Nooit meer “Altijd mooi weer”

Vanmorgen bereikte mij het droevige bericht dat blogster An heel onverwacht overleden is van het blog met de naam “Altijd mooi weer”.
Al weer heel veel jaren geleden kwam ik op haar blog terecht en werd een trouwe bezoeker.
De verhalen over haar honden, het afscheid nemen van haar twee honden en daarna het nieuwe mannetje zoals zij het altijd noemde in haar leven Boaz. De wandeltochten in de natuur die zij beschreef.  Zo nu en dan werd er een tipje opgelicht van haar persoonlijke leven.
Zij was degene die mij inspireerde om wat vaker naar buiten te gaan, te gaan fotograferen hetgeen me nog steeds zoveel plezier en levensvreugde geeft en waar ik nog steeds dankbaar voor ben.
De foto’s die zij maakte gaven de natuur altijd net dat iets mooiere mystieke er van te zien. Mist en dauwdruppels en het altijd ontdekken van de kleinste elementen in de natuur zoals de zonnedauw, de insecten, ……… te veel om om te noemen.
Op haar blog trof ik ook onderstaand citaat aan.

Vieren van het geleefde leven
Wanneer iemand doodgaat van wie we houden, is er eerst vooral rouw. Pas later beseffen we dat we getuige waren van een leven dat wij liefhadden. Door dat geleefde leven te vieren, kunnen we de inspiratie, het gedachtegoed en de betekenis van onze overledenen levend houden. De doden niet verzwijgen maar vieren om wie ze waren en wat ze te vertellen hebben.’

Tekst: Allerzielen Alom

Lieve An In je laatste blogs schreef je regelmatig dat je zo uitzag naar de komende lente het leek meer dan andere jaren….. Je hebt er nog een klein stukje van mogen beleven en van de bloesems, pinksterbloemen, madeliefjes nog foto’s kunnen maken. Ik ga je missen, je foto’s het mij meenemen naar die beleving in de natuur. Ik gun je de rust en hopelijk een laatste rustplaats daar waar je zo graag was in de natuur.

Lieve familie en vrienden
Ik wens jullie heel veel sterkte, weet dat An voor mij veel betekend heeft en een inspirator was.
Anneke

Geplaatst in Algemeen | 28 reacties

Alles voor een prikkie…….

download (1)Afgelopen zaterdag was Yenthe koortsig en een beetje ziek. Toen ik kwam lag ze bij haar moeder te slapen met hoog rode wangen. Eenmaal wakker begon ze toch wel weer volop te spelen. Wel koorts en verhoging maar weet nog wel dat mijn huisarts zei je moet op gaan letten als ze niet meer spelen en apatisch zijn moet je aan de bel trekken.
Ze had namelijk een paar dagen er voor de inenting gekregen tegen de mazelen of te wel de BMR prik. De bof, mazelen en rode hond.
En daar had ze wat last van en dat komt heel vaak voor. Even minder zin om wat te eten maar gelukkig dronk ze nog goed. Vond ook wel dat Chantal en Peter er goed mee omgingen, niet meteen volproppen met medicijnen maar gewoon rust en lekker een paar daagjes thuis. Inmiddels gaat het gelukkig al weer beter en is de koorts weg.
Waarom zo uitgebreid hierover natuurlijk omdat het momenteel zo in het nieuws is dat veel ouders hun kinderen niet meer inenten omdat die ziektes toch niet meer voorkomen in Nederland. Of uit geloofsoverwegingen (maar die waren er altijd al) en momenteel een groep kritische prikkers die door verhalen en ervaringen van andere over bijverschijnselen niet meer willen inenten. Ieder zijn goed recht en wat er van die verhalen waar is, ik weet het niet. Denk wel dat aan inenten ook wel risico’s zitten.
Ik weet nog dat mijn moeder vertelde dat haar broertje ingeënt moest worden voor de pokken, ze moesten toen een pokkenbriefje hebben anders mochten ze niet naar school. Blijkbaar ging dat nogal eens mis die pokkeninenting en ook bij hem was dat het geval en mijn moeder weet nog te vertellen dat hij zo ziek was en er later aan overleden is.
Die pokkeninenting is later afgeschaft.

