Brons, zilver of goud…

Fiets 1Dit is geen voorbeschouwing voor de Olympische spelen of ander sportevenement maar ik heb het over types van accu’s op E-Bikes.
Vanmorgen even naar de fietsenmaker gefietst om te kijken of mijn stalen ros al weer klaar was. Hij had gezegd, ik maak hem woensdag maar had nog niets gehoord en meestal stuurt ie wel een appje of belt ie even.
Hij was ook nog niet klaar. Maar zei hij, ik hang hem er meteen op dus zo rond 12 uur kan je hem wel weer ophalen.
Ik had van hem een vervangende fiets gekregen, dat is dezelfde fiets als ik heb vandaar dat ik dat het ook niet zoveel uitmaakte.
Alleen die fiets heeft een bronzen accu en ik een gouden accu en dat scheelt een slok op een borrel oftewel een hoop km minder dat ik er mee kan fietsen. Sterker nog als ik de 25 km haal mag ik blij zijn, dan moet ik echt niet nog een paar bruggen of opritten nemen want dan redt ie het niet meer.
Bij het kopen (krijgen) van mijn fiets zei mijn zus ook, je neemt de beste accu er bij waarmee je het langste kan fietsen. Zelf had ze die ook zodat we samen ook wat langere fietstochten kunnen maken.
Fiets 3Ik kan daar zo’n 100 km op een gemiddelde ondersteuning mee fietsen. Zet ik hem een tandje lichter wel zo’n 150 km. Nou hoe graag ik ook fiets daar kom ik toch niet aan.
Afijn om half 1 ging ik even terug en mijn fiets was weer klaar. Blij toe natuurlijk. Wel even een flink prijsje 75, 00 pff. Hij had het hele motorblok er af moeten halen om er bij te kunnen. Nou ja dat overleef ik ook wel weer. (Trouwens ben er tegen verzekerd en het is gekomen toen mijn fiets gevallen is in Gouda, ga proberen toch een deel er van terug te krijgen).
Meteen mijn fietstassen volgeladen en spullen weg gaan brengen naar de kringloop. Wat boodschappen gekocht op de terugweg en ik rij weg bij de winkel en meteen hoor ik een piep en het schermpje geeft aan storing. Ik kan met moeite een vloek binnenhouden, haal mijn schermpje er even af dat kan soms helpen, haal mijn accu er even uit en weer er in en ja hij doet het weer.
Tot ik bij een hobbeltje komt en hij weer in storing schiet. Ik denk dan rij ik maar zonder ondersteuning naar huis. Heb gelukkig voor de wind en er staat een aardig windje. Had ook de wegenwacht kunnen bellen maar als ik daar op moet wachten en die doen verder ook niets dan me thuisbrengen dan kan ik beter gewoon fietsen. Ben tenslotte geen watje en die 9 km gaat vast wel goed komen.
Halverwege nog een keer proberen hetzelfde ritueel en hij doet het weer een stukje. Daarna ben ik het zat en fiets zonder ondersteuning naar huis, drop mijn boodschappen en ga meteen daarna naar de fietsenmaker. Ik kreeg echt even een Déjà vu gevoel van toen ik geopereerd was.
Wat voor vergelijking is dat nou hoor ik misschien denken maar ik had gewoon het idee dat de fietsenmaker ergens een draadje niet goed terug gedaan had net als die chirurg die vergat een stukje darm terug te duwen in mijn wond.
Dat was natuurlijk heel wat vervelender dan dit. 😉  Maar ja zo denkt een mens nou soms.
Bij de fietsenmaker gaat mijn fiets meteen aan de computer en hij zegt, ja het is inderdaad een storing in de bedrading. Neem maar weer de andere fiets mee, ik ga er zo even naar kijken.  Een uurtje later belt hij kom maar de accu omruilen voor je eigen accu want ik heb bij het terugdoen van de draadjes er een klem gezet en die is beschadigd. Heb een nieuwe al besteld, mijn eigen fout. Ik fiets weer naar hem toe, de accu kan zo omgeruild worden. (maar goed dat ik zo dicht bij hem woon) Fiets 2Dat is een vaag teken eigenlijk want dat betekent dat hij al vaker omgewisseld is. En dat klopt, bij controle en onderhoud heb ik deze fiets al meer gehad. Zo’n accu moet je via de computer aanmelden en dat blijft dan in het systeem staan.
Maar goed, ik kan gewoon het weekend weer fietsen met mijn eigen gouden accu en wacht maar weer af tot mijn fiets opnieuw geopereerd is.  Zo gek was mijn vergelijking dus eigenlijk ook weer niet.
Plaatjes www.

10.000 km E-biken

fiets 1 (2)De laatste tijd weinig geschreven over mijn fiets en dat is een goed teken want er valt momenteel weinig te mopperen op hem.  Even heel hard afgeklopt op blank hout natuurlijk want zulke dingen zeggen is de goden verzoeken.
Zeker voor dat exemplaar van mij.  Maar na mijn derde nieuwe accu, twee nieuwe sensoren en een hele nieuwe motor brengt ie me momenteel overal en dat is heerlijk.
Misschien zijn nu eindelijk de kinderziektes er uit.
Ach en op een of andere manier ben ik ook wel gehecht aan hem geraakt want als ie het doet dan rijdt hij als een zonnetje.
Als ik dan bedenk wat ik er allemaal al op vervoerd heb, waar ie overal heeft gestaan als ik weer gauw afstapte om foto’s te maken en soms ook niet goed oplette of ie wel goed stond, eigenlijk zijn we best onafscheidelijk geworden. En van een goeie vriend accepteer je ook toch de voor en de nadelen denk ik dan maar. (als ie kapot is dacht ik wel anders hoor haha, heb echt serieus overwogen hem gewoon een keer de Lek in te laten rijden).
Een onderzoek van de fietsbond wees uit dat door de komst van de E-bike de mensen steeds meer gaan fietsen. Gemiddeld hadden fietsers het afgelopen jaar 1000 km gefietst.
Als ik dat dan omreken, 12219341_10153220957693008_8919190504272519070_ngisteren draaide mijn metertje op 10.000 km en dat in net twee jaar tijd. Reken ik de tijd dat ik leenfietsen heb gehad erbij is dat zo’n 100 km gemiddeld per week.
Tja dan krijg je het als fiets ook wel voor je kiezen, al ga ik er maar vanuit dat hij daarvoor gemaakt is.  Maar in twee jaar tijd een afstand rijden die een ander in tien jaar doet is toch wel een prestatie voor mijn fietsie te noemen.
Vandaar vandaag dit blogje want als hij het goed doet mag het ook wel eens gezegd worden. Ik hoop nog heel veel km te maken samen mijn mijn E-bike zonder problemen.