Een hobby een passie

Op dit moment is naast schrijven toch wel fotograferen een hobby van me geworden. Foto’s maken geeft me zo’n goed gevoel en natuurlijk is het digitale fotograferen daarbij een prachtige uitvinding, als ik nu nog rolletjes zou moeten kopen en laten ontwikkelen zou het een stuk minder zijn allemaal.
Vanaf mijn eerst cameraatje van f. 10,00 gewoon zo’n vierkant kastje met verder niks er op of er aan maar je kon er wel van die vierkante blokjes met lampjes opzetten. Ik vond meteen fotograferen leuk al hield mijn zakgeld me natuurlijk wel tegen om veel foto’s te maken. En ja als ik nu die foto’s zie had ik nog heel veel bij te leren.


In de loop der jaren heel veel fototoestellen gehad waarvan de gele minolta voor mij de mooiste foto’s maakte, je kon hem ook onder water gebruiken. Toen de drukkerij waarvoor ik werkte al heel snel na de invoering van de digitale camera vroeg of ik die ook niet wilde proberen wist ik niet hoe snel ik een afspraak moest maken om hem uit te gaan proberen en in ontvangst te nemen. Ook voor hen was het natuurlijk makkelijker en voordeliger en we konden wat recentere berichten plaatsen met foto’s omdat het afdrukken ook nog tijd in beslag nam. Een sony cybershot.


Een nieuwe wereld ging voor me open. Ook daar kreeg ik regelmatig een nieuwere versie van de drukkerij, later toen de zaken daar ook wat minder werden betaalde ik de helft zelf als ik weer een nieuwe camera wilde hebben.
Maar dat ik vaker de natuur in ging begon eigenlijk na het overlijden van mijn broer, al weer 10 jaar geleden. Hij had een mooie Canon camera met een paar lenzen er bij. Wij hebben destijds met de vier over gebleven broers en zussen eerlijk alle spullen van hem verdeeld en mijn zus had gekozen voor de camera en kreeg hem ook.
Maar achteraf zei ze dit gedaan te hebben om hem aan mij te geven want zij maakte echt nooit foto’s.
En daarmee begon mijn hobby toch wel meer te ontwikkelen. Ging dingen uitproberen, er kwamen nog wat lensjes bij, een reserve camera, een cursus fotografie. Van schermpjes kijken naar een zoeker veel fijner om mee te werken. Een blogster Angeniet, heb er al vaker over geschreven, inspireerde me om meer de natuur in de gaan en dat is zo heerlijk.
Afijn ik werd en word ook wel regelmatig gevraagd momenteel om foto’s ergens te maken. Heb 4 bruiloften gedaan maar dat doe ik echt niet meer. Het zijn vier hele mooie series geworden maar het is zo onwijs veel werk en ook verantwoording of het wel goed zal gaan. Daar heb ik geen zin meer in.

Maar zo nu en dan voor kleine projecten of zoals laatst voor het mantelzorgblad en het zorgcentrum dat zijn gewoon leuke dingen om te doen. Een dikke buik serie voor mijn kapster en nog specialer van mijn kleinkind op komst dat was zo ontroerend en vond dat ook zo mooi dat ze het vroegen, zo intiem om dat te doen.
Naast mijn camera maak ik momenteel ook wel foto’s met mijn Iphone, heb een nieuwe met een goede camera er in en die maakt verrassend mooie foto’s vooral van dichtbij. Voor veraf vind ik het niet zo geschikt.
Afijn fotograferen is toch wel een belangrijk deel van mijn leven geworden……

(wordt vervolg).

