Een levensboek…

downloadIk zoek al een tijdje naar vrijwilligerswerk wat een beetje aansluit bij mijn interesses en vond dat al bij het maken van interviews voor de Pet, het blad van een zorgcentrum bij ons in het dorp. Heel leuk om te doen maar het komt maar 4x per jaar uit dus heel veel tijd gaat daar niet inzitten.
Gisteren kreeg ik opeens een mailtje van een Stichting die hier van alles organiseert voor mensen in de vorm van cursussen en waar mensen ook informatie kunnen krijgen over instanties en allerlei andere zaken.
En daarin werd gevraagd of ik het leuk zou vinden om mensen te gaan begeleiden bij het maken van hun eigen levensboek.
Wat is een levensboek, ik zocht even op www en vond dit als korte beschrijving er van:

Wat is een levensboek?

Een levensboek is een zeer persoonlijk geschiedenisboek, een levensverhaal met foto’s, met opmerkingen, met gedichten, met liederen, met geboortekaartjes, voedselbonnen uit de oorlog, rouw- en trouwkaarten, kortom met informatie over hoe iemand over bepaalde zaken zoals geloven of levensbeschouwing denkt, enzovoort. Een levensboek is een verlengstuk van iemands geheugen.Angelika Koot-Fokkink, in: Levensboeken

Een fotoalbum, een verzamelalbum, autobiografie en poëziealbum in één. Verzameling van dierbare en waardevolle herinneringen, die je helpen terug te blikken op je leven. Als je een levensboek maakt, verzamel je gaandeweg fragmenten uit je leven. Het is alsof je een ketting aan het rijgen bent. Elke keer vind je weer een kraaltje dat je mooi vindt en zo wordt de ketting langzaam maar zeker groter en groter met heel verschillende soorten kraaltjes. Bijvoorbeeld de aankondiging van een feest en een foto van jou op het feest, met daarbij jouw verhaal over het feest. Of een verhaal over iets dat je graag doet, zoals toneelspelen. Of een herinnering aan iets van vroeger.

blanco-boek-op-een-houten-tafel_1232-1016Iedereen is alleen maar een individu en kan zich eigenlijk ook alleen voor het individuele interesseren. Maar het individu gaat verloren, de herinnering aan het individu verdwijnt. Misschien is het daarom dat het voor de mens belangrijk is de herinnering te behouden en zijn eigen biografie te schrijven.Goethe

Afijn ik heb meteen gereageerd dat ik er wel een gesprek over wil hebben. Volgende week wordt er een wordshop gegeven door een journalist waar ik gratis naar toe mag dus daar heb ik me sowieso voor opgegeven.
Of ik het kan weet ik niet, dat zal de tijd leren maar het lijkt me wel ontzettend leuk om te doen en mensen misschien wat tips te geven. Dit is voor mij net iets wat ik zoek eigenlijk.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , , | 18 reacties

Elkaar sparen…..

