Body and mind

4 (Medium)Als geen ander weet ik dat de geest en wat je denkt zo’n invloed heeft op wat iemand voelt dat het “kwaaltjes” enorm kan versterken.
Ik had de laatste weken al van voor de vakantie last van een droge mond, de ene keer had ik er meer last van dan de andere keer. Honderd redenen had ik al verzonnen waardoor dat zou kunnen komen. Te veel thee drinken, misschien kan ik niet tegen kersensap en zo kwamen er nog wel wat dingen langs waarmee ik het zou kunnen verklaren.
Maar mijn gedachten gingen er mee aan de loop zodat ik er zo vaak aan liep te denken dat het steeds erger werd en ik weet van mezelf dat het bij mij in ieder geval zo werkt. Hypochondrie is mij niet vreemd hoor.
Kreeg last met slikken en soms bleef mijn eten in mijn keel steken en kon ik het zonder er bij te drinken niet doorslikken. Heel vervelend. En in plaats dat ik dan gewoon even een afspraak met de dokter maak blijf ik maar doorlopen,  tobben en denken wat het zou kunnen zijn en dat zijn dan meestal niet de leukste dingen die ik denk. Alle doemscenario’s kwamen dus wel langs.
Donderdag toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts en die zag inderdaad dat mijn slijmvliezen in mijn keel/mond heel droog waren. Ze dacht in eerste instantie aan mijn schildklier ook omdat ik soms last van slikken had.3 (Medium) Nu heb ik een jaar of 8 geleden daar als eens een paar keer een scan van gehad en daar was toen in ieder geval niets mis mee. (Ik had een vervangend huisarts dus die wist dat niet natuurlijk). Of aan suikerziekte of zo.  Ga maar bloedprikken en wat wil je zei ze, meteen een afspraak voor een scan maken of eerst de uitslag van het bloedonderzoek afwachten. Ik koos voor het laatste.  Kon meteen door om bloed te gaan prikken dus dat was snel geregeld allemaal.
En tegen een droge mond en keel adviseerde ze wat zure dingen te eten en wat vettige dingen, dat schijnt te helpen.
En hoe stom het ook klinkt, was meteen al opgelucht en niet dat het over was maar voelde me wel een stuk beter. Hoe krom kan mijn geest ook denken.
Gisteren aan het einde van de dag kon ik bellen en alles was gewoon in orde, niets aan de hand, ze adviseerde me het een paar weken aan te kijken en als het bleef nog een keer een afspraak te maken.
Donderdag na het bezoek van de dokter ging ik weer naar het Huttendorp, het was baggerweer overdag en toch moest er van alles gedaan worden. Vet en zuur kwam mooi uit. Zure matten gegeten die vind ik normaal echt smerig maar inderdaad ik voelde gewoon als ik een hap nam het speeksel in mijn mond lopen. Vet eten was deze week ook wel doen aan. Barbecueën, snacken en een keer normaal gegeten en dat kon ik allemaal nu voor mezelf goedpraten omdat het doktersadvies was. 😉 .
2 (Medium)Alsof er een waas van me afgevallen was ging ik weer lekker aan de slag met van alles. Donderdagavond was het gelukkig droog geworden en was het een superdrukke avond met een mooie playbackshow waar veel kinderen aan meededen. Had zelf nog twee interviews voor de krant en werd zelf ook geïnterviewd voor een andere krant, hadden die gasten ook weer geregeld.
Alles uitwerken, kassen in orde maken en vrijdag afronden, niet bij het afbreken geweest alleen ’s avonds wel geholpen met de grote tent afbreken en daarna weer naar een verjaardag waar ik om half 11 ongeveer in slaap viel en maar naar huis ben gegaan.
Vandaag weer eens lekker gaan fietsen en wat tomaten geplukt. Had inmiddels zo’n twee kilo en daar moest ik wel wat mee dus heb er heerlijke saus van gemaakt met verse basilicum die ik ook in overvloed heb, knoflook en uien. Echt smakelijk geworden, gehakt er door gedaan voor bij de pasta of ergens anders door.
Uit het huttendorp had ik nog twee emmers appels gekregen, de optimisten dachten als je 170 kinderen hebt dat je dan ook zoveel appels moet kopen om uit te delen. En ik weet hoe ze zijn dus ik had wel gezegd, die appels die over zijn mogen jullie niet weggooien dan maak ik er wel appelmoes van en dat heb ik vanavond gedaan. Heb 19 zakjes met appelcompote echt heel erg lekker. 1 (Medium)Wel een flinke schilklus maar goed dat had ik er wel voor over.
Vanavond lekker lang zitten leuteren met een vriendin, met Wim dat doet ook wel weer goed. Had het zo druk gehad deze week dat die dingen er niet van gekomen waren.
Body en mind, onlosmakelijk met elkaar verbonden maar soms wel lastig voor mij om dingen los te koppelen……..