Hoog water……

Wat een regen kwam er vandaag weer naar beneden, alles is overvol hoor mijn vijver, mijn watertank, van mij mag het wel weer wat droger worden.
Maar ja het is herfst he….. eind van de middag begon het toch nog droog te worden, zag zelfs een stukje blauwe lucht en niets heerlijkers om dan even de benen te strekken en te gaan fietsen.
Het weer had ook gezorgd dat de rivieren hoog stonden, breed worden dan en ik las ergens dat ook een schuif van de stormvloedkering in de IJssel dicht was. En niet dat de polder nou meteen gevaar zou lopen om onder te lopen en ik natte voeten zou krijgen maar ze doen dat altijd een aantal keren per jaar bij hoog water. Denk zelf ook als ´oefening´ om te kijken of alles nog werkt. Zonet kreeg ik van Peter een appje dat toen ik al weer thuis was de Algerabrug niet meer dicht wilde en dat zorgde in de spits voor ellenlange files. Dus geen autoverkeer over de brug en geen scheepsvaartverkeer onder de brug en daar lagen ook schepen te wachten.

Maar goed dit wetende besloot ik een rondje rivieren te maken, hoewel het om deze tijd dat de mensen uit hun werk komen niet het fijnste moment is om op de dijken te rijden.Toch maar gedaan, onderweg wat foto´s gemaakt van het hoge water, niet extreem hoor maar blijft een mooi gezicht. Via de Lek langs de Sliksloot fietsen, een kijkje nemen bij de Stormvloedkering en een paar foto´s maken. Doorgefietst via de IJssel naar mijn geboortedorp, daar verwachtte ik ook nog wel wat boten aan te treffen die lagen te wachten maar dat viel mee, er lagen er maar twee te wachten.
Weer richting huis gaan fietsen, toch nog een klein buitje onderweg op mijn dak gekregen maar het viel mee, mijn broek was al weer droog voordat ik thuis was. Nog een paar foto´s van het kleinste riviertje de Loet gemaakt en weer naar huis.
Toch weer 2 uur lekker buiten geweest, een rondje van 25 km fietsen en de rest wat fotograferen en wandelen.
Was er helemaal weer van opgeknapt.
Vandaag niet verveeld, wat bestanden weer uit zitten zoeken, wat dingen uitproberen op het gebied van fotografie. Nog even zitten facetimen met Peter en Yenthe, die waren nog in Spanje, inmiddels onderweg naar huis weer. En dan zie je ze gewoon lekker in zwemkleding zitten en lopen,o heerlijk was helemaal jaloers haha. Maar wel leuk om het zo te zien daar, kreeg van de week ook al van die leuke foto’s en filmpjes toegestuurd. Wat leuk is dat whatsapp toch dan wat dat betreft. En weer een leuke serie op Netflix ontdekt Grace en Frankie echt zo leuk vind ik die.Morgen ga ik weer afreizen naar Apeldoorn. Dus voor iedereen een mooi weekend gewenst. P.s. En ja ons dorpje aan de Lek heeft toch de allermooiste skyline.