Schoolgaand kind moest ‘pokkenbriefje’ tonen
Koning Willem I breidde de plicht uit. Vanaf 1823 moesten alle kinderen die naar school gingen een ‘pokkenbriefje’, een door een arts ondertekende akte van vaccinatie, kunnen presenteren. 
Vanwege de lobby van onder meer de protestantse Réveil-beweging ging de verplichting in 1857 de prullenbak in.
Dankzij pokkenbriefje schoot vaccinatiegraad omhoog
Het besluit had dramatische gevolgen: tussen 1871 en 1873 eiste pokken de levens van zeker 23 duizend Nederlanders. De massale sterfte bracht Den Haag direct weer op andere gedachten. Het pokkenbriefje moest opnieuw ingevoerd, en wel snel. In 1872 schreef de Wet op de Besmettelijke Ziekten opnieuw voor dat kinderen alleen welkom waren in het openbaar en bijzonder onderwijs als ze het briefje konden tonen.
Op lange termijn was die maatregel uitstekend voor de volksgezondheid. Toen het kabinet-Pierson aan het begin van de twintigste eeuw de leerplicht invoerde, steeg de vaccinatiegraad tot voorheen ongekende hoogten.
Het laatste woord was echter aan de (orthodoxe) protestanten. Zij bedongen in 1928 een uitzondering voor gewetensbezwaarden: ouders die de prik niet konden rijmen met hun geloof mochten hun kind aan de vaccinatie onttrekken. Uiteindelijk schafte Den Haag de verplichte pokkenvaccinatie in 1976 af. De ziekte was toen zo goed als verdwenen.

Maar aan de andere kant het krijgen van die ziektes zitten mijn inziens grotere risico’s aan vast. Je ziet nu weer dat er hier en daar de mazelen de kop opsteken. Vooral op kinderdagverblijven waar kinderen zitten die niet of nog niet ingeënt zijn.
De vraag is mogen niet ingeënte kinderen wel op een kinderdagverblijf. Het lijkt me een lastig probleem. Er is namelijk ook een groep kinderen onder de 14 maanden die nog niet ingeënt zijn dus ook het risico’s op die ziektes lopen.
Ik snap ook best de mensen die kritisch zijn tegenover inenten. Zelf kreeg ik op mijn 60e ook een brief dat ik een griepprik kon komen halen. Dat doe ik ook nog steeds niet. Jaren geleden had je die Mexicaanse griep waar ook heel panisch over gedaan werd. imagesHet was ook een kwalijke griep en er overleden ook mensen aan. Ik werkte toen op een kraamzorgkantoor. Onze kraamverpleegsters moesten verplicht ingeënt worden en bij ons op kantoor werd het dringend geadviseerd. Maar ook toen hebben een aantal collega’s en ikzelf besloten om dat niet te doen.
Inenten of niet, het is nog een vrije keuze voor iedereen. Moet het verplicht worden, het is een discussie die dus blijkbaar al van alle tijden is. Ik weet ook de oplossing niet. 

