FF opzeggen……

Gisteren een mindere dag achter de rug, last van buikgriep, krampen echt vervelend maar vandaag voel ik me weer kiplekker moet ik zeggen, hooguit nog een beetje niezen en sniffen maar dat kan ook wel door de pollen komen. Misschien door de warmte van maandag je weet het soms niet, misschien iets verkeerds gegeten.   Nou ja hoe het ook gekomen is gelukkig is het weer over.
Vanmorgen gereserveerd om wat administratieve zaken af te handelen beginnend met het aanvragen van subsidie voor het jeugdwerk bij de gemeente, natuurlijk weer op de allerlaatste dag dat het nog kon. Dat ging vrij vlot. Ik had alle bijlagen die ze nodig hebben al klaar en via internet kon ik alles regelen zo.  Dat scheelt een hoop gedoe.
En daarna wilde ik nog mijn donateurschap opzeggen van de Zonnebloem. Ik probeer altijd twee in mijn ogen goede doelen te ondersteunen en omdat mijn moeder altijd gebruik maakte van de Zonnebloem en ik zag hoeveel plezier ze daarvan had was dat een van mijn goede doelen al een aantal jaren.
Alleen ergerde ik me altijd groen en geel dat ondanks je vaste maandelijkse bijdrage er toch iedere keer weer enveloppen kwamen met acceptgiro formuleren voor extra geld. En ik werd ook twee weken geleden persoonlijk nog gebeld. Dat was al eerder gebeurd en toen had ik aangegeven dat ik dat zo vervelend vond. Dan doneer je iedere maand en dan nog bellen of je extra geld wilt geven. Bel dan andere mensen die nog geen donateur zijn.
Afgelopen week kreeg ik weer een envelop en dacht, nu is het genoeg geweest, ik ga het opzeggen. De donatie die ik doe komt toch bij de landelijke vereniging terecht en ik hoorde pas van iemand van de afdeling hier dat daar weinig bij hen van terecht komt. Zij stonden pas op de braderie loten te verkopen en dan doe ik dat liever, de eigen kernen directer ondersteunen.
Via de site een speciaal nummer voor opzeggen donaties gebeld, drie keer 10 minuten de telefoon over horen gaan maar geen gehoor krijgen. Nu was het een keuzemenu en heb ik gewoon een andere keuze ingetoetst en meteen kreeg ik iemand aan de telefoon die meteen al zei “alweer”. Dus ik was niet de eerste die het had. Maar goed ze was aardig nam mijn gegeven op en zei me de donaties te stoppen en uit te schrijven voor reclame.
Nou even afwachten of dat gewerkt heeft zo.
Ik was inmiddels al ondersteuner van het Zuid Hollands landschap geworden. Ik zie hoeveel mooie dingen die doen de laatste tijd hier dus voorlopig is dat mijn nieuwe goede doel dan.  Bovendien heeft dat voor mijzelf ook nog voordeel (tja waarom niet he) want bij excursies in natuurgebieden krijg ik dan korting als ik meega.
Afgelopen zaterdag was ik een flinke ronde gaan polderen.  Ik ken een aantal fotografen die ook regelmatig polderen en bij hen allemaal zag ik altijd grutto’s op hekken of palen zitten. Ik had inmiddels wel veel grutto’s gezien, weet nu ook wel een beetje de grutto gebieden maar op palen of hekken nog nooit. Tot zaterdag, het leek wel of alle grutto’s op hekken zaten dus dat was wel heel erg leuk om ook een keer te zien. En maandagavond een scholekster alsof ie even voor me wilde poseren.
Deze keer dus vogels op palen of hekken………..  Wie wint het kampioenschap Paalzittten…