101 Oktober 1981 Carolien en Carolien kwamen graag in de winkel helpen maar ook met jou spelen .jpg 1 (2)Soms sparen mensen onbewust elkaar door dingen niet uit te spreken. En opeens als het uitgesproken wordt dan is dat zo bijzonder mooi zo hartverwarmend en dat had ik dus vanmiddag toen ik met Peter aan de telefoon was.
Een paar weken geleden had ik mijn filmpjes en video’s van Angela en Peter weggebracht en in het weekend kreeg ik bericht dat ze klaar waren dus vanmiddag ben ik ze op gaan halen.
Ik stuurde Peter een appje want hij vertelde pas al dat hij er zo nieuwsgierig naar was en ook naar de filmpjes van Angela. Het is natuurlijk zijn zusje maar omdat ze al overleden was voor hij geboren werd heeft hij daar weinig van meegekregen.  Toen hij wat groter werd wilde hij wel altijd naar de foto’s kijken van die baby in het fotolijstje op de kast en nog later hebben we wel dingen verteld wat hij voor zijn leeftijd kon begrijpen. En er werd dan ook wel regelmatig over haar gesproken.
Maar voor hem was het natuurlijk ook wel wat vreemd, hij had wel een zusje ( of eigenlijk 3) maar was toch “enigst” kind voor iedereen.
Een paar weken geleden had ik de foto’s van Angela allemaal aan mijn ex gegeven en zijn vriendin Erica vertelde mij dat ze op sommige foto’s Yenthe zo op Angela vond lijken. En natuurlijk dat had ik ook al gezien, vooral die ogen en dat blonde kopje met haar,  maar ik durfde dat nooit te zeggen tegen Chantal of Peter.
Omdat ik het gewoon moeilijk vond omdat Angela het syndroom van Down had. Nou ja dat kan ik eigenlijk niet uitleggen maar daar had ik moeite mee omdat ik bang was dat zij dat niet leuk zouden vinden als ik dat zou zeggen.
Ook mijn zusje die Yenthe een tijdje niet gezien had en haar weer zag vertelde dat ze gewoon geschrokken was omdat ze ook die gelijkenis met Angela zo zag.
Mijn zusje woonde toen Angela geboren was bij ons op kamers, voor haar was het een soort zusje en zij maakte haar natuurlijk intensief mee omdat we altijd met elkaar aten en in een zelfde huis woonden.
102 nov 1981 allebei een staartje mama .jpg 1.jpg 2 (2)Afijn, vanmiddag had ik Peter aan de telefoon en hij vertelde heel benieuwd te zijn ook naar de filmpjes van Angela.
“Ik heb het nooit willen zeggen mam” zei hij, “maar er zijn momenten dat ik Yenthe zo op Angela vind lijken als ik die foto’s van haar zie”.  Een onbeschrijflijk warm gevoel ging er door me heen. Dat heb ik ook wel gehad hoor Peter zei ik, maar ik heb het ook nooit willen zeggen.
We hebben een avondje filmpjes kijken gepland. De filmpjes van Angela waren langer dan ik in gedachte had en op verschillende tijden gefilmd. Had gedacht er emotioneel van te worden of verdrietig maar nee ik was alleen maar blij, trots en zo blij dat die filmpjes er zijn en ik koester ze zo als een mooie herinnering.

Geplaatst in Algemeen, Familie, Kleindochter | Tags: , , , , , | 17 reacties

Voor het grijpen…….

Heb echt weer zo’n ontzettend leuk weekend achter de rug in Apeldoorn, imageswe hadden goed gekozen om te gaan klussen want het weer was niet geweldig, sneeuw en best koud.
Vrijdag had Wim gezorgd voor een verrassingsmenu. Voor zijn verjaardag had ik hem een Tajine gegeven en hij had een recept uitgezocht om te maken daarin.
Alle ingrediënten had hij al gekocht, de groentes al gesneden en zoals je wel eens bij koks ziet in een programma stond alles netjes klaar in bakjes.
Maar zei hij je moet me wel helpen want ik heb het ook nog nooit gedaan.
Het was een gerecht met kip, pastinaken, wortelen, prei, uien, knoflook en nog wat kruiden e.d. die er door heen moesten.
Ook hoe je de Tajine moest behandelen had hij opgezocht en een vlamverdeler gekocht want omdat het aardewerk is moet je het langzamerhand warm maken en de warmte verdelen er onder dus.
Het was reuzenleuk om zo samen te kokkerellen, we aten er verder rijst bij.
Vlees eerst aanbraden en dan langzamerhand de groentes er bij doen. Dan de bovenkant er op zetten en een half uur laten smorrelen op een laag vuurtje.
En ik moet zeggen, het smaakte echt zo heerlijk, we hebben er echt van zitten genieten, voor herhaling vatbaar.
24_8428229Zaterdag werd het klussen dus. Nu ben ik thuis verwend, heb veel en goed gereedschap maar nog het belangrijkste kan het bijna blind pakken omdat ik alles weet te vinden.
Wim heeft ook veel en goed gereedschap maar er zit echt helemaal niets van orde of systeem in dus is het vaak dozen doorspitten om te vinden wat we nodig hadden en daar gaat veel tijd inzitten.
Zelf had ik nog wel wat “handige” dingetjes thuis vandaan meegenomen waaronder een doosje met schroeven maar die bleken toch weer te kort te zijn dus moesten we ook op pad om die te gaan kopen.  Ja en dan meteen ergens een bakje doen in de stad. Bij thuiskomst bleken deze schroeven weer geen kruiskop te hebben maar een soort inbus dus weer een zoektocht naar het juiste bitje er voor dat we dan wel weer vonden.
Kortom we hebben best geklust maar ik had wel wat meer willen doen maar goed het belangrijkste hebben we gedaan en de rest is voor de volgende keer. Heb wel gemerkt Wim is geen klusser en weet van mezelf dat ik eigenlijk gewoon het liefste maar alleen klus en gewoon zonder pauze doorga haha… hoe goed bedoeld ook dat helpen en iedere keer wat te drinken voor me willen maken.
Sneeuw zag ik genoeg op de heenreis in het bos was het echt een mooi gezicht in de trein, zaterdag sneeuwde het ook heel de dag maar het dooide ook net zo snel weer allemaal weg. 1004004000008410_1
Twee avonden hebben we het spel Stap Op zitten spelen. Een spel waarbij je moet proberen zo snel mogelijk 100 km te fietsen. Je zou toch zeggen dat ik dat wel zou kunnen maar ik verloor beide avonden kansloos en kwam er achter dat ik soms best slecht tegen mijn verlies kan. Wat een rotspel zeg haha…… nee hoor was eigenlijk best leuk om te doen. Ach het was zo een prima weekend in Apeldoorn weer samen.

