Twintig jaar later…….

FotoEen aantal jaren geleden toen ik werkeloos was geworden kreeg ik van het UWV de opdracht om een soort cursus te doen waarmee mijn kansen op de arbeidsmarkt verhoogd zouden worden maar werd er meteen bij gezegd als eerste toen we begonnen ga er niet vanuit dat het een baan ook oplevert.
Nou ja buiten dat het gewoon best leuk was met een aantal lotgenoten ervaringen uit te wisselen leverde het niet zoveel op voor me en dat had ik ook niet verwacht.
Een van de opdrachten was toen ook om een profiel aan te maken (verplicht) op LinkedIn en zo in de loop der jaren kreeg ik best veel aanvragen van mensen of ik ze toe wilde voegen en dat deed ik dan maar en verder heb ik er dus echt nooit meer wat meegedaan en kijk ik er ook nooit op.
So far so good. De afgelopen week kreeg ik opeens berichtjes gefeliciteerd met uw jubileum op het werk….  van die vooraf gemaakte felicitaties, niets persoonlijks en ik moest echt wel even denken waar ik een jubileum had en kwam uit op de krant, inderdaad het is al weer 20 jaar geleden dat ik daar begon.
De correspondent van het naburige dorp kende ik goed vanuit de haven waar wij ook met een boot lagen. Op een dag kwam hij naar me toe en zei, ze zoeken een nieuwe correspondente voor jouw dorp en ik heb je opgegeven. Hij wist dat ik graag schreef en ook in het clubblad was ik een vaste gast om er wat wetenswaardigheden te schrijven.
Ik moest wel even slikken, want schrijven voor je eigen clubje is toch wel wat anders dan schrijven voor een groter publiek en zeker in die tijd werd onze krant echt gespeld door een groot deel van de lezers en verscheen nog in 5 dorpen in de regio.
Maar ik ging op gesprek naar de drukkerij en werd aangenomen en begon, ik weet het nog precies met mijn eerste verhaal over de binnenkomst van Sinterklaas.
Een geleende camera van mijn broer want ik moest ook foto’s er bij aanleveren, die bleek het niet gedaan te hebben, het rolletje (dat waren van die ……..hahaha jeetje nog maar zolang geleden je kan je dat nu haast niet meer voorstellen nu alles digitaal is) zat er niet goed in dus mijn eerste aanlevering had ik geen foto’s. NFoto 1u had de fotograaf waar ik mijn foto’s moest laten ontwikkelen een goede klant aan de drukkerij en had zelf ook foto’s gemaakt en ik kreeg er een aantal van hem om mee te sturen.
In de afgelopen 20 jaar ben ik echt bij heel veel mensen, bedrijven, sportverenigingen, instanties, gemeente en weet ik wat voor evenementen, openingen en wat dies meer zij geweest. Ontzettend veel leuke mensen ontmoet, soms ook blunders gemaakt, heel veel geleerd en vooral mega veel plezier er in gehad.
De laatste maanden gaan de contacten met de drukkerij niet zo heel soepel, een nieuwe directie, te weinig advertenties waardoor sommige dingen niet meer kunnen, sommige interviews niet meer geplaatst worden en mijn enthousiasme ook wel iets getemperd is.
En regelmatig heb ik ook wel gedacht, zal ik er maar mee stoppen doe het ook al zo lang wat kan ik er nog verder aan toevoegen eigenlijk. Aan de andere kant blijft het gewoon zo heel erg leuk om te doen, kom ik nog bij zoveel leuke mensen en blijkt dat hoewel de krant veel dunner geworden en door de digitalisering ook minder gelezen wordt hij toch nog wel in een behoefte te voorzien.
Zoals deze week dus wel bleek. Ik had twee dames geïnterviewd die een bedrijf begonnen zijn in huisdieren van mensen verzorgen. De een doet het al een aantal jaren en de ander is net begonnen en samen hebben ze ook een samenwerkingsverband afgesloten. Nou ja ik had daar een stuk over geschreven en ben niet altijd tevreden maar in dit geval best wel.
Meteen de volgende dag na de verschijning van de krant werd ik gebeld door een van de dames die namens beide sprak om te bedanken. Ze was ’s morgens naar de markt geweest en zoveel keren aangesproken door mensen over het artikel dat ze zei “ik hoefde nog net geen handtekeningen uit te delen” . Bovendien kregen ze de eerste dag al een aantal klanten er bij.  En dat vond ik toch best leuk om te horen moet ik zeggen, ook na 20 jaar al klinkt dat misschien gek ben ik altijd nog best onzeker. Maar misschien is dat ook wel goed om scherp te blijven. Hoe dan ook. kaasVanmiddag werd er gebeld en stond die mevrouw voor de deur met een pakket van de kaasboer. Een fles port, een stuk kaas en een potje mosterd. Niet nodig natuurlijk want ik word gewoon betaald om te schrijven maar wel heel leuk natuurlijk.
En daarom ga ik nog maar even door zolang de drukkerij ook de stekker er niet uit trekt en dat gaat me echt niet om de cadeautjes of bedankjes (al is dat wel leuk natuurlijk)  maar gewoon omdat het toch nog steeds best in een behoefte blijkt te voorzien. En neem gewoon een lekker glaasje port op mijn jubileum haha. Proost…….

