Append de sloot in….

Ik zie ze zo vaak rijden de scholieren twee armen op het stuur en appen. Meestal gaat het goed maar soms ook niet zoals vanmiddag wel bleek.

Ik ging nog een rondje fietsen het was best lekker weer, weinig wind, spiegelende sloten, mist die al een beetje opkwam, ik hou van dit weer. Gewoon lekker warm aangekleed er op uit gaan.
Als ik terug door een natuurgebied fiets stap ik even af om op een bruggetje wat foto’s te maken van de opkomende mist.
Het lijken wel zwart wit foto’s zo donker is het daar, ik zie een meisje op een mooie blauwe fiets langsrijden en denk, dat ik een mooi contrast voor een foto en zet haar er in de verte bij op.
Wanneer ik verder fiets zie ik een stukje verder de fiets van het meisje in de slootkant liggen, ik weet niet hoe gauw ik er naar toe moet gaan. Gelukkig is ze zelf niet in de sloot gevallen maar ze is bezig haar schooltassen die wel de sloot ik waren gevallen er uit te vissen.
Het lukt om ze te pakken te krijgen en ik pak ze even aan voor haar. Ze is heel erg geschrokken en huilt. Ik zeg heb je zelf niets? Maar gelukkig dat niet. Kom op even kijken wat de schade is. In de ene tas zitten gymspullen, die kunnen wel de wasmachine in zeg ik.
We halen samen de andere tas leeg. Er zit onderin een hele laag water. We halen de boeken er uit die wat nat zijn geworden en doen ze in haar fietsmand voorop. Die drogen wel weer. Het regent toch niet. De rest van de spullen er ook uit gehaald. De schade valt mee. Het water uit de tas laten lopen.
Het meisje begint weer een beetje bij te komen van de schrik. Ik vraag, hoe kwam dat nou, gleed je uit op de bladeren. Maar op dat stukje lag praktisch geen blad. O ik snap het al zeg ik, je was zeker aan het appen…. en ze zegt, ik had nog maar net mijn telefoon gepakt.
Heb ook geen zin om er verder veel over te zeggen, ze is zo geschrokken dat ze het zelf ook wel weet.
Ik zet nog even haar stuur recht voor haar en dan kan ze weer verder fietsen.
Wat ben ik blij dat u achter me fietste zegt ze nog tegen me, dank u wel, mijn moeder is niet thuis maar mij oma is er wel. Ik zeg ga maar gauw naar huis dan kan je je verhaal kwijt. Als we daar zo staan komt er nog een scholier aan. Blijkbaar kennen ze elkaar. Ze vraagt wat er aan de hand is en samen gaan ze verder fietsen.
Even later hoor is ze al weer lachen, de ergste schrik is weer voorbij. Heb niet de illusie dat ze nooit meer zal appen op de fiets maar je weet het nooit, misschien heeft ze er toch nog wel wat van geleerd.


Zeg het (niet) met bloemen

Voor degene die mijn blog regelmatig leest weet dat ik heel erg veel van bloemen hou met een maar er bij, wel bloemen die buiten zijn of in de tuin of nog eigenlijk het liefst onderweg waar vaak de mooiste combinatie van bloemen te vinden zijn. Zoals ik deze week ook nog zag op de randen van baggerdepots. Echt een bloemenzee. Denk wel ingezaaid hoor, dit komt niet spontaan op. Maar een prachtig gezicht zeker zo diep in de herfst nog.
Voor mij dus geen bloemen in een vaas. Krijg ze en enkele keer wel hoor en dan zet ik ze ook netjes in een vaas maar meestal na een paar dagen denk ik “kan ik ze al met goed fatsoen weer weggooien?”
Mij zal je ook niet naar een dagje bollenvelden zien gaan het kan me niet bekoren die velden vol met dezelfde bloemen.
Nee geef mij in het voorjaar maar een weiland met de paarse hondsdraf, de gele velden vol met koolzaad of de mooie zuring onderweg.
Ik kijk tegenwoordig regelmatig naar Arjen Lubach. Soms vind ik hem zozo soms vind ik hem geweldig. En deze onderstaande uitzending over bloemen…. geweldig was het helemaal met hem eens……

Het kleinste kamertje..