Geplaatst in Algemeen, Veluwe verhalen | Tags: , , , , , | 23 reacties

Memory kastje 2

gekochtinengelandinkathedraalDit gedicht hangt op mijn prikbord. Het was mijn eerste vakantie naar Engeland toen ik gescheiden was.  Ik ging samen met mijn vriendin uit Harderwijk daar naar toe met de boot, een verzorgde reis was het en onze chauffeur was Sjaak. Een heel aardige man.
Ik heb iets met Engeland, voordat ik er de eerste keer naar toe ging had ik heel vaak gedroomd dat ik naar Engeland ging en net als ik of in het vliegtuig wilde stappen of op de boot gebeurde er iets waardoor het niet doorging. Een repeterende droom en ik had altijd het gevoel alsof ik in een vorig leven (zou dat bestaan 😉 ) in Engeland gewoond heb. Na mijn eerste reis naar Engeland is die droom nooit meer terugekomen. Ben er later nog een keer met mijn zus geweest.
Totdat we op de boot zaten bleef ik twijfel houden of deze vakantie wel door zou gaan maar er gebeurde gelukkig niets en we hadden daar echt een geweldige week samen. Een leuke groep mensen, veel gezien, een nachttoer door Londen nog gehad.  Veel tuinen gekeken naar de Kathedraal van Canterbury zo prachtig. Daar kocht ik ook dit gedicht, ik kon er wel blijven lezen. Ik hou van Engels en vind dat sommige dingen prachtig klinken in het Engels. Ik las het gedicht heel vaak en het gaf me ook wel troost hoewel ik helemaal niet zo gelovig meer ben. (een klein beetje ingestampte christelijke opvoeding en twijfel blijft altijd wel ergens zitten).
De eerste keer dat we in de bus moesten zitten kwamen we te laat. De chauffeur was daar niet heel blij mee. Mijn vriendin is echt een leuk mens maar ze staat wel een versnelling langzamer dan de meeste mensen, dat zegt ze zelf ook hoor .Wel twee versnellingen zegt ze altijd. Dus had ik er ook rekening mee moeten houden dat ze ’s morgens was meer tijd nodig had. Nou ja ik had heel snel een lied zitten schrijven en vroeg aan chauffeur Sjaak of we dat even mochten zingen en we kregen zelfs de microfoon.

Op de wijs van Cowboy Billy Boem
En wie rijdt er heel de week in ons bussie
Dat is Sjakie de chauffeur door de mensen gewaardeerd
Er is nooit bij Effe Weg een chaffeurtje geweest
Die zo aardig was als Sjakie de chauffeur
Van je hotsie knotsie knetter
Blijf wel kijken op de klok
Want als je een keer te laat komt
Ja dan heb je wel een strop
Sjaak zijn lachen is dan weg
En dat willen we toch niet
Dus “A very really sorry” van ons in dit snelle lied.|

We hebben zo gelachen met alle mensen in de bus ook, er heerste meteen een leuke sfeer in de bus en dat bleef eigenlijk heel de week wel zo. Iedereen schoof bij iedereen aan tafel aan, we wisselden veel. De mensen vroegen zelfs of ik op de terugweg weer een lied wilde maken. Nou ja dat wilde ik wel natuurlijk dus even wat op papier gezet en bij het inschepen gevraagd of ik het daar mocht kopiëren en uitgedeeld in de bus en met elkaar zongen we dat waarna we met de pet rondgingen voor de chauffeur. (weet niet of dat nog gebeurt maar toen wel)

Afscheidslied vakantie op de wijs van Het kleine café aan de haven

Refrein:

Hier met dit bussie gaan wij weer naar huis toe
Hier was de service weer goed en ok
Onze Sjakie bracht ons naar alle plaatsen
Na deze dagen zijn wij wel tevree