De stenen verlegd…..

Istenenn de tuin van mijn moeder zat een gemetselde bloembak voor het raam waarin traditioneel altijd geraniums stonden. Ik hou niet van geraniums maar ik heb ze wel altijd goed verzorgd natuurlijk dus het hele jaar door bloeiden ze dat het een lieve lust was, zelfs een jaar met een hele zachte winter overleefden ze het nog.
Op de brede rand van die bak had mijn broer grote witte sierstenen neergelegd en toen we het huis leegruimden heb ik die stenen mee naar huis genomen. Wat ik er mee zou gaan doen dat wist ik nog niet maar ik wilde ze niet laten liggen.
Ze stonden in een emmer buiten en deze week opeens wist ik wat ik met die stenen ging doen.
sanneIk zocht vier mooie grote stenen uit en die zette ik in een emmer met chloor want ze waren door het buiten in de emmer staan natuurlijk groen geworden.
Het werden prachtige mooie witte stenen en vandaag hebben ze hun bestemming gekregen.
Al heel lang wilde ik iets op de grafjes van mijn twee dochtertjes die dood geboren waren zetten waar hun naam op stond en deze stenen zijn daar geknipt voor. Ooit had ik wel eens een kaars met hun namen er op gezet maar dat was niet blijvend.
Zoals ik al eens eerder geschreven heb was het vroeger toen ze geboren werden niet de gewoonte of niet eens gevraagd of we ze een naam wilden geven.
Maar goed dat is gelukkig tegenwoordig allemaal anders geworden en wij hebben zelf op een gegeven moment onze dochtertjes wel een naam gegeven Sanne (1978) en Hannah (1985). thfisvbf8v
Niet dat ik nou zo vaak over hen praat maar als het wel een voorkomt klinkt voor mij een naam mooier dan baby 1 en baby 2 of hoe ik het daarvoor dan ook zei.
En hoewel ik een verschrikkelijk handschrift heb en een enorme kliederaar ben blijkt wel weer als je iets heel graag wilt dan lukt het ook. Dus ik schreef met mooie duidelijke letters hun namen en geboortedata op de stenen met een hartje er bij.
Vandaag was het de dag dat mijn dochtertje Angela overleden is, ik ga niet vaak naar het kerkhof maar op deze dag wel altijd. Had drie mooie vrolijke bloempotten met hyacinten gekocht en vanmiddag ben ik het allemaal naar het kerkhof wezen brengen.
Het gaf me een goed gevoel dat eindelijk duidelijk hun namen op de grafjes staan. hartOf ik daarmee ook iets af kan sluiten zo voelde het wel.
De kortste dag van het jaar vandaag, het blijft voor mij altijd een bijzondere dag maar ook weer een dag met belofte, de dagen gaan weer lengen. En als deze dag weer voorbij is ga ik en mag ik ook weer gaan genieten van de komende kerstdagen omdat het leven mij ook daarna weer zoveel mooie dingen geeft en heeft gegeven en dat wil ik graag vieren met die mij lief zijn.