De oude naaidoos….

Naaidoos 2 (Medium)In Naaidoos (Medium)het voorjaar ging ik kijken bij een boerderij waar de koeien in het weiland gingen voor de eerste keer, altijd een leuk gezicht die dansende koeien.
De boerenzoon kende ik vrij goed, hij was ook jaren, vrijwilliger bij een grote rommelmarkt die jaarlijks gehouden werd door een jeugdvereniging in het dorp, waarbij ik ook een aantal jaren hielp samen met een vriendin verzorgden we dan de catering. Daarbij was hij bij het ophalen van de spullen altijd wel op zoek naar oude dingen want dat hij toch wel zijn interesse.
Kluizenaar (Medium)Met zijn tractor volgeladen met kinderen gingen ze het dorp door en haalden de spullen dan op bij de mensen die later verkocht werden op de rommelmarkt.
Blijkbaar was hij zijn hobby nog steeds niet verleerd want een van de schuren op de boerderij had hij ingericht als verkoopruimte van vintage en oude dingen.
Ik liep zo even naar binnen en zag daar een oude naaibox staan, zo een die je helemaal uit kon klappen. Wol (Medium)Ik weet nog dat ik dat vroeger zo leuk vond mensen die zo’n box hadden.
Er stond een prijs van 15 euro op en ik dacht, wat leuk, die neem ik mee, ik opende de box en hij zat ook nog helemaal vol met allerlei dingen zoals bolletjes katoen, kantjes, dingetjes, frutseltjes.
Dingen die me ook gewoon nieuwsgierig maakten van wie die box geweest was. Dus ik ging hem even opzoeken op de boerderij om te zeggen dat ik hem wel wilde hebben.
Ik vroeg hem of de inhoud er bij hoorde en hij vertelde dat de box van zijn oma was geweest die naar een appartement was verhuisd. We hebben alles er in laten zitten, zei hij, want we dachten iemand die zo’n box koopt heeft ook vast wel iets aan de inhoud.Kantje (Medium)
Na hem betaald te hebben zei ik dat ik nog wel even iemand moest ronselen om hem op te halen want op de fiets meenemen dat lukte niet. Borduur (Medium)Maar dat hoefde niet zei hij, ik moet vanmiddag toch nog naar het dorp dan gooi ik hem wel even bij je af. Dus dat was nog eens makkelijk geregeld.
De box stond al een tijdje in mijn kamer, had gekeken wat er allemaal inzat, oude voorbeeldjes, kantjes, nog een krantenartikel over een zwerver die jaren in twee oude auto’s gewoond had en nu verdwenen was, nog een overlijdensadvertentie. V en D (Medium)EBorduure (Medium)n heel veel bolletjes katoen. Een rond lijstje om een borduurwerkje in te doen, nog gekocht bij V en D voor 1.25.  Gewoon leuk om even in te snuffelen. Zelf zal ik er niet zoveel mee doen verder met de inhoud, alleen een paar bolletjes katoen is wel leuk om wat kantjes van te haken. Mijn vriendin wil er graag nog een paar hebben dus voor de komende wintermaanden een mooi werkje. De rest weet ik een goede bestemming voor, ik heb een vriendin die altijd met die dingen bezig is, die het leuk vindt om met allerlei dingen te frutselen dus dat komt ook wel weer goed terecht.
Naaidoos 1 (Medium)En wat ga ik dan met die box doen?  Het eerste wat ik dacht toen Peter en Chantal vertelden dat ze een baby kregen, hoe vreemd misschien om dat op zo’n moment te denken, maar ik dacht echt, dan is die box mooi om speelgoed van de kleine in te doen.
Zag het meteen al voor me, in een vrolijke kleur verven. IMG_1978 (Medium)In de vakjes kleurtjes, dingetjes, speeltjes, boekjes, heb nog blokken en lego. Onderin is nog een vak dus ook nog een mooi werkje voor de komende periode, nou ja voordat ze kan kleuren duurt nog wel even natuurlijk maar toch. Dat wordt haar speelgoedkastje als ze een keer bij oma op visite is.