We kwamen hier samen, geplukt uit veel plaatsen We komen uit heel Nederland
We gingen op pad en ontdekten toch wel een heel mooi deel van Engeland
Sjaak was onze leidsman natuurlijk daarbij ons aller steun en toeverlaat
We werden een groep en we hadden plezier Een groep die nu weer naar Nederland gaat

We gingen naar Kent en naar Chatham, naar tuinen de kerk en kasteel
Als toetje bracht Sjaak ons naar London, daar zagen we allemaal wel  veel
We keken daar rond stapten uit en ontdekten daar ook het Engelse bier
We kunnen wel zeggen voor ons was de reis toch wel zeker veel dagen plezier

Een onvergetelijke vakantie voor ons en onze vriendschap.

 

dscf081628middel2928229

 

 

Geplaatst in Algemeen | 12 reacties

Aan de klus…

februari_009Pff ben blij dat januari weer voorbij is. Ik denk dat ik dit wel de vervelendste maand van het jaar vind. Hij duurt voor mijn gevoel heel lang, meestal grotendeels grijs en grauw weer….. gauw vergeten maar die maand.
De afgelopen jaren ging ik altijd in januari lopen klussen in huis maar ik ben gewoon klaar. Heb van boven tot beneden alles opgeknapt, geverfd, behangen, verbouwd dus tja het houdt ook een keer op.
Heb deze winter wel veel papierwerk en foto’s opgeruimd, gearchiveerd en hoewel ik dat ook wel leuk vind om te doen ben ik het op een gegeven moment wel heel erg zat om zolang binnen te zitten.
Zoals deze week die zo ontzettend saai was….mijn werkgever op vakantie dus in mijn uppie werken, thuis ook weer in mijn uppie, mijn zus waar ik altijd mee op stap gaat was niet lekker dus ook steeds alleen gaan fietsen, mijn vriendin had deze week ook geen tijd.
Wil niet zeuren hoor maar ben wel blij dat deze week voorbij is en ik morgen lekker weer naar Apeldoorn ga en wat gaan we doe ???? Ja hoor we gaan dit weekend klussen samen. Benieuwd hoe dat zal gaan.
Wim is totaal niet handig maar hij had best wel aardig wat en ook goed gereedschap dus dat moet het probleem niet zijn. Ben al eerder bij hem bezig geweest met het ophangen van wat kastjes en een lamp aansluiten. 24_8428229Toch vandaag al een tasje met handige dingen klaargemaakt om mee te nemen naar hem voor het geval dat……
Er moet een tafel geschuurd worden, nog een paar dingen opgehangen worden en zo nog wat klusjes en heb er best zin in. Het weer is er toch nog niet naar om te gaan fietsen of naar buiten te gaan.
Hoewel het daar wel wit is begreep ik van hem toen we elkaar spraken dus misschien is er nog tijd over om een eindje te gaan wandelen.
Iedereen een fijn weekend en op naar februari,  mooiere dagen met zon en meer warmte graag……

Geplaatst in Algemeen, Veluwe verhalen | Tags: , , , , , | 16 reacties

Zo leuk……

sneeuw 3Heel de dag heb ik heel bezorgd gewacht tot de enorme sneeuwval zou komen die er voor zou zorgen dat vliegtuigen niet op kunnen stijgen, de spoorwegen een aangepaste dienstregeling draaien…….maar tevergeefs.
Vanmorgen zag ik wel zo nu en dan wat lichte sneeuw maar de straat werd er niet eens wit van.
Uit voorzorg mijn stalen ros op stal gehouden. Allemaal voor niets.
Nou ja toch nog een nuttige en zo’n leuke invulling aan deze dag gegeven.
Bij het opruimen van mijn dagboekkamer kwam ik ook nog een stapel papieren tegen in een map en dat was dus een dagboek dat ik bijgehouden had toen Peter klein was.
Nog geschreven voor het computertijdperk maar wel op een elektische typemachine die ik toen had.
Ik weet nog dat ik het altijd nog een keer digitaal wilde maken zoals ik ook met mijn andere dagboeken gedaan heb maar dat was er nog steeds niet van gekomen.
Vandaag een mooie dag er voor en ik ben alle bladzijden in gaan scannen, 62 stuks, best een hele klus. Daarna bewerken in fotoshop en vervolgens in een worddocument gezet.
Sowieso lagen alle bladeren door elkaar en alleen bij de eerste stond de datum dus nog even een klusje om ze allemaal op de goede volgorde te krijgen.
Kortom gewoon een dagtaak en nu half 12 ben ik er eindelijk mee klaar.
Maar zo ontzettend leuk want zo zoekend lees ik ook hier en daar stukjes en was ik opeens weer helemaal terug in de tijd.
Waarom ik bij 8 jaar gestopt ben weet ik eigenlijk niet, denk dat tot een jaar of 8 toch ontwikkeling het snelste gaat, niet dat het bij 8 jaar stopt natuurlijk.
Zal eens vragen of Peter het ook leuk vindt om het te lezen van mij mag ie wel hoor.
Mijn tuin is nog steeds zwart, geen sneeuw te bekennen dus morgen maar weer eens op de pedalen gaan.
Oké een klein stukje dan toen hij ongeveer anderhalf jaar was en een krijtje had gekregen en ik bedoelde dat hij alleen op zijn schoolbord mocht tekenen.