Ja mijn kleinste kamertje is ook een heel klein kamertje. Qua badkamer en toilet hebben ze in dit huis niet veel ruimte voor vrijgemaakt.
Mijn toilet is een vierkant hokje en dat is het dan ook, hij zit in mijn bijkeuken.
Vandaag wilde ik beginnen met opruimen en soppen maar mijn luik dat in de vloer moet komen is er nog niet. Heb nog wel even gebeld en ze zei dat er aan gewerkt werd. Zolang dat er niet inzit kan ik weinig doen en vandaag wilde ik juist zoveel doen om op te gaan ruimen.
Heb me dus maar op mijn kleinste kamertje gestort om toch iets klaar te hebben. Ze moeten namelijk nog gaan frezen zodat het luik er dan echt invalt en mijn zeil er weer keurig overheen kan. Ik weet hoe dat gaat met frezen…… een ander woord er voor is stof…. In mijn toilet heb ik de bovenkant behangen en er was een stukje losgelaten. Had nog een restje plaksel zodat ik het meteen even kon herstellen. Dat wilde ik al heel lang doen. Mijn zeil erin moest ook nog op maat gesneden worden, de rest van de dingen zoals een klein pedaalemmertje, reserve toiletrollen, borstel en schoonmaakmiddel er weer in. Natuurlijk alle tegeltjes gezeemd, de stickers van de toiletpot gehaald (waarom er zoveel stickers op moeten zitten ?? ) . Alles ruikt weer lekker fris en nieuw en daar ben ik dan weer blij mee.
Verder nog wel de trap, halletje, kamer, keuken gestofzuigd en gedweild. Met al dat heen en weer geloop was dat wel hard nodig. Tussendoor nog even zitten facetimen met mijn kleindochters. Zelfs die kleinste zo lachen als ik tegen haar praat.

Ze rolt zich al weer zelf helemaal om, ach wat gaat het toch hard allemaal al weer ruim 5 maanden is ze. Zo’n ander kindje als KD1 maar ook zo’n mooi meisje veel donkerder van haar en uitstraling als KD1 is en was. Dat is toch puur genieten en geeft mij als ik aan hen denk een enorme lach op mijn gezicht. Zo blij met die twee.

Nog even een rondje gaan fietsen en wat boodschappen gaan doen. Best veel gedaan maar ook wel een rustige dag even zo, heerlijk hoor. En vandaag niet van plan om te gaan fotograferen maar toen ik dit trio op een rijtje zag staan kon ik het toch niet laten om nog even af te stappen……. ach je bent paddoverslaafde of niet toch ???

De beste afleiding……

Gisterenavond had ik al een blogje voor vandaag geschreven, een heel depri blogje want vannacht en gisterennacht kwamen de ergste doemscenario’s langs. Dat mijn kasje in de weg stond, dat het toch asbest was, dat ze er een zootje van gaan maken noem het maar op.
Ik weet dat de soep nooit zo heet wordt gegeten als ie wordt opgediend vandaar dat ik vandaag dacht, ik moet gewoon even wat afleiding gaan zoeken. Even mijn hoofd leegmaken en aan wat anders denken.
En dat betekent voor mij fietsen en fotograferen en dat heb ik vandaag maar gecombineerd.
Ik weet heb al meerdere keren paddenstoelenfoto’s geplaatst maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan vandaar dat ik toch weer op paddojacht ging vandaag.
Momenteel ken ik al aardig wat plekken waar veel paddenstoelen te vinden zijn en natuurlijk hoop ik weer eens wat andere te spotten. En ik vind het leuk om ze proberen zo mooi mogelijk op de foto te zetten.
Eigenlijk wilde ik naar de Heemtuin om te kijken of de eieren van de inktviszwammen al weer uitgekomen waren. Dat is best een flink eind fietsen omdat ik om moet rijden. de straat er naar toe is afgesloten. De andere kant dan maar op gegaan. En daar kreeg ik geen spijt van.