V.g.g.v

IMG_1463 (2)Ons eerste huis hier in het dorp boven onze winkel was een heel oud huis en toen we het oude zeil gingen verwijderen kwam daar een krant onderuit te voorschijn uit 1929 waarvan ik een aantal bladen nog steeds bewaard had.  De krant heet het Algemeen Handelsblad van vrijdag 5 april. IMG_1466 (2)
Vanmiddag zat ik wat op te zoeken en kwam die bladen weer  tegen en ging zomaar zitten kijken.
Wat een afkortingen werden er toen gebruikt in advertenties die voor zover ik het me nog kon herinneren per letter betaald werden. Vandaar dat er natuurlijk veel afgekort werd.
V.g.g.v ik moest echt wel heel erg nadenken en heel eerlijk gezegd ook wel even zoeken op google wat dat nou IMG_1467 (2)eigenlijk betekende van goede getuigen voorzien dus zo grappig.
Je kan je daar toch helemaal niets meer bij voorstellen.
Hier werd dus een jongedame gevraagd als oppas voor een kindje van 2 jaar.
Of  de ongetrouwde alleenstaande dame m.l. (geen idee wat dat betekent misschien met lef?? ) van goede Huize huize zoekt plaats in huish bij heer of kl gezin. IMG_1470 (2)Hoog sal. niet vereischt. Stiekem denk ik dat ze gewoon graag bij een heer zou willen werken of meer ????  Je kan er alles bij bedenken.
Huizen die te koop stonden een huis in de Oudezijds Burgwal in Amsterdam voor 28.000,00 of een vrij staande villa in Hilversum met 9 kamers en dienstbode kamer voor 27.500,00.
Vraag me af hoeveel deze huizen nu op moeten brengen.
En als je dan vergelijk met een IMG_1472 (2)advertentie die in diezelfde krant stond van een auto een FN nooit van gehoord en die kostte in die tijd 2975,00 en dat was ook wel een enorm bedrag natuurlijk.
Leuk om zomaar eens even in die krant te snuffelen, even terug in het verleden, de oude taal die nog geschreven wordt met sch.
Je kan het je momenteel niet meer voorstellen, weet ook trouwens of het nog wel bestaat die contact advertenties. Hoewel een tijdje geleden zag ik nog een IMG_1469 (2)keer een oudere man en vrouw uit christelijke kringen die via een advertentie in een kerkblad elkaar gevonden hadden. Dus hier en daar zal het nog wel bestaan.
Het moet voor die kranten toch ook een berg werk geweest zijn om al die brieven weer te sorteren en door te sturen, wel goed voor de werkverschaffing.
Tijden veranderen en dat is van alle tijden. Maar ik denk wel eens zoals mensen die nu zo in de 90 of 100 zijn wat die toch een enorme revolutie hebben meegemaakt van dingen en technologie die veranderd is.  En dan kan ik me best voorstellen dat ze dat soms niet allemaal bij kunnen benen.