Over dodemansvingers en goed gezelschap……

Gisterenochtend even alle ramen bij een vriendin wezen zemen, op een smal balkonnetje, vond je het niet eng vroeg haar man en ik zei heb de andere kant opgekeken maar helemaal mijn ding is het niet daar op een trapje op te staan. Het begint een beetje mantelzorgwerk te worden maar ook wel prima hoor, zij kunnen het niet meer en dan hoop ik altijd maar als ik zover ben dat ik ook hulp krijg.
Heerlijk tuinweer vandaag en tijd om mijn tuintafel op te ruimen en in ze schuur te zetten, meteen de schuur opgeruimd en zo van die klusjes.
Daarna behoefte om een eindje te gaan fietsen, even een rondje gedaan en het is zo heerlijk dat ik als ik terug fiets denk, zal ik nog een extra rondje doen via het tunneltje en dan zo terug.
Net als ik dat gedacht heb hoor ik een bekende stem achter me, een achter achter nichtje van me, haar moeder en mijn moeder waren nichten, zij fotografeert ook net als ik graag in de natuur en is ook dagelijks haar rondje aan het maken.
Nu had ik een aantal weken geleden een grote boomstam met houtknotszwammen ook wel dodemansvingers genoemd gevonden in een natuurgebied.
Zij vertelde dat ze daar ook was wezen kijken maar ze niet had weten te vinden, waar was het dan precies.
Ik probeerde het uit te leggen maar dat is best lastig natuurlijk. Dus ik zei wilde je er nu naar toe dan fiets ik wel mee, zat toch te bedenken om nog een rondje extra te fietsen en dat vond ze leuk.
Dus gingen we samen op weg richting dat natuurgebied. En het gekke is dat ik heel slecht ben in de weg vinden maar precies weet waar ik welke paddenstoelen gefotografeerd heb. Zo apart eigenlijk.
Wij er naar toe gegaan en even wat bramenuitlopers overwonnen en over takken geklommen pff de jaren gaan tellen, voor haar ook hoor, zij is een jaar jonger dan ik. Maar we vonden de stronk en er stonden nog steeds veel dodemansvingers op. Het lijken ook net vingers die uit de stam komen, zwarte vingers. Sommige mensen vinden ze zelfs sinister of eng, maar wij vonden ze wel mooi. En zij was zeker zo enthousiast, ze had ze nog nooit gezien, ze bleef foto’s maken.
In de buurt vonden we nog veel meer paddenstoelen en zo hebben we heerlijk lopen struinen samen en kletsen natuurlijk ondertussen. Stiekem had ze nog een paar foto´s van mij genomen terwijl ik bezig was met fotograferen haha zo grappig. (niet geschikt voor publicatie).
Samen ook weer daarna naar huis gaan fietsen, zij woont in mijn geboortedorp dus moest nog een stukje verder toen ik al weer thuis was.
Ik kom haar regelmatig tegen en we maken dan altijd een praatje en dat is best gezellig. Vroeger als kinderen woonden we ook maar een paar honderd meter uit elkaar, zaten op dezelfde school en met Kerstmis mochten we altijd bij hen hulst komen plukken, zij hadden een grote boom staan. Ook in de tijd dat ik nog bij mijn moeder de tuin altijd deed kwam ze vaak langs fietsen en een praatje maken, het is een leuke meid en zo onverwachts iets samen doen alleen maar leuk toch………… en paddo’s ik kan er momenteel niet genoeg van krijgen, het blijft zo mooi en een heerlijk stukje ontspanning voor me.

De wondere wereld van….

Gisteren op mijn “niets moet alles mag dag” ben ik weer eens op paddenstoelenjacht gegaan in twee Heemtuinen.

Inktviszwam

Heel stiekem hoopte ik daar ook weer een keer de inktviszwam aan te treffen maar die was er echt niet te vinden.
Toch was ik niet ontevreden met het resultaat best veel soorten paddenstoelen gevonden.
Dit jaar wel opvallend weinig vliegenzwammen. De rood met witte stippen dus van kabouter Spillebeen, die altijd tot de verbeelding spreken maar heel eerlijk vind ik veel andere paddenstoelen zeker net zo mooi om te zien.
Paddenstoelen en zwammen hebben toch altijd iets mystieks vind ik, zo zie je niks, zo staat het er overal vol mee en zo zijn ze ook weer verdwenen.
Nu weet ik naast de heemtuinen nog wel een paar plekken waar ik paddenstoelen kan vinden en dat is dus niet op de gebaande wegen.
Vaak ga ik lekker “struinen” tussen de bomen in, goed oplettend om geen dingen te beschadigen en vaak worstelen met overhangende takken en vooral de bramen. Dat zijn echt valserikken die me proberen te laten struikelen.


Nu is de grond waar paddenstoelen te vinden zijn zeker na alle regen knap zacht dus hard vallen zal niet zo gauw gebeuren.
Even afkloppen maar ik heb het nog zonder struikelen kunnen redden.
Ik vind het echt heerlijk zo lekker buiten te zijn, weer thuiskomen met een aantal foto’s die ik ga bewerken en bekijken en nog even weer er van nagenieten.
Echt goed voor mijn knieën is het ook weer niet natuurlijk maar ja als ik stil blijf zitten wordt mijn knie alleen maar stijver en vaak als ik lekker fiets en een stukje loop hier en daar lijkt het wel of ie een soort los komt weer.
De pijn wordt niet minder maar in beweging blijven is goed zei de fysiotherapeut. En na zo een paar uurtjes foto’s maken (paddenstoelen staan laag dus veel bukken en weer overeind) heb ik mijn gymnastiek voor die dag weer gehad.