Heb er echt 2 1/2 uur lopen struinen, kijken, genieten en even aan niets anders denken.
Vond ook weer soorten die ik dit jaar nog niet eerder gezien had zoals de hertshoornzwam, stinkzwam (een ei van de stikzwam, de stinkzwam is familie van de inktviszwam en komen beide uit eieren) parelstuifzwam en eigenlijk nog wel meer.
Maar vooral heb ik zo lopen genieten, was er echt helemaal alleen in dit natuurgebied, behalve een aantal vogels, eikels op mijn kop, gedwarsboomd worden door de venijnige uitlopers van bramen, brandnetels en hier en daar een kras en het gaf me zo’n rust. Ik weet dat stinkzwammen vaak geassocieerd worden met een mannelijk lichaamsdeel. Maar als ik de rechterfoto hier boven zie dan lijkt het toch nog een klein fragiel schemerlampje.
Als ik tegen een boom aan steun voel ik dat die boom zo zacht is. Er zit dus een laagje mos op. Ik zou er bijna een bomenfluisteraar van worden.
Helemaal gelaafd, gesloopt maar zo blij kwam ik weer thuis. De rest van mijn spullen die ik kon tillen vast uit de bijkeuken gehaald, het zeil voor de helft opgerold en dan maar kijken wat het morgen wordt. Overtuigd van het gelijk van die man ben ik nog steeds niet . Toevallig moest ik mijn exman nog even ergens over spreken en hij had het van onze zoon gehoord. Ook hij zei dat die riolering achter het huis liep.
Als ik Wim belt zegt ie vraag een second opinion. Laat ze niet binnen om zomaar te gaan hakken. Maar ik laat het maar gebeuren hoor, ben het helemaal zat om overal tegen te moeten vechten. En ben ik het helemaal zat dan verdwijn ik gewoon naar een paddoparadijs, zoveel er dit jaar zijn heb ik nog weinig meegemaakt en voor mij blijft dat genieten.

Via een omweg doel bereikt

Wat een prachtig weer vandaag, echt zo’n Indian Summer zoals ze dat wel in goed Nederlands noemen. Ik zag onderweg ook heel zomerse outfits langskomen. Mannen in korte broeken, meisjes in shirtjes zonder mouwen, zelfs iemand in zijn blote lijf. Nou dat vond ik dan wel weer een beetje overdreven maar heerlijk was het wel.
Vanmorgen mijn huishoudelijke taken vervuld en vanmiddag mocht ik naar buiten van mezelf. Ik wilde nog een keer naar de Heemtuin, dat is zo’n 15 km bij mij vandaan.
Deze Heemtuin staat bekend om zijn grote aantallen en verschillende soorten paddenstoelen. Twee weken geleden was ik er ook al geweest en waren er nog amper paddenstoelen te vinden en nu Paddoparadijs zoals ik het altijd noem.
Alleen de weg er naar toe bleek toen ik bijna in de buurt was afgesloten, soms kunnen bij werkzaamheden fietsen er nog wel eens langs maar hier niet, totaal afgesloten met hekken.


Nog twee heren stopten ook naast me, ik zei, dat hadden we wel eens wat eerder aan mogen geven. Er stond wel een bord zei een van de heren maar het stond dwars op de weg dus wij dachten ook het is weer opgeheven. Ik had het niet gezien. Maar goed mooi weer geen probleem dan maar wat verder fietsen. Ik dacht iets anders gaan doen of omrijden via de IJsseldijk en koos voor het laatste. Wel even schatten of ik voorbij de wegopbreking zou zijn maar dat lukte me wel en het was druk in de Heemtuin met paddenspotters.
Dat vind ik altijd wel leuk want zo kom ik nog wel weer leuke dingen tegen, mensen (ik ook) zijn altijd wel bereid om even te laten zien waar mooie soorten te vinden zijn. En ook gezellig zo een praatje over paddo’s met verslaafden onder elkaar zeg maar.
Slecht voor mijn knieën maar wel zo goed voor mijn welbevinden om niet weer een Engels woord te gebruiken zoals ik dacht mijn mind.
Vier jaar geleden trof ik voor het eerst een Inktviszwam aan, echt een prachtige zwam. Familie van de stinkzwam en deze ruikt ook niet fris maar die mooie rode kleur met de tentakels maken het meer dan goed. Drie jaar daarna niet gezien maar vandaag zag ik er een, helaas wel beschadigd. Er stonden wel flink wat “eieren” waaruit de inktviszwam tevoorschijn komt. Als alles goed gaat zullen er volgens een van de kenners die daar liepen over een kleine week genoeg te vinden zijn. Dan ga ik nog een keer als het weer het toelaat dus.

Eieren van de inktviszwam

Ja het is een soort verslavend hoor gisteren ook een eind gaan fietsen en onderweg veel paddenstoelen gevonden. Ook een speciale die ik nog nooit gezien had. Een eierdooiergele mestzwam.
Ik weet het is opnieuw een aardig gezwam zo dit blogje maar ja nu zijn ze er nog volop en het is prachtig weer en het is helemaal mijn ding geworden. En ik geniet er van zo’n middag lekker buiten zijn. Voor de liefhebbers de namen heb ik opgezocht en erbij gezet.

