn nummer niet omdat mijn telefoon leeg was. Nog in het telefoonboek gekeken (ja dat bestond toen nog) maar kon het niet vinden. De trein maar weer terug genomen naar Gouda en ik weet nog dat ik dacht, ga lekker winkelen in Gouda, daar had ik veel meer zin in. Het had niet zo mogen zijn denk ik dan maar. ’s Avonds belde hij me nog waarom ik hem niet gebeld had. Ik vertelde het eerlijk dat mijn telefoon leeg was. En achteraf had hij ook in diezelfde snackbar ook nog wat zitten drinken maar toen was ik al weer weg. Ooit had hij een keer een soort optocht waaraan bedrijven meededen. Hij deed ook mee met zijn bedrijf. Op zijn aanhanger een wasmachine en een waslijn en daar wilde hij damesondergoed ophangen had hij verteld. In diezelfde week liep ik met mijn zus te winkelen en zag ik bij de Zeeman een bak staan met allemaal van dat sexy rode en doorzichtig ondergoed, strings en behaatjes. Een euro per stuk en samen hebben we er een aantal uitgezocht, we hebben zo’n lol gehad. En ik heb ze naar hem toegestuurd. Hij vond het zo grappig en ik kreeg een foto waarbij ze op de waslijn hingen. Ook heb ik zijn website een keer helemaal nagekeken en de teksten aangepast en gecontroleerd op spelfouten. Een leuk werkje om te doen.
Ook met hem heb ik nog steeds contact via de app. We spelen samen wordfeut en zo nu en dan een paar keer per jaar bellen we elkaar. We kunnen nog steeds heel goed met elkaar opschieten al weet ik dat er verder niks is. Hij heeft ook een vriendin en dat is prima zo. We wisselen tuingegevens uit, geven elkaar tips en trucs en we hebben nog steeds lol via de app. Hij is een goed mens. Van hem kreeg ik een setje wasknijpers als reclame voor zijn bedrijf.


Date 5. Een man waar ik mee had zitten chatten en bellen. Hij woonde niet heel ver bij me vandaan. Achteraf denk ik wel dat hij me heel erg deed denken aan mijn tweede date waar ik nog best heel lang een goed gevoel over heb gehad en ik daarom met hem afsprak.
Ik haalde hem op bij de metro in Capelle aan den IJssel. Bij mij thuis gingen we lunchen en daarna had hij het idee dat ik meteen met hem het bed in zou duiken. Dat was nou niet echt mijn intentie.
Hij vroeg of hij een foto van me mocht maken en ik vroeg of hij dit wilde hebben voor zijn “verzameling”. Ik vond het wel humor. Hij echt niet en hij pakte zijn tas en jas en ik lullo heb hem ook nog naar de Capelse brug gebracht. Mijn zus zei achteraf, ik had die vent naar buiten gewerkt en gezegd zoekt maar een bus op om naar huis te gaan. We hebben elkaar niet meer gesproken> Hij was de enige man waarvan ik achteraf een vervelend gevoel aan over gehouden heb. Hij bracht wel een doosje met verschillende soorten thee voor me mee. Van de theezakjes heb ik een bootje gevouwen voor mijn memoriekastje. Twee gelukspoppetjes die ik nog had liggen er in. Al was het geluk voor ons gelukkig niet weggelegd. Het was voor mij meteen wel de laatste keer dat ik iemand voor de eerste keer in mijn huis uitnodigde.