Ps.. Heb alle namen opgezocht via de app en bij twijfel ook nog gecontroleerd via internet maar er zijn zoveel soorten en namen, kan best dat er een bij zit die niet klopt. ………😂

Vierkante ogen…..

Heb vandaag echt een beetje vierkante ogen gekregen een wat ‘nieuwere’ uitdrukking dan spreekwoorden en gezegdes die soms al honderden jaren oud zijn. In Wiki lees ik het volgende er over:
Een spreekwoord is een korte, krachtige uitspraak die een (volks)wijsheid, een collectieve ervaring of morele opvatting weergeeft. Sommige spreekwoorden zijn met elkaar in tegenspraak. Zo zijn er spreekwoorden die aanzetten tot moedig gedrag, en andere juist tot voorzichtigheid. De wetenschappelijke studie van de spreekwoorden heet paremiologie. In tegenstelling tot een werkwoordelijke uitdrukking, die naar het onderwerp wordt vervoegd, wordt in een spreekwoord steeds dezelfde tekst gebruikt. Vaak bestaat een spreekwoord uit twee delen, waarbij het eerste deel een oorzaak of voorwaarde beschrijft en het tweede deel een gevolg of conclusie.
Er bestaan meerdere spreekwoordenboeken, waarin ze verzameld zijn en verklaard worden. Reeds in 1480 werd er in Nederland een bundel spreekwoorden uitgegeven met de titel Proverbia communia (algemene spreekwoorden). Bij elk spreekwoord was de Latijnse versie gevoegd ten behoeve van het leren van Latijn. De eerste druk van Erasmus’ Adagia, waarin hij Latijnse en Griekse spreekwoorden van uitleg voorzag, dateert van 1500.

En voor wie het nog niet opgevallen is, dit jaar bestaat de televisie 70 jaar en in die tijd is de uitdrukking vast ontstaan. Mensen die veel televisie keken of kijken.
Vandaag is het niet alleen de televisie waar je vierkante ogen van kan krijgen maar ook andere beeldschermen zoals computers, tablets of telefoons.
Bij mij was het op deze regenachtige dag een combinatie van alle drie, hoewel mijn telefoon daar een kleine rol bij speelde.
Ik ben bezig geweest om al mijn foto’s eens goed op te slaan. Ben altijd bang om foto’s kwijt te raken vandaar dat ik ze wel 3x opsla ergens. Een keer ‘gewoon’ op mijn computer, daarnaast nog op een externe harde schijf en als dat nog niet genoeg is ook nog op sticks die ik op verschillende plaatsen in mijn huis bewaar.
Maar het iedere keer bijwerken is wel een kwestie van discipline en zoals in de zomermaanden schort dat er nog wel eens aan. Ik kopieer ze wel altijd meestal direct naar mijn externe schijf maar alles weer op die sticks zetten komt er dan niet van. De herfsttijd is dan een mooi moment om dat te doen zoals vandaag. Kwam er achter dat ik ook wel eens foto’s dubbel opgeslagen had. Kortom vandaag alles eens in orde gemaakt. Dat is regelmatig een kwestie van wachten voordat alles gekopieerd is. Dat was niet zo erg want vandaag heb ik echt genoten van alle overzichten van 70 jaar televisie.