En route……

Vorige week was het prachtig weer en zijn we weer een eind gaan fietsen. Een keer een richting uit waar Wim nog nooit geweest was. Aan de andere kant van de IJssel, Nieuwerkerk, Moordrecht, Zevenhuizen. Tot Zevenhuizen zelf wel een paar keer geweest al. Een mooi natuurgebied om door te fietsen.
Wij gingen op weg, overgevaren van Ouderkerk naar Nieuwerkerk allebei met de toevoeging aan den IJssel. Een heel klein voetpontje met de naam Zeemeeuw.
Een mooie route door de natuur en we waren best snel al in Moordrecht. Plan was om daar over te varen maar we waren nog vroeg en het was heerlijk weer vandaar dat we besloten na een terrasstop in Moordrecht door te fietsen naar de Zevenhuizer plassen.
Zelf ook nog nooit daar geweest en weet ook verder de weg daar niet maar we gingen op pad en natuurlijk vonden we waar we moesten zijn. Eerst nog even in het zonnetje op een bankje een lekker bakje kibbeling gegeten.

Onderweg zagen we een aantal mensen staan met camera’s. En dan ben ik altijd nieuwsgierig. Ik dacht misschien een aparte vogel of zo dus we stapten af en ik vroeg het aan een van die heren (waren allemaal heren). Maar het bleek geen vogel te zijn er kwam een stoomtrein aan, het waren stoomtreinspotters en het bleken de stoomdagen te zijn. Ik pakte ook snel mijn camera en maakte een aantal foto’s van de trein. Leuk om te zien zo’n grote stoomwolk er boven. Stinken deed ie ook wel trouwens. Daarna kwamen we bij de Rotte meren. Ik zei tegen Wim, ik weet totaal niet meer waar we nu ergens zitten en hoe we weer naar huis moeten. Ach zei hij dan nemen we toch een hotel ergens als het te ver is haha. Hij is altijd makkelijk wat dat betreft.

We gingen nog even op een terrasje wat drinken en daar kwam ook een groepje mannen op oude brommers wat drinken, Lang leve de knooppunt kaarten en we zagen dat we al dicht bij Capelle aan den IJssel waren. Nooit geweten dat die Rotte meren zo dichtbij waren. Ook ik weer veel geleerd. In Capelle herkende ik meteen het fietspad waar ik al vaker geweest was en konden we zonder hindernissen weer naar huis fietsen. Wat een mooie tocht was het weer geweest, 52 km op de teller en mooi weer.

Bermtoerisme…..

Ja de naam bermtoerist ontstond in de jaren dat de auto in opkomst kwam en mensen als een uitje met een bakje koffie, thee met een broodje langs de bermen van de weg gingen recreëren. Stoeltjes mee, boekje mee of gewoon lekker niks doen.

Soms, zoals vandaag, fiets ik een stuk langs de provinciale weg, ik rij daar niet zo heel graag, ga liever op fietspaden de polder in maar om ergens te komen moet ik soms wel eens een stuk overbruggen.
Ik bracht Wim weer weg naar de bus en dan moeten we altijd een stukje daar langs rijden en het viel me op dat er best nog wel veel bloemen langs de weg stonden.
Wim uitgezwaaid en terug gaan fietsen naar huis. En ik bedacht hoe kan ik zo’n saai stukje fietsen met al die auto’s die langs me heen rijden, nou wat leuker maken.

Ik besloot even een bermtoerist te worden en wat foto’s te maken van de vele bloemen die daar nog groeien. Het valt met toch dit jaar wel op dat er zoveel mooie bermen zijn met een grote verscheidenheid aan bloemen die gewoon ook lekker hun gang mogen gaan omdat eigenlijk niemand daar last van ondervindt.
Waar ik normaliter na een km of 3 het fietspad naar de polder neem bleef ik nu langs de provinciale weg rijden, hier en daar afstappend en wat foto’s maken. Zo was ik haast ongemerkt al weer bijna thuis.

Noaberschap

Wat vroeger heel gewoon was om mensen in je omgeving te helpen als het nodig was zie ik gelukkig nu ook nog zo nu en dan langskomen.
Zoals afgelopen week toen bij ons in de buurt een Landwinkel door een brand grotendeels afbrandde. Door het goed ingrijpen van de brandweer bleef de boerderij en woonhuis met het rieten dak gespaard.
De voorraad in de winkel mocht (terecht) niet meer verkocht worden en alles ging de container in.
Zelf werden ze de volgende dat al opgebeld door een collega uit een andere gemeente die een verkoopwagen helemaal voor niets beschikbaar stelde zodat deze mensen hun bedrijf weer voort kunnen zetten.
En zo zie ik het wel vaker in mijn omgeving nog. Iemand die als er iemand ziek is even wat eten brengt of een boodschap doet.