(wordt vervolg)

Memory kastje 9

In mijn memory kastje heb ik ook nog herinneringen staan aan al mijn dates die ik destijds gehad heb.
Wat een tijd was dat, het was ook wel leuk soms, spannend maar ben blij dat het over is en ik niet meer zo nodig hoef.
Mijn allereerste date had ik al twee maanden nadat ik was gescheiden. Echt een blind date in Gouda. Geen foto’s van elkaar gezien wel heel lang zitten bellen met elkaar, urenlang echt.
Een heel aardige man, vertegenwoordiger in Bourjois cosmetica. Hij woonde in het gooi in een prachtig appartement. Eigenlijk klikte het meteen, we zagen elkaar drie keer. Zijn vrouw was ook nog maar twee maanden daarvoor overleden. Toen hij zei dat hij echt meteen wilde samenwonen in zijn appartement en ook fijn zou vinden dat ik een oma voor zijn kleinkind zou zijn kreeg ik het Spaans benauwd. Het was veel te vroeg. Na ons derde weekend zei ik hem te willen stoppen. Een half jaar later kreeg ik met mijn verjaardag (dat had hij onthouden, makkelijke datum eerste kerstdag natuurlijk ) nog een keer een mailtje van hem waarin hij zei dat hij het heel fijn had gevonden maar het achteraf ook voor hem te snel was allemaal. Beide hadden we dus de goede beslissing genomen. Later mailde hij nog een keer een lieve vrouw gevonden te hebben en die gunde ik hem van harte. Als herinnering nog een doosje make-up dat ik van hem kreeg.

Date twee was vanaf het begin een beetje apart, heel lang gepraat, gechat en gebeld met elkaar voor we elkaar een keer zagen. Ook een leuke man, niks mis mee. Maar op de achtergrond was er altijd iets dat ik dacht, ik weet het niet hoor met die man. We zagen elkaar een aantal keren, gingen verschillende keren eten, een dagje naar Zeeland. Hele mooie momenten. We mailden, chatten en belden heel veel. Hij deed ook een radioprogramma en draaide altijd mooie muziek op donderdagavond. Ik luisterde er altijd naar terwijl ik mijn stukken voor de krant schreef. Regelmatig draaide hij ook een plaatje voor me. Op een gegeven moment na zo´n kleine 2 jaar vond ik het te vrijblijvend en hij wilde niet meer, had toch wel het gevoel dat er iets niet klopte en ik maakte een eind aan onze fysieke vriendschap zeg maar.
Jarenlang hebben we daarna nog iedere zondagochtend samen zitten chatten via skype en nog steeds appen we zo nu en dan. We vonden het allebei een waardevolle digitale vriendschap. In dezelfde tijd dat ik Wim ontmoette (we waren altijd heel eerlijk over dat tegenover elkaar) had hij ook een vriendin gevonden. De gesprekken werden daardoor ook minder en dat was goed zo. Pas jaren later kwam ik er achter dat hij een buurvrouw had die heel veel voor hem betekende, waar hij vaak een bakje koffie ging drinken, dat wilde hij niet kwijt. En zijn oude vader waar hij bijna dagelijks naar toe ging en een fulltime baan. Voor hem te veel ballast om een nieuwe relatie te beginnen in die tijd. Inmiddels zijn zowel die buurvrouw en zijn vader beide overleden, waardoor zijn huidige vriendin het makkelijker met hem heeft. ( Ik app met haar ook wel eens, hoe grappig is dat toch) Maar samenwonen wil hij ook nog steeds niet, ze blijven latten.
De herinnering is een snoepje dat ik meenam de eerste keer dat ik met hem ging eten bij de Argentijn. (zou het nog te eten zijn? )

Date drie was in Kinderdijk, ook een blind date, had geen foto van de man gezien. Had destijds nog een auto en we hadden afgesproken op de parkeerplaats bij de molens. Had gezegd wat voor auto ik had. Er kwam een man naar me toelopen. Een Surinaamse man, hij deed me denken aan Donald Jones, een aardige welbespraakte en prima man, hij was accountant. We gingen wandelen bij de molens en daarna nog wat drinken. Het was een leuk gesprek maar toch had ik het wel fijn gevonden als hij gezegd had dat hij van Surinaamse afkomst was. Waarom?? Ik weet het niet, waarom zou hij het zo duidelijk verzwijgen op zijn site. Ik heb helemaal niets tegen mensen met een “kleurtje”. Totaal niet maar het gaf me geen goed gevoel en ik besloot niet meer om een tweede date te hebben met hem.
Als herinnering heb ik een vingerhoedje van Kinderdijk.