Geplaatst in Algemeen, Familie, Kleindochter | Tags: , , , | 20 reacties

Al te goed is buurmans gek

Zat vandaag een beetje in de spreekwoorden, in mijn hoofd dan en dat begon met bovenstaand spreekwoord “Al te goed is buurmans gek”. 
Dat dit spreekwoord in mijn kop kwam was niet zo gek. Afgelopen vrijdag heeft mijn buurman zijn sleutel ingeleverd. Hij heeft zich nog een week drie slagen in de rondte gewerkt om het huis weer in dusdanige staat te krijgen dat de woningbouw het accepteerde.
En niet dat ik dat van hem hoorde, kreeg alles te horen van de overbuurvrouw. Mijn buurman heeft helemaal niet verteld dat ie ging verhuizen en ik snap ook wel waarom omdat ie nog steeds zijn deel van de schutting niet betaald heeft. Ik kan naar mijn centen fluiten.
Het is zo maar niet verder over nadenken. Vanmorgen begon ik in mijn achtertuin wat onkruid tussen de tegels vandaan te halen. Het was prachtig weer. Ik loop met de eerste emmer naar voren en zie opnieuw de voortuin van de buren vol met paardenbloemen en het meest ergerlijke nog die grote braam die overal opkomt en die ik iedere keer weer uit mijn eigen tuin moet verwijderen.
Vandaar dat ik dacht even het ijzer smeden als het heet is en de paardenbloemen er uitsteken. Dus ik begon er mee, er woont nu toch nog niemand en ik zag ook niemand van de woningbouwvereniging, niet dat ik het erg zou vinden als ze er wel waren want dan zou ik het gewoon even zeggen. En mijn vingers jeukten al zo lang om dat eens aan te pakken. Ook die braam er maar uit dacht ik,  pak zijn groene container die nog half vol zit en ga alles klein maken en er in stoppen. Het ruimt lekker op alleen die klere stekels brr. Morgen is toevallig de dag dat ze geleegd worden. Ik zet de volle container vast aan de weg en dan kan ik morgen de rest er in kwijt. Krijg echt niet alles weg en ik zie dat er flinke kuilen zitten in het grind waar ik het er uit gespit heb. En opeens gaat er een lampje bij me branden en denk ik Eureka!!
Daar kan ik mooi wat van mijn grind ingooien, pak de kruiwagen en schep het grind op.
In verschillende sessies (best zwaar werk)  breng ik zo’n 12 kruiwagens (niet stampvol hoor dan kan ik er niet meer mee rijden) naar de buren en je ziet het nog niet eigenlijk. Maar ik vind het wel even welletjes.
Als ik zo bezig ben heb ik opeens met de halve straat een praatje, dat is ook wel weer leuk.
Op een gegeven moment stopt er een auto, er stapt een vrouw uit en ze zegt, ik kan me goed voorstellen dat je dit doet. Ze komt me wel bekend voor maar kon haar even niet plaatsen, ik vraag bent u van de woningbouw soms??  Nee hoor zei ze ik woon hier verderop in de straat. Ik schiet in de lach en zeg, kan je nagaan. Zij zegt dat ook te hebben hoor, ik ken ook niet iedereen in de straat. (ze woont er nog niet zo lang).
Maar zei ze, ik denk dat de woningbouw er alleen maar blij mee is dat je het zo opgeknapt hebt. Ik weet het niet hoor of ze dat vinden maar het is gebeurd en kan ze niet terugplanten. Vraag me ook af alsof ze het wel zullen zien.
Ben wel heel benieuwd wie mijn nieuwe buren zullen gaan worden. Hoop een leuk stel mensen maar dat is altijd even afwachten. Dus ik sluit dit blogje maar met die wens want tenslotte is een goede buur beter dan een verre vriend.
Foto’s van mijn bezoekje gisteren aan de Heemtuin… er groeiden zelfs nog paddenstoelen.

Geplaatst in Algemeen, Tuin | Tags: , , , , , , | 20 reacties

Een pleures end lopen…..

Al heel veel jaren wilde ik eens een keer bij de marathon van Rotterdam gaan kijken. Toevallig had ik deze week tegen mijn zus gezegd dat lijkt me wel eens leuk. Gisteren hoorde ik dat Peter ook mee ging lopen, geen hele marathon maar met het bedrijf waar hij werkt gaan ze met zijn vieren een marathon lopen. Dat kan blijkbaar ook.
Vandaag dus toch maar eens die richting gaan fietsen, onwijs druk met fietsers en wandelaars, wist echt niet welke kant op, ben daar niet zo bekend op de fiets maar ik kon gewoon met de rest meefietsen. Ik kwam terecht op de 35 km ongeveer, dat betekende wel dat ik Peter niet zou kunnen zien lopen, alleen de laatste van hun team Joost.
Had ook geen zin om helemaal de stad in te gaan want daar zou best veel afgesloten zijn en voor de rest nog wel drukker zijn. Gewoon daar in de buurt van het Kralingse bos gaan staan. Was eigenlijk veel te warm gekleed voor dit weer dus niet alleen de deelnemers maar ook ikzelf had een beetje last van de warmte. Viel wel mee hoor maar als je er een tijdje staat werd het inderdaad wel warm. Heel toevallig stond ik precies naast een aantal mensen die ook uit Lekkerkerk kwamen en ik redelijk goed ken dus dat was wel leuk.
Op 35 km zie je dat mensen het ook moeilijk gaan krijgen. Ik hoef niet die “echte” profs te zien ik vind die amateurs veel mooier. Heb een mooie serie koppen gemaakt. Afzien, zweten, eten, drinken, enthousiasme. Zag wel dat de ambulances af en aan reden want de warmte sloeg hier een daar flink toe. Hoorde vanavond ook dat er iemand overleden was. Dus echt goed met die warmte zo’n eind rennen lijkt het me ook niet. De laatste van Peter zijn team zag ik verder ook niet, misschien was ie al voorbij of moest ie nog komen maar na een paar uur had ik het wel gezien daar. Ben lekker weggegaan en nog naar de Heemtuin gaan fietsen waar ik heerlijk in de rust mijn appeltje op heb zitten eten en mijn beker thee opgedronken.