De jeugdprogramma’s, cultuur, religie. Ik vond het enorm leuk, nostalgisch en herkennend om dingen weer te zien. Ook de veranderingen in de loop van de jaren.
Zo rond 4 uur brak de lucht hier en zag ik een paar streepjes blauw. Lekker even naar buiten een rondje gaan fietsen. Het zonnetje kwam zelfs nog even door.
Ben benieuwd of ik al wat paddenstoelen kan vinden, vooral mijn eerste vliegenzwam ‘scoren’ blijft ieder jaar voor mij bijzonder. Bij terugblikken van FB zie ik dat vorige jaren het veel vroeger was en daar is het lange droge weer debet aan. Ik ga zoeken op een aantal plaatsen waarvan ik weet dat ze wel te vinden zijn (onder de berkenbomen). Op een of andere manier voel ik dat ik er een zal vinden. Ik spit een aantal plaatsen door maar zie nog niks. Hier en daar word ik ook flink aangevallen door de bramen, oppassen geblazen want je gaat zo op je snufferd dan. Bij mijn derde plaats zie ik opeens in mijn ooghoeken iets oranjes en denk YES daar is er een. Ik loop er naar toe en inderdaad deze vliegenzwam is hard bezig zich naar boven te werken. Ik ga nog even verder en zie een stukje verder een die al eerder gekomen is. Hij is al aardig groot. Zie ook nog van die fragiele paddenstoeltjes die door mijn app ‘wieltje’ genoemd wordt. Het is weer paddenstoelentijd en als er deze week een paar droge dagen zullen komen dan ga ik zeker nog een keer op paddenstoelenjacht.

Handhaven……

Ik maak voor mezelf regelmatig een planning en zoals zo vaak hou ik me er dan niet aan zoals vandaag.
De planning was vanmorgen de slaapkamer waar mijn vriendin komt te slapen schoon te gaan maken. Peter had in deze kamer een aantal spullen tijdelijk gestald omdat ze een dakkapel kregen vandaar dat ik daar al een aantal maanden niet veel ik kan wel zeggen niks gedaan heb.
Maar toen hoorde ik in het journaal dat ze voor vanmiddag code geel opgaven, omweer, windstoten, kans op hagel en veel regen.
Ik wilde zo graag nog wat dingen in de tuin doen dat ik besloot daar vanmorgen maar meteen mee te beginnen. Had nog wat plantjes gekocht, moest nog een aantal dingen over poten en achter in de tuin moest er nodig gehandhaafd worden.
Daar groeien frambozen en er staan een aantal varens, beide van die woekeraars en als je die even de kans geeft onstaat er een oerwoud aan planten en dat was nu ook het geval.
Veel andere planten waren er door in de verdrukking gekomen, ben daar dan ook flink te keer gegaan, de groene afvalcontainer die vanmorgen geleegd was is al weer bijna helemaal vol.
Planten opbinden, hier en daar een steuntje geven en het ruimte zo lekker op, weer wat lucht in min tuin zeg maar. De plantjes gepoot. Wat een enorm aantal frambozen zitten er aan. Vandaag weer een bakje vol en ik zag er al genoeg onder de planten liggen die er al afgevallen waren, die zijn dan maar voor de vogeltjes.


Ik moest ook hardnodig de doperwten oogsten, dat heb ik ook gedaan, had er al van gegeten een keer en nu nog 600 gram schoongemaakte doperwten. Het valt me altijd op als ik die dingen schoon zit te maken dat ik automatisch dit weer zo doe zoals ik het vroeger geleerd heb. Hoef er totaal niet bij na te denken.
Ook de tuinbonen waren aan plukken toe. Had ook daarvan al twee keer gegeten, nu twee porties geoogst en er komen er nog veel meer. Een vanavond opgegeten en een voor de vriezer.
Het blijft nog steeds droog en best broeierig weer maar ik heb het zo naar mijn zin. Bakje thee tussendoor, hapje eten tot een uur of half 4 bezig geweest, muziekje aan er bij. Mijn ding hoor, ben helemaal in mijn element.
Na het eten nog even de fiets weer opgehaald in Bergambacht, heb hem maar graag snel weer in de stal zeg maar. De lucht werkt aardig maar bij ons is er wel wat regen gevallen maar niet echt de moeite. Als ik in Bergambacht kom zie ik dat daar grote plassen op de weg liggen. Blijkbaar is de bui daar wel gepasseerd. Had wel een jasje meegenomen maar hoef het niet aan te trekken.
Onderweg naar huis nog wat fotograferen en thuis de foto´s bewerken. Van alles wat, niks spectaculairs maar voor mij wel mooi genoeg. Morgen dan maar die kamer even beetpakken en deze mooie dag pakken ze mij niet meer af. Lieve medebloggers, heb een heel drukke week voor de boeg, vergaderen, voorbereiden, visite, zal wel lezen hier en daar maar veel reageren komt er even niet van…….