Date vier was een man uit Zwolle….. we hadden afgesproken in Amersfoort elkaar te ontmoeten. Beide geen auto dus we kwamen met de trein. We hadden foto’s van elkaar gezien en ik herkende hem meteen.
Een ontzettend leuke vent, we hadden echt geen minuut last er van dat we geen gespreksstof hadden. Maar we wisten ook beide wel dat de afstand toch een probleem zou worden. Hij had ooit een relatie gehad met een vrouw uit Brabant vertelde hij, vier jaar en toen hij toch wel samen wilde gaan wonen met haar bleek zij niet naar Zwolle te willen en hij niet naar Brabant. Vandaar dat hij en ik ook geen lange afstandsrelatie wilden hebben. ( Oeps eigenlijk heb ik dat nu ook wel een beetje) De man had een kleurrijk verleden, een groot bedrijf gehad, verkocht, zijn geld verpatst en nu werkzaam als chauffeur voor schoolkinderen.
We hebben heerlijk gewandeld in Amersfoort, samen gegeten in een heel leuk restaurant. Onderweg als twee tieners in hoekjes en gaatjes staan zoenen en vrolijk afscheid genomen bij de trein. Ik raapte een steentje op als herinnering aan de kei van Amersfoort. (die was te groot om mee te nemen).
(wordt vervolg)

Memory kastje 8

Voor het weekend maar weer eens in mijn memory kastjes gedoken. Daarin bewaar ik allemaal prullaria die ik “geërfd” heb, zelf ergens gekocht heb of gekregen. Samen met mijn zus kochten we altijd iets als we ergens op vakantie waren van dat dorp of stad. Als er tenminste iets te krijgen was. En ook als ik met Wim ergens in een andere stad ben of in een museum doe ik dat.
Vandaag een paar dingen die uit het huis van mijn moeder komen. Mijn moeder had wel iets met beeldjes, zelf heb ik dat niet zo maar dat hondje met een klein bakje er naast vond ik altijd wel heel erg leuk.
Het is al heel erg oud, komt volgens mij nog bij mijn oma of zo vandaan. Er waren er meer maar mijn moeder was een beetje net als ik, er brak nog wel eens een keer iets. Maar deze is nog heel en in nam hem mee omdat verder niemand er belangstelling voor had.

Er stonden bij mijn moeder ook nog van die gansjes. Een moedergans met jongen. Dat vond ik wel een schattig beeldje. Hij stond altijd samen in een vak in de kast met een beeldje van een haan.
Ik vind dat helemaal geen leuk beeldje maar omdat ze bij mijn moeder altijd bij elkaar stonden kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om hem in de doos van de kringloop te doen. Hij staat in mijn laatst gekochte kastje ergens achteraf in de bijkeuken haha en wie weet op een keer, maar dat zal wel niet, dat gebeurt meestal niet met dingen waarvan je het niet erg vind, stoot ik er per ongeluk tegenaan. Tot zolang mag ie blijven een beetje achteraf.
De gansjes staan wel in mijn hoofdkastje in de kamer.
Als laatste staat er ook nog een klein motortje in het kastje. Het was speelgoed van mijn broer, ik was geen poppenkind, vond het altijd leuk dat blikken speelgoed. Deze ook. Hij is ook denk ik al een jaar of 50 oud maar ik blijf hem leuk vinden. Je kan de wieltjes naar achter bewegen, dan laadt je hem zo’n beetje op en rijdt ie naar voren.
Ieder item in mijn kastjes heeft zo een herinnering en een eigen verhaal en dat vind ik dus het leuke er aan.