Natuurlijk nog wat foto’s lopen maken, het is daar echt zo mooi, weet nu al dat het een plekkie is waar ik regelmatig te vinden zag zijn. Er is iedere keer wel wat anders te zien.
Weet niet waar ik vandaag het vrolijkste van werd, van het prachtige weer, de eerste pulletjes die ik zag, de ooievaars op het nest, de vele oranjetipjes (vlinders) en de eerste zwaluwen voor mij. Het gezegde luidt wel een zwaluw maakt nog geen zomer maar het waren er twee en vandaag voelde het wel behoorlijk zomers aan.
Zelf ongeveer een marathon gefietst (40 km) en daarna even lekker wegsoezen thuis in mijn tuin op mijn stetcher in het zonnetje. De gloed in mijn gezicht en genoten van deze topdag.

Geplaatst in Algemeen, Familie, Tuin | Tags: , , , , , , | 12 reacties

Van knoopje tot superaap

Knopendoos (Middel)Soms kan een blogje zomaar opeens ontstaan. Pas ruimde ik de zolder op en had voor de zoveelste keer de doos met knopen in mijn handen. Ik nam hem mee naar beneden en dacht ik breng ze naar de kringloop, iets wat ik al een paar keer eerder wilde doen en het toch weer niet deed, net zoals nu dus kon ik het nog niet.
Vanmorgen zocht ik twee knoopjes voor mijn poppenbreiwerk en dacht ik, wat een leuke knoopjes zitten er eigenlijk bij. Knoopjes (Middel)Vroeger ging het zo dat als er iets bij ons thuis versleten was of te klein geworden de knopen er af gehaald werden, de rits er uit getornd en ook nog als stofdoek of poetsdoek gebruikt de rest.
En wij mochten als kinderen spelen met de knopendoos. Kettingen er van rijgen, gebruiken als goederen in een vrachtauto of zo. Weet niet wat we er allemaal mee deden maar weet nog wel dat we het altijd leuk vonden als het mocht.
Iedere generatie heeft zijn andere speelgoed dingen natuurlijk, dat snap ik helemaal wel maar als ik bij Yenthe zie vanmiddag toen ik er was dat zoveel speelgoed bestaat uit beesten en dingen die wat zeggen met een batterij. Ziet er leuk uit maar ik vind het echt weinig creatief.
Een voorbeeld. Een nijntjepop die je dan moet verstoppen ergens en dan roept zoek me dan….. pff. Ik zette dat ding uit en ging met Yenthe verstoppertje spelen en stopte hem achter in mijn broeksband. Ze snapte echt niet waar ie was. Toen ging ik heel bewust ronddraaien en die kleine zag het meteen hoor met dat kleine vingertje die die….. veel leuker toch vind ik hoor om zo met haar bezig te zijn.
9200000075775246Of zoals vanmiddag ze had een of andere aap die begon te dansen, te zingen en te rijden op wieltjes en Peter zette hem aan en dan kwam ie naar haar toe.  Echt sorry dat ik het zeg een walgelijk lelijk plastic ding en ze was er gewoon bang van. Ze kwam naar me toe en ik pakte haar vast en troostte haar. Nee werd er gezegd ze moet leren dat ze er niet bang voor hoeft te zijn….. vond het wel wat drastisch hoor, waarom mag ze nergens bang voor zijn. Vond het ook een eng ding. Heb het maar niet gezegd natuurlijk niet. Nieuwe opvoeders nieuw speelgoed. Peter speelde ook niet meer met een tol en een hoepel toch maar ja…..
Ik denk nog met veel plezier terug aan die knopendoos, een doos vol met lege verpakkingen die ons winkeltje was, de lege zekeringen uit de meterkast die de melkflessen waren op de aanhanger achter de tractor van de jongens, het geld voor het winkeltje dat we zelf maakten door munten over te drukken en zelf biljetten te maken.
Momenteel is alles kant en klaar te koop, ziet er gelikt uit dat is zeker.
Weet nog wel in een eerder gesprek over speelgoed dat Peter zich nog zo goed herinnerde dat we samen een grote doos gingen halen in onze eend, dak open en er mee naar huis. Een deurtje er in gemaakt, schoorsteen en ramen. PeterhuisjeHij mocht hem zelf helemaal versieren, zelfs een slotje er op maken. Hij heeft er met vriendjes maandenlang mee gespeeld, ze konden er net met zijn tweeën inzitten. Of dat hij op de boot uren zoet kon zijn met steentjes, takjes, stukken karton en plakband, vooral heel veel plakband in allerlei kleuren waar hij de mooiste dingen van maakte.
En als ik dan al dat speelgoed van nu zie vind ik het best jammer en denk ik, ik doe die knopendoos toch nog maar niet weg. Wie weet vindt Yenthe het ooit ook nog wel leuk om mee te spelen…..