Zelf had ik het ook toen ik corona had en niet naar buiten mocht om boodschappen te doen dat mijn buurvrouw meteen appte of ik nog wat nodig had en dat voor me meenam. Daar was ik best blij mee. Of de keer dat ik in het ziekenhuis had gelegen dat mijn vriendin voordat ik weer thuis kwam mijn bed had verschoond. Dat voelde zo goed aan toen.
Ik ben blij dat deze dingen nog steeds bestaan in deze tijd, een klein gebaar kan zoveel betekenen voor iemand die het nodig heeft.

Dat rijst de pan uit……

Vandaag een wat rustigere dag ingepland, althans dat was de bedoeling wel. Wat boodschapjes doen, beetje opruimen verder geen plannen. Ik wilde bij de Hema kijken naar nieuwe pannen. Die werden nu verkocht met 40 % korting en als ik straks mijn zonnepanelen krijg dan wil ik met inductie gaan koken. Ik krijg ook nog 10 % extra korting omdat ik daar een verzekering heb. Afijn de moeite waard dus en ik vond het altijd al van die mooie pannen. Alleen jammer maar helaas de pannen waren helemaal uitverkocht. De pannen vlogen de winkel uit vertelde een van de medewerksters daar. Ook via de website zijn ze niet meer te bestellen. Heel jammer natuurlijk maar oké heb geen haast misschien komt er nog wel eens een aanbieding.
Bij het winkelcentrum kom ik onverwacht mijn zus nog tegen en hebben we een tijdje gezellig zitten kletsen op een bankje daar. Ja en als ik dan toch bij de Hema ben eet ik er maar weer eens een keer een broodje. Ik zit wat op mijn telefoon te rommelen en kijk of er nog ergens morgen een box is bij To good to Go. En ik ziet dat er wel vandaag nog een box opgehaald kan worden. Ik denk waarom niet en klik hem aan. Alleen daarvoor moest ik wel vanmiddag dan nog een keer naar een ander dorp fietsen om hem op te halen. Ach waarom ook niet het is prachtig weer. De eerste boodschappen thuis gebracht en ik dacht wat doe ik hier binnen het is prachtig weer ga nog even lekker de natuur in en dat heb ik gedaan. Ben even nog wat paddenstoelen gaan spotten. En ik zie heel veel baby vliegenzwammen zo schattig. Bij een ligt zelfs nog een donsveertje 😂😂.

Na een uurtje verder gefietst en de boodschappen opgehaald. Echt heel mooie dingen weer gekregen voor 4,99 vlees, groentes, aardappelen, broodbeleg, soesjes…….. weer goed gescoord zeg. Wim komt morgen weer en heb hem vast voorbereid dat hij weer To good to go eten krijgt. Helemaal niks mis mee hoor zegt hij, vorige keer hebben we ook heerlijk gegeten.
Zo werd het al met al toch weer een drukke dag, weer meer dan 40 km gefietst maar het was ook zulk heerlijk weer dan is dat geen straf. Iedereen vast een fijn weekend met hopelijk ook nog wat zon en mooi weer.

Zomaar onderweg….

De afgelopen week veel gefietst en dan kom je nog wel eens grappig, opmerkelijke dingen tegen.
Zoals deze brug, een van de bekendste bruggen in de polder, gelegen in een mooie fietsroute en op een zonnige dag goed de weerspiegeling er van te zien…

Ik probeer ook wel eens nieuwe paden te nemen, pakt niet altijd goed uit maar met mooi weer maakt het me niet uit als ik misschien een stuk om moet rijden en op dat pad dwars door de polder waar praktisch niemand fietst kwam ik dit bord tegen.

Mij valt ook wel op dat als er koeien in het land lopen dit er echt heel veel zijn wat dat betreft mag het wel wat minder massaal hoor. Maar gelukkig zie ik ook veel boeren die op een andere manier met hun bedrijf bezig zijn, kleinschaliger en gemengder zoals ik zag bij dit bedrijf met dit beeld aan de weg. Hier waren verse eieren, groentes en fruit te koop. En hun vrije uitloop eieren zijn ook overal bij andere landwinkels te koop. Vers zonder tussenhandel en ze zijn echt heerlijk.

Zo blijft er altijd wel wat te zien en te lezen onderweg…….