Het kleine boekje “Over romantiek”

Noekje liefdereTijd geleden maar weer eens een klein boekje uit mijn mini boekenkastje getrokken.
En nu mijn eerste weekend weer met Wim vond ik dit wel een toepasselijke titel.
Al moet ik wel zeggen als er twee niet romantisch, sentimenteel en wel bijzonder nuchter zijn, wij dat wel zijn.
Maar we waren (en hoop ik zijn we dat nog steeds) maatjes die elkaar heel goed begrijpen, dezelfde interesses hebben en dat is in ieder geval voor mij belangrijker dan romantiek. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik het fysieke samenzijn (wat zeg ik dat netjes he) niet fijn vind, integendeel daar genieten we ook enorm van.  En Wim verwent me altijd met aandacht, iets speciaals te eten maken, vaak een aardigheidje voor me.
Nou ja niet te veel uit de school klappen……. haha….. Hier een paar gedichtjes die voor mij nog net konden want de meeste vond ik echt wel veel te zoetsappig……

Boekje lifede 2

Boekje liefder 6

Boekje lieefdfe

De tuin….

Tuin 5Vandaag maar weer een boekje en natuurlijk staan er in mijn minikastje ook wel een paar boekjes die ik gevonden en ook gekregen heb over tuinieren.
En daar staan wel leuke dingen in, waar ik me helemaal in kan vinden.
Gisteren voor de val zag ik de eerste bloempjes in de boslook die ik vorig jaar in Apeldoorn kocht. Zo mooi om te zien dat het toch weer opkomt…. dat is genieten.

Tuin 3
Gisteren was ik ook even in het tuincentrum bij mij in de straat, dat gaat alleen open in het voorjaar en zomer. Ik zocht nog tuinbonen maar hij had ze nog niet.
We hadden een mooi gesprek over de natuur, de eigenaar is ook een echte natuurliefhebber en kent de polder ook goed.
Tuin 2

Hij vertelde over een roodborstje dat in zijn kas/winkel gekomen was en hij er niet uitkreeg. Opeens zag hij dat er in een ruit een heel klein gaatje zat waar hij door naar binnen was gekomen. En opeens ging hij daar ook weer door naar buiten. Hij heeft het toen maar dichtgeplakt want ook roodborstjes hebben daar weinig te zoeken en te vinden.

Tuin 1

Ik kreeg een bos tulpen van hem, het was een openingsaanbieding bij aankoop van 10.00. Ik had niets gekocht maar hij kwam er spontaan mee aanlopen na ons gesprek en kon het niet weigeren en heb ze goed verzorgd in een vaas gezet. Ik ben niet zo van de snijbloemen in huis maar het gebaar er achter maakt dat ik het toch een mooie bos multicolor tulpen vind.
De spreuken uit mijn boekje die ik het mooiste en meest ware voor mij vind.

Tuin 4

Het boek met alle antwoorden

boekje

Een van de weinige boekjes die ik ooit zelf kocht. Ik had al heel lang in een boekenwinkel zitten lezen in allerlei boekjes met gedichten en nog meer. Was er helemaal in verdiept en dacht, ja dan moet ik ook wel iets kopen natuurlijk tenslotte is dit geen bibliotheek.
Ik zag toen dit mini boekje met de titel “Het boek met alle antwoorden”.
Had er niet ingekeken maar het intrigeerde me wel en ik kocht het.
Thuis ging ik het lezen…en het viel me eigenlijk tegen.
Tja zo kan ik ook een boekje vullen zeg met antwoorden op alle vragen. Als je allemaal van die dooddoeners er in zet dan klopt er altijd wel iets.
Vragen waren er niet bij. Of zou je het zo moeten gebruiken vroeg ik me af, dat wanneer ik een vraag heb dan open ik het boekje willekeurig  en op welke bladzijde ik het dan open zal dat dan het antwoord op mijn vraag zijn?. Dat kan dan misschien wel verrassende inzichten opleveren. Even de proef op de som genomen en ik vroeg:
Lief boekje waarom ben ik zo moe steeds.? …. het antwoord was Regel het snel….. Tja wat moet ik daar nu weer mee.
Ik probeerde het nog een keer. Wanneer gaat die wind eens een keer liggen? Het antwoord:  Het zal beroering teweeg brengen. Ja die wind brengt letterlijk al beroering genoeg teweeg.
VragenNou ja voor de nieuwsgierige mensen nog een aantal antwoorden:
Misschien is het al in kannen en kruiken, maak een lijst met de redenen waarom je dat zou doen, inzet leidt tot resultaten, als je tenminste doet wat je gezegd wordt, houd je aan je verplichtingen, niet als je alleen bent, laat het los, ga behoedzaam op je doel af en als laatste maak eerst iets anders af.
Deze koos ik echt willekeurig uit het boekje en bij elkaar zou het zo een politieke zin kunnen zijn, veel woorden en weinig inhoud. 🙂
Nou ja wat een onzin toch. Ik denk dat ik het boekje niet veel in zal kijken. Al houdt ie wel een plekkie in mijn boekenkastje.