Geplaatst in Algemeen, Familie, Kleindochter | Tags: , , , , | 10 reacties

Dilemma’s en balen

Bamboorek (Middel)Soms word ik zo overvallen door dilemma’s ook over het schrijven in mijn blog. Als ik de blogs van de laatste maanden zie zijn het toch wel een beetje huis-tuin- en keukenpraatjes en voor mij voelt het toch wel wat oppervlakkig aan. Niet dat ik nou zo nodig de wereld wil veranderen, probeer dat wel op mijn eigen kleine manier, of diepzinnige blogs wil produceren maar toch…
Als ik dan bij andere bloggers lees waarvan er toch wel een aantal flink in de ellende zitten qua gezondheid voelt het toch wel aardig banaal aan om te schrijven dat ik altijd een week last heb van het begin van de zomertijd, een paar nachten slecht geslapen heb.  Voortuin (Middel)Hoe erg is dat nou eigenlijk en ik weet uit ervaring dat het meestal met een flinke week wel weer over is en mijn biologische klok weer een beetje gelijk loopt.
Of schrijven over het feit dat ik vanmiddag binnen korte tijd voor de tweede keer foto’s kwijt ben omdat er weer een kaart vraagt om gedefragmenteerd te worden voordat ik er iets mee kan en daar baal ik dan stevig van.
Vanmiddag had ik een mooie reportage gemaakt van de ooievaars die weer aangekomen zijn en zag ik twee zwanen aan het baltsen, al veel gezien hoor maar dit was wel bijzonder want er was een derde zwaan die steeds mee ging doen.Bloempot tuin (Middel)Het was zo’n prachtig gezicht, twee vrouwen die om de gunst van een man hun beste vleugetjes voor zetten.
Ik kon gewoon alle foto’s nog even terwijl ik daar zat aan de rand van de weg terugkijken en opeens zonder dat ik iets geks met mijn camera deed zegt ie geen contact met kaart defragmenteer.
Al weet ik er zijn gewoon heel veel ergere dingen waar zeur ik  nou toch over. De ooievaars blijven hopelijk nog een tijdje alleen die zwanen zullen geen triootje blijven ga ik zomaar van uit. Hoewel je weet het maar nooit met zwanen toch?
Of voor de zoveelste keer jubelen dat ik zo heerlijk gefietst heb, mijn plantenbakken gevuld met zomerbloeiers. Een aantal leuke nieuwe potten gekocht heb waarvan het theepotje voor mij wel de mooiste is. UIltje 1 (Middel)Kon hem niet laten staan.  Zoveel bijen, hommels, vlinders en andere insecten al weer in mijn tuin en onderweg zag. Lekker nog een uurtje in de zon heb zitten genieten met een kopje thee.
Alsof ik andere mensen de ogen uit wil steken, dat is zeker niet mijn bedoeling, dit is gewoon momenteel mijn leven met veel vrije tijd, zin en energie om te doen en er zo van te genieten. En ik weet ook dat veel andere bloggers echt niet zouden willen dat ik mee ging zitten treuren maar zoals sommige mensen getroffen worden dat raakt met toch wel ook al zijn het “maar” blogvrienden.
En ook wel heel vaak een gevoel van dankbaarheid heb dat ik het allemaal nog kan en mag doen…  dus taterata…….. weer wat foto’s van mijn tuin haha…….