Vleugellam

Afgelopen woensdag had ik met mijn zus afgesproken om wat te gaan winkelen, onderweg naar haar toe op een polderweg zag ik op de straat een aalscholver lopen. Mijn eerste gedachte was,dat klopt niet en hoewel het toen nog flink gevroren had ’s nachts dan nog gaan de aalscholvers echt niet op de straat wandelen.
Er was vast wat mis met hem, ik stopte en liep er naar toe, ja oké ik nam mijn camera mee om ook wat foto’s te maken. Natuurlijk liep ie weg maar vliegen kon ie  niet en ik zag aan zijn rechterkant een soort deuk zitten.
Ik denk dat hij aangereden was door een auto en zijn vleugel beschadigd was. Ik probeerde in de buurt te komen maar dat lukte niet en hij gaat richting een tuin.
Wat moet ik nou doen dacht ik en stapte toch maar weer op de fiets om een paar honderd meter verder weer terug te gaan. Kan dat beest toch zo niet aan zijn lot overlaten. Als een aalscholver niet kan vliegen is ie gewoon ten dode opgeschreven.
En hoewel er heel veel aalscholvers zijn momenteel in de polder vind ik het toch zonde.
Dus ga ik weer terug en zie hem weer lopen, midden op de weg. Ik probeer het nummer te vinden van de dierenambulance maar mijn internettegoed was op en ik heb geen wifi in de buurt zodat ik het nummer niet kan vinden dus ook niet kan bellen.
Als ik na mijn pogingen om het nummer te vinden weer richting aalscholver wil gaan is ie verdwenen. Denk dat ie een van de tuinen bij de boerderijen ingegaan is en ik zie hem niet meer.
Toch wel met een ontevreden gevoel dat ik niet genoeg gedaan heb stap ik op de fiets en ga naar mijn zus toe. Die heeft veel minder met dieren dan ik en zegt alsof dat me op zou beuren, heb ook wel eens een eend naar de dierenarts gebracht en toen werd ie afgemaakt.
Nou ik denk gewoon dat de dierenambulance hem naar de vogelopvang zou hebben gebracht waar ze een verder gezonde vogel toch wel op hadden kunnen lappen. En dat vind ik dan toch wel jammer. Hoop dat misschien een ander hem nog gevonden en geholpen heeft.

 

Genieten zonder schuldgevoel..

zwanenkunst-smallVandaag weer opgekomen met de zon in mijn slaapkamer (oké ik sta niet vroeg op, ga wel laat naar bed). Toen ik de buurman zo half 7 zijn auto hoorde krabben draaide ik me nog lekker even om, heerlijk hoor dat hoef ik niet meer.
Met mijn zus afgesproken om een keer bij een nieuwe Action te gaan kijken in winkelcentrum de Koperwiek in Capelle aan den IJssel. Bij mij vandaan zo’n 14 km fietsen dus goed te doen. Ik voel aan de wind dat hij gedraaid is, ik heb op de heenweg tegenwind, waarschijnlijk de laatste dag met dit mooie heldere winterweer dus nog maar even genieten er van.
Eerst even een bakje gedaan, even bijgekletst toen we er waren en daarna lekker gaan snuffelen in de winkels daar, best een gevarieerd winkelcentrum is het inmiddels geworden met weinig of geen leegstand.
En natuurlijk bij de Action nog wat dingen gekocht die ik niet echt nodig had zo gaat dat vaak in die winkels.
Op de terugweg zie ik op een grote waterplas in het midden op het ijs een aalscholver staan en ik zeg tegen mijn zus, even een foto maken.
Maar ja voordat ik mijn camera te pakken heb, handschoenen uit, fiets weggezet dan is hij letterlijk gevlogen.
“Nou dan maar die zwaan even op de foto zetten”, zeg ik tegen mijn zus. Een jonge eerste jaars zwaan, het lijkt wel op hij vastgevroren zit op het ijs maar als ik wat dichterbij kom begint hij toch om te proberen weg te komen. Het lukt niet heel erg goed. Ik schiet een paar plaatjes en kijk even terug en zie dan pas die prachtige spiegeling op het water. Nog even hoor zeg ik tegen mijn zus. De zwaan gaat op allerlei manieren proberen vooruit en van het ijs af te komen en dat levert gewoon mooie beelden op. Denk veel mooier dan die foto van de aalscholver geweest zou kunnen zijn. Het is echt genieten. We zijn al dicht bij het huis van mijn zus inmiddels dus ik zeg, je mag wel naar huis gaan hoor. Maar ze vind het ook wel leuk om te kijken en het is ook gewoon lekker weer in het zonnetje zo. Het lukt de zwaan wel hoor om overeind te komen op het laatst.