Chocolade…… de ultieme verleiding

Co 1 (Middel)

Ik lijk mezelf wel te pesten door in mijn snoepvrije dus ook chocoladevrije periode het boekje uit de kast te trekken over chocolade.

Co 3 (Middel)

Ik laaf me daar dan maar even aan nu het voor mij momenteel geen verleiding is maar meer verlijding (dat woord zal wel niet bestaan maar verdient wel een plekkie in de D. v. D. oftewel de Dikke van Dalen)

Co 7 (Middel)

Voor mij geen bonbons of zo maar gewoon zo puur en donker mogelijk en dan in mijn mond laten smelten jammie……. Het water loopt me al bij de gedachte er aan in mijn mond.

C0 2

Ik kan het niet beter zeggen dan de citaten. Zo leuk Roald Dahl werd vast geïnspireerd tot het schrijven van Sjakie en de Chocoladefabriek door de geur van chocolade.
Bladzijde 16 daar is toch niets meer aan toe te voegen,dat zegt alles. Of over die paashaas, zo hilarisch. Bracht ook herinneringen boven dat wij met Pasen altijd een chocolade paasei kregen ’s morgens bij het ontbijt. Mijn moeder had er nooit een hap uit genomen hoor.

Co 4 (Middel)
Er stonden ook nog een aantal recepten in van chocoladecake en taart maar het gekke is dat heeft mij nog nooit kunnen bekoren.
Een boekje dat ik niet kon laten liggen toen ik het zag en hij kreeg een mooi plaatsje in mijn boekenkastje.

Co 6 (Middel)

Mijn onromantische Valentijn

Boekje 5 (Middel)

Laat ik even vooropstellen dat ik er helemaal niets mee heb hoor met Valentijnsdag, daar heb ik nog nooit van mijn leven iets mee gedaan, laat staan dat ik ooit iets gehad heb op deze dag.
Hoewel een keer kreeg ik wel een Valentijnskaart van een onbekende. Ik was net gescheiden een maand of zo toen ik die kaart kreeg.
Mijn ex kwam in die tijd nog wel eens wat nagekomen dingen ophalen en zag de kaart op de schoorsteen staan en ontplofte bijna van boosheid. Ik wist toen nog niet eens van wie die kaart was maar dat geloofde hij niet erg.

Boekje 3 (Middel)

Heb toen om het vuurtje niet verder op te stoken maar niet gezegd dat ik van hem nooit van mijn leven zoiets leuks gehad had. Maar goed dat was een ander verhaal.
De kaart bleek zoals ik later hoorde van een goede vriendin van me te zijn die hem als “troost” net na mijn scheiding gestuurd had.
Vandaag zou normaliter het weekend zijn dat Wim zou komen. Alleen door het te verwachten weer (hoewel het achteraf allemaal tot nu toe nog wel meevalt) hadden we besloten een extra weekend over te slaan. Wim heeft geen fiets met ondersteuning en dan is het in de polder best zwaar om die einden te fietsen.  Ook prima. We hebben tenslotte geen vast rooster al mis ik hem dit weekend dan weer wel natuurlijk.
BOekje 2 (Middel)