Tuin (Middel)

Geplaatst in Algemeen, Tuin | Tags: , , , , , | 23 reacties

Lege nestsyndroom…..

29511458_10155421591303008_3521043983448932352_nVandaag een rustig dagje, geen afspraken verder behalve met de kapster die langs zou komen.
Bij de markt kon ik vandaag twee gratis zakken compost ophalen, dat doen ze ieder jaar. Het is niet zo ver bij me vandaan dus gewoon op de fiets en lopend naar huis. Mijn vriendin haar man haalde er ook nog twee op (zij hebben alleen een balkon) en bracht die ook bij mij. Mooi gratis goede tuingrond er bij.
Tussen de buien door even een rondje gaan fietsen, ik had gewoon mazzel. Precies toen er een flinke regen/hagelbui viel was ik net ergens binnen en terug was ik net thuis toen het ook weer begon te regenen. Tussendoor flinke opklaringen en zon.
Heb wat zitten breien vandaag, vond vorige week mijn babypop weer op de zolder en daar ben ik eerst een setje ondergoed gaan breien en nu wil ik nog een jurkje gaan breien en sokjes. Zo leuk om te doen, paar bollen wol gekocht voor een habbekrats bij de kringloop eb gewoon op de bonnefooi wat proberen. Vond het nog best leuk geworden ook.

Tegen de avond nog een extra rondje gaan fietsen, even de polder in. Er wordt volop gebroed door de watervogels. Veel zwanen zie ik weer. Eerst een die naast zijn nest stond met drie eieren er in. (Ik zal nooit de nesten verstoren, deze zwaan stond er zelf al naast toen ik langsfietste). Ze trekken zich niet zoveel aan hoor van de mensen, dat zijn ze wel gewend. Een zwaan stond naar haar (nog lege)  nest te kijken met zo’n blik van wat moet ik hier nou weer mee. Nu al een lege nestsyndroom ??.
Over kinderen en opvoeden gesproken. Vanmiddag stond ik op het punt om een paar dames met kinderen even een voertje te geven. Had me echt al heel de tijd mateloos zitten ergeren tijdens het drinken van mijn kopje koffie. Twee moeders van een jaar of 30 met vier kinderen.

De moeders lekker met de telefoon in de weer en de kinderen echt rennen en vliegen met laarzen aan over de banken, klimmen op de rekken. Echt zo asociaal zeg. De dame achter de koffiebar kwam er net voor mij aanlopen en dat was misschien maar goed ook want zij zei het heel netjes en ben bang dat ik gewoon echt ruzie met die vrouwen zou hebben gekregen maar had het wel gezegd. Ga naar de speeltuin daar kunnen ze IMG_3932 (2)klimmen en rennen. Misschien ben ik wat dat betreft ouderwets en ik kan echt heel veel van kinderen hebben hoor. Maar dit gaat me echt veel te ver en niet de kinderen zijn hier de schuldigen maar de ouders die er gewoon niets van zeggen.
Mijn kapster kwam mijn haren weer fatsoeneren, een thuiskapster, de dochter van een vriendin van me. Altijd even gezellig kletsen met elkaar. Heb makkelijk haar, het krult van zichzelf alleen als het weer te lang wordt gaat het dan een beetje “hangen” en moet het weer in laagjes geknipt worden.
Heerlijk zo’n rustig dagje tussendoor…..

Geplaatst in Algemeen, Hemaverhalen | Tags: , , , , , , | 16 reacties