 

Voor ’t laatst op ’t stoepje……

IMG_1172 (Small)Vandaag moesten de sleutels ingeleverd worden en kwam de laatste controle van het huis van mijn moeder. En op een of andere manier voelde ik me heel de dag een soort gespannen, kon het niet goed verklaren. Alsof ik een examen moest doen of zo, een brok in mijn keel. Nou ja prachtig weer vandaag dus maar eens iets gaan doen wat er de laatste weken een beetje bij ingeschoten is. Fietsen en als ik wat moois tegenkom fotograferen. Helemaal zin in.
Wilde nog even naar de Action en had besloten dan om via de Capelse kant de dijk terug te nemen naar het huis van mijn moeder en dan over te varen met de pont.
Helaas had de Action niet wat ik zocht en er de vorige keer wel kon vinden. Cartridges van alle merken behalve van HP. Jammer want het scheelde flink wat geld en de “neppers” deden het gewoon goed. Die kosten 10 euro en de originele van HP kosten 39,00 voor een setje dus dat scheelt nogal wat. Helaas maar goed nog een paar kleine dingetjes gekocht en toen verder gaan fietsen.
Veel te vroeg natuurlijk bij het huis van mijn moeder maar mooi de gelegenheid om de buren even gedag te zeggen en nog te genieten van het magnifieke uitzicht achter haar huis op de polder en even nog wat foto’s maken.
De controleur van de woningbouw komt, een andere dan degene die het opgenomen had, die man die de eerste keer was geweest en dus dingen anders had beoordeeld dan zijn collega.
Hij zegt, ze zal wel hetzelfde gezegd hebben als ik. Nou zei ik, denkend aan het feit dat hij zo moeilijk deed over het onkruid in de tuin, dat vond ik nogal een verschil. Gooi het meteen maar op tafel (hoewel er natuurlijk geen tafel meer is waar ik het op kan gooien). O zegt hij wat dan, laten we maar boven beginnen. Dus ik noem de dingen op, kasten die van hem wel hadden mogen blijven zitten. Zonde zegt hij dat ze er uit gesloopt zijn (2 dagen werk !!!!!).
Nou ja zo lopen we alles door en ik zeg dat zij helemaal niets gezegd had over de tuin en hij wel, had geen zin om daar nu nog gezeur over te krijgen. En zo ging het nog met een aantal dingen maar om een lang verhaal kort te maken, echt moeilijk deed hij niet, tenslotte had zijn collega die dingen niet op papier gezet dus kon hij ons daar niet meer op aanspreken. Zij had er voor getekend en alles wat ze opgemerkt had, hadden wij gedaan. Maar geloof niet dat hij er blij mee was. Nou dat vechten ze daar maar uit. Hij tekende voor akkoord en ik ook en klaar was het. De laatste keer op het stoepie in de zon gezeten. Als ik op de fiets stap voel ik mijn ogen prikken en ik ga lekker de polder in. Even nog een stukje rustig fietsen.
Als ik langs een mooie vaart fiets zie ik op een balk in de sloot twee jonge vogels zitten, in eerste instantie dacht ik dat het visdiefjes waren maar al gauw zie ik dat het jonge zwarte sterns zijn. De ouders heb ik hier al regelmatig gezien.
Ik ga in het gras zitten met mijn camera, het was een fantastisch gezicht, steeds kwamen ze hun jongen voeren. Het brok in mijn keel verdwijnt helemaal, eigenlijk kan ik gewoon ook niet beschrijven hoe mooi ik het vond om daar te zitten en te kijken. De jongen die bijna al zo groot als de ouders zijn, zelfs groter lijken. En roepend als de ouders overvliegen. Ik zit een beetje achter het riet, net niet gehinderd er door om te fotograferen. Ik voel dat het gras nog nat is, mijn voeten beginnen te prikken van de brandnetels, op een gegeven moment kruipt er een lieveheersbeestje op mijn gezicht. Laat hem maar, geen tijd, moet foto’s maken haha. Het voelt als een prachtig cadeau zeker als op een gegeven moment de boomstronk waar ze opzitten begint te drijven nog verder mijn richting op en ze blijven gewoon lekker zitten. Zo nu en dan gaat er een een stukje vliegen, het lukt nog niet helemaal om net zo elegant als de ouders over het water te scheren en hun slag te slaan maar oefening baart kunst moet je maar denken. Anderhalf uur later en 500 foto’s verder ga ik naar huis. Gauw kijken of er wat mooie foto’s bijzitten en ik ben tevreden het meeste gaat de prullenbak in maar een aantal hou ik om dit moment nog een aantal keren te beleven. The circle of life……….. de een komt de ander gaat zoals het altijd al is gegaan en zal gaan.