tekst.........

Geplaatst in Algemeen | 17 reacties

Afluisteren…….

Soms zijn dingen zo apart of krijg ik als ik een blogje wil gaan schrijven opeens wat anders te zien zoals met dit blogje net. Ik tikte het woord afluisteren maar vergat de a dus stond er opeens fluisteren.
En dat is dan wel grappig want ik wilde het juist gaan hebben over dingen die ik soms afluister en geloof me wat ik hoor is echt niet altijd fluisteren.
Soms komen woorden onbedoeld toch wel vreemd uit iemands mond zoals ik het afgelopen zaterdag had met mijn exgenoot.
We zaten zo even te praten op Yenthe’s feestje, een aantal weken geleden zou hij al langsgekomen zijn om mijn compostvat op te halen maar was het blijkbaar helemaal vergeten.
Dus ik vroeg dat zo aan hem en hij antwoordde: “Ik zag je en ik moest meteen aan een compostvat denken”. We schoten eigenlijk meteen allebei in de lach want het klonk zo komisch.
Gisterenmiddag stond ik mijn fiets van het slot af te doen en naast me stond een moeder met een meisje van een jaar of 7 schat ik. Het ging over baby’s, altijd natuurlijk leuk om over te praten maar ze zei zoiets grappigs “Mama als ik later een baby heb en als die dan net geboren is ga ik er nog niet mee spelen hoor, daar wacht ik mee tot ze wat meer kunnen”.  Zo grappig om te horen.
En om nu toch maar in die sfeer te blijven soms luister ik echt niet naar mensen die reageren op mijn blogs zoals Riet die zei dat ik niet meer mocht bloggen over opruimen.
Nou daar (f)luister ik toch niet naar hoor, wat denkt ze wel.;) 😉
Vanmorgen had ik mijn eerste tas met boeken al in mijn fietstas gestopt om mee te nemen naar de kringloop in Krimpen aan den IJssel toen ik opeens een ingeving kreeg omdat ik op FB had gelezen dat ze in ons eigen dorp ook een kringloopwinkel gaan beginnen. Opgezocht en gebeld of ze misschien wat boeken wilden hebben en ja hoor zeiden ze kom maar langs. Dus na mijn werk vanmiddag daar naar toe gefietst, het is denk nog geen 200 meter bij me vandaan en ze waren er heel blij mee.
Dus ik zei dat ik nog wel vier tassen vol met boeken had en ze wilden ze heel graag hebben.
Na mijn fietsrondje want het was prachtig zonnig weer meteen twee tassen gevuld en weggebracht. Ze waren heel hulpvaardig, deze kringloop gaat gerund worden door een Stichting waar mensen met een beperking werken, en ik hoefde niet de trappen op te sjouwen met de boeken maar de jonge mannen deden dat wel voor me.
Nog een keer naar huis en twee tassen gevuld en voilà ik was van mijn boeken af, zij waren er heel blij mee, ik hoef geen vijf keer met een tasvol naar Krimpen te fietsen en het is ook nog voor een goed doel. Beter kon niet.


Vanmiddag zag ik al weer de eerste baltsende futen, te ver weg om er wat leuke foto’s van te maken. Vorige week voordat de sneeuw kwam zag ik dat ook eenden wel baltsen. Niet zo uitgebreid als futen en zwanen, meer vlug vlug en snel van het ijs af, het wak in en pa eend zijn ding doen……. ma eend in haar nek bijten en onder water duwen, met recht een vluggertje….. voel me wel altijd een beetje een gluurder maar het blijft gewoon een luisterrijk gezicht. En nu maar wachten op de eerste donsbolletjes in de sloten.

Geplaatst in Algemeen | 20 reacties