Hiep hiep hoera 1000 blogs…………

foto annekeDit is mijn 1000ste blog en dat vind ik eigenlijk best veel en hoe begon het allemaal eigenlijk.

Toen ik net gescheiden was had ik toch wel behoefte om dingen van mij af te schrijven zonder dat mijn directe vriendenkring/kennissen/familie er iets vanaf wisten dus iets anoniems.

Zo kwam ik terecht bij seniorennet en daar begon ik mijn eigen blog.
Het was vrij gemakkelijk om daar een blog te beginnen, het meeste stond al voorgeprogrammeerd dus precies geschikt voor mij.
Veel reacties kreeg ik niet, zo nu en dan en soms zag ik dat er wel 5 mensen tegelijk zaten te lezen, dat vond ik bijzonder en vroeg me ook wel eens af wie dat nou wel zouden zijn.

Na een jaar ongeveer liet een vriend me kennismaken met weblog en hij hielp mij op een avond om “mijn eigen” weblog te beginnen. Noelle52 gaf ik het als naam.

Nog steeds weinig reacties, een enkele keer wel en zelf ging ik ook wel andere blogs lezen en reageren.
Op een gegeven moment zag ik een schrijfuitdaging W.O.W bij Aline en het eerste woord waar ik iets over schreef was Proberen. Dat vond ik wel toepasselijk al maakte ik er Pro Beren van, dat vond ik destijds zelf nog wel origineel gevonden haha.
Ik vond die schrijfuitdagingen zo leuk dat ik als ik aan het werk was al stiekem even ging kijken wat het woord was en in gedachte al bezig was een blog te schrijven. Helaas met het weblog gedoe is ook hier helemaal de klad in gekomen.

Later ging ik meedoen met de WE300 bij Plato, mooie verhalen soms, origineel, goed geschreven. Ook verzonnen verhalen, een aantal bloggers zijn daar echt goed in, het is niet zo mijn ding. Mijn verhalen zijn toch meestal gebaseerd op dingen die ik meemaak of meegemaakt heb of ergens tegenkom. Soms een beetje opleuken of een klein beetje aan geschiedvervalsing doen. Dat is het grappige weer, niemand die het kan controleren of het echt zo is. Het boek waar ik al zo lang naar op zoek was dat ik via Plato’s tips te pakken kreeg.

Ik ben niet zo van op vaste dagen mee te doen aan rubrieken al zijn sommige de moeite zoals zwijmelen van Marja.

Ik kreeg leuke reacties, ging andere blogs lezen en zo ontstond op een gegeven moment een wisselwerking, ging je mensen wat leren kennen door hun blogs. Er kwamen er bij en vielen er ook wel weer af, zo gaat dat ook in bloggersland.

Na het drama weblog vertelde mijn collega Paulien (Plien’s weblog) mij over WordPress en wilde me wel helpen. Ik ging een dag naar toe (bleef gezellig nog slapen om de volgende dag naar ons werk door te gaan) en maakten we samen mijn nieuwe blog en dat noemde ik GEWOON ANNEKE.
Iets minder anoniem maar toch nog steeds aardig anoniem en dat is bloggen voor mij ook, vandaar dat ik mijn blog ook niet gekoppeld heb aan Facebook zodat ik er niet op straat door weet ik wie er op aangesproken zou worden.
Maar twee mensen die ik ook in het “echte” leven ken, de twee mensen die mij hielpen, kennen mijn weblognaam.
Voor mij is mijn weblog een uitlaatklep. Geen middel voor mij om nieuwe mensen te leren kennen of te ontmoeten, ik hoef dus zoals ik er nu over denk niet naar weblogger bijeenkomsten.

Toch heb ik een weblogger wel ontmoet Minoesjka en dat was gewoon heel erg leuk, we zijn een middag wezen wandelen op Kinderdijk, een hete dag, maar zo speciaal om met haar kennis te hebben gemaakt. En ik heb nog afgesproken een keer op een 50 + Beurs met iemand te gaan lunchen, daar kijk ik nu al naar uit.

En Mirjam die in dezelfde gemeente als ik bleek te wonen (wel in een ander dorp) en daar kwamen we bij toeval achter toen we beide bij een foto uitdaging een foto van Kinderdijk hadden geplaatst met de opmerking er bij dat we er in de buurt woonden.

Zit nu (op een week na) twee jaar op WordPress en heb alle oude blogs op een gegeven moment ingelezen om het verhaal compleet te hebben, dus die 1000 zijn het totaal van ruim 5 jaar bloggen.

Twee jaar hier en met mijn blog op seniorenweb erbij zo’n 50.000 hits en daar ben ik blij mee.

Maar het mooiste is toch voor mij het schrijven over verschillende onderwerpen, het lezen bij andere bloggers, waarvan sommige toch digitale vrienden geworden zijn.

Mijn inspiratie voor het fotograferen die ik grotendeels gekregen heb door AltijdMooiWeer, die zelfs in het natte moessonseizoen nog een mooie serie weet te maken en waardoor ik zelf ook meer ben gaan fotograferen en naar buiten gaan, zelfs in de herfst 😉 . Een verrijking.

Hoewel schrijven toch hoofdzaak is vind ik het toch leuk zo een keer in de week een fotoblog te plaatsen.

Bijzonder vond ik het ook toen Ria zo ziek was zij in het “echie” bloemen kreeg en veel steun van haar blogvrienden. Daar bleek dat de lijn tussen “echt” en “digitaal” soms heel dun is.
Dat heb ik zelf ook vaak zo ervaren, de lieve, praktische, soms kritische, leuke en grappige commentaren.

Niet te vergeten de gedichten van Lenjef die ik echt koester en zo nu en dan nog eens doorlees.

De humor van de Hulk. Laura, Geesje, Trees, Novelle en zo zijn er nog veel meer die trouwe blogvrienden zijn geworden zonder degene die ik niet noem te kort te doen.

Ook de vriend die me nogal eens een correctie doorstuurt omdat ik vaak meer met mijn hart dan met mijn taalkundige inzicht schrijf en regelmatig te lui, te gemakkelijk ben om het nog eens goed door te lezen.

DANK DANK DANK allemaal en hoop dat het nog heel lang door kan gaan.

Alle bloggers met hun eigen verhaal, lief en leed delen, mooie verhalen en gedichten schrijven.

En dit is dan mijn 1000ste blog. Natuurlijk moest dat voor mij precies uit 1000 woorden bestaan, dat is met wat knippen/plakken gelukt.