Thuis meteen even gaan kijken naar de foto’s, ik vind het echt zo’n winters sfeertje en zet kerstmuziek op, heb een map met redelijk klassieke nummers die ik wel vond passen bij dit weer. Lekker meezingen en mijn foto’s bekijken en bewerken. Het schuldgevoel dat ik iedere dag iets nuttigs moet doen zoals ik in het begin had toen ik net mijn baan kwijt was geraakt ben ik gelukkig helemaal kwijt.
Momenteel kan ik echt ongegeneerd genieten van het prachtige weer zoals de laatste paar dagen, gewoon kiezen voor iets wat ik graag doe, fietsen en fotograferen.
Beetje goochelen in photoshop met mijn foto’s, muziekje luisteren. Deze mooie dagen pakt niemand me meer af.

Blog zonder inspiratie

Eigenlijk heb ik al heel lang geen last meer van voorjaar of najaarsdipjes maar met dit weer van de laatste dagen komt het wel weer heel dicht in de buurt. Getver wat kan ik daar slecht tegen.
Zondag kwam ik weer thuis met een dikke keel en flink verkouden, het is ook geen wonder met dit weer ook eigenlijk.
Blog zonder inspiratie maar wel lekker even zeuren haha…..
Vanmorgen na mijn werk gaan fietsen een eindje, het was droog en ik had afgesproken dat ik nog een collage even bij de zus van mijn vriendin zou brengen. Haar moeder hoopt binnenkort 90 jaar te worden en ze wilden haar een boek geven van mensen die haar kennen met herinneringen of gewoon leuke kaarten.
Op de terugweg had ik minder geluk, regen en een flinke hagelbui. Had al spijt dat ik een paar weken geleden mijn handschoenen uit mijn fietstas gehaald had. Gewoon ijskoude handen, gelukkig voor de wind en met ondersteuning. En dan kom ik al die schoolkinderen tegen, tegen wind zonder ondersteuning en denk dan toch maar die hebben het nog veel zwaarder als ik.
Zo koud geworden dat alleen een warme trui, hete thee en een dekentje me weer een beetje op kon warmen. Paracetamolletje erbij en ik sliep lekker een uurtje.
Van alle mensen die ik vandaag sprak heeft eigenlijk niemand zin om morgen Koningsdag te vieren. Te koud voor de buitenactiviteiten. Denk ook dat ik heel snel misschien een paar foto’s ga maken en dan lekker een dagje thuis er van maak. Hoewel als het er niet te druk ik ga is ’s middags misschien nog wel even naar het café waar een leuke band speelt. Wie weet wordt het toch nog even gezellig. Toch nog maar even de vlag van de zolder halen en morgen buiten hangen.
Wie weet valt het allemaal mee en wordt het toch nog een gezellige dag……
Foto’s zijn van vorige week toen het zonnetje nog wel scheen (het lijkt wel of regendagen langer blijven hangen).  Ze lijken altijd helemaal zwart maar van dichtbij hebben ze eigenlijk best een mooie verenpatroon de Aalscholvers……

Mijn toetsenbord….