Wim is alles behalve een romanticus volgens mij kent ie het woord helemaal niet.
De laatste keer dat ik bij hem was zei hij opeens “wat zie je er leuk uit”. Ik viel bijna omver. Al heb ik een heel nieuwe outfit, hij ziet het echt nooit.
Aan de andere kant is ie altijd wel ontzettend lief voor me, wil alles uit mijn handen halen en doen voor me. Kookt altijd een bijzondere maaltijd en zorgt er voor dat wel iets leuks gaan doen als ik daar ben. Ik heb niet te klagen hoor. Integendeel.
Met mijn verjaardag kwam hij opeens aan met een boekje, daarin van die spreuken met de titel “Voor mijn vrouw…….. met liefde”.  Dat vond ik dan wel weer heel schattig en lief van hem hoewel ik natuurlijk niet zijn vrouw of echtgenote ben.
Dus voor vandaag Valentijnsdag een aantal spreuken er uit. Veel van die spreuken zijn zo stereotiep maar een paar leuke heb ik er toch wel uitgeplukt… Vooral die op bladzijde 53 gaat voor ons samen helemaal op.

Boekje 1 (Middel)

Drop of Dronder

BoekjeEen van de eerste boekjes die ik vond is het boekje “Drop of Dronder”. Met als ondertitel:
Het rijke leven van Jochum Douwenga van puntzak tot oldtimer.
Uit de vorige zin of titel is misschien al te raden waar dit boekje over gaat namelijk over DROP.
In het boekje wordt op meer dan humoristische wijze het verhaal verteld van de familie Douwenga, generaties dropmakers. Een Friese familie en als halve Fries spreekt het me misschien nog wel meer aan.
Veel mensen kennen wel de Oldtimers. Op hun site komt ik de volgende omschrijving daarvan tegen.
Oldtimers. Smaak met karakter sinds 1924.
Oldtimers wordt gemaakt voor de ware liefhebbers van drop en snoep, in het mooie Jirnsum pal aan het riviertje de Boorne in Friesland. Rijke, onvergelijkbare smaken, ontstaan uit de verhalen van Jochum Douwenga. Benieuwd naar de historie van de familie Douwenga of de verhalen achter de producten? Het is allemaal te vinden op deze website. Een kleine tip: rondsurfen op deze website is nog lekkerder met een Oldtimers-dropje of snoepje in uw mond!
Het grappige is dat je eerst voordat je op die site kan rondneuzen je geboortedatum in moet toetsen omdat je minimaal 12 jaar moet zijn. (Wat ik dan weer niet helemaal begrijp, wat is er mis met drop als je jonger dan 12 jaar bent)
https://www.oldtimers.nl/over-oldtimers voor degene die een stukje van het verhaal willen horen. Ik vond het echt leuk.

Pepermunt

In het boekje worden het ontstaan en de geschiedenis van zo’n 17 verschillende dropjes beschreven. Het leukste verhaal vond ik dat van de dropjes met pepermunt combineren.
Dat bracht me even terug naar vroeger in de kerk. We kregen dan een half rolletje snoep mee en mochten dan kiezen pepermunt of drop. Van die kleine rolletjes waren dat. Wat we dan deden was ruilen met mijn broers of zussen. Zodat je allebei had dropjes en pepermunten. Zo’n dropje dan even in je mond nemen zodat ie plakte en dan op het pepermuntje plakken en zo samen opeten. Als ik het zo neerschrijf voel ik nog de smaak er van. Lekker vond ik dat.
Helaas door mijn nijging om hoge bloeddruk te krijgen is drop voor mij uit den bozen dus die eet ik niet.
Een mooi verhaal blijft het en een dropje blijft ook altijd lekker smaken. Een aanwinst in mijn miniboekenkastje.