Polderpraat……

De lente begin zomer is gewoon de mooiste tijd van het jaar voor mij dan is er zoveel te zien en te beleven in de polder. Iedere sloot, ieder weiland zit vol leven.
Je ziet nu al weer dat de meerkoeten en futen al weer beginnen aan een tweede ronde.
Vanmiddag een uurtje zitten kijken bij de zwarte sterns, op deze locatie zijn er veel minder dan andere jaren, wel jammer. Denk dat er nu zo´n 3 broedparen zitten. Ze zitten wel te broeden maar ik kon nog geen jongen ontdekken.
Er zijn ook laatbroeders zal ik maar zeggen, een paar weken geleden zag ik al jonge zwaantjes maar langs de weg waar ik met grote regelmaat, bijna iedere dag een keer langsfiets zitten of ik moet zeggen zaten nog twee zwanen te broeden. Meteen naast de weg, je kan ze bijna aanraken.
Ik zag ze iedere dag en dan zei ik in mezelf (en soms ook hardop als ik niemand zag 😂 ) zitten jullie er nou nog te broeden meiden. Ook met dat koude weer, had er gewoon een beetje medelijden mee dat ze daar maar zaten, onzin natuurlijk want ze zitten lekker warm in de veren.
Vandaag fietste ik er weer langs en opeens zag ik bij een van de twee wat bewegen. Ik stapte af en zette mijn fiets wat verderop neer en liep er voorzichting naar toe. Ik zag dat er al een aantal van die schattige zwaantje lagen nog helemaal met donshaartjes. Een leek nog een beetje voor pampus te liggen maar even later zag ik hem toch weer rechtop zitten. Nog heerlijk tegen en onder de veren van de moederzwaan aan zitten.
Echt zo´n prachtig gezicht. Moeder zwaan laat me aardig dicht in de buurt komen zodat ik wat foto´s kan maken. Pa Zwaan zie ik niet in de buurt maar ik hou het wel in de gaten. Ik weet dat ze zeker als ze jongen hebben best fanatiek kunnen zijn. Ja voor mij zijn dit echt wel de krenten in de pap hoor zo schattig als ze net uit het ei zijn gekomen die bolletjes dons.


Momenteel zit ik toch wel veel in de polder of in de tuin, heb helemaal geen zin om te gaan winkelen of zo. Zelfs geen behoefte om een bakje te doen bij de Hema en dat wil toch wel wat zeggen. Komt ook door het mooie weer natuurlijk. Het is gewoon nog even wennen dat die dingen weer kunnen denk ik. Voel me er eigenlijk best prima bij zo.

Cadeautje…..

Vandaag vond ik het echt een cadeautje hoor dat prachtige weer.
Met mijn zus gaan fietsen dit keer naar Papendrecht, mooie route langs de Noord. Het was best druk met fietsers, denk dat veel mensen dachten, we stappen nog even op de pedalen.
Beetje gaan winkelen, er is daar een heel leuk winkelcentrum. Nog op een terrasje wat zitten drinken en lunchen.
Alles onder het mom van…. nu kan het nog even´.
Thuis nog een tijdje in de tuin gaan liggen lezen op mijn stretcher, in mijn eerste gekregen boek begonnen en het boeit me meteen. Heerlijk in het zonnetje. Zal ik dan toch weer een lezer worden?
Kortom ……. vond het echt een cadeautje deze dag…… geef mij nog maar een Indian Summer, ik wil wel hoor.

Rustige dagen…..