Aalschover1Eigenlijk wilde ik heel ergens anders over schrijven tot ik naar mijn toetsenbord keek en zag dat een opknapbeurtje wel eens geen kwaad zou kunnen.
Zeker nadat ik pas een blogje las over hygiëne van toetsenborden. Nou wordt mijn toetsenbord voor 99 % alleen door mij zelf gebruikt, was altijd netjes mijn handen dus wat dat betreft zal het wel meevallen.
Maar ik ben ook iemand die zo nu en dan Reigers 1wat nuttigt achter de computer en ik vind die beschuiten met van de grove zaadjes heerlijk. Alleen beschuiten kruimelen natuurlijk nogal dus zo nu en dan komen er wel wat kruimels op mijn toetsenbord terecht.
Ik heb al verschillende keren mijn toetsenborden schoongemaakt en heb daar mijn eigen techniek bij ontwikkeld. 😉 . Met een achterkant van een lepeltje de letter er uit wippen en met een kwastje en zacht doekje de boel schoonmaken. Kraai 2Streng verboden bij mij is mijn spatiebalk er afhalen. Al verschillende schoonmaakmissies waarbij ik het wel deed leverde me een “dode” spatieknop op en ik kan je zeggen daar is niet mee te werken. Dus werd het weer richting computerwinkel om een nieuwe aan te schaffen.
Zo schoonmaken levert ook verrassende dingen op, opeens komen allerlei programma’s tevoorschijn waar ik het bestaan niet kon vermoeden of zeker niet wist dat ze via het indrukken van bepaalde knoppen opgeroepen konden worden.
Alleen veel leren doe ik er niet van want natuurlijk weet ik dan al weer niet welke knoppen ik indrukte. Reiger
Opeens verschijnen er ook allerlei letters achter elkaar, te lang een knop ingedrukt gehouden. Zo ontstaan ook wel de mooiste woorden natuurlijk.
Al met al is het wel een vermakelijk werkje. Een keer was ik heel actief en had ik alle letters verwijderd en voor mijn gevoel netjes op een rij gelegd hoe ze zaten op het toetsenbord.
Maar goed mijn gevoel klopte dus niet en op een gegeven moment wist ik het echt niet meer in welke volgorde ze er stonden. Misschien omdat ik altijd blind tik, kijk ik ook niet naar de letters.
Via mijn tablet heb ik toen maar een voorbeeld opgezocht van een Reigersqwerty toetsenbord (dat zijn de enige letters waarvan ik de volgorde dan wel wist) om alles weer op de goede plaats te kijken.
Mijn toetsenbord is weer spic en span dus ik kan er voorlopig weer even tegen maar die beschuitjes misschien toch maar niet meer achter de computer nuttigen, dat scheelt weer een hoop schoonmaakwerk.
Foto’s zijn van mijn fietstocht gisteren.
Vorige week had ik een witte en grijze reiger zelf bij elkaar gezet maar onderweg kwam ik ze toch weer samen tegen. Nu wel op de foto al was het wel wat ver weg.

 

Pyjamadag…….

Aalscholver1Had vandaag echt letterlijk en figuurlijk een pyjamadag. Had nergens zin in, hoefde ook nergens naar toe vandaag dus vanmorgen mijn badjas aangetrokken en die heb ik nog steeds aan. Eigenlijk niets voor mij want normaal gesproken kleed ik me altijd meteen aan, ben niet zo’n pyjamazitter eigenlijk. Voel me ook heel de dag een beetje katterig of duf of hoe je het wil noemen.
Wel veel foto’s uit zitten zoeken en mijn dagboek weer eens een flink stuk bijgewerkt. Ik plaats altijd mijn blogs er ook in en dat had ik al vanaf april niet meer gedaan dus kan je nagaan hoe ver ik daar mee achter was. Paardenbloem op boom 2Vandaag een flinke slag geslagen en dat was wel even nodig.
Maar ik mis even lekker buiten zijn, heb wel even de vissen gevoerd en de was van de lijn gehaald maar daar is mijn buiten zijn wel bij gebleven.
Ook nog een stukje terug zitten lezen in mijn dagboek, ik zocht eigenlijk iets maar kon het niet vinden. En van sommige passages werd ik ook niet echt vrolijk en van andere juist weer heel blij. Zoals het hele leven altijd is eigenlijk.
Nou ja het mag wel een keer zo’n dag na zo’n drukke week al belde mijn moeder toch wel op dat ze me miste omdat ik daar praktisch altijd op zondagmiddag naar toe ga.
Je bent toch niet ziek zei ze, nee mam, ik ben donderdag, vrijdag, zaterdaReiger 4 (3)g geweest, had even geen zin vandaag en ik wist dat mijn broer vanmiddag weer ging.
Vandaag Annekedag ;). Doen wat ik wil en waar ik zin in heb en dat is best lekker hoor al heb ik onderhand wel zin om even lekker onder de douche te springen om me letterlijk en figuurlijk op te frissen.
Een paar van de foto’s die ik uitgezocht heb en de laatste weken op mijn tochtjes door de polder gemaakt had. Een Aalscholver die zo lang bleef zitten dat ik hem uitgebreid kon fotograferen. Een reiger op een mooi plekkie klaar om aan te vallen, een paardenbloem die het hogerop zocht in de kruin van een knotwilg.