Minder warm maar heb er meer last van……. pff gisteren weer eens wat in huis gaan werken en het zweet brak me aan alle kanten uit. Buiten was het wel wat lekkerder maar binnen blijft het heel erg hangen.
Vandaag ging in met mijn zus even een rondje fietsen, ze is momenteel aan het haken en ze zocht wat katoen vandaar naar een paar winkels gegaan.
Voor het eerst een capribroek aan na weken een korte broek aan gehad te hebben.
De zon kwam door en ik liep te smoren zo ongeveer. We kwamen in een winkel zonder airco en pff ik stond gauw weer buiten. Wat vies klef en warm was het.
Nou ja we hebben lekker meer gefietst dan gewinkeld.
Sowieso mijden we momenteel liever de Rotterdamse kant om te gaan winkelen want daar schijnt het coronavirus weer aardig rond te waren.
Merk ook wel aan de mensen dat ze toch wel weer meer afstand houden en dat vind ik best een goede zaak eigenlijk. Toch wel een wake-up call hebben gekregen.
Langs de molens van Kinderdijk gaan fietsen. Wel wat toeristen maar niet zo als het normaliter deze tijd van het jaar is vol met Japanners of Chinezen. Dan kan je het laatste stuk echt niet fietsen en nu zonder moeite.


In het mooie restaurant dat ze er gekregen hebben even wat zitten drinken en een broodje gegeten. Ruim opgezet en er werd goed afstand ook gehouden.
Vanmiddag thuis mijn stretcher onder het afdak gezet uit de zon en heerlijk liggen lezen, slapen, buiten gegeten nog.
Wel een onweersbui maar weer geen druppel regen……pff had het sproeien van de tuin nog even uitgesteld maar morgen mag ik wel weer aan de bak.
Heerlijk genieten dan mijn tuin nog nu het nog kan. De tekenen dat de herfst er toch wel aan zit te komen zie je wel komen. (al wil ik dat niet zien). Ik neem het er nog even van.
Op de foto een leliesoort die de armeluisorchidee wordt genoemd. Nu staan ze volop in bloei en ik vind ze prachtig.

In de wolken…….

luchten 0 (Middel)Vandaag een tropenrooster gedraaid op mijn werk, om 7 uur al begonnen met werken en om kwart over 9 al lekker klaar. Nog een rondje fietsen en me daarna even verstoppen uit de zon en ´s avonds weer een rondje fietsen. Zo nu en dan nog het advies van mijn moeder opvolgen, al je het warm hebt even met je polsen onder de kraan.
Tijdens mijn avondrondje zag ik de luchten al groeien zoals ik dat noem en hoewel ze in onze regio geen buien op hadden gegeven leek het me toch verstandiger om niet al te ver weg te gaan.
Het was achteraf niet nodig geweest want hoewel de lucht er dreigend uitzag viel er tot nu toe maar een paar spetters regen die al verdampt waren voordat ze op de grond kwamen.
Wat een prachtige luchten waren er.
Ik hou van luchten, Hollandse luchten.
Toen ik klein was lag ik al graag in het gras te kijken naar de wolken, ik zag er ook van alles in en in mijn fantasie werden dat allemaal verhalen.Luchten (Middel)
Vanavond zag ik ook een paar wolken en ja ieder zal wel wat anders zien maar ik zag een soort vliegende fee die achterna werd gezeten door een monster. Moest gauw een foto maken want een paar minuten later was er al niets meer van te zien.
De wolken die boven mijn huis en omgeving te zien waren zijn mammatus wolken.
Wiki zegt het volgende daarover:
Mammatus, ook wel bekend als mammatocumulus of simpelweg mamma is een type wolk. De naam mammatus is afgeleid van het Latijnse mamma (‘uier’ of ‘borst’). De wolk is zeer opvallend door de bolvormige uitzakkingen. De gemiddelde bol heeft een diameter van 1 tot 3 km en een hoogte van 0,5 km. De wolken blijven gemiddeld 15 minuten tot een uur hangen, tot de bui is overgewaaid.
De wolk komt voor bij buien en vormt zich dus ook vaak onderaan een cumulonimbus. Als de lucht onderaan de wolk warm en vochtig is, condenseert een deel van de waterdamp in koude druppels. Deze zakken door tot ze de typische mammatus-bollen vormen
Afgekoeld door de paar druppels regen is het ook nog niet. Begreep wel dat in andere delen van het land flink gespookt heeft met onweersbuien en wateroverlast.
Ik kan er best aardig tegen maar van mij mag het ook wel een graadje of 8 minder zijn, zo rond de 25 graden dan kan ik nog wat doen, dat komt er nu helemaal niet van.